♦ Θρασίμια
Το παίζουν και μάγκες οι Πασόκοι. Αυτοί, λέει, ακύρωσαν την τροπολογία για την άμεση απέλαση μεταναστών που θα καταγγέλλουν «ψευδώς» ρατσιστική συμπεριφορά αστυνομικών οργάνων. Νομίζουν πως ο κόσμος μασάει κουτόχορτο. Ποιος ήταν ο πρώτος που κατέθεσε την τροπολογία; Ο Πασόκος αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Λεωνίδας Γρηγοράκος. Αυτός ήρθε σε συνεννόηση με τον ακροδεξιό γενικό γραμματέα της Κυβέρνησης Π. Μπαλτάκο (είναι και συμπατριώτες), ο οποίος ήταν ο εμπνευστής της (μαζί με τον Δένδια και τον Αθανασίου, προφανώς). Ο Γρηγοράκος δεν είχε κανένα πρόβλημα να καταθέσει τη ρατσιστική τροπολογία. Την απέσυρε όταν υπήρξαν αντιδράσεις από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι Πασόκοι διαπίστωσαν ότι θα χρεώνονταν πολιτικά (και) αυτό το έκτρωμα. Αν, όμως, δεν υπήρχαν αυτές οι αντιδράσεις, η τροπολογία Γρηγοράκου θα ψηφιζόταν κανονικότατα.
♦ Αγνώμονες!
Τελικά είναι αγνώμονες οι κύπριοι εργαζόμενοι. Οπως λέει ο τέως πρόεδρος Δ. Χριστόφιας (ΕφΣυν, 19.3.14), το ΑΚΕΛ, όταν κυβερνούσε, «προσπάθησε και το κατάφερε σε τεράστιο βαθμό να περάσει πολιτικές που θα ανακούφιζαν και θα στήριζαν πρώτα και κύρια τα φτωχά λαϊκά στρώματα». Παρά ταύτα, «στήθηκε μια μηχανή απόδοσης ευθυνών στον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας (σ.σ. στην αφεντιά του δηλαδή) ζητώντας την κεφαλήν του επί πίνακι. Μήπως είναι τυχαίο; Ασφαλώς όχι. Τα κριτήρια είναι ταξικά, είναι πολιτικά, είναι ιδεολογικά. Και ο νοών νοείτω».
Προφανώς, οι κύπριοι εργαζόμενοι δεν είχαν τα ταξικά, πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια να κρίνουν τα τόσα μέτρα υπέρ των συμφερόντων τους που πήρε η κυβέρνηση Χριστόφια και «μαύρισαν» το ΑΚΕΛ στις τελευταίες εκλογές! Εφαγαν την προπαγάνδα που στήθηκε σε βάρος του Χριστόφια. Γιατί, όμως, την έφαγαν αυτή την προπαγάνδα; Μήπως γιατί ο Χριστόφιας έβαλε την Κύπρο στο Μνημόνιο;
ΥΓ: Σχολιάζοντας την επομένη τη συνέντευξη Χριστόφια ο «Ριζοσπάστης» τα ‘βαλε με τον ΣΥΡΙΖΑ που «στην Ελλάδα μάς υπόσχεται ότι εάν πάρει την κυβέρνηση, στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ, θα εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική!». Σωστό είν’ αυτό, αλλά γιατί οι του Περισσού δεν έχουν αρθρώσει ούτε μια λέξη κριτικής ενάντια στην κυβέρνηση του ΑΚΕΛ; Στο κάτω-κάτω, το ΑΚΕΛ κυβέρνησε την Κύπρο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει να κυβερνήσει την Ελλάδα. Νομίζουν εκεί στον Περισσό ότι ξεχάσαμε πώς πανηγύριζαν για την εκλογική νίκη του ΑΚΕΛ; Οτι ξεχάσαμε το… τεράστιο επιχείρημά τους, ότι το ΑΚΕΛ αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση με κύριο στόχο να λύσει το Κυπριακό και γι’ αυτό… δικαιολογείται;
♦ Δεν διαψεύδει
Δήλωσε πάλι ο Φώτης Κουβέλης για τη φιλολογία περί επιλογής του για την Προεδρία της Δημοκρατίας: «Το όνομά μου δεν ακούγεται εντελώς καλοπροαίρετα διότι ορισμένοι θα ήθελαν τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ εκτός πολιτικού παιχνιδιού. Θα το πω ελπίζοντας να ακουστεί. Είμαι μάχιμος πολιτικός, είμαι πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και όσο οι σύντροφοί μου με εμπιστεύονται θα παραμένω στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και εκλογικής μάχης».
Οσο και να διαβάσει και ξαναδιαβάσει κανείς τις δηλώσεις του, ξεκάθαρη τοποθέτηση ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας δεν πρόκειται να βρει. Ολες οι δηλώσεις του συναρτώνται με την τρέχουσα συγκυρία και μόνο και όχι με το τι μπορεί να πράξει μετά από ένα περίπου χρόνο, όταν θα τεθεί ζήτημα εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.
Φυσικά, είναι νωρίς ακόμη για να κάψει κανείς μια οποιαδήποτε υποψηφιότητα, όμως όποιος δε θέλει να πάει στην προεδρία βγαίνει και το λέει καθαρά, δεν παίζει με τις λέξεις.
♦ Συγκολλητική ουσία
«Το δίλημμα μέχρι χθες ήταν αν θα μετακινηθούμε στο δεξιό ή στο αριστερό δωμάτιο του παλιού μισογκρεμισμένου σπιτιού. Εμείς αποφασίσαμε να αλλάξουμε σπίτι. Να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα. Να μετακομίσουμε απέναντι. Να φτιάξουμε ένα άλλο κίνημα που αν πετύχει, θα σπρώξει και το παλιό σύστημα σε ανακαίνιση». Αυτά δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο Στ. Θεοδωράκης από τη Χαλκίδα, όπου παρουσίασε το σόου του την περασμένη Κυριακή.
Είναι βέβαια απίθανο το Ποτάμι να λειτουργήσει ως καταλύτης για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος (με τι φόντα, με τι κοινωνικές αναφορές;), σίγουρα όμως αυτοί που βρίσκονται από πίσω, οι μεγαλοκαναλάρχες και μερίδα της αστικής τάξης, θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το υδαρές μόρφωμα ως συγκολλητική ουσία για τη δημιουργία ενός μεγάλου «κεντρώου» αστικού πόλου. Δεν τρέφουν εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ (δεν φοβούνται τον ανύπαρκτο αντικαπιταλισμό του, αλλά τη φύση του ως κόμμα – διάττων αστέρας) και θέλουν μια μοντέρνα σοσιαλδημοκρατία, απαλλαγμένη από τα πιο κραγμένα πρόσωπα του παρελθόντος.
♦ Γλώττα λανθάνουσα
«Θα χαρούμε να σας δούμε στο επόμενο Workshop Αναζήτησης Ανεργίας!». Ετσι έκλεισε το πόνημά της συνεργάτιδα του kariera.gr, επιχείρησης που ειδικεύεται στο να πουλάει ελπίδα σε ανέργους. Μαζεύουν, λέει, ανέργους (με το αζημίωτο, φυσικά) και τους κάνουν… ψυχοθεραπεία με στόχο την «απαλλαγή από ενοχικά συναισθήματα». Απαξ και τα αποβάλουν αυτά τα συναισθήματα, θα ξεκινήσει «η αλλαγή που θα φροντίσει την αυτοεκτίμησή σας και θα οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων σας!». Με τόσες μπούρδες, μπερδεύτηκε η γυναίκα και αντί να διαφημίσει «αναζήτηση εργασίας» διαφήμισε «αναζήτηση ανεργίας», λέγοντας την αλήθεια.
♦ Δημιουργική λογιστική
Εκεί που η τρόικα μιλούσε για ένα τεράστιο χρηματοδοτικό κενό το 2014 και ο Σόιμπλε είχε παραγγείλει μελέτη για την κάλυψή του με νέο δάνειο, φτάσαμε ξαφνικά στο «η Ελλάδα δεν χρειάζεται νέο δάνειο το 2014». Το συμπέρασμα ήρθε ως αποτέλεσμα δημιουργικής λογιστικής και βολεύει όλα τα μέρη. Την κυβέρνηση γιατί έβαλε ένα ακόμη προεκλογικό βέλος στη φαρέτρα της. Και την τρόικα γιατί δε θα υπάρξει εμπλοκή με την εκταμίευση των τρεχουσών δόσεων από το ΔΝΤ. Διότι το ΔΝΤ για να δώσει λεφτά πρέπει να έχει έκθεση σύμφωνα με την οποία η πιστώτρια χώρα πρέπει να έχει καλυμμένες τις δανειακές της ανάγκες σε ορίζοντα δωδεκάμηνου. Φυσικά, μετά τις ευρωεκλογές, όταν το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους θα τεθεί επί τάπητος, θα μηδενιστούν όλα τα νούμερα της δημιουργικής λογιστικής και θα ξεκινήσουν ν’ ασχολούνται με τα πραγματικά νούμερα.
♦ Ανάκληση από την εφεδρεία
Ενας 77χρονος πρώην βουλευτής ανακλήθηκε από την εφεδρεία και τοποθετήθηκε επικεφαλής του ΟΠΑΔ. Ξεχασμένος εδώ και χρόνια ο ακροδεξιός Κώστας Ζαχαράκης, πρωταγωνιστής σε αρκετά απείρου κάλλους επεισόδια στη Βουλή, την εποχή που ήταν εν ενεργεία βουλευτής, έγινε εκλεκτός της σαμαρικής κλίκας, ελέω… Τζιτζικώστα. Βλέπετε, ο Ζαχαράκης ήταν ένα από τα γκεσέμια της μοναρχοφασιστικής μερίδας της Δεξιάς στη Θεσσαλονίκη και είναι ο μόνος που μπορεί να «χτυπήσει» τον Τζιτζικώστα, γιο ενός επίσης γκεσεμιού του σαλονικιώτικου μοναρχοφασισμού.
♦ Απλή αριθμητική
Και η Αντζελα (η Γκερέκου, όχι η Δημητρίου) υποψήφια περιφερειάρχης. Αλλά δε θα είναι του ΠΑΣΟΚ, θα είναι… ανεξάρτητη. Αν χάσει. Γιατί αν κερδίσει δεν υπάρχει περίπτωση να μην συμπεριληφθεί στους «πράσινους». Η ίδια τα λογάριασε απλά: υπουργίσιμη δεν είμαι πλέον. Απλή βουλευτίνα ίσον τίποτα. Ασε που με τα χάλια που έχει το ΠΑΣΟΚ υπάρχει κίνδυνος να μην επανεκλεγώ. Περιφερειάρχης Ιονίων είναι κατά τι καλύτερο από απλή βουλευτίνα Κερκύρας. Κι αν δεν εκλεγώ, τι είχα τι έχασα. Θα έχω κάνει και έναν καλό μηχανισμό, οπότε θα βρίσκομαι σε καλύτερη μοίρα από τους συνυποψηφίους μου, οπότε μπορεί να μου κάτσει η έδρα στην τρίτη κατανομή.
♦ Βάρεσαν διάλυση
Η φτώχεια φέρνει γκρίνια. Το ρητό επιβεβαιώνεται στην περίπτωση των Οικολόγων Πράσινων, που έχουν ήδη κοπεί σε δυο κομμάτια και θα κατέβουν με δυο συνδυασμούς στις ευρωεκλογές, με τον κάθε συνδυασμό να προσπαθεί να πάρει το χρίσμα από τους Ευρωπαίους Πράσινους. Τι να το κάνει, όμως, το χρίσμα όποιος κι αν το πάρει, όταν στην Ελλάδα θα βλέπει τις ψήφους με το κιάλι; Οι εποχές που τους έπαιζαν τα μεγάλα ΜΜΕ και τους οδήγησαν στην εκλογή ευρωβουλευτή (πριν τέσσερα χρόνια) παρήλθαν. Τώρα έχουν άλλους «εναλλακτικούς» να στηρίξουν και ο Θεοδωράκης με το Ποτάμι θα μαζέψει όλο το life-style εκλογικό σώμα.
♦ Γιάννης κερνάει…
Αυτά που αποκαλύπτονται για τον Τατούλη δεν είναι για γέλια. Mιλάμε για ξεπέρασμα κάθε ορίου. Τρεις εταιρίες φτιάχτηκαν την περίοδο που ο ίδιος είναι περιφερειάρχης Πελοποννήσου. Στη μια είναι πρόεδρος ο αδελφός του και αντιπρόεδρος η κόρη του (του περιφερειάρχη). Στη δεύτερη πρόεδρος ο αδελφός του και μέλη του ΔΣ τα άλλα δυο παιδιά του (του περιφερειάρχη). Στην τρίτη, τη μικρότερη (για να παίρνει τα μικρά έργα) αφεντικό είναι ο αδελφός του. Οι εταιρίες αυτές «χτυπάνε» όλα τα δημόσια έργα στην περιοχή, γεγονός που έχει ξεσηκώσει ακόμα και δεξιούς (υπάρχουν και ανταγωνιστικά συμφέροντα, βλέπετε).
Δεν ξέρουμε πόση ζημιά θα κάνουν αυτές οι αποκαλύψεις στον Τατούλη, που ξανακατεβαίνει με στήριξη από τη ΝΔ (μάλλον και από το επίσημο ΠΑΣΟΚ), κι αν ο Βουδούρης θα βρεθεί να κερδίζει από το πουθενά την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Το πιθανότερο είναι όλα να έχουν γίνει νομότυπα και να μη χωράει εισαγγελικός… δάκτυλος στην υπόθεση. Οπότε ας κρατήσουμε το «αυτό σημαίνει καπιταλισμός».
