Στη Λωρίδα της Γάζας δημοσιεύονται καθημερινά νεκρολογίες μαχητών που έπεσαν στον πόλεμο του Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα και που ο θάνατός τους δεν ήταν δυνατόν να ανακοινωθεί επίσημα στη διάρκεια του πολέμου. Οι μαχητές δεν είναι αριθμοί. Είναι πρόσωπα με ονοματεπώνυμο, με ζωή, με οικογένεια, με κοινωνικό περιβάλλον. Γι’ αυτό και πρέπει να τιμούνται ο καθένας ξεχωριστά.
Δημοσιεύουμε μια απ’ αυτές τις νεκρολογίες που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση καθώς αναφέρεται σε έναν νεαρό μαχητή, μόλις 21 ετών, ένα γελαστό παιδί που έπεσε νωρίς στον πόλεμο (τον Νοέμβρη του 2023), έχοντας αφήσει πίσω του ένα θρύλο. Επεσε στη μάχη για την υπεράσπιση του Προσφυγικού Καταυλισμού της Παραλίας (Αλ-Σάτι), στο βορειοδυτικό άκρο της Πόλης της Γάζας.
Ο παλαιστινιακός λαός περιβάλλει με τεράστια τιμή τους μάρτυρες και τους φυλακισμένους. Οι οικογένειές τους προστατεύονται από την κοινωνία και τους πολιτικούς θεσμούς. Και σε συνθήκες παρατεταμένου πολέμου, οι οικογένειες αδημονούν για τη στιγμή που ο ηρωικός θάνατος του αγαπημένου τους θα ανακοινωθεί επίσημα. Αυτή είναι η περηφάνια τους.
Παλιά, όταν τα μέσα ήταν λίγα, οι οικογένεις διάλεγαν έναν τοίχο και έγραφαν με μπογιά λίγα λόγια περηφάνιας για τον αγαπημένο τους που έπεσε μάρτυρας στον αγώνα. Δεν υπήρχε τοίχος στη Γάζα χωρίς τέτοιες τιμητικές αναφορές. Αργότερα, άρχισαν να τυπώνουν αφίσες και να τις κολλούν στα πολυσύχναστα σημεία των πόλεων. Οταν το 2008 φτάσαμε στη Γάζα από τη θάλασσα, σπάζοντας τον αποκλεισμό, μας είχε προξενήσει μεγάλη εντύπωση αυτό το γεγονός και το είχαμε σχολιάσει: Στους δρόμους της Γάζας δεν βλέπεις διαφημιστικές αφίσες αλλά φωτογραφίες μαρτύρων που έπεσαν με το όπλο στο χέρι. Τώρα, οι οικογένειες έχουν στη διάθεσή τους και το Διαδίκτυο.
Ο Μάρτυρας-Μαχητής των Αλ-Κασάμ: Σουλεϊμάν Χασίμ Αμπού Χαντίρ
Ο Μάρτυρας-Μαχητής των Αλ-Κασάμ Σουλεϊμάν Αμπού Χαντίρ ανήλθε στα ύψη, προχωρώντας με θάρρος και αποφασιστικότητα, σταθερός στο πεδίο της τιμής και της θυσίας κατά τη διάρκεια της αμυντικής μάχης της Παραλίας, στις 14 Νοέμβρη του 2023.
Πόσα Μερκάβα έγιναν στάχτη στα κατώφλια του καταυλισμού του;
Πόσοι στρατιώτες, που κρύβονταν πίσω από τα τεθωρακισμένα τους, είδαν το ατσάλι τους να γίνεται τάφος τους;
Ο Σουλεϊμάν άφησε σε κάθε σοκάκι μια ιστορία ηρωισμού και σε κάθε μηχανή ένα ανεξίτηλο σημάδι φωτιάς.
Σ’ εσένα που γελοιοποίησες το “Τrophy” και μετέτρεψες την υπερηφάνεια της βιομηχανίας τους σε άχρηστα συντρίμμια απ’ τα οποία ανέβαιναν καπνοί ήττας… Σ’ εσένα που τους γέμισες πληγές μέχρι να ουρλιάξουν από τον τρόμο μέσα στα σοκάκια του καταυλισμού. Σ’ εσένα που τους προκάλεσες από απόσταση μηδέν και τους απάντησες με τις “Αl-Yassin” και “Τandum”, αφήνοντάς τους να τρέχουν πίσω από τα συντρίμμια των τeθωρακισμένων τους, ενώ οι κραυγές σου τράνταζαν τη γη κάτω από τα πόδια τους.
Ω συ, θηρευτή του σιδήρου τη νύχτα της μάχης, τα τάγματα υποτάχτηκαν μπροστά στη σταθερότητά σου και από το φωτεινό σου αίμα άναψες φάρο, καθώς οι ήρωες έπεφταν γύρω σου.
Στην “Παραλία των Ελεύθερων” ήσουν ένας πύραυλος που εκτόξευε κόλαση, με το θάνατο να κατεβαίνει σαν καταρράκτης… Τους εξουδετέρωσες, πλήγωνες τον πυρήνα του εχθρού μέχρι που η δύναμή σου τους ταπείνωσε.
Δόξα στους μάρτυρες! Στην ομάδα των αυτοκτονικών μαχητών που κατασπάραξαν τα θωρακισμένα του εχθρού στα όρια της παραλίας…
Ο Σουλεϊμάν έφυγε ως μάρτυρας καταδρομέας σε ηλικία 21 ετών, επιτελώντας έργο που δεν θα μπορούσε να κάνει κανείς με δεκαετίες στρατιωτικής εμπειρίας.
Πορεύτηκε με μοναδικό πνεύμα θάρρους, κυνηγώντας το θάνατο και εισβάλλοντας στις πύλες του χωρίς φόβο, ερωτευμένος με το μαρτύριο προτού του επιτραπεί η αναχώρηση.
