ΕΦΕΤ και υπουργικά ξεφτιλίκια

Με τη δημόσια υγεία σταθερά υποθηκευμένη

Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αραχωβίτης, τοποθετώντας πρόεδρο του ΕΦΕΤ έναν παντελώς άσχετο, μοναδικό προσόν του οποίου είναι ότι στο παρελθόν είχε υπηρετήσει με φανατισμό στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε στέλεχος, για να μεταπηδήσει το 2014 στον ΣΥΡΙΖΑ και να γίνει προσωπικός χειροκροτητής του Αραχωβίτη.
 
Σύμφωνα με τον Αραχωβίτη, ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός Χρόνης Πολυχρονίου, τον οποίο τοποθέτησε πρόεδρο του ΕΦΕΤ, «έχει συμβάλει σαν Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος, αλλά ιδίως ως Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης εργασίας, του ΣΕΠΕ, όπου με τη δική του καθοδήγηση, τόσο οργανωτικά, όσο και θεσμικά, ο ρόλος του ΣΕΠΕ έφτασε σε ένα πολύ σημαντικό επίπεδο. Εγινε το σώμα εκείνο το οποίο διασφάλισε και συνεχίζει να διασφαλίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων».
 
Θα νόμιζε κανείς, ότι ο Πολυχρονίου υπηρέτησε στο ΣΕΠΕ τα τελευταία, τα συριζανελίτικα χρόνια. Λάθος. Ο Πολυχρονίου διορίστηκε στο ΣΕΠΕ επί κυβέρνησης Σημίτη, και διετέλεσε ειδικός γραμματέας το 2001-2004. Τότε που και ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε το ΣΕΠΕ ως διαλυμένο μηχανισμό που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των καπιταλιστών και όχι των εργαζόμενων. Ο Πολυχρονίου διετέλεσε επίσης γενικός γραμματέας περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας το 1996-1999, περίοδο για την οποία ξέρουμε τι γνώμη είχε ο ΣΥΡΙΖΑ για όλα τα όργανα εξουσίας. Σήμερα, όμως, ο Πολυχρονίου είναι συριζαίος και κυρίως προσωπικός χειροκροτητής του Αραχωβίτη, οπότε, για να καθαγιαστεί ο διορισμός του, εξαίρεται και το έργο των κυβερνήσεων Σημίτη. Τέτοια φαυλότητα ούτε ο… Γκρούεζας.
 
Ενα απλό «γκουγκλάρισμα» στο όνομα Χρόνης Πολυχρονίου θα σας οδηγήσει σε… σπαρταριστές αναρτήσεις σε λακωνικούς διαδικτυακούς ιστότοπους. Ο Πολυχρονίου δίνει τα ρέστα του: «Παρά τις δυσκολίες, η κυβέρνηση επιτέλεσε ένα τιτάνιο έργο» – «Ο ΣΥΡΙΖΑ, που επικύρωσε δύο φορές την πολιτική του σε ισάριθμες εκλογικές αναμετρήσεις, ήρθε για να μείνει. Ας το αποδεχτούν επιτέλους» – «Δεν έφυγα εγώ από το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ έφυγε από εμένα και από τον δρόμο του». Για όσους δε έκαναν πονηρές σκέψεις, ότι ο κύριος Χρόνης ήθελε να συνεχίσει την πολιτική καριέρα του, που διεκόπη το 2004 και δεν ανανεώθηκε το 2009, ήταν καταπέλτης: «Δεν με ενδιαφέρουν οι θεσούλες, τα οφίτσια και τα ψηφοδέλτια της επόμενης Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Εχω και καλλίτερα πράγματα να κάνω στη ζωή μου, εκτός της πολιτικής»! Πράγματι, δεν τον ενδιαφέρουν οι κρατικές θεσούλες…
 
Είπαμε, ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός Πολυχρονίου εγκαταβιεί εις Λακεδαίμονα, η οποία τυχαίνει να είναι και εκλογική περιφέρεια του υπουργού Αραχωβίτη. Με τον διορισμό του οποίου στον υπουργικό θώκο της πλατείας Βάθη άρχισαν οι αίνοι, κοινώς γλείψιμο (αν δεν έχετε γερό στομάχι, παρακαλούμε πάρτε κανένα Emetostop πριν συνεχίσετε την ανάγνωση): «Οι αγρότες και ο άνθρωπός τους» – «Ο νέος υπουργός είχε προηγουμένως οργώσει όλη τη χώρα, και με τις γνώσεις και το ήθος του είχε αναγνωριστεί ως ο υπ’ αριθμόν ένα χρήσιμος άνθρωπος αυτής της κυβέρνησης για όλους τους αγρότες» – «Αποφάσεις γρήγορες, καίριες, αποτελεσματικές. Σαν να ήταν έτοιμος, ο νέος υπουργός, από καιρό. Αποφάσεις που περίμεναν από καιρό οι αγρότες. Και ακολουθούν κάθε μέρα και άλλες» – «Και συμπληρώνω εγώ αναπαράγοντας τη φωνή του νέου υπουργού, για τον οποίο πρέπει να αισθανόμαστε όλοι περήφανοι» – «Να μην το ξεχάσω, ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης που θα αφήσει εποχή είναι ο πατριώτης μας Σταύρος Αραχωβίτης»!
 
Οπως αντιλαμβάνεστε, με τέτοιο έργο, ο Πολυχρονίου κέρδισε με το σπαθί του τη θέση του προέδρου του ΕΦΕΤ. Μόνο κάποιοι κακόψυχοι νεοδημοκράτες και πασόκοι τον χαρακτήρισαν -με κομψό τρόπο- άσχετο, στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, που κλήθηκε να εκφέρει γνώμη για το διορισμό του. Και ο ακόμα πιο κακόψυχος πρώην υπουργός Αποστόλου, που επέλεξε να χτυπήσει το σαμάρι για ν' «ακούσει» ο γάιδαρος. Ο Αποστόλου αμφισβήτησε ότι ο Πολυχρονίου έχει τα προσόντα να ηγηθεί ενός φορέα που ασχολείται με την ασφάλεια των τροφίμων (είναι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο) και τον ρώτησε αν ο ίδιος «αισθάνεται ότι είναι ικανός να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των συγκεκριμένων καθηκόντων». Εννοείται πως ο Πολυχρονίου απάντησε ότι αισθάνεται ικανότατος. Είχε φροντίσει, άλλωστε, να τον καλύψει ο Αραχωβίτης, λέγοντας ότι αυτός θα έχει διοικητικό και συντονιστικό ρόλο. Σα να λέμε ότι άνετα μπορείς να βάλεις ένα φιλόλογο ως διευθυντή μιας χειρουργικής κλινικής…
 
Ο Αποστόλου φρόντισε να αποδομήσει και τον «παραιτηθέντα» Τσιάλτα, ως πολιτικό πρόσωπο. Του έπλεξε το εγκώμιο για το «έργο» του, αλλά τον έκανε ρόμπα, υποστηρίζοντας ότι στην πραγματικότητα δεν ήθελε να παραιτηθεί και μπλοφάριζε, αλλά δεν υπολόγισε ότι ο Αραχωβίτης θα έκανε δεκτή την παραίτησή του για να διορίσει δικό του άνθρωπο! Για το «έργο» του δημαρίτη Τσιάλτα, που διορίστηκε στον ΕΦΕΤ από τους Σαμαροβενιζέλους και τον διατήρησε στο πόστο του ο Αποστόλου, έχουμε γράψει πολλές φορές. Συνοψίζεται στη φράση «διαρκής συγκάλυψη διατροφικών σκανδάλων, με κορυφαίο αυτό του αλογίσιου κρέατος». Δε θα επαναλάβουμε τα ίδια, λοιπόν.
 
Για εμάς το μείζον πρόβλημα δεν είναι η φαυλότητα των συριζαίων υπουργών, την οποία απογείωσε ο Αραχωβίτης, διορίζοντας στον ΕΦΕΤ ένα λιβανιστήρι του. Ο συγκεκριμένος διορισμός έρχεται να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για τους ελέγχους στα τρόφιμα και για την προστασία της δημόσιας υγείας. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι απλώς οι φερετζέδες πίσω από τους οποίους κρύβεται η εγκληματική ασυδοσία των καπιταλιστών του κυκλώματος των τροφίμων (παραγωγικού και εμπορικού). Οι μηχανισμοί είναι υποστελεχωμένοι και μπαχαλοποιημένοι και έχουν ως βασική αποστολή τη συγκάλυψη, όταν ξεσπά κάποιο διατροφικό σκάνδαλο, και τον καθησυχασμό του λαού, ώστε να συνεχίσει να καταναλώνει τη σαβούρα που του πωλούν οι καπιταλιστές. Οπως έχουμε γράψει πολλές φορές, η ασφάλεια των τροφίμων στην ΕΕ στηρίζεται στον περιβόητο «αυτοέλεγχο των επιχειρήσεων». Εχουν βάλει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, μ' άλλα λόγια. Οταν σκοπός της καπιταλιστικής παραγωγής είναι η αποκόμιση του μέγιστου κέρδους, ο «αυτοέλεγχος των επιχειρήσεων» δεν μπορεί παρά να υπηρετεί αυτόν τον σκοπό. Κι όπως έχει αποδειχτεί, μέγιστο κέρδος και δημόσια υγεία είναι έννοιες αλληλοαποκλειόμενες.
 
ΥΓ. Πρώτα ο Τσιρώνης και μετά ο Αραχωβίτης ισχυρίστηκαν ξεδιάντροπα ότι «η Ελλάδα δεν είχε ποτέ διατροφικό σκάνδαλο»! Τι να πεις, σηκώνεις τα χέρια ψηλά μπροστά σε τόσο θράσος.