♦ «Νερό από το πλοίο Δ/Ξ-Υ/Φ “ΒΑΝΙ”: Το ανωτέρω δείγμα κρίνεται ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟ-ΜΗ ΑΣΦΑΛΕΣ σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και ΑΚΑ-ΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, γιατί παρουσιάζει μη κανονικούς οργανοληπτικούς χαρακτήρες» (σ.σ. ανιχνεύτηκαν αλειφατικοί υ-δρογονάνθρακες και παρουσία οσμής πετρελαιοειδούς, ξένης προς τη φύση του νερού!).
♦ «Νερό από το υδροφόρο πλοίο Δ/Ξ-Υ/Φ “Νικόλαος” Ν.Π. 2124: Το ανωτέρω δείγμα κρίνεται ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟ-ΜΗ Α-ΣΦΑΛΕΣ σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και ΑΚΑΤΑΛ-ΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑ-ΝΑΛΩΣΗ, γιατί παρουσιάζει μη κανονικούς οργανοληπτικούς χαρακτήρες και χημικές ουσίες ξένες προς τη φύση του νερού» (σ.σ. ανιχνεύτηκαν αλειφατικοί υδρογονάνθρακες,παρουσία έντονης οσμής πετρελαιοειδούς, ξένης προς τη φύση του νερού και υποκατεστημένοι αρωματικοί υδρογονάνθρακες, ξένοι προς τη φύση του νερού).
♦ «Νερό από το υδροφόρο πλοίο “AΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ”: Το ανωτέρω δείγμα κρίνεται ως ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟ-ΜΗ ΑΣΦΑΛΕΣ σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: 1) λόγω της περιεκτικότητάς του σε αλειφατικούς υδρογονάνθρακες και 2) γιατί παρουσιάζει μη κανονικούς οργανοληπτικούς χαρακτήρες και ουσιώδεις αλλοιώσεις της κανονικής του μοριακής σύστασης».
Ανατριχιάζεις καθώς διαβάζεις τις εκθέσεις της αρμόδιας υπηρεσίας (Α’ Τμήμα της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος) του Γενικού Χημείου του Κράτους, για τον έλεγχο σε δείγματα νερού από τρία υδροφόρα πλοία. Τα δείγματα στάλθηκαν στο ΓΧΚ από το Υγειονομείο Πειραιά και αφορούσαν τα τρία πλοία που είχαν ζητήσει πιστοποιητικά καταλληλότητας, προκειμένου η πλοιοκτήτρια εταιρία να συμμετάσχει στο διαγωνισμό για τη μεταφορά νερού στην Αίγινα. Είχαμε γράψει τότε αναλυτικά γι’ αυτά τα πλοία, που επί δεκαετίες μετέφεραν μαζούτ και μετά από κάποια πασαλείμματα είχαν μετατραπεί σε υδροφόρες. Είχαμε αποκαλύψει, μάλιστα, και το παρασκήνιο της σύγκρουσης εφοπλιστικών συμφερόντων, που έδιναν αφειδώς στοιχεία στον Τύπο για τα συγκεκριμένα πλοία, καθώς οι δυο συμβάσεις της Αίγινας ήταν μοιρασμένες και πήγε να μπει τρίτος εφοπλιστής στη μέση.
Τα συγκεκριμένα πλοία αποκλείστηκαν από το διαγωνισμό της Αίγινας για τυπικούς λόγους, αφού την ημέρα του διαγωνισμού δεν διέθεταν πιστοποιητικά καταλληλότητας (δεν είχαν προλάβει καν οι αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάσουν τις αιτήσεις της πλοιοκτήτριας εταιρίας). Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πλέον δεν τίθεται ζήτημα. Ομως δεν είναι έτσι. Γιατί κάλλιστα μπορεί να «χτυπήσουν» κάποια άλλη δουλειά. Κι αν μας αντιτείνουν ότι δεν θα πάρουν άδεια καταλληλότητας από το Υγειονομείο Πειραιά, θα απαντήσουμε ότι -σύμφωνα με καταγγελίες που ερευνώνται από τον περασμένο Νοέμβρη- αυτό συνέβη και με άλλα πλοία, αλλά πήραν άδειες από τα Υγειονομεία Ελευσίνας και Ρόδου, με τις γνωστές διαδικασίες. Πέρασε ένα εξάμηνο από τότε που έχει επιληφθεί το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας και ακόμα δεν έχουμε δει αποτελέσματα! Τι βρήκαν; Τα βρήκαν όλα νόμιμα ή διαπίστωσαν παρανομίες;
Μας προξενεί εντύπωση πως μια εφοπλιστική εταιρία, όπως αυτή στην οποία ανήκαν τα τρία γκαζάδικα, έβαλε λεφτά για να τα σουλουπώσει και να τα μετατρέψει σε υδροφόρες, ξέροντας ότι σε περίπτωση στοιχειώδους έστω ελέγχου θα έβγαιναν άχρηστα. Οταν τα δείγματα του νερού που πάρθηκαν από τα μόλις φρεσκαρισμένα πλοία εμφανίζουν τις ιδιότητες που βρήκε το ΓΧΚ, φανταστείτε σε τι κατάσταση θα ήταν το νερό ύστερα από ένα-δυο μήνες. Πού ποντάριζαν οι εφοπλιστές και έκαναν αυτή τη μικρή έστω επένδυση στα γκαζάδικα-σαπάκια;
Η απάντηση είναι ευνόητη: ποντάριζαν στο καθεστώς ασυδοσίας που επικρατεί. Δεν είναι λίγα τα πρώην γκαζάδικα που έχουν μετατραπεί σε υδροφόρες και κουβαλούν νερό στα νησιά. Κάνουν κάποια μερεμέτια, παίρνουν τις άδειες (με πλάγια μέσα κατά κανόνα) και μετά κλείνουν συμφωνίες και κουβαλούν νερό, ενώ ακόμα και τα πασαλείμματα στα σαπάκια φεύγουν. Γιατί κανένας ουσιαστικός και συστηματικός έλεγχος δε γίνεται, ενώ οι προδιαγραφές είναι τέτοιες που να επιτρέπουν ακόμα και σε πρώην γκαζάδικα, ελαφρώς μερεμετισμένα, να κουβαλούν νερό.
Αρκεί να αναφέρουμε μόνο ένα στοιχείο. Η ισχύουσα εγκύκλιος για τη μεταφορά νερού ορίζει ότι τα χερσαία μέσα μεταφοράς πρέπει να φέρουν κάδους από ανοξείδωτο ατσάλι, όχι όμως και τα θαλάσσια. Γιατί αυτή η εξαίρεση, αν όχι για να ευνοήσει τους εφοπλιστές; Η μεταφορά νερού στα νησιά είναι πιο κρίσιμο ζήτημα, όμως αυτή επιτρέπεται να γίνεται με υδροφόρες από λαμαρίνα, ακόμη και από πρώην γκαζάδικα.
