Tην περασμένη Τρίτη, η σιωναζιστική αεροπορία βομβάρδισε τη συριακή αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, κοντά στο Αλέπο (Χαλέπι). Δεν προηγήθηκε καμιά επιθετική ενέργεια της Συρίας κατά του Ισραήλ. Η δε αεροπορική βάση που βομβαρδίστηκε βρίσκεται στη βόρεια Συρία, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα σύνορα Συρίας-Τουρκίας. Πολύ μακριά από τα σύνορα Συρίας-Ισραήλ.
Ακόμα και ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για τον Λίβανο και τη Συρία, Τομ Μπάρακ, μίλησε για «επιβεβαιωμένες ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές» και «περιττή κλιμάκωση που δεν προάγει την περιφερειακή σταθερότητα», σε μια προσπάθεια να κρατήσει τις ισορροπίες στην περιοχή και να κλείσει το θέμα με μια «βελούδινη» κριτική στους σιωναζιστές (όπως μαλώνεις ένα άτακτο νήπιο).
Ωστόσο, το γραφείο του Νετανιάχου ανακοίνωσε χωρίς προσχήματα ότι η Συρία ετοιμαζόταν να παραβιάσει μια συμφωνημένη με τη σιωνιστική οντότητα κατάσταση σε θέματα ασφάλειας, επιτρέποντας τη στρατοπέδευση τουρκικών στρατευμάτων στην αεροπορική βάση. «Το Ισραήλ προειδοποίησε επανειλημμένα τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία αποφάσισε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις», τόνισε η ανακοίνωση.
Ο καθηγητής Ούζι Ράμπι, από το Κέντρο Νταγιάν για Σπουδές στη Μ. Ανατολή και στην Αφρική του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο της οντότητας, είπε ότι «μέχρι χθες, το Ισραήλ επικεντρωνόταν στο να εμποδίσει το Ιράν να χρησιμοποιεί τους πληρεξουσίους του στη Συρία. Μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ-Ασαντ, η χώρα δεν αποτελεί πλέον ιρανικό προπύργιο, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Αυτός που επιχειρεί να εδραιώσει ισχυρή παρουσία στη Συρία είναι ο Ερντογάν. Ο Ερντογάν τρέφει μεγάλες φιλοδοξίες και ονειρεύεται μια αυτοκρατορία. Αν αποκτήσει τον έλεγχο ενός αεροδρομίου στο Ιντλίμπ, σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από τα συροτουρκικά σύνορα, αυτό αποτελεί κίνηση διεκδίκησης. Θα πρέπει τελικά να στείλουμε το μήνυμα στη Μέση Ανατολή ότι η Συρία δεν πρόκειται να μετατραπεί σε τουρκική αποικία».
Και πρόσθεσε: «Η Τουρκία επιδιώκει να θέσει υπό τον έλεγχό της ένα αεροδρόμιο στη Βόρεια Συρία. Ο έλεγχος αυτός δεν σημαίνει απλώς την αποστολή αεροσκαφών ή την ανασυγκρότηση της συριακής αεροπορίας, αλλά την εγκατάσταση συστοιχιών αεράμυνας ικανών να πλήξουν ισραηλινά αεροσκάφη, γεγονός που περιορίζει την ελευθερία αεροπορικής δράσης του Ισραήλ στη Μ. Ανατολή. Αυτή η κίνηση είναι προβληματική. Πρέπει να σταματήσεις το βόδι την ώρα του αλωνίσματος. Ο Ερντογάν είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη προσωπικότητα που πρόκειται να καταπιεί όλο και περισσότερα εδάφη και μην εκπλαγείτε αν φτάσει στον Λίβανο αλλά και στη Γάζα. Το Ισραήλ θα παραμένει πάντα σε εγρήγορση, ώστε η Τουρκία να μην περιορίσει την ελευθερία δράσης του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή»!
Τα παιχνίδια της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή είναι γνωστά. Είναι παιχνίδια μιας περιφερειακής δύναμης που θέλει να εδραιώσει και να επεκτείνει την επιρροή της. Στρατιωτικές εγκαταστάσεις, οπλισμό και στρατό έχει εγκαταστήσει και στη Λιβύη. Το τουρκικό ΥΠΕΞ διέψευσε ότι η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει στρατιωτική βάση και να μεταφέρει στρατεύματα στη Συρία, είναι όμως γνωστό ότι η Τουρκία συνέβαλε αποφασιστικά στη νίκη των σουνιτών ανταρτών του Αλ-Σάρα επί του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία. Ο ίδιος ο Τραμπ δε χάνει ευκαιρία να το τονίζει αυτό, να συγχαίρει δημόσια τον Ερντογάν και να αναγνωρίζει στην Τουρκία ρόλο «παιδονόμου» στη Συρία.
Δεν πρόκειται, όμως, γι’ αυτό. Ξένες στρατιωτικές βάσεις, ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και περιφερειακών δυνάμεων υπάρχουν διάσπαρτες σε πολλές χώρες. Αυτές οι βάσεις εγκαθίστανται με διακρατικές συμφωνίες. Συμφωνίες μεταξύ ανεξάρτητων – υποτίθεται – χωρών. Με κάποιο τέτοιο διακρατικό τυπικό θα στηνόταν και κάποια τουρκική βάση στη Συρία, αν στηνόταν. Γιατί μας φαίνεται παράδοξο να θέλει η Τουρκία να στήσει βάση στη Συρία μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα σύνορά της – δε θα της προσέφερε καμιά ιδιαίτερη στρατιωτική δυνατότητα.
Επίσης, αν η Τουρκία είχε σκοπό να «απειλήσει την ασφάλεια του Ισραήλ», μπορούσε να το κάνει από το έδαφός της με την τεράστια στρατιωτική μηχανή που διαθέτει. Ομως, το τουρκικό πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο είναι αρκετά έξυπνο για να παίζει ένα διπλό παιχνίδι: ρητορική στήριξη στους Παλαιστίνιους, πολιτικές (όχι όμως και στρατιωτικές) σχέσεις με τις αντιστασιακές παλαιστινιακές οργανώσεις και ταυτόχρονα πλήρη νομιμοφροσύνη έναντι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία δεν είναι Ιράν, για να το πούμε με ένα παράδειγμα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι λίγο πριν από την 7η Οκτώβρη του 2023 η Τουρκία βάδιζε ολοταχώς προς πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων με τη σιωνιστική οντότητα, που είχαν διαταραχτεί το 2010, μετά από την επίθεση στο Στολίσκο της Ελευθερίας (Freedom Flotilla) και τους εννιά φόνους ακτιβιστών από σιωναζιστές κομάντο πάνω στο πλοίο Mavi Marmara.
Tι έχουμε, λοιπόν, εν προκειμένω. Εχουμε ένα κράτος τρομοκράτη που δεν περιορίζεται μόνο στην κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, στη γενοκτονία στη Γάζα, την εθνοκάθαρση στη Δυτική Οχθη, το απαρτχάιντ για τους Παλαιστίνιους των κατεχόμενων εδαφών, αλλά κάνει «εξαγωγή» του πολέμου. Οχι μόνο εκεί που βρίσκει προσχήματα (όπως στον Λίβανο που η Αντίστασή του έδειξε έμπρακτη αλληλεγγύη στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού), αλλά και εκεί που δεν έχει κανένα πρόσχημα, όπως στη Συρία που το νέο καθεστώς της είναι από αδιάφορο μέχρι εχθρικό απέναντι στον παλαιστινιακό αγώνα.
ΥΓ. Μια ημέρα μετά την απροκάλυπτη επιθετική πολεμική πράξη του βομβαρδισμού του συριακού αεροδρόμιου, κατέφτασε στη σιωνιστική οντότητα ο αρχηγός του ελληνικού ΓΕΕΘΑ στρατηγός Χούπης, επικεφαλής αντιπροσωπείας υψηλόβαθμων στραταίων και εναγκαλίστηκε τους κορυφαίους του σιωναζιστικού στρατού, ανταλλάσσοντας αναμνηστικά μαζί με όρκους πίστης στη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ. Ισως να μην ήταν τυχαίος ο συγχρονισμός με τον βομβαρδισμό του συριακού αεροδρόμιου. Και σε συμβολικό επίπεδο, η σιωναζιστική ηγεσία έδειξε ότι σταθερός σύμμαχος στην επιθετική, φιλοπόλεμη, εμπρηστική συμπεριφορά της στην ευρύτερη περιοχή είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το ελληνικό αστικό κράτος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Αγκαλιά με τους γενοκτόνους εγκληματίες πολέμου και κατά της ανθρωπότητας ο αρχιστράτηγος του Μητσοτάκη
