Στις 18 Νοέμβρη ο Θεοδωρικάκος υποδέχτηκε με πολλά ταρατατζούμ την αμερικανίδα πρέσβειρα Γκιλφόιλ. Μετά τη συνάντησή τους και τις δηλώσεις που έκαναν, δόθηκε γραμμή στα παπαγαλάκια να στήσουν τρελό πανηγύρι: Δεύτερο λιμάνι στην Αττική… στους Αμερικανούς το λιμάνι της Ελευσίνας… θα στηθεί διεθνής διαμετακομιστικός κόμβος κτλ. κτλ.
Ο Θεοδωρικάκος στις δηλώσεις του υπήρξε γενικόλογος και αρκούντως αοριστολόγος: «Το Υπουργείο Ανάπτυξης αναλαμβάνει άμεσα νομοθετική πρωτοβουλία, με την οποία η ONEX, που επιχειρεί στα ναυπηγεία Ελευσίνας και έχει χρηματοδοτηθεί από την Αμερικανική Κρατική Αναπτυξιακή Τράπεζα DFC, έχει τη δυνατότητα να επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός από την ναυπηγική βιομηχανία και στον εμπορικό, διαμετακομιστικό, λιμενικό, ενεργειακό και αμυντικό τομέα».
Η Γκιλφόιλ, όμως, είπε άλλα: «Προσβλέπουμε στην επέκταση και χρήση του λιμανιού Ελευσίνας ως κόμβου logistics σε αυτή τη σημαντική γεωπολιτική περιοχή. Αποτελεί ένα κομβικής σημασίας βήμα προς τα εμπρός. Και ανυπομονώ να συνεργαστώ με τον κ. Υπουργό».
Παραθέτουμε και το πανηγυρικό Δελτίο Τύπου του υπουργείου Ανάπτυξης:
Theodorikakos_Kiberly_18-11-25Αλλο οι εγκαταστάσεις των Ναυπηγείων Ελευσίνας, που έχουν ξεπουληθεί στην αμερικάνικη ΟΝΕΧ (έχει πάρει και το Νεώριο της Σύρου), και άλλο το λιμάνι της Ελευσίνας. Ο Θεοδωρικάκος μιλούσε αόριστα για επέκταση των δραστηριοτήτων της ΟΝΕΧ, χωρίς να πει πού θα γίνει αυτή η επέκταση, ενώ η Γκιλφόιλ μιλούσε για χρήση του λιμανού της Ελευσίνας. Ο Θεοδωρικάκος σκόπιμα δεν τη διόρθωσε, ούτε έκανε κάποια διευκρίνιση, αλλά έκλεισε το μάτι στα παπαγαλάκια ν’ αρχίσουν να γράφουν και να λένε για πέρασμα του λιμανιού της Ελευσίνας στους Αμερικάνους, που θα φτιάξουν εκεί ένα λιμάνι-κόμβο, ανταγωνιστικό στο λιμάνι του Πειραιά που έχει ξεπουληθεί στην κινέζικη Cosco.
Είχαν προηγηθεί και οι προκλητικές δηλώσεις της Γκιλφόιλ στη συνέντευξή της στον ΑΝΤ1 (θ’ αναφερθούμε σε άλλο άρθρο σ’ αυτές), οπότε σχηματιζόταν η εικόνα πως οι Αμερικάνοι παίρνουν την Ελευσίνα για ν’ ανταγωνιστούν και να εκτοπίσουν τους Κινέζους.
Χτες, ο Θεοδωρικάκος έδωσε συνέντευξη στο πρωινάδικο του ΑΝΤ1 και συνέχισε το παραμύθι, εκμεταλλευόμενος και το γεγονός ότι το δίδυμο των πρωινατζήδων (Στάθης-Λιβαθυνού) ούτε ήθελε ούτε ήταν σε θέση να του ζητήσει διευκρινίσεις (ακόμα κι αν θέλεις, άμα είσαι άσχετος σε παίζει σαν τις χάντρες στο κομπολόι του ο κάθε Θεοδωρικάκος).
«Mε τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Ανάπτυξης ανοίγει ο δρόμος για τον νέο αναπτυξιακό κόμβο στα Nαυπηγεία Ελευσίνας», ήταν ο τίτλος στο Δελτίο Τύπου του υπουργείου Ανάπτυξης. Ο Θεοδωρικάκος είπε: «Η ευρύτερη περιοχή στα ναυπηγεία της Ελευσίνας θα εξελιχθεί σε μεγάλο αναπτυξιακό κέντρο, με λιμενικές, εμπορικές, μεταφορικές, ενεργειακές και αμυντικές δραστηριότητες, νέες υποδομές, θέσεις εργασίας και καλύτερη ποιότητα ζωής».
Ποια είναι η ευρύτερη περιοχή; Το λιμάνι της Ελευσίνας; Στο Δελτίο Τύπου αναφέρεται ότι «η σχετική νομοθετική ρύθμιση του Υπουργείου Ανάπτυξης αφορά τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων της ONEX, με την οποία έχει συνάψει ομολογιακό δάνειο 125 εκατ δολαρίων η κρατική αναπτυξιακή τράπεζα των ΗΠΑ, DFC, ενισχύοντας τον στρατηγικό ρόλο του λιμανιού στα ναυπηγεία Ελευσίνας ως ισχυρού ενεργειακού, εμπορικού και διαμετακομιστικού κέντρου». Αλλο το λιμάνι της Ελευσίνας και άλλο το λιμάνι στα ναυπηγεία της Ελευσίνας, που είναι μόνο οι εγκαταστάσεις που έχουν ξεπουληθεί στην ΟΝΕΧ. Αμα δεν ξέρεις, όμως, μένεις με την εντύπωση ότι «οι Αμερικάνοι πήραν το λιμάνι της Ελευσίνας».
Οχι πως θα είχαν πρόβλημα οι κυβερνώντες να χαρίσουν στους Αμερικάνους το λιμάνι της Ελευσίνας, όμως δεν μπορούν να το κάνουν. Ακόμα και στις μπανανίες υπάρχουν κάποιοι κανόνες που καθορίζονται από νόμους. Για να πουλήσουν ένα λιμάνι θα πρέπει να κάνουν διεθνή διαγωνισμό. Το διαγωνισμό θα κάνει το Υπερταμείο (Ξεπουλήματος Κρατικής Περιουσίας) και οι όροι του θα τελούν υπό την έγκριση της Κομισιόν. Επομένως, η ΟΝΕΧ ή οποιαδήποτε άλλη αμερικάνικη εταιρία θα πρέπει να μπει στο διαγωνισμό, όπου μπορεί να έχει και ανταγωνιστές. Ακόμα και fast track να είναι οι διαδικασίες, ο διαγωνισμός θα πρέπει να γίνει.
Η πλάκα είναι πως ο Θεοδωρικάκος δέχτηκε μπηχτές από τον Κικίλια (το να σε «κοπανάει» ο Κικίλιας είναι κατάντια, πώς να το κάνουμε), αλλά και μπηχτές από το μέγαρο Μαξίμου! Τον παρουσίασαν σαν να ήταν έτοιμος να δώσει το λιμάνι της Ελευσίνας στους Αμερικανούς, εξαπατώντας την Γκιλφόιλ (αυτή μπορεί να ξέρει από μπότοξ και «τραβήγματα», αλλά με τα οικονομικά και δη με τα θέματα διακρατικών συμβάσεων δεν το ‘χει), που φαίνεται ότι δεν πρόλαβαν να την ενημερώσουν οι σύμβουλοί της ή δεν τους άκουσε, αλλά το μέγαρο Μαξίμου μπλόκαρε τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία, με την τελική εντολή να δίνεται από τον Μητσοτάκη που βρισκόταν στην άλλη άκρη του κόσμου, στη Σιγκαπούρη.
Οπως γράφει ο Παπαχρήστος στα σημερινά «Νέα», ο Μητσοτάκης, «αφού ενημερώθηκε για τα διατρέξαντα με τη ρύθμιση του υπουργείου Ανάπτυξης απ’ όσους έμειναν πίσω, έδωσε εντολή για το stop. Ταυτόχρονα ζήτησε να εξηγηθεί αυτό το stop “αρμοδίως” και στην άλλη πλευρά, που είχε μείνει με την εντύπωση ότι το θέμα τελείωσε, με την τροπολογία Θεοδωρικάκου!». Κάποιος στο μέγαρο Μαξίμου δεν συνμπαθεί καθόλου μα καθόλου τον Τάκη. Ισως γιατί τον λένε… Ακη.
Σήμερα, ο Θεοδωρικάκος εμφανίστηκε στο πρωινάδικο του ΟΡΕΝ και αναγκάστηκα να πει για πρώτη φορά αλήθεια: «Η ΟΝΕΧ ζήτησε στον χώρο που ήδη της έχει παραχωρηθεί και περιλαμβάνει εκατοντάδες στρέμματα που μπορούν να αξιοποιηθούν, να μπορεί να έχει και λιμενικές, μεταφορικές, διαμετακομιστικές και ενεργειακές δραστηριότητες. Με τη νομοθετική ρύθμιση του Υπουργείου Ανάπτυξης, δίνουμε το δικαίωμα στην ΟΝΕΧ να μπορεί να το κάνει πράξη. Προφανώς αυτό έχει το ενδιαφέρον των ΗΠΑ…».
Τι έμεινε απ’ αυτή την ιστορία, πέρα από τον προσωπικό εξευτελισμό του Θεοδωρικάκου (σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου), που προσπάθησε να κάνει «κονέ» με την Γκιλφόιλ, μπας και περάσει κι αυτός στους προστατευόμενους της αμερικάνικης πρεσβείας; Εμεινε ο ραγιαδισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η αποφασιστικότητά της να πουλήσει τα πάντα. Κι ακόμα, έμεινε η προκλητική ιμπεριαλιστική συμπεριφορά των ΗΠΑ, που επιτρέπει ακόμα και σε σούργελα να συμπεριφέρονται σαν αφεντάδες και να απαιτούν παραχωρήσεις δημόσιας περιουσίας έξω από κάθε ισχύουσα διαδικασία.
