Βιαστικοί από τη μια, κουτοπόνηροι από την άλλη, εκείνοι που ισχυρίζονται ότι με την εισαγγελική διάταξη για την αποκάλυψη των ονομάτων των «προστατευόμενων μαρτύρων» στην υπόθεση Novartis έληξε η ιστορία με τους «προστατευόμενους μάρτυρες» στην Ελλάδα. Μπορεί να έληξε η ιστορία με τους «προστατευόμενους μάρτυρες» σε υποθέσεις που αφορούν τον ενδοαστικό ανταγωνισμό και τις μίζες, όχι όμως σε υποθέσεις διώξεων επαναστατικών οργανώσεων που τις βαφτίζουν «τρομοκρατία».
Η αλλαγή-προσθήκη που επέφερε η κυβέρνηση της ΝΔ, με υπουργό τον Φλωρίδη, στο άρθρο 218 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας περί προστασίας μαρτύρων (άρθρο 79 Ν. 5090/2024) αφορά την προσθήκη της παραγράφου 7, που προβλέπει:
Στο άρθρο 218 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας προστίθεται παρ. 7 ως εξής:
«7. Η προσφορότητα και η αναγκαιότητα των μέτρων προστασίας εξετάζονται διαρκώς από τον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος δύναται, οποτεδήποτε, σε περίπτωση που έχουν επιβληθεί με διάταξή του να τα τροποποιήσει ή να τα ανακαλέσει ή σε διαφορετική περίπτωση να εισηγηθεί την τροποποίηση ή την ανάκλησή τους, όταν κατά την κρίση του διαφοροποιηθούν ή εκλείψουν οι λόγοι επιβολής τους.»
Ο θεσμός των μαρτύρων που καταθέτουν ανώνυμα διατηρείται και στην κρίση των εισαγγελικών αρχών εναπόκειται αν κάποια στιγμή θα ανακαλέσουν το καθεστώς ανωνυμίας. Οι εισαγγελικές αρχές είναι οργανωμένες με πυραμιδικό τρόπο, ο οποίος επιτρέπει τον έλεγχο από πάνω προς τα κάτω σε σοβαρές υποθέσεις. Οι εισαγγελικές αρχές είναι ένας από τους Κέρβερους του συστήματος και ξέρουν καλά πότε η σκοπιμότητα επιβάλλει τη διατήρηση της ανωνυμίας και πότε όχι.
Στην υπόθεση της 17Ν οι «προστατευόμενοι μάρτυρες» ήταν για γέλια. Ο ένας φώναξε «παρών» στη δικαστική αίθουσα και αυτοαποκαλύφτηκε. Τον άλλο δε δυσκολεύτηκαν να τον βρουν οι συνήγοροι υπεράσπισης, καθώς είχε καταθέσει επωνύμως στην προανάκριση. Ομως τότε δεν τους ενδιέφερε τίποτα. Είχαν κουβαλήσει τόσα σούργελα ως μάρτυρες (κορυφαία η «κυρία Ευγενούλα») που δεν τους πείραξε καθόλου η αποκάλυψη των «προστατευόμενων μαρτύρων». Την απόφαση την είχαν προειλημμένη και οι «αποδείξεις» ουδόλως προέκυπταν από τους μάρτυρες του κατηγορητήριου. Αρκούσε το σενάριο που είχε κατασκευάσει η διαβόητη Αντιτρομοκρατική. Γι’ αυτό και διατήρησαν την «προστασία», παρά την αποκάλυψη των ονομάτων των «προστατευόμενων».
Στην υπόθεση Νοvartis, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Σ’ αυτή την υπόθεση δεν ήταν κατηγορούμενοι τα μέλη της 17Ν και οι φερόμενοι ως μέλη της 17Ν, αλλά δέκα πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί. Οι κατηγορούμενοι ότι πήραν μίζες από τη Νοvartis πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί απαλλάχτηκαν από κάθε κατηγορία, χωρίς να χρειαστεί να καθήσουν σε ειδικό δικαστήριο. Αρχειοθέτησε τις υποθέσεις τους η πρώην οικονομική εισαγγελέας Τουλουπάκη.
Επειδή το θέμα αφορούσε τις κορυφές της αστικής εξουσίας, όσο και να ήθελε ο Μητσοτάκης να το κλείσει, δεν μπορούσε. Η πίεση από Σαμαρά, Λοβέρδο, Γεωργιάδη και σία ήταν μεγάλη. Ετσι, έβαλε τον Φλωρίδη να κάνει αυτή την τροπολογία και τα υπόλοιπα τα ανέλαβε η αστική Δικαιοσύνη («σαράντα χρόνια φούρναρης»).
Δεν υπήρξε καμιά έκπληξη από την αποκάλυψη των ονομάτων. Ηταν αυτοί που οι πάντες γνώριζαν ότι είναι: ο Φιλίστωρ Δεστεμπασίδης, πρώην στέλεχος της Νοvartis, και η Μαρία Μαραγγέλη, γραμματέας του «κεφαλιού» της Νοvartis στην Ελλάδα, Φρουζή. Ο Δεστεμπασίδης (που έχει εμπλακεί και σε υπόθεση απάτης σε βάρος καπιταλιστών και είχε προφυλακιστεί κιόλας) διέψευδε μετά βδελυγμίας ότι ήταν ο «Μάξιμος Σαράφης». Η δε Μαραγγέλη, όταν είχε κληθεί να καταθέσει στη Βουλή ως Μαραγγέλη (και όχι ως «Αικατερίνη Κελέτση»), είχε καταθέσει πως δεν γνώριζε τίποτα για μίζες πολιτικών.
Τώρα θα τους πλακώσουν στις μηνύσεις οι Σαμαρολοβερδοαδωνοπικραμμένοι, αλλά δεν ξέρουμε αν αυτές οι μηνύσεις θα μπορέσουν να σταθούν (για δικονομικούς λόγους). Οι πρώην «προστατευόμενοι», όμως, και θα ταλαιπωρηθούν και θα χρειαστεί να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ζητούμενο, όμως, είναι το μήνυμα και αυτό έχει περάσει: αφήστε τους κορυφαίους αστούς πολιτικούς έξω από αυτά τα παιχνίδια, εκτός αν έχουν πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη. Αν δεν έχετε απτές αποδείξεις, βουλώστε το, ακόμα κι αν ξέρετε μετά βεβαιότητας πως όλα όσα ξέρετε είναι αλήθεια.
Το μήνυμα αφορά και το πολιτικό προσωπικό: είναι unfair να προσπαθούμε να βγάλουμε οι μεν τα μάτια των δε με τέτοιες υποθέσεις.
Υπάρχει, όμως, μια… λεπτομέρεια που δεν συζητείται. Αυτοί οι «προστατευόμενοι μάρτυρες», με ενδιάμεσο τον δικηγόρο και πρώην βουλευτή του Βελόπουλου (νυν ανεξάρτητο), Σαράκη, κατέθεσαν και στις αμερικάνικες αρχές. Βάσει των καταθέσεών τους, οι Αμερικάνοι στρίμωξαν τη Νοvartis (που ήταν αγκάθι στο μάτι των αμερικάνικων μονοπωλίων της φαρμακοβιομηχανίας) και την οδήγησαν σε συμβιβασμό με ένα πρόστιμο 300 εκατ. δολαρίων. Μάλιστα, και οι «προστατευόμενοι» και ο Σαράκης πήραν αμοιβή το 10% του προστίμου, όπως προβλέπεται από την αμερικάνικη νομοθεσία.
Τι ακριβώς κατέθεσαν ο Δεστεμπασίδης και η Μαραγγέλη στις αμερικάνικες αρχές; Αυτό δε θα το μάθουμε ποτέ, γιατί οι Αμερικάνοι είναι σκληροί σ’ αυτά τα πράγματα. Οσο σκληρός είναι και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα μονοπώλια σε διεθνές επίπεδο. Οσες αιτήσεις κι αν έγιναν από ελληνικής πλευράς, στο πλαίσιο της λεγόμενης δικαστικής συνδρομής, συνάντησαν τοίχο στις ΗΠΑ. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Ο Παπαγγελόπουλος έπεισε τον Τσίπρα ότι έχει κορυφαίους πασόκους και δεξιούς πιασμένους στη φάκα και ο Τσίπρας του άναψε το πράσινο φως να βγει και να δηλώσει κάτω από τις νεραντζιές του Μαξίμου (φωτογραφία κορυφής), με τον Κοντονή ως γλάστρα δίπλα του να συναινεί διά της παρουσίας του (άλλο τι άρχισε να λέει μετά, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ τον πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα), ότι έχει κλεισμένο στο φάκελο που κρατούσε «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους».
Τι έγινε στη συνέχεια; Δεξιοί και πασόκοι σκαρφάλωσαν στα κεραμίδια, οι Τσιπραίοι κατάλαβαν ότι δεν έχουν τίποτα, έστησαν μια καρικατούρα προανακριτικής επιτροπής με κατηγορούμενους τους «10», αλλά δεν έκαναν καθόλου προανάκριση: έκλεισαν άρον-άρον την υπόθεση και την έστειλαν στην Τουλουπάκη, η οποία αρχειοθέτησε τις κατηγορίες για όλους τους «10».
Ηταν μια πολιτική αθλιότητα, γιατί αν η Προανακριτική έκανε προανάκριση, μπορεί να μην έβρισκε απτές αποδείξεις για μίζες πολιτικών, ενδεχομένως όμως να έβγαιναν κάποια πράγματα για τον τρόπο που λειτουργούν τα μονοπώλια στη μπανανία και πώς διαπλέκονται με τις πολιτικές εξουσίες. Ο ελληνικός λαός θα καταλάβαινε τότε πως αυτή η διαπλοκή δεν γίνεται «δωρεάν». Οι Τσιπραίοι, όμως, δεν ήθελαν αυτό. Θάρρεψαν πως θα μπορούσαν να ρίξουν σε βαθιά κρίση τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ. Οταν δεν τους βγήκε αυτό, παράτησαν το σκάνδαλο εντελώς αδιερεύνητο και πόνταραν στη λήθη. Για να βγαίνει τώρα ο ίδιος ο «απόμαχος» Τσίπρας και να λέει πως έγιναν και «κάποιες υπερβολές»!
Για μια ακόμα φορά προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό πως το σκάνδαλο Νοvartis αφορά μόνο κάτι γιατρούς που έπαιρναν «δωράκια» για να συνταγογραφούν φάρμακα της συγκεκριμένης πολυεθνικής. Το πολιτικό προσωπικό είναι… «πνεύμα και ηθική»! Αδάμαντες! Ασπιλοι, αμόλυντοι, άφθοροι, άχραντοι (σαν την Παναγία ένα πράμα). Οι τέως «προστατευόμενοι μάρτυρες» χρησιμοποιούνται σαν εξιλαστήρια θύματα για να περάσει αυτή η αντίληψη (αν λέγαμε ότι τους λυπόμαστε, ψέματα θα λέγαμε).
Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε, θα έλεγε ο Πιραντέλο σε όσους/ες τρώνε αυτό το κουτόχορτο…
