Δεν πρόκειται για κάποιο απομακρυσμένο μέρος. Ανήκει στο δήμο Αθηναίων. Εκεί στα όρια του δήμου και στον παράδρομο του Κηφισού, ανάμεσα από τις οδούς Σιώκου και Δυρραχίου (γέφυρα Ροσινιόλ), πίσω ακριβώς από τις αυλές και τους τοίχους δύο δημόσιων σχολείων (62ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και 53ο Γυμνάσιο και Λύκειο Αθηνών), οργιάζουν τα ξερά χόρτα, ύψους 50+ εκατοστών και οι σκουπιδότοποι, που σε κάποια σημεία συνιστούν μικρή χωματερή. Το μέρος, που σε κάποια σημεία αποτελεί προέκταση του οικοπέδου του εγκαταλειμμένου εργοστασίου ΒΟΤΡΥΣ, είναι σε πλήρη εγκατάλειψη.
Από το σημείο περνούν πεζοί, μαθητές και πλήθος αυτοκινήτων. Η δυσάρεστη αυτή και επικίνδυνη για το ξέσπασμα πυρκαγιάς εικόνα είναι σχεδόν διαχρονική. Ομως τώρα, στη διάρκεια του καλοκαιριού με τις υψηλές θερμοκρασίες, το πρόβλημα είναι τεράστιο και πιεστικό και είναι καθαρή τύχη ότι δεν είχαμε φωτιά, που θα απειλούσε σχολεία, μαγαζιά και διερχόμενους.
Η πραγματικότητα της περιοχής είναι εξοργιστική. Τεμάχια οικοπέδων που ανήκουν στο δήμο Αθηναίων, δημόσια γη δηλαδή, αποτελούν σκέτη πρόκληση για πυρκαγιά. Είμαστε σίγουροι ότι το σημείο δεν αποτελεί εξαίρεση και ότι ανάλογες εικόνες δημόσιας γης γεμάτης με καύσιμη ύλη, υπάρχουν διάσπαρτες παντού, όχι μόνο στο δήμο Αθηναίων αλλά και σε άλλους δήμους.
Παρολαυτά, η κυβέρνηση και ο Κικίλιας κυνηγούσαν τους ιδιοκτήτες για τα ακαθάριστα οικόπεδα, γιατί αυτά, κατά τα λεγόμενά τους, θα μπορούσαν να αποτελέσουν εστίες φωτιάς. Απειλούσαν μάλιστα με τσουχτερά πρόστιμα. Κι ύστερα, ο Κικίλιας βάφτισε αυτούς που καθάρισαν τα χόρτα από τα οικόπεδά τους εκπρόσωπους του… «νέου πατριωτισμού»!
Ηταν μια δημαγωγική προπαγάνδα για να αποσείσουν τις διαχρονικές εγκληματικές ευθύνες του καπιταλιστικού κράτους και των κυβερνήσεων, που είναι οι πραγματικοί εμπρηστές του δασικού πλούτου με την αντιλαϊκή και δασοκτόνα πολιτική που εφαρμόζουν.
Αυτοί φέρουν ακέραιη την ευθύνη για την εγκατάλειψη των δασών, ακόμα και των περιαστικών. Γιατί στα δάση έχει συσσωρευτεί μια τεράστια ποσότητα καύσιμης ύλης, ξερής και στεγνής, έτοιμης να λειτουργήσει σαν πυροδότης καταστροφικών πυρκαγιών. Γιατί τα δάση διατρέχονται από το σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που είναι ακαθάριστο και ασυντήρητο. Γιατί τα δάση, ιδίως τα περιαστικά, είναι γεμάτα από αδέσποτες χωματερές. Ενα πεταμένο μπουκάλι μπορεί να προκαλέσει ανάφλεξη σε συνθήκες υψηλών θερμοκρασιών (λειτουργεί σαν φακός). Τα υπόλοιπα τα «αναλαμβάνει» η συσσωρευμένη καύσιμη ύλη.
