Αύγουστος 1976, Λίβανος, στρατόπεδο παλαιστίνιων προσφύγων Ταλ αλ-Ζάταρ.
Οι ορδές των λιβανέζων φαλαγγιτών πολιορκούν το στρατόπεδο. Η σφαγή κρατάει σχεδόν μισό χρόνο.Επιτρέπεται σε κάποια γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους να αποχωρήσουν. Οι μαχητές της PLO, όμως, δεν το εγκαταλείπουν. Μένουν εκεί, αποφασισμένοι να πολεμήσουν ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς τους.
Η τηλεοπτική κάμερα πλησιάζει έναν ηλικιωμένο Παλαιστίνιο που βρίσκεται έξω από τον κλοιό. Ηρεμος, μ’ ένα χαμόγελο να φωτίζει το πρόσωπό του, περιγράφει τον επικείμενο θάνατο του γιου του και των εγγονών του.
Αντίσταση στο Ταλ Ελ Ζάαταρ, παλαιστινιακό στρατόπεδο, 1976 #Lebanon.
– Είμαι από το Ταλ Ελ Ζάαταρ,η οικογένειά μου είναι εδώ,έχω 5 αγόρια μαχητές.
– Μακάρι να γυρίσουν ασφαλείς.
– Είναι έτοιμοι να αμυνθούν,δεν περιμένω να γυρίσουν,ξέρω ότι θα μείνουν,δε θα φύγουν.#antireport https://t.co/m2zbyn9B8v— BlackStones (@u_cyprus) August 12, 2026
– Είμαι από το Ταλ αλ-Ζάταρ, η οικογένειά μου είναι εκεί. Ο γιος μου και πέντε ή έξι από τα παιδιά μου που είναι ένοπλοι μαχητές.
– Δημοσιογράφος: Θεού θέλοντος θα τους δεις ασφαλείς και γερούς.
– Είναι έτοιμοι να πολεμήσουν, δεν περιμένω να τους δω.
– Δημοσιογράφος: Noμίζεις ότι θα μείνουν εκεί;
– Περιμένω να μείνουν, δε θα φύγουν. Δε θα φύγουν με τίποτα. Εχουν τα όπλα τους.
Παραθέτουμε ολόκληρο το σχετικό βίντεο που υπάρχει στα Παλαιστινιακά Αρχεία.
Τα ασθενοφόρα μας ήταν νερό και αλάτι | Ο Δρ. Αμπντουλαζίζ Αλ-Λαμπάντι, γιατρός στο στρατόπεδο Ταλ αλ-Ζάταρ, και αρκετοί αυτόπτες μάρτυρες αφηγούνται την κατάσταση των τραυματιών και την ανεπάρκεια των ιατρικών δυνατοτήτων κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του στρατοπέδου το 1976.
Μια μαχήτρια: Οταν δεν είχαμε νερό κι αλάτι, δέναμε τα τραύματα χωρίς καν να τα καθαρίσουμε.
Ο μικρός Μοχάμεντ Φρεζ αφηγείται πώς η αδελφή του πέθανε από την πείνα.
Ενας μαχητής: Σκέφτηκαν πως οι χιλιάδες τραυματίες θα μας πίεζαν να παραδοθούμε. Αλλά ο λαός μας δεν παραδίνεται. Οι τραυματίες μας ψυχορραγούσαν αλλά δεν παραδοθήκαμε.
Από την ταινία «Ταλ αλ-Ζάταρ» – 1977, η οποία αφηγείται την ιστορία της πολιορκίας και της σφαγής στο στρατόπεδο Ταλ αλ-Ζάταρ στον Λίβανο. Σκηνοθεσία: Μουσταφά Αμπού Αλι, Πίνο Αντριάνο, Ζαν Σαμούν. Συμπαραγωγή Παλαιστίνιων και Ιταλών. Η αραβική εκδοχή της ταινίας καταστράφηκε κατά την ισραηλινή εισβολή στη Βηρυτό το 1982 και αποκαταστάθηκε πριν από λίγα χρόνια.
كانت إسعافاتنا ميّ وملح |
د.عبدالعزيز اللبدي- الطبيب في مخيم تل الزعتر، وعدد من شهود العيان يحكون عن الجرحى وعن ضعف الإمكانات الطبية خلال حصار مخيم تل الزعتر عام ١٩٧٦
كما يحكي الطفل محمد فريجة كيف استشهدت شقيقته بسبب الجوع*من فيلم “تل الزعتر”- ١٩٧٧ والذي يحكي قصة حصار ومجزرة… pic.twitter.com/KE0UTSnqJ1
— The Palestinian Archive الأرشيف الفلسطيني (@palestinian_the) August 12, 2026
