Προετοιμασμένα τα παπαγαλάκια είχαν έτοιμους τους τίτλους: «Βενζίνη κάτω από 2 ευρώ μετά τα μέτρα της κυβέρνησης»! Είναι δυνατόν να πιαστεί κορόιδο ο άνθρωπος που βάζει βενζίνη κάθε βδομάδα στο αυτοκίνητο ή το μηχανάκι του και βλέπει την αντλία της αμόλυβδης να γράφει πάνω από 2,40 το λίτρο;
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ντοκτορά στα μαθηματικά για να αντιληφθεί ότι αυτά που ανακοίνωσαν χθες ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του είναι ένα άθλιο φιλοδώρημα που προέρχεται από λεφτά του ίδιου του εργαζόμενου. Από λεφτά που του αρπάζουν μέσα από την τρομακτική αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα. Μερικές αριθμητικές πράξεις αρκούν. Ο Νίκος Μπογιόπουλος έκανε πρώτος ένα απλό παράδειγμα και μας έβγαλε από τον κόπο. Το παραθέτουμε:
«Εργαζόμενος διαμένει στην Νέα Ιωνία και εργάζεται στο κέντρο της Αθήνας. Διανύει με το αυτοκίνητό του για το πήγαινε – έλα 18 χιλιόμετρα την ημέρα, ήτοι 450 χλμ τις εργάσιμες μέρες του μήνα.
Ας υποθέσουμε ότι τις καθημερινές δεν κάνει καμία άλλη διαδρομή και ότι τις τέσσερις Κυριακές που απομένουν δεν κουνιέται παρά για τα απαραίτητα (απαραίτητο είναι, βέβαια, να πεταχτείς μέχρι τη θάλασσα μέσα στο κατακαλόκαιρο, αλλά αυτό δεν το αποδέχεται η εξίσωση των άριστων του Χάρβαρντ) και δεν διανύει πάνω από 50 χλμ. Σύνολο το μήνα 500 χλμ.
Ας υποθέσουμε επίσης ότι το αυτοκίνητό του (που δεν είναι Καγιέν) είναι καλοσυντηρημένο και καίει περί τα 8 λίτρα/100 χλμ. Με 2,4 ευρώ η βενζίνη χρειάζεται το μήνα 96 ευρώ για τις απολύτως αναγκαίες αυτές διαδρομές. Αν επίσης υποθέσουμε ότι οι τιμές δεν θα αυξηθούν κι άλλο, το τρίμηνο που έρχεται θα πληρώσει 288 ευρώ.
Πέρσι με 1,4 ευρώ το λίτρο πλήρωνε για τις ίδιες διαδρομές 56 ευρώ το μήνα, δηλαδή 168 ευρώ το τρίμηνο. Κάντε τώρα την αφαίρεση από το “μπαξίσι” των 80 ευρώ για το επόμενο τρίμηνο που ανακοίνωσε σήμερα ο Μητσοτάκης και θα έχετε όλο το μέγεθος και της νέας κοροϊδίας. Και της κλοπής.
Σημείωση: Ακόμα κι αυτά τα 80 ευρώ δεν είναι πάντα 80! Τι εννοούμε; Μα, το εξειδίκευσε ο υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας: Μόνο εάν ο δικαιούχος χρησιμοποιήσει την ψηφιακή κάρτα για να λάβει την επιδότηση το ποσό για το τρίμηνο στην ηπειρωτική Ελλάδα θα είναι 80 ευρώ. Ειδάλλως, αν δηλώσει κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό τότε η… επιδότηση είναι 65 ευρώ). Για τις νησιωτικές περιοχές (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης) είναι 100 ευρώ με ψηφιακή κάρτα (85 ευρώ για τραπεζικό λογαριασμό). Για τις μοτοσικλέτες είναι 60 ευρώ με ψηφιακή κάρτα (45 ευρώ για τραπεζικό λογαριασμό). Ειδικά για τις νησιωτικές περιοχές, για τις μοτοσικλέτες είναι 70 ευρώ με ψηφιακή κάρτα (55 ευρώ για τραπεζικό λογαριασμό). Και γιατί το κάνουν αυτό; Για να εξασφαλίσουν, λέει, ότι το ποσό θα πάει όντως για καύσιμα ώστε να εξασφαλίσουν την είσπραξη των φόρων ακόμα από την επιδότηση!».
Τα δεδομένα που πήρε ο Μπογιόπουλος είναι, φυσικά, μετριοπαθή, για να φανεί καθαρά το μέγεθος της κυβερνητικής αγυρτείας. Μπορεί κάποιος να πηγαίνει για δουλειά από την Καισαριανή στην εθνική Αθηνών-Λαμίας στο ύψος της Λυκόβρυσης ή από τη Μεταμόρφωση στον Πειραιά και να κάνει τα διπλάσια χιλιόμετρα. Και μέσα στο τρίμηνο του καλοκαιριού μπορεί να πεταχτεί για λίγες μέρες από την Αθήνα μέχρι το χωριό του στα ημιορεινά της Πρέβεζας και να κάνει καμιά εικοσιπενταριά χλμ τη μέρα για να πηγαίνει με τη φαμίλια για μπάνιο σε κάποια παραλία του Ιόνιου. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι αντιπροσωπεύουν τα 80 ευρώ του Μητσοτάκη για τρεις μήνες.
Να το πάρουμε κι αλλιώς. Τα 80 ευρώ για το τρίμηνο ισοδυναμούν (αν η αμόλυβδη παραμείνει γύρω στα 2,40) με 33 λίτρα. Kάτι παραπάνω από μισό ρεζερβουάρ. Οταν σε κάθε γέμισμα πληρώνει κανείς ένα πενηντάρικο παραπάνω σε σχέση με πέρυσι, ο Μητσοτάκης μάς έχει πάρει σε ενάμισι γέμισμα αυτά που μας δίνει σαν φιλοδώρημα! Δηλαδή, αν γεμίσεις μία φορά το μήνα (στην πραγματικότητα θα γεμίσεις παραπάνω), στο τρίμηνο θα έχεις πληρώσει αυτά που υποτίθεται πως σου δίνει ως δώρο ο Μητσοτάκης για να τον ψηφίσεις, συν ενάμισι γέμισμα με την αυξημένη τιμή, που θα γεμίσει τα κρατικά ταμεία με φόρους!
Και μην μας πει κανείς ότι την προηγούμενη φορά έδωσαν λιγότερα. Πρώτο, την προηγούμενη φορά η βενζίνη ήταν 30-40 λεπτά φτηνότερη το λίτρο. Δεύτερο, την προηγούμενη φορά είχαν δώσει και ένα φιλανθρωπικό βοήθημα 200 ευρώ σε χαμηλοσυνταξιούχους με ατομικό εισόδημα 7.200 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα 14.400 ευρώ και ακίνητη περιουσία μέχρι 200.000 ευρώ. Δηλαδή, συνταξιούχους με συνολική σύνταξη μέχρι 600 ευρώ το μήνα (κύρια σύνταξη γύρω στο πεντακοσάρικο). Αυτή τη φορά δεν έδωσαν το συγκεκριμένο φιλανθρωπικό βοήθημα. Ενα μέρος του το ενσωμάτωσαν στην αύξηση του επιδόματος βενζίνης.
Να ξεκαθαρίσουμε και το ζήτημα του εισοδηματικού κριτήριου, γιατί και μ’ αυτό προσπαθούν να κάνουν σπέκουλα. Για τον άγαμο παραμένει στα 30.000 ετήσιο εισόδημα. Η διεύρυνση γίνεται ανάλογα με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, 3.000 ευρώ ανά μέλος. Δηλαδή, το όριο των 45.000 αφορά μόνο ζευγάρι με τέσσερα παιδιά.
«Υπενθυμίζεται ότι η συνολικά καλύτερη πορεία των δημόσιων οικονομικών της χώρας, έχει χρηματοδοτήσει τις μέχρι σήμερα παρεμβάσεις για τον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών της ακρίβειας στο “πορτοφόλι“ του πολίτη», είπε ο Σταϊκούρας. «Μπορούμε να δώσουμε αυτή την πρόσθετη βοήθεια, χωρίς να αλλάξουμε τους επικαιροποιημένους δημοσιονομικούς στόχους, που παραμένουν στο 2% πρωτογενές έλλειμμα», είπε ο Σκυλακάκης. Ομολόγησαν έτσι πως τα λεφτά για τα άθλια φιλοδωρήματα βγαίνουν από την υπερφορολόγηση του ελληνικού λαού, που πληρώνει αυξημένους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ και ειδικούς φόρους κατανάλωσης) πάνω στις αυξημένες τιμές, όχι μόνο των καυσίμων αλλά όλων των προϊόντων πρώτης ανάγκης.
Δεν διευκρινίζουν, όμως, από πού προκύπτει η υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων. Ο Σκυλακάκης είπε: «Εχουμε μία ικανοποιητική πορεία των εσόδων, όπου αφαιρουμένου του ΕΝΦΙΑ που έχουμε προεισπράξει περίπου 800 εκατ. ευρώ, είχαμε υπέρβαση του προϋπολογισμού κατά 2,1 δισ. ευρώ, στο πεντάμηνο. Κι αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να μπορούμε να βοηθήσουμε και στο επίπεδο του ηλεκτρισμού, αλλά και σε αυτό των καυσίμων».
Από τα προσωρινά στοιχεία για την Εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού τον Μάη, διαβάζουμε ότι τα φορολογικά έσοδα στο πεντάμηνο αυξήθηκαν κατά 2.910 εκατ. ευρώ ή 16,4% έναντι του στόχου που έχει περιληφθεί στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού 2022! Μόνο τον Μάη, τα καθαρά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν κατά 1.188 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο!
Αντίθετα, οι δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού στο πεντάμηνο παρουσιάζονται μειωμένες κατά 549 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (26.901 εκατ. ευρώ), που έχει περιληφθεί στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού 2022!
Η αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, είναι προφανέστατη. Ο πληθωρισμός είναι μια ευκαιρία για να αυξηθούν οι εισπραττόμενοι φόροι, ενώ την ίδια στιγμή οι συνολικές δαπάνες μειώνονται, παρά τα φιλανθρωπικά φιλοδωρήματα που δόθηκαν τον Μάη.
Oταν σχολιάσαμε το πρώτο πακέτο φιλανθρωπικών βοηθημάτων, σημειώναμε πως πρόκειται για τη λογική μιας συμμορίας ληστών: σας τα πήραμε χοντρά και τώρα πάρτε ένα φιλοδώρημα. Τα αυξημένα δημοσιονομικά έσοδα προέκυψαν από την έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) που επιβάλλεται σε πιο υψηλές τιμές. Ξέρουμε καλά ποια είναι τα υποζύγια της έμμεσης φορολογίας: τα λαϊκά νοικοκυριά που αποτελούν τη μεγάλη καταναλωτική μάζα.
Το είχε πει και ο Μητσοτάκης. Τα αισχρά και άθλια φιλανθρωπικά φιλοδωρήματα «είναι ευθυγραμμισμένα με τη συνετή δημοσιονομική πολιτική την οποία έχουμε εξαρχής χαράξει. Μία επιλογή που συγκλίνει με τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά δεν αποκλίνει από τις αντοχές της οικονομίας»! Αυτή η δημοσιονομική πολιτική μπορεί ν’ αγοράζει πολεμικά αεροπλάνα, φρεγάτες, κορβέτες, ελικόπτερα, τορπίλες, μπορεί να μπουκώνει με δωρεάν κρατικό χρήμα και πληθώρα φοροαπαλλαγές τους καπιταλιστές «επενδυτές», ντόπιους και ξένους, μπορεί να αποπληρώνει κανονικά τα κοράκια του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, που δάνεισαν το ελληνικό κράτος μέσω του EFSF/ESM και του ΔΝΤ και το δανείζουν τώρα μέσω των «αγορών», αλλά την ίδια στιγμή αυξάνει τη φοροληστεία εργαζόμενων και συνταξιούχων και εξαθλιώνει τη δημόσια υγεία και κάθε έννοια κοινωνικής πολιτικής.
Η αντίθεση «ανάγκες της κοινωνίας» VS «αντοχές της οικονομίας» είναι μια ψευδεπίγραφη αντίθεση και ο Μητσοτάκης δεν είναι ο πρώτος που τη σερβίρει σαν… σοφία. Η εργαζόμενη κοινωνία παράγει όλο τον πλούτο, αλλά η «οικονομία», δηλαδή οι καπιταλιστές και το κράτος τους, τον αρπάζει. Στη θέση αυτής της ψευδεπίγραφης αντίθεσης πρέπει να βάλουμε την πραγματική αντίθεση ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα άλλα εργαζόμενα στρώματα, από τη μια, που παράγουν όλο τον κοινωνικό πλούτο, και τους καπιταλιστές που αρπάζουν αυτόν τον πλούτο, απευθείας ή μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής του κράτους τους, από την άλλη.
Ως κατακλείδα, θα επαναλάβουμε αυτά που έχουμε γράψει και άλλες φορές:
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριφέρεται σαν φεουδάρχης που όταν βγαίνει από την κυριακάτικη λειτουργία πετάει μερικά κέρματα στους φτωχούς που ζητιανεύουν. Εκείνοι που δεν έφτασαν στο σημείο της ζητιανιάς σκύβουν το κεφάλι και μοιράζουν μια πατάτα στα τέσσερα.
Ε, όχι! Είμαστε εργάτες, φτωχοί αγρότες, εργαζόμενοι μικροαστοί. Με τη δουλειά μας δημιουργούμε όλο τον πλούτο που συσσωρεύεται στη χώρα. Που είναι τόσος πολύς, ώστε το μεγαλύτερο μέρος του εξάγεται με τη μορφή κέρδους στο εξωτερικό. Δεν πρέπει να δεχτούμε να μας αντιμετωπίζουν σαν επαίτες. Πετώντας κάπου-κάπου κάποιο εφάπαξ επίδομα στους πλέον εξαθλιωμένους και βάζοντας όλους τους υπόλοιπους να πληρώσουν και αυτό το επίδομα και κυρίως τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών και των παρασίτων που έχουν στην υπηρεσία τους.
Από το 2010 (για να μην πάμε πιο πίσω) εξελίχτηκε μια πρωτοφανούς βιαιότητας συντηρητική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, η οποία στηρίχτηκε στο μεγαλύτερο βαθμό στη μαζική φτωχοποίηση εργαζόμενων και συνταξιούχων και κατά δεύτερο λόγο στη φτωχοποίηση των μικροαστικών στρωμάτων του χωριού και της πόλης. Το 2014, παραμονές πάσχα, η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων μοίρασε τα πρώτα πεντακοσάρικα στους πιο φτωχούς, που τα βάφτισε «κοινωνικό μέρισμα». Αυτήν την τακτική ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν.
Υποτίθεται ότι η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια, όμως οι μνημονιακοί νόμοι δεν καταργήθηκαν. Η μνημονιακή πραγματικότητα ζει και βασιλεύει. Και τώρα αυτή η πραγματικότητα μπολιάζεται με τις συνέπειες της κρίσης, η οποία εξελισσόταν προ-πολεμικά και βάθυνε απότομα με την έκρηξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Τα δισεκατομμύρια στροβιλίζονται σαν πεταλούδες στον αέρα, όταν προορίζονται για την αγορά πανάκριβων οπλικών συστημάτων. Τα μονοπώλια της ενέργειας κερδοσκοπούν ασύστολα, γιατί μόνον αυτόν τον «τρόπο» ξέρουν. Και οι λαοί σύντομα θα πουν και το ψωμί ψωμάκι, καθώς Ουκρανία και Ρωσία είναι οι μεγαλύτεροι σιτοβολώνες της Γης και η Ουκρανία ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλιέλαιου. Η ενέργεια είναι βασικό μέσο παραγωγής και η αύξηση στις τιμές παραγωγής και πώλησής της θα σπρώξει αλυσιδωτά όλες τις τιμές προς τα πάνω. Οχι μόνο στα βιομηχανικά αλλά και στα αγροτικά προϊόντα που παράγονται κι αυτά με τη χρήση ενέργειας και βιομηχανικών εφοδίων που παρήχθησαν με τη χρήση ενέργειας.
Για την εργατική τάξη δύο δρόμοι ανοίγονται.
Ο ένας είναι ο δρόμος της ταξικής υποταγής, με την προσμονή κάποιου επιδόματος που δε θα φτάνει ούτε για «ζήτω».
Ο άλλος είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης, με αιχμή την αύξηση μισθών και συντάξεων και τη δραστική μείωση της έμμεσης φορολογίας.
Από την επιλογή δρόμου θα εξαρτηθούν τα πάντα.
