Η φωτογραφία με τους καμαρωτούς Δούρου και Αραχωβίτη δεν αφήνει αμφιβολία για τον προορισμό της, ακόμα κι αν κάποιος δε γνωρίζει με ποια αφορμή τραβήχτηκε. Κανένας δε θα δυσκολευτεί να πει ότι πρόκειται για άλλη μια προεκλογικού χαρακτήρα φιέστα. Η συγκεκριμένη φιέστα αναβλήθηκε καναδυό φορές, για να μη συμπέσει με τις διαδικασίες της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τσίπρα και χαθεί μέσα στον ορυμαγδό των ημερών. Την περασμένη Τρίτη, όμως, η Δούρου, ο Αραχωβίτης και ο νεοδιορισθείς πρόεδρος του ΕΦΕΤ Πολυχρονίου (άνθρωπος του Αραχωβίτη) υπέγραψαν την ανανέωση του Πρωτοκόλλου Συνεργασίας για τον έλεγχο των τροφίμων μεταξύ ΥπΑΑΤ, περιφέρειας Αττικής και ΕΦΕΤ. Ανάλογο πρωτόκολλο υπέγραψε ο ΕΦΕΤ και με την περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, αλλά εκεί δε χρειάστηκε να πάνε οι κάμερες της ΕΡΤ (ο περιφερειάρχης δεν είναι συριζαίος αλλά νεοδημοκράτης).
Δε θα χαραμίσουμε χώρο για να αναδημοσιεύσουμε την παπαρολογία της Δούρου (η οποία είπε και το αμίμητο: «αισθάνομαι τα τελευταία τρία χρόνια ακόμα πιο ασφαλής»!), του Αραχωβίτη και του Πολυχρονίου (ασυγκράτητος ο παλαιός πασόκος). Ολες αυτές οι φιέστες γίνονται για να εξασφαλιστεί μια μικρή τηλεοπτική προβολή και μερικά δημοσιεύματα σε φιλικές εφημερίδες. Θα σταθούμε στην ουσία της υπόθεσης.
Ποιος αμφιβάλλει ότι ζούμε σ' ένα συνεχές διατροφικό σκάνδαλο; Πτυχές αυτού του σκανδάλου απασχολούν συχνά την επικαιρότητα, όταν κάποια πράγματα βγαίνουν εκτός ελέγχου και δεν μπορούν να συγκαλυφθούν. Βλέπουμε τότε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς των χωρών της ΕΕ, υπό την καθοδήγηση της Κομισιόν που είναι ο μαέστρος της ορχήστρας, να εργάζονται συντονισμένα στη διεκπεραίωση των χειρισμών που είναι απαραίτητοι, ώστε οι συνέπειες στην καπιταλιστική παραγωγή να ελαχιστοποιηθούν και με ορισμένα μέτρα βιτρίνας να επανέλθει η «εμπιστοσύνη των καταναλωτών». Δηλαδή, οι λαϊκές τάξεις σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να εξακολουθούν να καταναλώνουν τη σαπίλα και την τοξικότητα των τροφίμων, επεξεργασμένων και νωπών.
Εχουμε πολλές φορές σημειώσει πως το σύστημα στηρίζεται στον περιβόητο «αυτοέλεγχο των επιχειρήσεων». Δε χρειάζεται να εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό. Εχουν βάλει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Η δίψα για το μέγιστο κέρδος είναι ο μόνος οδηγός των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Γι' αυτό και το διατροφικό σκάνδαλο είναι διαρκές. Αυτά που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι απλά οι εξαιρέσεις του κανόνα. Οι εξαιρέσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όταν δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Εχουμε σημειώσει επίσης πολλές φορές, ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοίστην Ελλάδα είναι υποστελεχωμένοι (στα χρόνια των Μνημονίων η υποστελέχωση βάθυνε), μπαχαλοποιημένοι και διαβρωμένοι. Σκόπιμα, φυσικά. Το ελεγκτικό έργο περιορίζεται κυρίως στο εμπόριο. Ομως η πηγή του κακού δεν είναι το εμπόριο (το μικρομάγαζο που πουλάει ληγμένα μπισκότα), αλλά η βιομηχανία. Εκεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είτε δεν πατάνε το πόδι τους, είτε περνούν καμιά φορά και κάνουν τα στραβά μάτια, είτε βρίσκουν μπροστά τους την πολιτική ηγεσία, η οποία ρίχνει στα μαλακά τους καπιταλιστές. Αρκεί να θυμίσουμε μόνο το σκάνδαλο με το αλογίσιο κρέας πριν από μερικά χρόνια, που εισαγόταν σε τεράστιες ποσότητες στη χώρα μας, χωρίς κανένα έλεγχο για ύπαρξη της τοξικής ουσίας φαινυλοβουταζόνη (που ανιχνεύτηκε τελικά και σε ελληνικές βιομηχανίες επεξεργασίας κρέατος). Εισαγόταν ακόμα και όταν ξέσπασε το σκάνδαλο στην Ευρώπη, αλλά εδώ ο ΕΦΕΤ και η κυβέρνηση σφύριζαν αδιάφορα και έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν το σκάνδαλο. Αν δεν υπήρχαν οι συνεχείς δικές μας αποκαλύψεις, θα το είχαν κουκουλώσει σε λίγες μέρες.
Ενόψει όσων σημειώσαμε παραπάνω και επειδή τίποτα δεν έχει αλλάξει (η βιομηχανία παραμένει… «αυτοελεγχόμενη» και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ασχολούνται με τα μικρομάγαζα), Αραχωβίτης και Δούρου δεν οργάνωσαν παρά μια ακόμα κακόγουστη προεκλογική φιέστα, που την είχαν ανάγκη και οι δύο.
