Ο Ασάντ αλ-Σαϊμπάνι, υπουργός Εξωτερικών της Συρίας και πρώην ανώτερο στέλεχος της Αλ Κάιντα, επισκέφτηκε σήμερα τη Βηρυτό και πραγματοποίησε συνομιλίες με αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος του λιβανικού κοινοβουλίου, Ναμπίχ Μπέρι, ο οποίος εκπροσωπεί το μπλοκ της αντίστασης.
Ο Σαϊμπάνι – ο οποίος κάποτε ανήκε σε ομάδα υπεύθυνη για την απαγωγή και εκτέλεση στρατιωτών των Λιβανικών Ενόπλων Δυνάμεων και μελών της Χεζμπολά – δήλωσε μετά τη συνάντησή του με τον Μπέρι ότι είναι «ανοιχτός» σε μια συνάντηση με το κίνημα αντίστασης του Λιβάνου.
«Δεν υπάρχει προγραμματισμένη συνάντηση με τη Χεζμπολά σήμερα, σύμφωνα με το πρόγραμμα των συναντήσεων, αλλά αν τα συμφέροντα των δύο χωρών το απαιτήσουν στο μέλλον, είμαστε ανοιχτοί σε αυτό», δήλωσε ο Σαϊμπάνι μετά τη συνάντησή του με τον Μπέρι, ο οποίος ηγείται επίσης του Κινήματος Αμάλ, συμμάχου της Χεζμπολά. «Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ Συρίας και Λιβάνου και το ζήτημα της Χεζμπολά δεν συζητήθηκε σήμερα», πρόσθεσε.
Ο Σαϊμπάνι συναντήθηκε επίσης με αρκετούς άλλους λιβανέζους αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ και ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν – ο οποίος προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως αρχηγός των Λιβανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
«Ο πρόεδρος [της Συρίας] Αχμαντ αλ-Σάρα με έχει διαβεβαιώσει σε αρκετές συναντήσεις και τηλεφωνικές επικοινωνίες ότι ο ρόλος της Συρίας δεν θα είναι ο ίδιος όπως στο παρελθόν… Μια νέα σελίδα έχει ανοίξει μεταξύ των δύο χωρών… Η Συρία δεν θα ταχτεί με τη μία πλευρά εναντίον της άλλης, αλλά θα σταθεί στο πλευρό όλων των Λιβανέζων», ισχυρίστηκε ο Αούν μετά τη συνάντησή του με τον Σαϊμπάνι, «ξεχνώντας» την εποχή που ως ανώτατος αξιωματικός και αρχηγός του Λιβανέζικου Στρατού βρισκόταν σε πόλεμο με τις δυνάμεις των Σάρα και Σαϊμπάνι.
Ο Σαϊμπάνι, μαζί με τον Σάρα (τότε γνωστό ως Αλ-Ζολάνι), ήταν συνιδρυτές του Μετώπου αλ-Νούσρα – του τμήματος της Αλ Κάιντα στη Συρία, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS). Το HTS ανέτρεψε την κυβέρνηση του πρώην προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ το 2024 και εγκαθίδρυσε τη δική του εξουσία στη Συρία, με την αμέριστη βοήθεια της Τουρκίας και τη στήριξη των ΗΠΑ.
Η επίσκεψη του Σαϊμπάνι ειδικά αυτή τη στιγμή κάθε άλλο παρά στερείται σημασίας. Η συνάντησή του και με τον Ναμπίχ Μπέρι και ο τρόπος που μίλησε για τη Χεζμπολά σίγουρα δεν άρεσε καθόλου στους σιωναζιστές του Τελ Αβίβ και τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Η Τουρκία του Ερντογάν, που συγκεντρώνει την εχθρότητα του Νετανιάχου και των σιωναζιστών του, έπαιξε σίγουρα το ρόλο της.
Ο Αχμαντ αλ-Σάρα και η κλίκα του θέλουν να κατοχυρώσουν την εξουσία τους στη Συρία και ξέρουν πολύ καλά ότι δεν πρέπει να κάνουν οποιαδήποτε κίνηση που θα τους φέρει σε αντίθεση με τη σουνιτική πλειοψηφία του συριακού λαού. Γιατί για τη συντριπτική πλειοψηφία των Σύριων, ιδίως των σουνιτών, υπάρχει μια «κόκκινη γραμμή»: οι σχέσεις με το σιωνιστικό καθεστώς που, πέρα από τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων, σουνιτών επίσης, πέρα από την κατοχή της Ιερουσαλήμ και του ιερού για όλους τους μουσουλμάνους τζαμιού Αλ-Ακσα και τις απειλές για κατεδάφισή του, οι σιωναζιστές αποτελούν δύναμη κατοχής και για τη Συρία, καθώς κατέχουν παράνομα εδώ και δεκαετίες τα Υψίπεδα του Γκολάν.
Το μήνυμα που προσπάθησε να περάσει ο Σαϊμπάνι με την επίσκεψή του στον Λίβανο είναι ότι η Συρία δεν προτίθεται να ανακατευτεί στα εσωτερικά του Λιβάνου και κυρίως δεν προτίθεται να μετατραπεί σε δύναμη κρούσης ενάντια στη Χεζμπολά και τη Λιβανέζικη Αντίσταση, όπως δημόσια ζήτησε ο Τραμπ.
«Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά… η Συρία θα πρέπει να κάνει τη δουλειά», είπε τον Ιούνη ο πορτοκαλομαλλιάς φασίστας. «Πρότεινα στο Ισραήλ να αφήσει τη Συρία να αναλάβει τη Χεζμπολά»! Ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι η Δαμασκός «θα ήθελε πολύ να βοηθήσει» σε μια τέτοια αποστολή! Και δεν είναι ο πρώτος αμερικανός αξιωματούχος που προβαίνει δημόσια σε τέτοιες δηλώσεις.
Ο Σάρα έχει αρνηθεί ότι η Συρία προετοιμάζεται να εισβάλει στον Λίβανο, απαντώντας σε δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για συγκέντρωση συριακών δυνάμεων κοντά στα λιβανικά σύνορα. Τον Ιούν, δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί περί πιθανής συριακής εισόδου στον Λίβανο δεν ήταν παρά «φήμες». Ο Σαϊμπάνι, με την επίσκεψή του στον Λίβανο σήμερα, ήρθε να ισχυροποιήσει τις δηλώσεις του Σάρα.
Βαθύ μίσος χωρίζει το Νούσρα και τη Χεζμπολά, καθώς η τελευταία πολέμησε επί χρόνια στη Συρία στο πλευρό της κυβέρνησης Ασαντ, συμβάλλοντας στην ανακατάληψη περιοχών από τον ISIS, το Μέτωπο αλ-Νούσρα, την Αχράρ αλ-Σαμ. Το Μέτωπο αλ-Νούσρα, οι μαχητές του οποίου αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του νέου συριακού στρατού, κατείχε επί χρόνια μεγάλες εκτάσεις της βόρειας και ανατολικής μεθοριακής περιοχής του Λιβάνου κατά τα πρώτα χρόνια του εμφύλιου πολέμου στη Συρία. Το Νούσρα απήγαγε και σκότωσε μέλη του λιβανικού στρατού και της Χεζμπολά και πραγματοποίησε πολύνεκρες επιθέσεις με παγιδευμένα αυτοκίνητα στη Βηρυτό και σε άλλα μέρη του Λιβάνου. Τελικά εκδιώχθηκε από τη Χεζμπολά και τις Λιβανικές Ενοπλες Δυνάμεις το 2017.
Βαθύ μίσος χωρίζει επίσης το Νούσρα και το ιρανικό καθεστώς, καθώς το Ιράν στήριξε τον Ασαντ. Στην πολιτική, όμως, δεν μετρούν οι συναισθηματικές φορτίσεις αλλά οι ανάγκες της συγκυρίας. Το Ιράν βγήκε νικητής στον πόλεμο που εξαπέλυσαν εναντίον του οι αμερικανοσιωνιστές, κερδίζοντας τη συμπάθεια όλου του μουσουλμανικού (και όχι μόνο) κόσμου. Η Χεζμπολά αντιμετώπισε με επιτυχία τη σιωναζιστική εισβολή στον Λίβανο. Πώς θα μπορούσε να σταθεί ο Σάρα στη Συρία, αν εξαπέλυε επίθεση ενάντια στη Χεζμπολά; Θα στιγματιζόταν ως προδότης του Ισλάμ και ως έμμισθος πράκτορας των Αμερικανών και της Κατοχής (έτσι αποκαλούν το Ισραήλ οι Αραβες).
Από την άλλη, η Τουρκία, η δεύτερη ισχυρή περιφερειακή δύναμη της περιοχής μαζί με το Ιράν, εμφανίζεται σφόδρα αντίθετη στους σιωναζιστές και τα ηγεμονικά περιφερειακά τους σχέδια. Και η Τουρκία ασκεί μεγάλη επιρροή στο καθεστών των Σάρα-Σαϊμπάνι, καθώς επί σειρά ετών ενίσχυσε τις συριακές αντικαθεστωτικές δυνάμεις, οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά.
Γιατί, λοιπόν, να επιλέξει ο Σάρα να πάει με τους ηττημένους, χάνοντας τα στηρίγματά του στην περιοχή; Επιλέγει την ουδετερότητα στις υποθέσεις του Λιβάνου και αυτό πήγε να διακηρύξει στη Βηρυτό ο Σαϊμπάνι.
