Η ξετσιπωσιά δε γνωρίζει όρια για τον Περισσό. Οι δυνάμεις του μέσα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση πολε- μούν από τη στιγμή που συγκροτήθηκε το Συντονιστικό των Νηπιαγωγών (στη λογική ό,τι δεν ελέγχουμε είναι εχθρικό, αλλά και λόγω της γενικότερης θεσμολαγνείας τους και της συμμετοχής τους σε επίπεδο κορυφής στο παιχνίδι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας). Οι ίδιες δυνάμεις δεν έχουν πάρει καμιά πρωτοβουλία, σε επίπεδο διαδικασιών κινήματος (κίνημα αυτές θεωρούν, μόνο τις άμαζες πια και αποστεωμένες γενικές συνελεύσεις και τις διαδικασίες που ορίζει ο τυπικός συνδικαλισμός και φυσικά την αφεντομουτσουνάρα τους, το ΠΑΜΕ), ώστε να πιεστούν οι συνδικαλισταράδες της ΔΟΕ (κυρίως η ΠΑΣΚ) να προσδιορίσουν συγκεκριμένα αγωνιστικά βήματα και κινήσεις για την υπεράσπιση του Δημόσιου Νηπιαγωγείου.
Τη μαζικότατη Πανελλαδική Συνάντηση των Νηπιαγωγών στο Μαράσλειο, στις 8 του Μάρτη, τη σαμποτάρισαν και την «τίμησαν» μόνο δια μιας εκπροσώπου, έτσι για τα μάτια. Τη συλλογή υπογραφών, για να υπάρξει άμεση νομοθετική κατοχύρωση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών, στο πλαίσιο του ισχύοντος σε όλη την υπόλοιπη Πρωτοβάθμια, αναπόσπαστο μέρος της οποίας αποτελεί το Νηπιαγωγείο, και στην προοπτική της θεσμοθέτησης ενιαίου ωραρίου για όλους τους εκπαιδευτικούς (Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας) την καταγγέλλουν και την υπονομεύουν. Σε επίπεδο θέσεων για την Προσχολική Εκπαίδευση, έχουν την αντιδραστική θέση των «Παιδικών Κέντρων», που στις σημερινές συνθήκες, της άγριας υποχρηματοδότησης της Παιδείας, της σκόπιμης σύγχυσης ανάμεσα στους Παιδικούς Σταθμούς και το Νηπιαγωγείο, της επιβολής του Ολοήμερου Σχολείου-παιδοφυλακτήριου ώστε το κεφάλαιο να εκμεταλλεύεται ανεμπόδιστα τους «απαλλαγμένους» από τη φροντίδα των παιδιών τους γονείς, καθιερώνοντας σχέσεις εργασίας-λάστιχο, της συστηματικής εξώθησης του Νηπιαγωγείου στις αγκάλες των ιδιωτών και των Δήμων (το Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο έπονται στην αλυσίδα της κακόφημης αποκέντρωσης), οδηγεί στη μετατροπή του Νηπιαγωγείου σε παιδικό σταθμό, με όλα τα συμπαρομαρτούντα (οι καλές προθέσεις οδηγούν στην κόλαση).
Τέλος, για τη Συνάντηση Νηπιαγωγών- Ωρομισθίων στο Σύνταγμα, το προηγούμενο Σάββατο (συνάντηση πολλαπλών δράσεων και αγώνα για την υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου, που η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ αναγκάστηκε ύστερα από μεγάλη πίεση των νηπιαγωγών, αλλά και λόγω των δυσμενέστατων εξελίξεων στην Προσχολική να καλύψει), οι δυνάμεις του Περισσού δεν κούνησαν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι. Κι όμως, αυτή τη Συνάντηση (στην οποία το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών «συμμετείχε» στα όριά της, αυστηρά περιχαρακωμένο πίσω από το πανό του), ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ισχυρίζεται ούτε λίγο – ούτε πολύ, ότι την καθοδήγησαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ.
«Απέναντι στην προσπάθεια εκφυλισμού του αγώνα των νηπιαγωγών (από ποιους; Μήπως από το Συντονιστικό;) και στην υιοθέτηση λειψών αιτημάτων από τη ΔΟΕ, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών, δίνοντας το δικό του προσανατολισμό, κάλεσε νηπιαγωγούς, ωρομίσθιους και αναπληρωτές να διεκδικήσουν το δικαίωμα για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους» γράφει στο φύλλο της Τρίτης, 2 Ιουνίου.
Ε, λοιπόν, η ξετσιπωσιά και το θράσος έχουν και όρια!
Γιούλα Γκεσούλη
