To 2018, όταν η Βρετανία αποφάσισε να φτιάξει στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων στη Ρουάντα, η Κομισιόν (Γιούνκερ) είχε αποφανθεί πως η δημιουργία «εξωτερικών κέντρων επιστροφής» εκτός ΕΕ θα παραβίαζε τις διεθνείς συμβάσεις για τους πρόσφυγες. Επέμεινε σ’ αυτή τη θέση μέχρι και πρόσφατα, με την επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων Ιλβα Γιόχανσον να δηλώνει πως η δημιουργία offshore κέντρων συνιστά «εξωτερική ανάθεση που δεν συνιστά μια ανθρώπινη και αξιοπρεπή μεταναστευτική πολιτική».
Τώρα, η Φον ντερ Λάιεν στέλνει επιστολή στους ηγέτες των «27» και προτείνει να κατασκευαστεί «ένα νέο νομικό πλαίσιο για να ενισχύσουμε την ικανότητά μας να δράσουμε», διότι η προσπάθεια του 2018 να ευθυγραμμιστούν οι πολιτικές απέλασης απέτυχε. Και σε τι θα πρέπει να συνίσταται το «νέο νομικό πλαίσιο»; Στην αντιγραφή του ιταλικού μοντέλου που θέσπισε η φασιστο-Μελόνι, δημιουργώντας δύο στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων στην Αλβανία, μετά από συμφωνία με τον Εντι Ράμα.
Η Φον ντερ Λάιεν εκτιμά ότι από το πείραμα Ιταλίας-Αλβανίας θα βγουν χρήσιμα συμπεράσματα και υιοθετεί καταρχήν την ιδέα για ανάπτυξη «κέντρων επιστροφής εκτός ΕΕ». Οχι τυχαία, η επιστολή Φον ντερ Λάιεν στάλθηκε στα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου την ημέρα που έφταναν με πολεμικό πλοίο από την Ιταλία στην Αλβανία οι πρώτοι πρόσφυγες και εγκλείονταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
«Είναι ένας νέος, θαρραλέος δρόμος που αντικατοπτρίζει τέλεια το ευρωπαϊκό πνεύμα και έχει όλα όσα χρειάζεται για να ακολουθηθεί και από άλλα κράτη εκτός ΕΕ», θριαμβολoγoύσε την ίδια ώρα η φασιστο-Μελόνι ενώπιον της Ιταλικής Γερουσίας.
Για την Φον ντερ Λάιεν (όπως και για τον Μητσοτάκη) η ΕΕ δεν είναι αποτελεσματική στις απελάσεις. Διευκρινίζει ότι αυτή θα είναι η άμεση προτεραιότητα για τον νέο επίτροπο Μετανάστευσης. «Η Επιτροπή στη νέα της θητεία θα συνεχίσει να διασφαλίζει μια δίκαιη και σταθερή στάση απέναντι στο Μεταναστευτικό, για το οποίο όλοι συμφωνούμε ότι αποτελεί μια ευρωπαϊκή πρόκληση», τονίζει στην επιστολή της.
Την άλλη μέρα, προφανώς με προτροπή των επικεφαλής του γερμανο-γαλλικού άξονα, η Φον ντερ Λάιεν μάζεψε την καλούμπα. Εβαλε την εκπρόσωπο της Κομισιόν να δηλώσει πως το «μοντέλο της Αλβανίας» είναι ασύμβατο με τους κοινοτικούς κανόνες και πως… «παρερμηνεύτηκαν» αυτά που ανέφερε στην επιστολή της προς τους ηγέτες των «27» η πρόεδρος Ούρσουλα. «Επί του παρόντος δεν είναι νομικά εφικτό για την ΕΕ να έχει αυτή την επιλογή. Για να καταστεί δυνατό ένα τέτοιο μοντέλο, η νομοθεσία της ΕΕ πρέπει να έχει ρυθμιστικό πλαίσιο για τον αναγκαστικό επαναπατρισμό σε τρίτη χώρα διαφορετική από τη χώρα προέλευσης και αυτό είναι κάτι που εξετάζουμε ακόμη», είπε η εκπρόσωπος. Και κατέληξε με έμφαση: «Οσοι δεν έχουν το νόμιμο δικαίωμα να παραμείνουν πρέπει να επαναπατριστούν»
Οπως βλέπετε, δεν υπάρχει καμιά αποδοκιμασία του «μοντέλου Ιταλίας-Αλβανίας», αλλά σημείωση ότι υπάρχει νομικό κενό το οποίο πρέπει να συμπληρωθεί. Οταν υπάρξει νομοθετική συμπλήρωση, τότε θα είναι δυνατά «τα πάντα όλα», αυτά που «επί του παρόντος» δεν μπορούν να γενικευτούν ως ενιαία πολιτική της ΕΕ. Η Φον ντερ Λάιεν ονειρεύεται την κατασκευή «κόμβων επιστροφής» εκτός ΕΕ, γι’ αυτό και βολιδοσκοπούνται πιεστικά χώρες όπως η Σερβία για να δεχτούν την κατασκευή στρατόπεδων συγκέντρωσης στο έδαφός τους.
Αυτοί που τώρα αντιδρούν στο «ιταλικό πείραμα» που προτείνει η Φον ντερ Λάιεν, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, δεν το κάνουν επειδή έχουν ανθρωπιστικά αισθήματα, αλλά επειδή δεν βολεύει την πολιτική τους. Ο Σολτς, για παράδειγμα, το είπε ανοιχτά ότι το πρόβλημα για τη Γερμανία είναι οι πρόσφυγες που φτάνουν εκεί προερχόμενοι από άλλες χώρες της ΕΕ, στις οποίες έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου. Σύμφωνα με το γερμανικό σκεπτικό, η Μελόνι έφτιαξε τα δυο στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αλβανία για να στηρίξει την ακροδεξιά της προπαγάνδα, ενώ στην πραγματικότητα δε λύνουν το πρόβλημα, επειδή ο αριθμός των προσφύγων είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ αυτούς που μπορούν να χωρέσουν τα στρατόπεδα. Την ίδια στιγμή, η Ιταλία αφήνει χιλιάδες πρόσφυγες να φύγουν από τη χώρα προς το βορρά, κι αυτό είναι το πρόβλημα της Γερμανίας.
Για τον Σολτς, η λύση είναι οι απελάσεις. Και τι γίνεται όταν οι πρόσφυγες δεν έχουν μαζί τους διαβατήρια (όπως συμβαίνει συνήθως) και επομένως δεν μπορούν να απελαθούν στη χώρα καταγωγής τους; Τότε να απελαύνονται στις χώρες πρώτης εισόδου. Αυτό είναι το μείζον για τον γερμανικό ιμπεριαλισμό, κι αν δεν λυθεί αυτό (όπως δεν λύθηκε με την προηγούμενη νομοθεσία της ΕΕ), οι Γερμανοί δεν πρόκειται να συναινέσουν σε οτιδήποτε άλλο. Αν λυθεί το πρόβλημα των απελάσεων, τότε οι γερμανοί ιμπεριαλιστές δε θα έχουν κανένα πρόβλημα να δημιουργηθούν στρατόπεδα συγκέντρωσης στα Βαλκάνια, ακόμα και στην Αφρική, όπως έκαναν οι Βρετανοί, φτάνει αυτά να τα διαχειρίζονται οι χώρες πρώτης υποδοχής και όχι η Γερμανία.
Υπάρχει και το ζήτημα της Τουρκίας, το οποίο ο Σολτς θέλει να συζητήσει ο ίδιος με τον Ερντογάν, τον οποίο θα επισκεφτεί αύριο. Δε θα βάλει την ΕΕ ενδιάμεσο στις σχέσεις Γερμανίας-Τουρκίας. Αντίθετα, αν καταλήξει σε κάποιο «πακέτο» με τον Ερντογάν, θα περάσει τα σχετικά με το μεταναστευτικό στην ΕΕ (για να καταβάλλει αυτή τις πληρωμές στην Τουρκία-δεσμοφύλακα) και θα κρατήσει τις εμπορικές συμφωνίες για τον γερμανικό ιμπεριαλισμό που ασφυκτιά υπό το βάρος της ύφεσης.
Σε κάθε περίπτωση, η «Ευρώπη φρούριο» ψηλώνει τα τείχη της και οι αστικές πολιτικές ηγεσίες προσπαθούν να καλλιεργήσουν στους λαούς της την ιδέα ότι ο πρόσφυγας είναι εχθρός και πως πρέπει να συναινέσουν στα πιο άγρια κατασταλτικά μέτρα. Ακόμα και τον τρόπο που σκεφτόμαστε προσπαθούν να αλλάξουν. Για «φιλοξενία» προσφύγων σε δύο κέντρα στην Αλβανία τσαμπουνάνε συνέχεια, χωρίς ίχνος τσίπας, τα παπαγαλάκια της ραδιοτηλεοπτικής εξαπάτησης. Από πότε ο υποχρεωτικός εγκλεισμός σε κλειστά στρατόπεδα, περιβαλλόμενα με διπλό φράχτη ύψους έξι μέτρων, με κονσερτίνα στην κορυφή, με ιταλούς μπάτσους μέσα και αλβανούς μπάτσους να περιπολούν απέξω, με τους κρατούμενους να φορούν ομοιόμορφες στολές (μπλέ ή μαύρα φούτερ) και να κοιμούνται σε κοντέινερ ανά τέσσερις, είναι φιλοξενία; Εκτός αν με τη λέξη φιλοξενία εννοούν το τσιμέντο των στενών προαυλίων των πτερύγων, που το έβαψαν πράσινο για να είναι… φιλικό στο μάτι και να δημιουργεί… χαλαρότητα!
