Με μια εμετική ανακοίνωση, την 1η Δεκέμβρη, η νέα ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ αναφέρεται στα «φαινόμενα βίας, λεηλασιών και καταστροφών μέσα στα Πανεπιστήμια», δείχνοντας ότι αυτό είναι το μόνο που την ενδιαφέρει. Είναι γνωστό, εξάλλου, το φιάσκο της προσπάθειάς της να οργανώσει συλλαλητήριο «κατά της τρομοκρατίας». Απέτυχε, αλλά δεν το βάζει κάτω.
Στο πρώτο κομμάτι της ανακοίνωσης «κάνει την τρίχα τριχιά», αναφέροντας γνωστά φαινόμενα και δράσεις, που συμβαίνουν στα ελληνικά Πανεπιστήμια εδώ και χρόνια. Φαινόμενα όπως οι καταλήψεις αλληλεγγύης στην έδρα της πρυτανείας στα Προπύλαια, τα οποία οι πρυτανικές αρχές (που είναι αρμόδιες για τη διοίκηση) προσπαθούν να διαχειριστούν με διάφορους τρόπους, κατά την ΠΟΣΔΕΠ προκαλούν «βαθειά θλίψη, περίσκεψη, προσοχή αλλά και έντονο προβληματισμό». Ο αντικαπιταλιστικός χώρος και το φοιτητικό κίνημα χρησιμοποιούν αυτή τη μορφή πάλης εδώ και χρόνια, με στόχο να «ανοίξει» το εκάστοτε θέμα στην κοινωνία. Κατά την ΠΟΣΔΕΠ, προκαλεί θλίψη ακόμη και η κατάληψη του Πολυτεχνείου Κρήτης, λόγω της επετείου της 17ης Νοέμβρη! Προφανώς, δεν απασχολεί την ΕΕ της ΠΟΣΔΕΠ το αν η κατάληψη έγινε με απόφαση συνέλευσης, ούτε το ότι το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, για να κρατήσει ζωντανό τον αγώνα του 1973, καταλαμβάνει τους πανεπιστημιακούς χώρους εκείνες τις μέρες. Ετσι, αφού αναφέρει μερικά παρόμοια «εγκληματικά» περιστατικά, καταλήγει στο εκπληκτικής διαστροφής συμπέρασμα, ότι «πρέπει να αναφέρουμε τα διάφορα διαχρονικά φαινόμενα ουσιαστικής κατάλυσης του πανεπιστημιακού ασύλου είτε με τις καταλήψεις μέρους –μερικές φορές ιδιαίτερα σημαντικού– της ακίνητης περιουσίας των πανεπιστημίων, είτε με την ύπαρξη λειτουργιών και δράσεων μέσα σε πανεπιστημιακούς χώρους, στις οποίες δεν ασκείται κανένας έλεγχος, από τα –κατά τα άλλα απόλυτα δημοκρατικά εκλεγμένα– θεσμικά όργανα των Ιδρυμάτων».
Είναι φανερό ότι η ΠΟΣΔΕΠ στρέφεται ενάντια στο σύνολο του φοιτητικού κινήματος και όχι μόνο. Θεωρεί τις καταλήψεις, το μόνο αποτελεσματικό μέσω πίεσης που έχει στα χέρια του το φοιτητικό κίνημα, ένα νοσηρό φαινόμενο. Και χρησιμοποιεί τις δράσεις του αντικαπιταλιστικού κινήματος σαν αφορμή, ώστε να γενικεύσει και να βάλει στο στόχαστρο το σύνολο των διεκδικήσεων.
Κομβική φράση, αποκαλυπτική των προθέσεών της, είναι η αναγόρευση «λειτουργιών και δράσεων μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους, στις οποίες δεν ασκείται κανένας έλεγχος από τα θεσμικά όργανα των Ιδρυμάτων» σε απόδειξη «κατάλυσης του πανεπιστημιακού ασύλου». Εδώ φωτογραφίζει καθαρά τον εναλλακτικό ιστότοπο αντι-πληροφόρησης Αthens.indymedia, του οποίου ο σέρβερ «φιλοξενείται» στο ΕΜΠ. Αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, μετά και τις αντιδράσεις που προέκυψαν, να καταφερθεί δηλαδή ενάντια στις πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ, μετά την άσκηση δίωξης από την εισαγγελία, το κάνει η ΠΟΣΔΕΠ, αφήνοντας στην άκρη όλα τα προσχήματα!
Αφού, λοιπόν, δεν αναλαμβάνει δράση ο «προστάτης του πολίτη» Χρυσοχοΐδης, αποφάσισε να πάρει την υπόθεση στα χέρια του το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών πανεπιστημίου! Καλεί τους πρυτάνεις «να μελετήσουν με τη δέουσα σοβαρότητα το τεράστιο θέμα της ασφάλειας και της εύρυθμης λειτουργίας των πανεπιστημίων», ενώ απαιτεί από τη Σύνοδο να μεριμνήσει για την «ποιότητα της ακαδημαϊκής ζωής μέσα στα πανεπιστήμια». Προφανώς, ως «ποιότητα» η νέα ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ εννοεί ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο, στο οποίο η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και οι αγωνιστικές διεκδικήσεις θα είναι παρελθόν, ώστε να μπορεί η καπιταλιστική αγορά να ρυθμίζει τις σπουδές σύμφωνα με τις ανάγκες της.
Στόχος για την ΠΟΣΔΕΠ είναι «η δημιουργία ενός μαζικού, ειρηνικού, κινήματος κατά της βίας μέσα στα πανεπιστήμια μαζί με τη συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών μας και των άλλων εργαζόμενων. Ενα τέτοιο κίνημα προφανώς χρειάζεται την ουσιαστική συμπαράσταση και συμπαράταξη όλων των συνιστωσών της οργανωμένης κοινωνίας». Τι σας θυμίζει αυτό; Την πρόταση για πορεία ενάντια στην «τρομοκρατία». Η μια παρέμβαση ακολουθεί την άλλη, με την ίδια ακριβώς λογική, που αναζητά «κοινωνική συναίνεση ενάντια στα φαινόμενα βίας από όπου και αν προέρχονται». Η ΠΟΣΔΕΠ κάνει ένα ακόμη βήμα, πλάθοντας το νοητικό σχήμα «τρομοκρατία – φαινόμενα βίας – καταλήψεις – φοιτητικό κίνημα». Ολα στο ίδιο τσουβάλι, τα πάντα στο στόχαστρο, για να βασιλέψει παντού η σιωπή και η παράλυση του τρόμου.
Οποιος αγωνίζεται είναι «τρομοκράτης», είναι το μήνυμα της ΠΟΣΔΕΠ. Οχι μόνο ο αντάρτης πόλης, αλλά και οι φοιτητές που «σπάνε» μια αντιδραστική μάζωξη καθηγητάδων που αποφασίζουν ενάντια στα συμφέροντα του φοιτητικού κινήματος, και οι φοιτητές που αποφασίζουν κατάληψη, και τα αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους μέσα από πανεπιστημιακούς χώρους. Η νέα ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ (Πασόκοι, δεξιοί Συνασπισμένοι και μερικοί Δεξιοί) αποδέχεται μόνο ένα «κίνημα ειρηνικό», μόνο με την τακτική και τις ιδέες που αυτή εγκρίνει. Οτιδήποτε ξεφεύγει από το «μανιφέστο» των μετρ της «ευαισθησίας» είναι καταδικαστέο. Οταν λένε «ελεύθερη διακίνηση ιδεών», προφανώς εννοούν μόνο τις δικές τους. Και όταν λένε «κίνημα», προφανώς εννοούν αυτό που θα υιοθετεί την τακτική που θα του υποδεικνύουν κάθε φορά οι ίδιοι.
Η ανακοίνωση περιέχει και ένα ανέκδοτο. Η ΠΟΣΔΕΠ ζητά από τα κόμματα «την ουσιαστική συμβολή τους –μέσα από διάλογο και κοινά αποφασισμένες συγκεκριμένες δράσεις– στην εξάλειψη των αιτίων που παράγουν αυτά τα φαινόμενα». Προφανώς, δεν αντιλαμβάνεται ότι ζητά την εξάλειψη του… καπιταλισμού, γιατί αυτές οι αιτίες εξαλείφονται μόνο με τη συντριβή του. Δεν αντιλαμβάνεται ότι όσο υπάρχουν αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, όσο συνεχίζεται η υποβάθμιση των σπουδών, το φοιτητικό κίνημα θα αντιδρά με κάθε μέσο. Δεν αντιλαμβάνεται ότι όσο θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και όσο η τρομοκρατία θα βασιλεύει στους χώρους δουλειάς, η κοινωνία θα αντιδρά όπως αυτή νομίζει, χωρίς να ζητά την άδεια από κανέναν κρατικό υπάλληλο (ειδικά από την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ).
Η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ αποφάσισε να γίνει μπροστάρισσα, προσπαθώντας ν’ ανοίξει ένα θέμα στο οποίο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες. Μια νέα «φάλαγγα» στο δρόμο του κινήματος ανέλαβε δράση.
Γιάννης Ξ.
