Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, μέλος της προδικτατορικής κυβέρνησης της Ενωσης Κέντρου και μεταδικτατορικά υπουργός των κυβερνήσεων της ΝΔ, διηγούνταν μια συνομιλία που είχε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Είχε προηγηθεί η διάλυση της Ενωσης Κέντρου, με τα στελέχη της να μοιράζονται μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο Παπακωνσταντίνου πήγε στη ΝΔ και ο Παπανδρέου τον ρώτησε γιατί το έκανε. «Δεν μπορούσα να έρθω στο ΠΑΣΟΚ, όταν εσύ φώναζες έξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ», του απάντησε. «Μιχάλη, σε είχα για έξυπνο άνθρωπο», σχολίασε χαμογελώντας ο Παπανδρέου. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να υπενθυμίσουμε τι απέγιναν όλα τα ηχηρά αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα που μέχρι τον εκλογικό του θρίαμβο το 1981 χρησιμοποιού-σαν το ΠΑΣΟΚ και ο ηγέτης του.
Θυμηθήκαμε αυτό το πολιτικό ανέκδοτο καθώς τις τελευταίες μέρες ακούμε τον Τσίπρα να «χτυπιέται» στα «μπαλκόνια», διαφημίζοντας το νέο αξεσουάρ της συριζικής προπαγάνδας: δε θα πληρώσουμε τους τόκους και μ' αυτά τα λεφτά θα χρηματοδοτήσουμε τις κοινωνικές ανάγκες – δεν αναγνωρίζουμε κανένα χρέος εκτός από το χρέος μας προς το λαό κλπ. Παραφράζοντας τη φράση του Α. Παπανδρέου προς τον Μ. Παπακωνσταντίνου, θα λέγαμε προς όσους φουσκώνουν από ικανοποίηση παρακολουθώντας τον… αριστερό οίστρο του Τσίπρα: «Σας έχουμε για έξυπνους ανθρώπους. Εκτός αν είστε και σεις στο κόλπο».
Κακέκτυπα Ανδρέα Παπανδρέου ο Τσίπρας και η περί αυτόν αδίστακτη ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ξέρουν πως για να πάνε στο συνέδριο και να κερδίσουν αυτά που θέλουν (ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα, στο οποίο η ηγετική ομάδα δε θα δίνει κανένα λογαριασμό) πρέπει να «βυσματώσουν» την αριστερή αντιπολίτευση των Λαφαζάνηδων. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να το πετύχει αυτό, παρά υιοθετώντας και μετατρέποντας σε πολιτική συνθηματολογία τον πυρήνα των απόψεων που η εσωκομματική αντιπολίτευση προτείνει εδώ και καιρό; Αλλωστε, συγκυριακά είναι όλα αυτά και ο Τσίπρας με την παρέα του έχουν αποδείξει ότι ξέρουν να μετεωρίζονται ανάμεσα σε δεξιές και αριστερές διακηρύξεις (ποιος ξεχνάει το «θα πληρώσουμε το χρέος, δεν είμαστε μπαταχτσήδες»;). Οταν πας σε συνέδριο έχοντας πίεση μόνο από τ' αριστερά, σπεύδεις να εξουδετερώσεις αυτή την πίεση. Η επιστροφή στο «ρεαλισμό» θα γίνει μετά το συνέδριο, με κάποιο άρθρο ή συνέντευξη του Δραγασάκη ή του Σταθάκη (οι οποίοι δεν έχουν επαναλάβει τίποτα απ' αυτά που λέει ο Τσίπρας και μεγεθύνει ο Βούτσης) ή με κάποια επίσκεψη του Τσίπρα σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα ή με τη συμμετοχή του σε κάποια εκδήλωση καπιταλιστών. Από ευκαιρίες άλλο τίποτα. Αλλωστε, και να μην υπάρχουν ευκαιρίες στην πολιτική ατζέντα, εύκολα κατασκευάζονται με δουλειά παρασκηνίου.
Δεν είναι τυχαία η αντίδραση της μειοψηφίας, με άρθρο του Π. Λαφαζάνη στην εφημερίδα «Η Ελλάδα αύριο», στο οποίο επιδόθηκε σε αριστερή πλειοδοσία, για να δείξει ότι αυτά που λέει ο Τσίπρας για μη πληρωμή των τόκων μιας τριετίας είναι συντηρητικές θέσεις. «Αν θέλουμε διέξοδο στη χώρα –έγραψε ο Λαφαζάνης– δεν μπορεί να γίνει με τα λεφτά της τρόικας ούτε με την αποπληρωμή του άδικου και μη βιώσιμου χρέους. Διέξοδος θα υπάρξει διά της άνευ όρων διαγραφής του χρέους με όλα τα δυνατά μέσα». Μη πληρωμή των τόκων για τρία χρόνια και «κούρεμα» του χρέους οι μεν, στάση πληρωμών και μονομερής διαγραφή του χρέους οι δε. Και ο καπιταλισμός ανέγγιχτος και για τους δύο και η Ελλάδα μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης!
Με την εναρκτήρια ομιλία Τσίπρα στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ δε θ' ασχοληθούμε. Σεβόμαστε και τον εαυτό μας και τους αναγνώστες μας και δεν μπορούμε ν' ασχοληθούμε με τη μπουρδολογία ενός ανθρώπου που έχει το θράσος να παραφράζει με χυδαιότητα τον Μαρξ, για ν' αναζητήσει στην τελευταία από τις «Θέσεις για τον Φόιερμπαχ» τη δικαίωση για την πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού! Επειδή αντιλαμβανόμαστε την ένστασή σας, σπεύδουμε να σημειώσουμε ότι, πράγματι, ο Τσίπρας δεν έχει ξεφυλλίσει ούτε το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», πόσο μάλλον τα φιλοσοφικά έργα του Μαρξ, όμως αυτός εκφωνεί αυτά που άλλοι του γράφουν, αυτός είναι η βιτρίνα. Ούτε θ' ασχοληθούμε με τον φραξιονισμό στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν αφορά πολιτικά επίδικα για να μας αφορά. Είναι ένας φραξιονισμός χωρίς αρχές, με μοναδικό επίδικο την κατανομή της κομματικής εξουσίας.
Πρέπει, όμως, ν' ασχοληθούμε με το τελευταίο προπαγανδιστικό εύρημα, το οποίο σκοπίμως δεν λέγεται καν με τ' όνομά του, που είναι «στάση πληρωμών». Εστω κι αν αυτή αφορά μόνο τους τόκους μιας περιόδου, δεν παύει να είναι στάση πληρωμών, η οποία θα καταγραφεί ως «πιστωτικό επεισόδιο», επιφέροντας και τις συνέπειες που προβλέπεται στο αστικό διεθνές δίκαιο. Δίκαιο που αναγνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού αποδέχεται ακόμη και την ένταξη στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Καινούργια είναι η μεταφορά του στην πρώτη γραμμή, η αναγόρευσή του σε βασική θέση της σημερινής περιόδου. Παλαιότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαίωνε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμιά μονομερή ενέργεια, «εκτός αν μας αναγκάσουν», όπως έλεγε με νόημα ο Δραγασάκης. Ως μεταβατικό εργαλείο διαχείρισης του χρέους ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε ένα «μορατόριουμ στην πληρωμή τοκοχρεολυσίων», μέχρι να υπάρξουν πρωτογενή πλεονάσματα, οπότε θα μπορούσε να ξαναρχίσει η αποπληρωμή. Τώρα, λέει ότι αυτό θα το κάνει μονομερώς, από την αρχή, και όχι στο πλαίσιο κάποιας διαπραγμάτευσης.
Βέβαια, όπως σημειώσαμε και παραπάνω, θα έρθει η στιγμή που και οι σημερινές κορόνες θα σβηστούν με γομολάστιχα. Ομως, αν τις πάρουμε τοις μετρητοίς, οδηγούν σε ρήξη με την ΕΕ και σε δικαστικές διαμάχες με τους δανειστές, οι οποίοι μάλιστα έχουν υπέρ τους το αγγλικό δίκαιο, από το οποίο διέπεται σχεδόν ολόκληρος ο σημερινός δανεισμός. Θέλει κάτι τέτοιο μια καπιταλιστική Ελλάδα; Ενας μέχρι πρότινος δικός τους άνθρωπος και νυν σύμβουλος του ΑΚΕΛ, ο Κ. Λαπαβίτσας τους την έπεσε, κατηγορώντας τους για προχειρότητα και σημειώνοντας ότι λύση είναι η έξοδος από το ευρώ (άλλη παπάρα αυτή) και όχι η στάση πληρωμών. Ο Αλαβάνος ανέδειξε τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα αυτής της θέσης, επαναλαμβάνοντας κι αυτός τα περί εξόδου από το ευρώ.
Ποια ήταν η απάντηση του Τσίπρα και της παρέας του; Οτι υπό τη διοίκησή τους η καπιταλιστική Ελλάδα θα παραμείνει και στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, διότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα φέρει τα πάνω κάτω σε όλη την Ευρώπη και η Μέρκελ με τους άλλους νεοφιλελεύθερους θ’ αναγκα- στούν να γονατίσουν. Αντί για επιχειρήματα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται προφητείες για κάποιο ευτυχισμένο μέλλον, που θα έρθει για όλη την Ευρώπη μετά από μια κυβερνητική αλλαγή στην εξαρτημένη Ελλάδα. Αυτή ακριβώς η θέση τους, η επιστημονικά χυδαία και πολιτικά δημαγωγική, αποτελεί την καλύτερη επιβεβαίωση του ότι έχουμε να κάνουμε με μια αστική κλίκα, αποφασισμένη να καταδημαγωγήσει τον ελληνικό λαό, προκειμένου ν’ αποτελέσει εναλλακτική λύση της αστικής εξουσίας, με όσα αυτό συνεπάγεται.
Πέτρος Γιώτης
