♦ Αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ, για να αλλάξουμε την Ελλάδα μαζί με τις αξίες που μας εμπνέουν: κοινωνική συνοχή – γνώση – ανάπτυξη – ελευθερία – δικαιοσύνη – συμμετοχή – πρόοδος – ισότητα – αλληλεγγύη – κοινωνική λογοδοσία
Η στήλη έμεινε αποσβολωμένη μπροστά στην αφίσα του συνέδριου του ΠΑΣΟΚ με εκείνο το μυστήριο δέντρο. Ηταν τόσο δυνατό το σοκ που δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στο εβδομαδιαίο καθήκον της. Ετσι, το κενό ανέλαβαν να καλύψουν οι αδελφές στήλες, τις απόψεις των οποίων με χαρά φιλοξενούμε. Το έργο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για ανηλίκους.
Τι όμορφο δέντρο! Και τι καρποί, τι πανσπερμία! Εκστατικά, με δάκρυα στα μάτια έμεινα να κοιτάζω την εκπληκτική αφίσα, «βαθιά συγκινημένος». Κι έπειτα, πιστός στην μετεξέλιξη της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, άπλωσα το ξερό μου κι άρχισα να τρυγώ τους καρπούς από το μεταλλαγμένο δέντρο που είχε απ’ όλα τα καλά. Δοκίμασα την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ, τι σκληρός καρπός! Η συνοχή μου έσπασε τα πάντα, από τα δόντια μέχρι τα ραχίδια. Εκοψα τη ΓΝΩΣΗ και την έβαλα στην τσέπη για μετά. Τρύγησα την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ με σιδεροπρίονο, γιατί οι ρίζες της έπιαναν σε μια σιδερόμπαλα. Φόρτωσα την γιγάντια ΑΝΑΠΤΥΞΗ σε νταλίκα για να την αποθηκεύσω και να ‘χω να τρώω τις δύσκολες μέρες. Φόρεσα τα γάντια μου κι έκοψα λίγη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Προχώρησα ελεύθερος και ισότιμος να γλείψω λίγη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ, όπου γινόταν το αδιαχώρητο. Γεύτηκα λίγη ΠΡΟΟΔΟ, η οποία έτερψε το αντεράκι μου που άρχισε να κελαηδάει δι’ αερίων. Εφαγα με βουλιμία από την ΙΣΟΤΗΤΑ, αφού είχα να τη γευτώ από τον καιρό της γαλλικής επανάστασης. Ομοίως καταβρόχθισα από την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, προσφέροντας και στους «συντρόφους» μου (τις καριόλες, θα τα πούμε αργότερα). Και για το τέλος, άφησα το καλύτερο, το πιο γλυκό και ζουμερό κομμάτι: Την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ που ποτέ δεν είχα ξαναδεί. Μα τι κρίμα! Εκείνο το κλαδί ήταν σάπιο, δίχως καρπούς και γκρεμοτσακίστηκα. Ξαναγύρισα στο γύψο, εκεί όπου ήμουν πριν την 3η Σεπτέμβρη. Τελικά «αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ για ν’ αλλάξουμε την Ελλάδα» και ξεχάσαμε ν’ αλλάξουμε πλευρό. Πιαστήκαμε «σύντροφοι». Οχι μόνο στα πράσα, αλλά και στο χρονοντούλαπο, «μαζί με τις ιδέες που μας εμπνέουν».
Κοκκινοσκουφίτσα
Αλλάξαμε τα φώτα της Ελλάδας, σειρά έχει τώρα το ΠΑΣΟΚ. Μαζί με τις αξίες (που εκπνέουν): κοινωνική συνενοχή, ελευθερία (ανάπηρη πάλι σου τάζουν), γνώση (στερνή μου να σ’ είχα πρώτα), δικαιοσύνη(που ως γνωστόν είναι στραβή κι άμα δει ευρώ γυαλίζει το μάτι της), πρόοδος (κάτι σαν την πρόοδο στις σχολές), ισότητα (κι απάνω τούρλα), κοινωνική λογοδοσία (ή καλύτερα κοινωνική δοσιλογία), αλληλεγγύη (γιατί ο καιρός είναι εγγύς), ανάπτυξη (ποιος-ποιον;), συμμετοχή (συν-μία-μετοχή). Αντε και πρωθυπουργός Γιωργάκη!
Βασίλης
Στην κεντρική αφίσα για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εκτός από το σύνθημα «Αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ, για να αλλάξουμε την Ελλάδα», υπάρχει και ένα δέντρο στο οποίο τα κλαριά έχουν αντικατασταθεί από «τις αξίες που μας εμπνέουν». Το δέντρο είναι ο μοναδικός λόγος για να ασχοληθώ με ένα συνέδριο, το οποίο δεν κατάφερε να αποτελέσει ελπίδα για το μέλλον της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και σταθμό στην προσπάθεια συσπείρωσης των υγιών δυνάμεων στον αγώνα για την απαλλαγή από την Επάρατο Δεξιά. Ως γνωστόν, έχω ορισμένες γνώσεις της γεωπονικής επιστήμης και αυτές με βοήθησαν να αποκρυπτογραφήσω το μήνυμα που θέλει να στείλει στα απλά μέλη και τους φίλους του Κινήματος η αφίσα. Δεν ξέρω πόσοι το καταλάβατε αλλά την αφίσα την συνέθεσαν στελέχη του Κινήματος που συνεχίζουν να πιστεύουν στη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη και έχουν ακόμη πάνω από το προσκεφάλι τους το πορτρέτο του Αείμνηστου, στελέχη που δεν συμβιβάζονται με την αμερικανοποίηση του κόμματος και την λάιτ αντιπολίτευση, στελέχη που δίνουν το σκληρό αγώνα για να μην ξεχαστούν τα οράματα των «μη προνομιούχων». Το μήνυμα τους ξεκάθαρο: «Σύντροφοι πάρτε τα κλαριά και σπάστε τους το κεφάλι». Δυστυχώς γι’ αυτούς δεν νομίζω ότι υπάρχουν πλέον στο ΠΑΣΟΚ άνθρωποι που να μπορούν να κρατήσουν κλαριά και συνεπώς συναγωνιστές θα πρέπει να βολευτείτε με την «κοινωνική λογοδοσία».
Κος Πάπιας
