Κόντρες

♦ Αρμονική συνεύρεση

Από τον αστικό Τύπο σχολιάστηκε, με ειρωνική διάθεση, η επιμέλεια του βουλευτή Κοντονή, που διάβαζε μέσα στη Βουλή το φυλλάδιο με το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς θα σχολιάσουμε, χωρίς καθόλου ειρωνική διάθεση, το γεγονός ότι το Πρόγραμμα ενός κόμματος «αριστερού» και «ριζοσπαστικού» έχει ως μοναδική φωτογραφία στο εξώφυλλό του τον πρόεδρό του! Ούτε ο Λένιν με τις «Θέσεις του Απρίλη» να ήταν!
Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια. Ολο το προπαγανδιστικό υλικό του ΣΥΡΙΖΑ έχει μία μόνο φωτογραφία. Αυτή του Τσίπρα. Το αστικό μάρκετινγκ και η πολιτική χυδαιότητα σε αρμονική συνεύρεση.

♦  Προσυμφωνημένα

Πώς πρέπει ν’ αντιμετωπίσει κανείς τον Παντελή Καψή; Ως στέλεχος της Ελιάς και της υπό εκκόλαψη Δημοκρατικής Παράταξης ή ως αρθρογράφο του Συγκροτήματος Μπόμπολα, στο οποίο μεταπήδησε μετά το ξωπέταγμά του από τον Ψυχάρη; Οταν αρθρογραφεί στο «Εθνος», τότε εκφράζει τα συμφέροντα του αφεντικού του. Δεν έχει περιθώριο για οτιδήποτε άλλο. Εγραψε, λοιπόν, στις 8 Οκτώβρη: «Το πραγματικό ερώτημα που μπαίνει είναι αν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει μια πειστική πρόταση συνεργασίας προς το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Παράταξη ή/και το Ποτάμι. Κι εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν». Στη συνέχεια περιέγραψε τη δυσκολία: «Αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αν βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, η επόμενη κυβέρνηση θα έχει ένα τεράστιο πολιτικό βάρος. Να διαπραγματευθεί τη συμφωνία για το χρέος, πετυχαίνοντας μάλιστα τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του». Επειδή, όμως, «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», ο Π. Καψής περιέγραψε και τη λύση: «Στις πολιτικές προϋποθέσεις το ελάχιστο που θα ζητήσουν τα άλλα κόμματα είναι η αποφυγή μονομερών ενεργειών που θα θέσουν σε κίνδυνο τη συμμετοχή μας στο ευρώ. Που σημαίνει ότι θα καταβάλουμε κανονικά τις δόσεις των δανείων, θα τηρούμε τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις και θα πάμε μόνο σε κοινά – με τους εταίρους – αποδεκτή λύση για το χρέος. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα άλλα κόμματα ίσως αναγκαστούν να συμφωνήσουν».

Διαφεύγει, άραγε, του Καψή ότι αυτό το έχει ήδη αποδεχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ και το αναγράφει φαρδιά-πλατιά στο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης»; Ασφαλώς και δεν του διαφεύγει. Απλά το αποκρύπτει, για να δώσει δραματικό τόνο σε μια μελλοντική διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, το πλαίσιο της οποίας είναι συμφωνημένο από τώρα. Απλώς, δεν συμφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ να το κάνει πρώτο θέμα, για να μην έχει διαρροές προς τ’ αριστερά. Και το Συγκρότημα Μπόμπολα έχει κάθε λόγο να αβαντάρει τον ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτό.

♦ Προειδοποίηση με νόημα

Οταν δεξιοί βουλευτές, απαντώντας στον Δραγασάκη που μίλησε για νομοθέτηση κατά παραγγελία επιχειρηματιών, φωτογράφισαν τον Κωνσταντόπουλο ως «διαπλεκόμενο», θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν μια αντανακλαστική αντίδραση της στιγμής. Οταν, όμως, κάνει κάτι ανάλογο ο Σαμαράς, τότε το πράγμα αλλάζει. Είπε ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος προς τον Τσίπρα από το βήμα της Βουλής: «Το έκανε [ο Δραγασάκης], χωρίς να κατονομάσει κανέναν. Είναι λάσπη στον ανεμιστήρα και όπου “κάτσει”. Και ύστερα εκτεθήκατε, γιατί αυτά που είπατε για εμάς θα μπορούσαν κάλλιστα να γυρίσουν σε βάρος σας και σε βάρος δικών σας προσώπων. Κι αυτό να το θυμάστε». Συμπέρασμα: η ΝΔ μαζεύει υλικό και καθώς θα στενεύει ο εκλογικός ορίζοντας θ’ αρχίσει να το βγάζει στην πιάτσα μέσω των φιλικών της εντύπων. Και δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι αυτό το υλικό θα είναι σκέτη λάσπη.

Εχουμε, βλέπετε, το προηγούμενο του «πολύφερνου» Αλέξη Μητρόπουλου, βουλευτή και τομεάρχη του ΣΥΡΙΖΑ, που μετέτρεψε σε πολιτικό πρόβλημα μια προσωπική του διαμάχη με το ΣΔΟΕ, για ένα πρόστιμο 1 εκατ. ευρώ! Η αλήθεια είναι πως αυτή η υπόθεση, για την οποία ο Μητρόπουλος απασχόλησε τουλάχιστον τέσσερις φορές τη Βουλή, όπου μονίμως κλαψούριζε και ενίοτε κατήγγελλε προσπάθεια πολιτικής του εξόντωσης, σταμάτησε απότομα, χωρίς ποτέ να μάθουμε τι έγινε με το «χοντρό» πρόστιμο που του είχε βάλει το ΣΔΟΕ. Πάντως, μέχρι και την παρέμβαση του πρωθυπουργού είχε ζητήσει σε μια από τις ομιλίες-κλαψουρίσματα που έκανε.

♦ Εμποροπανήγυρις

Χρειαζόταν ένας σάκος του μποξ για τους ευρωβουλευτές, για να ‘χουν να λένε ότι πέρασαν από κόσκινο τους επιτρόπους και άλλους ενέκριναν, άλλους έκοψαν. Και βρέθηκε στο πρόσωπο της σλοβένας πρώην πρωθυπουργού Αλένκα Μπράτουσεκ. Εύκολο θύμα, καθόσον ανήκει στους Φιλελεύθερους. Οι δυο μεγάλες ευρωομάδες έκαναν το παζάρι τους και ψήφισαν από κοινού. Οι συντηρητικοί ψήφισαν υπέρ του Πιέρ Μοσκοβισί (επίτροπος Οικονομικών) και οι σοσιαλδημοκράτες υπέρ του Μιγκέλ Αρίας Κανέτε (επίτροπος Ενέργειας). Κανονική εμποροπανήγυρη δηλαδή.

ΥΓ: Προσέξατε, ασφαλώς, ότι ο Π. Καψής θεωρεί βέβαιο ότι η επόμενη συμφωνία για το χρέος θα υπογραφεί μετά τις εκλογές του Μάρτη (αν αυτές γίνουν τελικά).

♦ Ακροδεξιά κολπάκια

Τρίτη 7 Οκτώβρη, βραδινές ώρες. Στο κανάλι του Καρατζαφύρερ κάνει εκπομπή ο αδερφός Καρατζαφέρης, ξεπεσμένος πρώην μεγαλοδημοσιογράφος, με καλεσμένο τον Ντινόπουλο. Ξαφνικά, παίζει το βίντεο στο οποίο ο Ντινόπουλος είχε πει «εγώ είμαι με τη Δούρου». Ο Ντινόπουλος δήθεν οργίζεται. Αυτό κρατάει 10 δευτερόλεπτα. Φυσικά, αποφεύγει να πει οτιδήποτε περί «ειρωνικής αναφοράς». Ετσι, το ακροδεξιό κοινό (ξανα)βλέπει το βίντεο, με τον Ντινόπουλο να τα βάζει –στα σοβαρά και όχι ειρωνικά– με τον Μητσοτάκη. Αν του πουν τίποτα από το κόμμα, έχει έτοιμη την απάντηση: ο Καρατζαφέρης έβαλε το βίντεο, χωρίς να με έχει ενημερώσει…

♦ Βυζαντινές ίντριγκες

Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, γνωστός υμνητής της Χρυσής Αυγής, ήταν εκείνος που ξιφούλκησε κατά του Βαρθολομαίου, κατηγορώντας τον, εμμέσως πλην σαφώς, ότι επιδιώκει το διαμελισμό του ελληνικού κράτους με την αξίωσή του να διαφεντεύει στις λεγόμενες μητροπόλεις των νέων χωρών (οι μητροπόλεις των περιοχών που προστέθηκαν στο ελληνικό κράτος μετά τους βαλκανικούς πολέμους του 1912-13. Αναζητήστε το σχετικό πόνημά του στο διαδίκτυο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δε θα πλήξετε. Αντίθετα, θα πάρετε μια καλή γεύση της έννοιας «βυζαντινές ίντριγκες» (αυτό δεν αφορά μόνο τον Αμβρόσιο, αλλά και τον Βαρθολομαίο) και του τρόπου με τον οποίο μαλλιοτραβιούνται οι δεσποτάδες, όταν μπαίνει στη μέση η κατανομή της εξουσίας και το μπαγιόκο. Μπροστά τους οι αστοί πολιτικοί μοιάζουν με αθώα παιδάρια.

Ο Ιερώνυμος, πάντως, γάτα με πέταλα κι αυτός, όταν ο Αμβρόσιος έθεσε το ζήτημα στην Ιερά Σύνοδο και μαλλιοτραβήχτηκε με τον «άγιο αδελφό του» Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμο, έκανε μια ντρίπλα που θα τη ζήλευε και ο Ροναλντίνιο και παρέπεμψε το θέμα σε μελλοντική συζήτηση στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο.

♦ Αριστερές ίντριγκες

Με ταυτόσημο περιεχόμενο, αλλά με διαφορετικά μέσα, διεξάγεται ένας εσωτερικός καυγάς στον ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την υποδοχή των βουλευτών και στελεχών που είναι έτοιμα να την κάνουν από τη ΔΗΜΑΡ και να διεκδικήσουν τη συνέχιση της πολιτικής τους καριέρας μέσα από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Λαφαζανικοί σήκωσαν και πάλι την παντιέρα του… αριστερόμετρου. «Η Αριστερά δεν επιτρέπεται να επαναφέρει στην πολιτική επιφάνεια όσους η λαϊκή ετυμηγορία τιμώρησε με περιθωριοποίηση για τη μνημονιακή τους πορεία», έγραψε στο iskra.gr εξέχον στέλεχος αυτής της πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ.

Πίσω από τις πολιτικές αναφορές, βέβαια, κρύβονται πολύ πιο απλά πράγματα και συγκεκριμένα η εκπροσώπηση στην αυριανή Βουλή και στην κατανομή της εξουσίας. Οι ΔΗΜΑΡίτες είναι «επώνυμοι» και μπορούν να υπερισχύσουν στη μάχη του σταυρού των εν πολλοίς «ανώνυμων» της πτέρυγας Λαφαζάνη. Ετσι, μερικοί αυτής της πτέρυγας που φιλοδοξούν να εξασφαλίσουν μια θέση στα βουλευτικά έδρανα θα μείνουν και πάλι εκτός νυμφώνος και θα βλέπουν κάτι Ρεπούσηδες και κάτι Πανούσηδες να τους παίρνουν τις θέσεις. Μ’ αυτή την προοπτική έχουν πρόβλημα και όχι με τις προγραμματικές θέσεις διαχείρισης της βαρβαρότητας, που παρουσίασε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη.

♦ Αδικο έχει;

Δυστυχώς γι’ αυτόν, είναι ο Βενιζέλος, ένα από τα πιο αποκρουστικά πρόσωπα του πολιτικού προσωπικού, οπότε ό,τι λέει περνάει στο ντούκου. Το πολύ να εισπράξει μπινελίκια. Καμιά φορά, όμως, λέει εύστοχα πράγματα, που πρέπει να του τα πιστώσουμε. Οπως την προηγούμενη Παρασκευή στη Βουλή, που είπε ειρωνικά: «Υπό την πίεση του ΣΥΡΙΖΑ γίνονται όλες οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Αγωνιά η κ. Μέρκελ γιατί θα εμφανιστεί ένας άλλος εκπρόσωπος της Ελλάδος που θα αλλάξει τους συσχετισμούς, αυτό που δεν μπορεί να κάνει ο κ. Ολάντ ή ο κ. Ρέντσι!».

► Κοινός προβοκάτορας

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Περισσού Αθ. Παφίλης σε ρόλο κοινού προβοκάτορα από το βήμα της Βουλής: «Οσον αφορά τους τζιχαντιστές: Εσείς μιλάγατε για "αραβική άνοιξη". Ολοι σας εδώ. Ναι ή όχι; Και για την Αίγυπτο και παντού. Να η "αραβική άνοιξη", αυτή που κόβει κεφάλια. Οταν λέγαμε εμείς ότι είναι αυτοί που τρώνε καρδιές, αυτοί οι οποίοι στρατολογούνται, μισθοφόροι κλπ., για να ρίξουν τον Ασαντ, επειδή μπαίνει εμπόδιο, εσείς λέγατε τα ίδια. Τα ίδια και για την Ουκρανία».

Τι να πρωτοθαυμάσεις σ’ αυτή τη δήλωση; Την ισλαμοφοβία, η οποία συναγωνίζεται τα πιο κίτρινα έντυπα των ιμπεριαλιστικών χωρών της Δύσης; Τη λογική της συλλογικής ευθύνης; Τη σκόπιμη, γκεμπελίστικη σύγχυση ανάμεσα στις αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις και τα κινήματα που προϋπήρχαν (όπως το ISIS, που αποτελεί μετεξέλιξη σουνιτικών οργανώσεων που έκαναν αντίσταση στο Ιράκ) ή που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (όπως οι διάφορες μιλίτσιες στη Λιβύη); ‘Η την επιφανειακή προσέγγιση σύνθετων κοινωνικών φαινομένων, έτσι που να καταντά προβοκάτσια;