♦ Δεν είναι ο μόνος
Γιατί την πέφτουν στον Χρυσοχοΐδη οι άλλοι Πασόκοι; Μήπως είναι ο μόνος από το ΠΑΣΟΚ που ζητάει την κατάργηση της μονιμότητας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα; Δεν δήλωνε μόλις πριν μια βδομάδα η Βάσω ότι οι ΔΕΚΟ πρέπει να λειτουργήσουν με ανταγωνιστικά κριτήρια και για να είναι βιώσιμες δεν πρέπει να υπάρχει η μονιμότητα; Δεν υποστήριξε τις ίδιες απόψεις η Διαμαντοπούλου στην τελευταία συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβούλιου του ΠΑΣΟΚ; Δεν είναι ο Γιωργάκης που δηλώνει σφόδρα αντικρατιστής και αναγορεύει τον «κρατισμό» σε μέγιστο εχθρό; Και πώς αντέδρασε όταν τον ρώτησαν για τις δηλώσεις Χρυσοχοΐδη; Καμιά κριτική, αλλά ήξεις αφίξεις και κλείσιμο του ματιού. Πρέπει να συζητηθεί το θέμα, χωρίς δογματισμούς και τα λοιπά.
Το αποκορύφωμα είναι η επίθεση Πάγκαλου, που έτσι κι αλλιώς ακούει Χρυσοχοΐδης και βγάζει σπυράκια. Ποια ήταν η κριτική του; Οτι πρέπει να πάψουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ να μιλούν σαν υπουργοί. Κοντολογίς, ναι, αυτές είναι οι θέσεις μας, αλλά δεν χρειάζεται να τις λέμε τώρα που είμαστε στην αντιπολίτευση. Ας αφήσουμε την κυβέρνηση να πάρει τις πρωτοβουλίες και εμείς να έρθουμε αρωγοί μετά, εισπράττοντας και το πολιτικό κόστος που πληρώνει η κυβέρνηση. (Υπενθυμίζουμε ότι ο Πάγκαλος έχει ταχθεί υπέρ της άρσης της μονιμότητας και των δημόσιων υπαλλήλων).
Με άλλα λόγια, ο Χρυσοχοΐδης δεν εξέφρασε τίποτ’ άλλο εκτός από τη γενική θέση του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και η κριτική που δέχτηκε αφορούσε τη μεθόδευση και όχι την ουσία. Αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα βάλει φραγμό στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Θα κοιτάξει να αποκομίσει πολιτική υπεραξία, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως δούρειος ίππος μέσα στο εργατικό κίνημα.
♦ Ψιχαλίζει
Δεν τρέχει τίποτα με το νόμο για το βασικό μέτοχο. Μια απλή διαδικασία ρουτίνας ήταν όλα. Ποιος το λέει αυτό; Ο «πολύς» Προκόπης Παυλόπουλος, που πήρε πάνω του το όλο θέμα από πλευράς κυβέρνησης. Ιδού απόσπασμα από την τοποθέτησή του σε συνέντευξη που έδωσε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». «Μήπως πρέπει να παίρνουμε εμείς τις αποφάσεις μας για ορισμένα θέματα και, εάν προκύψουν ζητήματα, τότε, να τα δούμε; Βέβαια, πάντα μετράμε τις επιπτώσεις που έχει ένα θέμα. Ποια όμως είναι η επίπτωση ως προς το θέμα του βασικού μετόχου; Οικονομικά καμία!».
Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε στον Προκόπη τις υπερφίαλες δηλώσεις του όσο γινόταν το παζάρι με την Κομισιόν και ειδικά εκείνη τη συνέντευξή του στο «Βήμα», στην οποία «κάρφωνε» τους συναδέλφους του στην κυβέρνηση, που έλεγαν πως δεν υπάρχουν περιθώρια να χαθεί δεκάρα από τα ευρωπαϊκά κονδύλια, δηλώνοντας ότι ο ίδιος δεν μπαίνει στη λογική των οικονομικών δεδομένων όταν πρόκειται να υπερασπιστεί το Σύνταγμα. Σημειώνουμε μόνο το αυτονόητο: όλη η Ελλάδα έχει διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση έγινε ρόμπα στο συγκεκριμένο θέμα. Μόνο ο Παυλόπουλος τρώει το φτύσιμο και διαπιστώνει ότι ψιχαλίζει.
♦ Ψευταρούλα
Για τη βραδυφλεγή αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στο θέμα που δημιουργήθηκε με την υπογραφή της συμφωνίας στον ΟΤΕ ρωτήθηκε η Αννα Διαμαντοπούλου (συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 5.6.05) και έδωσε την εξής απάντηση: «Πώς να αντιδράσεις άμεσα σε ένα θέμα με σοβαρότατες προεκτάσεις χωρίς στοιχεία, και μόνο με μια δήλωση για μια επίτευξη “συμφωνίας” την οποία χαιρετίζει η κυβέρνηση». Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Προφανώς, η Διαμαντοπούλου αναφέρεται στη συμφωνία για την εθελούσια έξοδο και όχι στη συμφωνία για την «ιδιωτικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων των νεοπροσλαμβανόμενων στον ΟΤΕ, η οποία δημοσιεύτηκε ολόκληρη στον Τύπο της επόμενης μέρας. Επομένως, ως προς αυτό το σκέλος, ως προς το ξεθεμέλιωμα των εργασιακών σχέσεων, που θα λειτουργήσει ως πιλότος για όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά αντίρρηση. Ως προς το άλλο σκέλος, τη συμφωνία για την «εθελούσια έξοδο», θα μπορούσε κάλλιστα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να απευθυνθεί στον Παναγόπουλο, πρόεδρο της ΟΜΕ ΟΤΕ και μεγαλοστέλεχος της ΠΑΣΚΕ και του ΠΑΣΟΚ και να πληροφορηθεί το περιεχόμενο. Λέτε να μην το έκανε; Οχι βέβαια. Αλλωστε, ο Παναγόπουλος δήλωσε ότι η συμφωνία ήταν σε γνώση και του Πολυζωγόπουλου και της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και ουδείς τον διέψευσε.
Το ότι η Διαμαντοπούλου λέει ψέματα είναι περισσότερο από βέβαιο. Το ερώτημα είναι γιατί λέει ψέματα. Το ΠΑΣΟΚ δεν μίλησε και δεν κατήγγειλε τη συμφωνία, γιατί δεν ήθελε να πυροδοτήσει την οργή για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Αντέδρασε μετά από μερικές μέρες, καθαρά αποπροσανατολιστικά. Αρχισε να καταγγέλλει το κόστος της «εθελούσιας εξόδου», αφήνοντας εντελώς στο απυρόβλητο την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων.
♦ Μητσοτογιωργάκης
Δεν είναι είδηση, βέβαια, όταν βγαίνει ο Μητσοτάκης και ζητά την άμεση λήψη σκληρών αντεργατικών μέτρων. Ο Δρακουμέλ, από τότε που γκρεμοτσακίστηκε από την κυβέρνηση, έχει αναθέσει στον εαυτό του το ρόλο του «κακού». Του ανθρώπου που με τις προτάσεις του προκαλεί «σοκ και δέος» στην εργαζόμενη κοινωνία, για να ‘ρθουν μετά οι κυβερνήσεις και να θεσμοθετήσουν κάποιες πιο ήπιες εκδοχές των προτάσεών του και ο κόσμος να αισθάνεται πως έχει αποφύγει τα χειρότερα. Τούτη τη φορά, όμως, είχε και ένα πρόσθετο ενδιαφέρον η παρέμβασή του. Κάλεσε την κυβέρνηση να πάρει άμεσα σκληρά μέτρα, επικαλούμενος τη δεδομένη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ: «Από τη στιγμή που ο Γεώργιος Παπανδρέου ευθέως δηλώνει ότι δεν είναι κρατιστής και μέσα στο κόμμα του ακούγονται και άλλες πολλές υπεύθυνες φωνές» (προφανώς έχει υπόψη του τον κολλητό του τον Α. Παπαδόπουλο, τον Φλωρίδη, τη Διαμαντοπούλου και άλλους).
Και τί απάντησε ο Γιωργάκης; Δεν έσκισε τα ρούχα του από θυμό, ούτε κατήγγειλε τον Μητσοτάκη για προβοκάτσια σε βάρος του ΠΑΣΟΚ, όπως θα περίμενε ο αφελής Πασόκος. Εκανε πως δεν κατάλαβε και συνέχισε να καταγγέλλει τον «κρατισμό» και να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι δεν κάνει τομές αλλά «ακριβοπλήρωσε και αγόρασε τα ρετιρέ»! Βγαίνει, δηλαδή, στον Καραμανλή από τα δεξιά! Οπως και ο Μητσοτάκης.
♦ Αλλα λόγια…
Σύντροφος βρήκε στους τόμους της «Αντιπληροφόρησης» δημοσιευμένη μια δήλωση που είχε κάνει ο Γιάννης Σερίφης στο δικαστήριο στις 20 Νοέμβρη του 1978 και μας την έστειλε. Την παραθέτουμε ευχαρίστως:
«Η υπόθεση είναι σκευωρία. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι αν έκανα κάτι θα ‘χα το θάρρος να το πω. Δεν θα πρόδινα όσους αγωνιστές της λευτεριάς είχαν το θάρρος στο παρελθόν και ανάλαβαν τις ευθύνες τους για όσα έκαναν. Δεν θα φύγω. Θα μείνω εδώ, έστω κι αν με διώχνουν με τανκς και αύρες. Θα μείνω ώσπου να αποδειχτεί η αλήθεια, για να μη περάσουν τα σχέδια της αντίδρασης, σε βάρος των ταξικών συντρόφων μου και του αγωνιζόμενου λαού» («Αντιπληροφόρηση», Νοέμβρης 1978, σελ. 39, η έμφαση δική μας).
Ας συγκριθεί αυτή η δήλωση με όσα προσάπτει τώρα ο Γ. Σερίφης στον Χρ. Τσιγαρίδα για την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης εκ μέρους του και ας συναχθούν τα συμπεράσματα από τον αναγνώστη. Εμείς ό,τι είχαμε να πούμε το γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο.
♦ Ετσι εύκολα καθαρίζουμε;
Ο τακτικός εισαγγελέας στο έκτακτο τρομοδικείο του Κορυδαλλού, που δικάζει την υπόθεση ΕΛΑ, για να στηρίξει την απαλλακτική του πρόταση για τον Γ. Σερίφη δεν περιορίστηκε απλά να πει ότι ο Κορωναίος είναι αναξιόπιστος μάρτυρας. Τον χαρακτήρισε και άτομο που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης. Και οι τρεις δικαστές που παρέπεμψαν τον Σερίφη να δικαστεί, κόντρα στην εισήγηση του ανακριτή Ζερβομπεάκου; Και ο εισαγγελέας Μύτης που αρχικά έκανε απαλλακτική πρόταση και στη συνέχεια έκανε στροφή 180 μοιρών και πρότεινε την παραπομπή Σερίφη; Βγάλαμε τον Κορωναίο τρελό και καθαρίσαμε. Τόσο απλά. Η εξόντωση ενός ανθρώπου δεν παίζει κανένα ρόλο. Η εκδικητική συμπεριφορά κάποιων (;) δικαστικών ήταν… λάθος.
♦ Καλά ξεμπερδέματα
Ο Μπλερ κάνει πουτανιές (ειδικότητα της αγγλικής πολιτικής). Δεν ματαίωσε αλλά… ανέβαλε το δημοψήφισμα για το ευρωσύνταγμα στην Αγγλία, γιατί λέει δεν έχει νόημα, αν πρώτα δεν ξεκαθαριστεί η κατάσταση. Το παίζει υπεράνω δηλαδή. Οχι πως φοβάται, αλλά…
O πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (είναι σήμερα η μεγαλύτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), όμως, ο γερμανός Χανς-Γκερντ Πέτερινγκ, ήταν πιο ειλικρινής. Ζήτησε να σταματήσει η διαδικασία των δημοψηφισμάτων, για να μην υπάρξει φαινόμενο ντόμινο.
♦ Πανικός
Βγαίνει ένας πρωτοκλασάτος Ιταλός υπουργός και δηλώνει ότι η Ιταλία πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ και να επιστρέψει στη λιρέτα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της γείτονος περιορίζεται να δηλώσει πως αυτή είναι προσωπική άποψη του υπουργού και δεν απηχεί τις απόψεις του «καβαλιέρε» Μπερλουσκόνι. Πριν κοπάσει ο θόρυβος βγαίνει και δεύτερος υπουργός και ζητά επάνοδο στη λιρέτα. Και οι δυο υπουργοί παραμένουν στη θέση τους.
Οχι, δεν θέλουμε να πούμε πως η Ιταλία ετοιμάζεται να βγει από την ΟΝΕ. Τέτοιο κλίμα δεν φαίνεται να υπάρχει. Δεν θα συνέφερε, άλλωστε, τον ιταλικό ιμπεριαλισμό στη σημερινή φάση μια τόσο μεγάλη νομισματική αναταραχή. Αλλη είναι η ουσία. Το «όχι» των Γάλλων και των Ολλανδών στο ευρωσύνταγμα άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και από μέσα του ξεπηδούν πλέον ορμητικοί άνεμοι διάφορων κατευθύνσεων. Ολες οι αντιθέσεις που σ’ ένα βαθμό είχαν τιθασευτεί πλέον οξύνονται. Είναι πολλοί αυτοί στην ΕΕ που ζητούσαν χαλάρωση του απόλυτου ελέγχου της νομισματικής πολιτικής της ευρωζώνης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οταν, λοιπόν, ιταλοί υπουργοί θέτουν τέτοιο θέμα, ουσιαστικά πιέζουν στην κατεύθυνση της χαλάρωσης, όπως Γάλλοι και Γερμανοί πίεσαν πέρυσι και χαλάρωσαν το Σύμφωνο Σταθερότητας μ’ ένα τρόπο που συνέφερε αποκλειστικά αυτούς και όχι τους λεγόμενους μικρούς της ευρωζώνης. Τα μαχαίρια έχουν βγει πλέον από τα θηκάρια και θα τους πάρει καιρό μέχρι να βρουν μια νέα ισορροπία.
