Οι γειτονικές χώρες τoυ Ιράν εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ιρανική ενέργεια και το εμπόριο, ενώ αναλυτές προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ έχουν καταστεί ολοένα και πιο «αναξιόπιστος σύμμαχος».
Οι προσπάθειες των ΗΠΑ να ασκήσουν πιέσεις στις γειτονικές χώρες του Ιράν προκειμένου να κλείσουν τα χερσαία σύνορά τους απέτυχαν, ανακόπτοντας την εκστρατεία της Ουάσιγκτον για την παράλυση της ιρανικής οικονομίας, ανέφεραν στις 11 Νοέμβρη οι New York Times (NYT).
Σύμφωνα με τρεις ιρακινούς αξιωματούχους και έναν αμερικανό αξιωματούχο, τους οποίους επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, η Ουάσιγκτον επί εβδομάδες προέτρεπε την Τουρκία, το Ιράκ και το Πακιστάν να κλείσουν τα συνοριακά περάσματά τους με το Ιράν.
Ο αμερικανικός στρατός έχει έκτοτε συγκροτήσει την Task Force Iron Gate, μια μονάδα της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), με αποστολή να εμποδίζει τη διέλευση όπλων, αγαθών που υπόκεινται σε κυρώσεις και παράνομων εσόδων από τα χερσαία σύνορα του Ιράν και την Κασπία Θάλασσα, κλιμακώνοντας έτσι τον οικονομικό πόλεμο της Ουάσιγκτον κατά της Τεχεράνης.
Αρκετές από τις γειτονικές χώρες του Ιράν έχουν προειδοποιήσει ότι η διακοπή εμπορικών οδών ζωτικής σημασίας για επιχειρήσεις και κοινότητες και στις δύο πλευρές των συνόρων θα μπορούσε να προκαλέσει «εμφύλια εξέγερση», σύμφωνα με τον αμερικανό αξιωματούχο. Πρόσθεσε ότι οι πιέσεις έχουν προκαλέσει αυξανόμενη οργή απέναντι στην Ουάσιγκτον μεταξύ των συμμάχων και των εταίρων της στην περιοχή.
Η Τουρκία έχει διατηρήσει σε γενικές γραμμές την πολιτική της στα σύνορα, ενώ η Βαγδάτη απέρριψε τις εκκλήσεις των ΗΠΑ να παραμείνουν ανοιχτά μόνο δύο ιρανικά συνοριακά περάσματα. Ως παραχώρηση, έκλεισε προσωρινά ένα ή δύο από αυτά, προκαλώντας την οργή των Ιρακινών.
Το Πακιστάν φέρεται να έκλεισε και να επαναλειτούργησε αρκετά συνοριακά περάσματα τις τελευταίες εβδομάδες, επικαλούμενο ζητήματα ασφάλειας και διοικητικά προβλήματα.
Η Ελι Γκερανμάγιε, ειδική σε θέματα Ιράν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, δήλωσε ότι το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική οικονομική επιρροή έναντι των γειτονικών του χωρών.
Πέρα από το ετήσιο εμπόριο με το Ιράν, ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το Ισλαμαμπάντ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αποστολές ιρανικών καυσίμων, ιδίως υγροποιημένου αερίου πετρελαίου (LPG – υγραέριο), ενώ η Βαγδάτη προμηθεύεται από την Ισλαμική Δημοκρατία περισσότερο από το ένα τρίτο του φυσικού αερίου που τροφοδοτεί το δίκτυο ηλεκτροδότησής της.
Η Τεχεράνη λαμβάνει τα δικά της μέτρα, προτρέποντας τις γειτονικές χώρες να μην υποκύψουν στις απαιτήσεις των ΗΠΑ.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν συναντήθηκε με τον ρώσο πρεσβευτή για να συζητήσουν «πώς να αντιμετωπίσουν τις μονομερείς ενέργειες των ΗΠΑ και το λεγόμενο σχέδιο Iron Gate».
Στις 5 Νοέμβρη, ο Πούτιν υποδέχτηκε στο Κρεμλίνο τον γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Μόχσεν Ρεζαεΐ. Συμφώνησαν να κατασκευάσουν αγωγούς μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου προς το Ιράν, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να καλύπτει την εγχώρια ζήτηση και να μεταπωλεί φυσικό αέριο σε γειτονικά κράτη.
Ο Ρεζαεΐ δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ ούτε θα διαπραγματευτεί μέχρι η Ουάσιγκτον να εκπληρώσει επτά όρους, μεταξύ των οποίων ο τερματισμός των εχθροπραξιών σε ολόκληρη την περιοχή, η άρση του ναυτικού αποκλεισμού και των κυρώσεων, καθώς και η αποδέσμευση των παγωμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων.
ΠΗΓΗ: The Cradle
