Τα είχε προαναγγείλει ο Πιερρακάκης και τώρα με το πολυνομοσχέδιο-σκούπα του υπουργείου Παιδείας που δόθηκε στη «Διαβούλευση» γίνονται πράξη.Πρόκειται για την δραστική περικοπή δαπανών μέσω του διορισμού στα σχολεία των απομακρυσμένων περιοχών όχι του συνόλου του απαιτούμενου διδακτικού προσωπικού, αλλά ελάχιστων εκπαιδευτικών (τρεις τον αριθμό από τις ειδικότητες: φιλόλογοι, μαθηματικοί, φυσικοί και καθηγητές πληροφορικής), ενώ τα υπόλοιπα μαθήματα θα διδάσκονται με τηλεκπαίδευση!
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 5 του πολυνομοσχέδιου «σε απομακρυσμένες – ορεινές περιοχές, όπου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ίδρυσης Γυμνασίου, κατά παρέκκλιση της διαδικασίας που προβλέπεται στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 1966/1991 (Α’ 147), να λειτουργεί αυτόνομη τάξη, η οποία υπάγεται στο πλησιέστερο προς αυτό Γυμνάσιο.
Στην αυτόνομη τάξη του Γυμνασίου τοποθετούνται κατ’ ελάχιστον τρεις (3) εκπαιδευτικοί από τους κλάδους/τις ειδικότητες ΠΕ02, ΠΕ03, ΠΕ04 και ΠΕ86, οι οποίοι διδάσκουν τα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος, τα οποία ανατίθενται με βάση τον κλάδο/ειδικότητά τους….
Με απόφαση του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δύναται να προβλέπεται συμπληρωματική διδασκαλία, μέσω σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης από εκπαιδευτικούς του πλησιέστερου Γυμνασίου, στο οποίο υπάγεται η αυτόνομη τάξη, για τα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος, που δεν δύνανται να διδαχθούν από τους εκπαιδευτικούς, που υπηρετούν στην αυτόνομη τάξη του Γυμνασίου…».
Τη χαριστική βολή, λοιπόν, δίνει η αδίστακτη κυβέρνηση Μητσοτάκη και το υπουργείο Αμάθειας και Καταστολής στα παιδιά των απομεμακρυσμένων περιοχών, που έτσι κι αλλιώς πλήττονται ποικιλοτρόπως από χίλιες δυο άλλες ανημπόριες της ορεινής επαρχίας, των μικρών νησιών, κ.λπ., γιατί ως γνωστόν καμιά τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ζωντανή εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στην τάξη, την ζεστή και άμεση αλληλεπίδραση μαθητών-εκπαιδευτικών και μαθητών μεταξύ τους.
Το πολυνομοσχέδιο, όμως, δεν αρκείται σε αυτό. Ανάλογα με το στόχο που θέλει να υπηρετήσει κάθε φορά η δημοσιονομική στρατηγική της κυβέρνησης του κεφαλαίου γενικεύει την τηλεκπαίδευση. Την επεκτείνει και σε άλλα μαθήματα και σε άλλες τάξεις της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης: «Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, ύστερα από εισήγηση του Ι.Ε.Π., δύναται να επεκτείνεται η εφαρμογή της ψηφιακής εκπαίδευσης και σε άλλες τάξεις σχολικών μονάδων όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης και σε επιπλέον μαθήματα, να τροποποιούνται τα μαθήματα, για τα οποία παρέχεται ψηφιακή εκπαίδευση, το είδος της εκπαίδευσης (σύγχρονη ή ασύγχρονη ή συνδυασμός αυτών), η έναρξη και λήξη λειτουργίας της ψηφιακής εκπαίδευσης για κάθε σχολικό έτος, οι ώρες διδασκαλίας, ο τρόπος συμμετοχής των μαθητών και των εκπαιδευτικών, καθώς οι όροι και οι προϋποθέσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας».
Το αντιπαιδαγωγικό και αντιμορφωτικό αυτό μέτρο είναι μία παράμετρος, μαζί με τους «κόφτες» των συγχωνεύσεων, καταργήσεων, υποβιβασμών σχολικών μονάδων και των πληθωρικών τμημάτων μαθητών και την συνειδητή μη κάλυψη όλων των κενών ως το τέλος της σχολικής χρονιάς, που ισοφαρίζει τα «κέρδη» από την απώλεια των οργανικών θέσεων και τους λιγότερους αναπληρωτές με τους 10.000 μόνιμους διορισμούς, για τους οποίους πανηγυρίζουν οι «τσάμπα μάγκες» Μητσοτάκης και Πιερρακάκης.
Για να χρυσώσει το χάπι του μαθητοκτόνου μέτρου όχι μόνο απέναντι στα παιδιά των απομεμακρυσμένων περιοχών, αλλά και στους μαθητές των εργατικών, αγροτικών, λαϊκών περιοχών, που οι οικογένειές τους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τους στηρίξουν με πανάκριβα φροντιστήρια, το υπουργείο που έχει επιβάλει τους σκληρούς ταξικούς φραγμούς της Τράπεζας Θεμάτων, της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, των πανελλαδικών εξετάσεων εισαγωγής, του «κλειστού αριθμού» εισακτέων, κ.λπ. νομοθετεί το λεγόμενο «ψηφιακό φροντιστήριο» (άρθρο 3 του πολυνομοσχέδιου).
Για να δελεάσει δε, τους εκπαιδευτικούς να αποσπαστούν στο «ψηφιακό φροντιστήριο», το πολυνομοσχέδιο δίνει μπόνους μονάδες μετάθεσης και επιπλέον μονάδες γι’ αυτούς που θέλουν να γίνουν στελέχη εκπαίδευσης.
Και ιδιώτες για την «ενίσχυση» των μηχανισμών αντιμετώπισης της λεγόμενης «ενδοσχολικής βίας»
Ενα εκμεταλλευτικό σύστημα που ξερνά απ’ όλους τους πόρους του τον άκρατο ατομισμό, τον σκληρό ανταγωνισμό, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία που δηλητηριάζουν με τη σειρά τους τις οικογενειακές σχέσεις και πληγώνουν τη φιλία και την αλληλεγγύη, βομβαρδίζοντας και τους νέους, που αποτελούν το πλέον ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας, δεν μπορεί να καμώνεται ότι ενδιαφέρεται για την καταπολέμηση της «ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού».
Πέρα για πέρα, λοιπόν, υποκριτική είναι η καμπάνια που κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το ΥΠΑΙΘΑ, όπως υποκριτικός και τελικά καθαρά τιμωρητικός και κατασταλτικός είναι και ο νόμος με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «”Ζούμε Αρμονικά Μαζί – Σπάμε τη Σιωπή”: Ρυθμίσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας και του εκφοβισμού στα σχολεία και άλλες διατάξεις» (ν. 5029/2023), βάσει του οποίου δημιουργήθηκε και ψηφιακή πλατφόρμα ρουφιανιάς-«καταγγελιών».
Οπως είχαμε γράψει ο νόμος αυτός βαφτίζει «ενδοσχολική βία και εκφοβισμό» εναντίον όσων τυχόν αντιδρούν και τις μαθητικές καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις των μαθητών εντός του σχολείου (π.χ. αποχή):
«Κάθε μορφή σωματικής, λεκτικής, ψυχολογικής, συναισθηματικής, κοινωνικής, ρατσιστικής, σεξουαλικής, ηλεκτρονικής ή άλλης βίας και παραβατικής συμπεριφοράς, που πλήττει τη σχολική κοινότητα και διαταράσσει την εκπαιδευτική διαδικασία συνιστά ενδοσχολική βία και εκφοβισμό και ιδίως:…
δ) η παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής των μαθημάτων και ο βίαιος αποκλεισμός μαθητών είτε από την εκπαιδευτική διαδικασία είτε από τη συμμετοχή τους στην καθημερινή σχολική ζωή, καθώς και ο εν γένει κοινωνικός αποκλεισμός, οι απειλές και η ψυχολογική βία στις επαφές των μαθητών με τους συμμαθητές τους,
ε) η επιβολή με τη βία και ο εξαναγκασμός σε πράξεις ή παραλείψεις παρά τη θέληση των μαθητών,
στ) οποιαδήποτε μορφή βίαιης ή απαξιωτικής συμπεριφοράς ή η ενθάρρυνση σε διάπραξη βίαιων εκδηλώσεων που διαταράσσουν τη σχολική γαλήνη και πλήττουν το κύρος της εκπαιδευτικής κοινότητας…»
Καλεί δε, όσους αντιδρούν στην κατάληψη του σχολείου να γίνουν καταδότες των αγωνιζόμενων συμμαθητών τους. Η καλοδεχούμενη ρουφιανιά δεν αφορά μόνο τους μαθητές αλλά και τους αυτόκλητους σωτήρες των παιδιών, τους μονίμως «ανησυχούντες» και «αγανακτισμένους» γονείς,
Στόχος βεβαίως είναι και οι εκπαιδευτικοί και οι σχολικές μονάδες. Τα σχολεία με «ζωηρούς» μαθητές και «επιεικείς» εκπαιδευτικούς στιγματίζονται, κατηγοριοποιούνται και βαθμολογούνται αναλόγως κατά τις διαδικασίες της αξιολόγησης. Τον ρόλο του τοποτηρητή, που έχει την εποπτεία εάν τηρούνται απαρέγκλιτα οι διαδικασίες, παίζουν οι τετραμελείς επιτροπές: «Οι ομάδες αυτές (σ.σ. οι τετραμελείς «ομάδες δράσης» σε επίπεδο Δ/νσης Εκπαίδευσης, των οποίων τα δύο μέλη είναι ο Διευθυντής Εκπαίδευσης και ο Σύμβουλος Εκπαίδευσης) παρακολουθούν, επιβλέπουν και συνεπικουρούν τις σχολικές μονάδες στον χειρισμό των σχετικών κρίσεων, ιδιαίτερα σε σοβαρά περιστατικά που έχουν αντίκτυπο στη σχολική και στην κοινωνική ζωή. Επιλαμβάνονται, ιδίως, αν παρατηρείται καθυστέρηση στον χειρισμό και την αντιμετώπιση σοβαρών περιστατικών ενδοσχολικής βίας ή σημειώνεται αδυναμία επίλυσης του περιστατικού, στο οποίο αναφέρεται η καταγγελία».
Σε συμπλήρωμα των παραπάνω, το πολυνομοσχέδιο (άρθρο 6) προβλέπει και την παρουσία «Ειδικών Συμβούλων» που θα συνεπικουρούν τις «τετραμελείς ομάδες δράσης» και που μπορεί να προέρχονται και από τον ιδιωτικό τομέα: «Οι αποδέκτες-υπεύθυνοι υποδοχείς αναφορών σε επίπεδο σχολικής μονάδας του άρθρου 7 και οι τετραμελείς ομάδες δράσης των προηγούμενων εδαφίων δύνανται να συνεπικουρούνται σχετικά με ειδικά επιστημονικά θέματα και κατευθύνσεις από Ειδικούς Συμβούλους στο πλαίσιο μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και φορέα του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄143) ή ιδιωτικού φορέα, ο οποίος αναλαμβάνει την πρόσληψη και τη δαπάνη απασχόλησής τους».
Τα περί δαπάνης απασχόλησης των Ειδικών Συμβούλων από τον ιδιωτικό τομέα (π.χ. κάποιες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο) τα ακούμε βερεσέ, καθώς είναι γνωστά τα πλοκάμια που συνδέουν αυτούς του «φιλάνθρωπους» με τον κρατικό κορβανά και τους καπιταλιστές.
Ακαδημαϊκά ισοδύναμα τα «μεταπτυχιακά διπλώματα» του ιδιωτικού μαγαζιού ΜΑΙΧ
Είναι το δεύτερο μέτρο που είχε προαναγγήλει ο Πιερρακάκης.
Βάσει του άρθρου 28, παράγ. 2 του πολυνομοσχέδιου, που αντικαθιστά το άρθρο 46 ν. 4559/2018, «τα μεταπτυχιακά διπλώματα, που πραγματοποιούνται εντός της ελληνικής επικράτειας και απονέμονται από το Διεθνές Κέντρο Ανωτάτων Μεσογειακών Γεωπονικών Σπουδών, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν ήδη απονεμηθεί από το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων, έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, είναι ακαδημαϊκά ισοδύναμα προς τα αντίστοιχα προγράμματα σπουδών δευτέρου κύκλου των Α.Ε.Ι. της ημεδαπής. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται τα άρθρα 305 έως 313 του ν. 4957/2022 (Α΄ 141)».
Η αλλαγή στη διατύπωση έγκειται στην αντικατάσταση της φράσης «είναι ισότιμα προς τα μεταπτυχιακά διπλώματα των Α.Ε.Ι. της ημεδαπής» του άρθρου 46 του ν. 4559/2018 με τη φράση «είναι ακαδημαϊκά ισοδύναμα προς τα αντίστοιχα προγράμματα σπουδών δευτέρου κύκλου των Α.Ε.Ι. της ημεδαπής».
Κοντολογίς, ένα ιδιωτικό μαγαζί (ΝΠΙΔ), το ΜΑΙΧ, αναβαθμίζεται σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο (έστω και μερικά, καθώς προς το παρόν δίνει μόνο «μεταπτυχιακά διπλώματα»).
Η προαναγγελία της ρύθμισης είχε γίνει από τον Πιερρακάκη κατά την επίσκεψή του στο ΜΑΙΧ αγκαζέ με τον πιστό φίλο της οικογένειας, τον «ξέρεις-ποιος-είμαι-εγώ-ρε» Αυγενάκη (τότε δεν είχε ξεπέσει ακόμα και το έπαιζε Κρητικάρχης, τρομάρα του): «Θα υπάρξει σύντομα νομοθετική πρωτοβουλία η οποία θα επιτρέψει στα πτυχία τα ακαδημαϊκά τα οποία χορηγεί το ΜΑΙΧ, να αναγνωριστούν από το ελληνικό κράτος».
Θυμίζουμε τη βρόμικη ιστορία του ΜΑΙΧ:
Το 1982 το ΔΣ του Διεθνούς Κέντρου Ανώτατων Μεσογειακών Γεωπονικών Σπουδών (CIHEAM) αποφασίζει την ίδρυση στα Χανιά του Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων (ΜΑΙΧ).
Σκοπός υποτίθεται ότι είναι να ετοιμαστούν στελέχη με «συμπληρωματική μεταπτυχιακή εκπαίδευση» για τον γεωργικό τομέα, σύμφωνα με τη στρατηγική εκμετάλλευσης που χαράζει γι’ αυτόν τον τομέα στις Μεσογειακές χώρες το ευρωπαϊκό κεφάλαιο (το CIHEAM ιδρύθηκε υπό την αιγίδα του ΟΟΣΑ και του Συμβουλίου της Ευρώπης).
Ετσι άρχισε η ιστορία του ΜΑΙΧ, με τους ντόπιους κυβερνητικούς σφουγγοκωλάριους του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, πότε εν κρυπτώ και πότε στα φανερά να προσπαθούν να καταστήσουν το ΜΑΙΧ ομοταγές ίδρυμα προς τα ελληνικά δημόσια ΑΕΙ μέσω των «μεταπτυχιακών» τίτλων που χορηγούσε.
Τον Απρίλη του 2001, επί κυβέρνησης Σημίτη με υπουργό Γεωργίας τον Γ. Ανωμερίτη, σε νομοσχέδιο-σκούπα του υπουργείου Γεωργίας με τίτλο «Εθνικό Σύστημα Προστασίας της Αγροτικής Δραστηριότητας και άλλες ρυθμίσεις», που είχε κατατεθεί στην ΟΚΕ (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή), προκειμένου αυτή να εκφράσει τις απόψεις της πριν το νομοσχέδιο πάει στη Βουλή, είχε επιχειρηθεί να εισαχθεί διάταξη για να μπορεί το ΜΑΙΧ να χορηγεί ισότιμους με τα δημόσια ΑΕΙ μεταπτυχιακούς τίτλους.
Με τρία δημοσιεύματά μας τότε (16 και 30 Ιούνη και 28 Ιούλη του 2001, φύλλα 206, 208 και 212 της «Κόντρας») είχαμε αποκαλύψει την απόπειρα του τότε υπουργού Γεωργίας Γ. Ανωμερίτη να μετατρέψει το ΜΑΙΧ σε πανεπιστημιακό ίδρυμα, παραβιάζοντας κατάφωρα το άρθρο 16 του Συντάγματος.
Σύμφωνα με το άρθρο 37 εκείνου του νομοσχέδιου, το ΜΑΙΧ αναγνωριζόταν ως εκπαιδευτικό ίδρυμα μεταπτυχιακού επιπέδου ομοταγές προς τα ελληνικά ΑΕΙ, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά τη χορήγηση μεταπτυχιακών διπλωμάτων ειδίκευσης! Μετά από δική μας παρότρυνση και πίεση οι πρυτάνεις του Γεωπονικού Πανεπιστήμιου και του ΕΜΠ, με επιστολές τους στον υπουργό Παιδείας στις 26 Ιούνη και στις 23 Ιούλη του 2001 αντίστοιχα, είχαν αντιδράσει σ’ αυτήν τη διάταξη και απαιτούσαν την απόσυρσή της. Τελικά, ο Ανωμερίτης, αφού και οι αγροτικοί συντάκτες όλων σχεδόν των εφημερίδων κατέδειξαν και κατήγγειλαν την παρανομία του, αναγκάστηκε να αποσύρει τη διάταξη και έτσι αποφεύχθηκε προς στιγμήν ένα έγκλημα κατά του δημόσιου πανεπιστήμιου.
Η ιστορία, όμως, έχει και συνέχεια. Και αυτήν τη φορά τη σκυτάλη πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Με εκπρόθεσμη τροπολογία, που κατατέθηκε την 1η Αυγούστου του 2018, ως άρθρο 46 στο νόμο 4559/2018, προβλεπόταν το ΜΑΙΧ να μπορεί να εκδίδει μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών ισότιμους με τους μεταπτυχιακούς τίτλους που εκδίδουν τα δημόσια Πανεπιστήμια!
Στην προκλητική αυτή τροπολογία, που συζητήθηκε και ψηφίστηκε την 1η Αυγούστου, δεν έγινε η παραμικρή αναφορά ούτε από τους εισηγητές των δύο κυβερνητικών κομμάτων ούτε, όμως, και από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης. Πέρασε, δηλαδή, στα μουλωχτά.
Σύμφωνα με όσα ίσχυαν τότε (άρθρο 11 του νόμου 3528/2005), ο ΔΟΑΤΑΠ είχε την αρμοδιότητα να ελέγχει τους μεταπτυχιακούς τίτλους που εξέδιδαν τα ΑΕΙ. Για την αναγνώριση, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές ήταν υποχρεωμένοι να καταθέσουν στον οργανισμό φάκελο προκειμένου να ελεγχθεί ο τίτλος και στη συνέχεια να εγκριθεί. Αυτήν τη διαδικασία, όμως, οι «μεταπτυχιακοί» του ΜΑΙΧ την απέφευγαν, σύμφωνα με τη διάταξη που ψηφίστηκε και έχει ως εξής:
«Αρθρο 46 (σ.σ. αντικαταστάθηκε από το άρθρο 107 του Ν. 4692/2020)
Μεταπτυχιακά διπλώματα του Διεθνούς Κέντρου Ανωτάτων Μεσογειακών Γεωπονικών Σπουδών
Το άρθρο 46 του ν. 4559/2018 (Α΄142) αντικαθίσταται ως εξής:
« Άρθρο 46
Μεταπτυχιακά διπλώματα διεθνών οργανισμών
Τα μεταπτυχιακά διπλώματα που απονέμονται από το Διεθνές Κέντρο Ανωτάτων Μεσογειακών Γεωπονικών Σπουδών, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν ήδη απονεμηθεί από το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, είναι ισότιμα προς τα μεταπτυχιακά διπλώματα των Α.Ε.Ι. της ημεδαπής. Κατά τα λοιπά εφαρμόζεται το άρθρο 11 του ν. 3328/2005 (Α΄ 80).».
Ως φαίνεται, αυτή η ντροπιαστική διάταξη δεν «περπάτησε», όπως ευελπιστούσαν συριζαίοι και σίας, γιατί σκόνταφτε στο άρθρο 16 του Συντάγματος.
Ερχεται, λοιπόν, τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού παρέκαμψε με αισχρό νομοθετικό τρικ το άρθρο 16, να ολοκληρώσει την τραγωδία, αναγνωρίζοντας ακαδημαϊκά τα «πτυχία» του ΜΑΙΧ.
Πρέπει να υπογραμμίσουμε δε, ότι όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του ΜΑΙΧ, αυτό χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό μέσω του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Μολονότι είναι ΝΠΙΔ, δηλαδή, είναι κρατικοδίαιτο. Αλλωστε και τα «μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά» πανεπιστήμια που ονειρεύεται ο Κούλης θα είναι κατεξοχήν κρατικοδίαιτα, απολαμβάνοντας κάθε είδους δημόσια προνόμια με τη μορφή φορολογικών ελαφρύνσεων, επιδοτήσεων έρευνας και λοιπές διευκολύνσεις, φορτώνοντας ταυτόχρονα τους σπουδαστές τους με υπέρογκα δίδακτρα και βεβαίως δάνεια για να μπορούν να τα βγάλουν πέρα.
Γιούλα Γκεσούλη
