Κόντρες

♦ Συγκοινωνούντα δοχεία

♦ Ανταπόδοση βοήθειας

Λάβρος κατά της κυβερνητικής πρόθεσης να διεξαχτεί ο δεύτερος γύρος των τοπικών εκλογών την ίδια Κυριακή με τις ευρωεκλογές και ο πρώτος μια βδομάδα νωρίτερα εμφανίζεται ο Γιάννης Ραγκούσης σε συνέντευξή του σε αυτοδιοικητική ιστοσελίδα. Αν όμως ήταν τόσο καθαρό το θέμα, όταν ο ίδιος νομοθετούσε τον «Καλλικράτη», γιατί δεν υπήρξε ρητή αναφορά στο νόμο, ότι η ταυτόχρονη διεξαγωγή με τις ευρωεκλογές αφορά τον πρώτο και όχι το δεύτερο γύρο; Γιατί δεν έγινε κάποια μνεία στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχέδιου ή έστω στην τοποθέτηση του υπουργού και των συναδέλφων του στην κοινοβουλευτική συζήτηση;

Το θέμα έμεινε τότε ανοιχτό, για να μπορεί να κάνει το ΠΑΣΟΚ τα πολιτικά παιχνίδια που κάνει σήμερα η ΝΔ. Επομένως, η ετεροχρονισμένη αντίδραση του Ραγκούση και μάλιστα με τόση ένταση, αποτελεί βοήθεια στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο Ραγκούσης διατηρεί από την εποχή της Υπατίας άριστη προσωπική σχέση με τον Τσίπρα. Ο τελευταίος τον βοήθησε να εξαπατήσει τους απεργούς πείνας, με τη βοήθεια και των «προθυμότατων» πουληταριών που δρούσαν πίσω από την πλάτη και των απεργών πείνας και των αλληλέγγυων. Μένει να δούμε αν η σχέση Ραγκούση-ΣΥΡΙΖΑ θα έχει και (επίσημη) συνέχεια και ποια θα είναι αυτή.

ΥΓ: Ο Καμίνης, που συντάχθηκε επίσης με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τους δικούς του λόγους. Με τον πρώτο γύρο να γίνεται ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές, έχει ελπίδες να εισπράξει την «ψήφο διαμαρτυρίας» προς τα κόμματα της συγκυβέρνησης και να πάει πρώτος στο δεύτερο γύρο, τον οποίο ελπίζει να κερδίσει χάρη στο ρεύμα που θα έχει δημιουργηθεί υπέρ του. Ιδιαίτερα αν έχει ν' αντιμετωπίσει υποψήφιο της ΝΔ.

♦ Περίσσια καρικατούρα

Με τον Στάλιν στο εξώφυλλο κυκλοφόρησε το ημερολόγιο του Περισσού για το 2014. Αναμενόμενο σ' ένα βαθμό από ένα κόμμα που «άλλα λέει και άλλα κάνει». Τον Τρότσκι δε θα τον βάλουν εξώφυλλο, τον έχουν μόνο ως βασικό τροφοδότη των νέων ιδεολογικών «ανακαλύψεών» τους. Αλλά και σ' αυτό δεν πρωτοτυπούν, διότι ο «τροτσκισμός χωρίς τον Τρότσκι» έχει κατά καιρούς χαρακτηρίσει διάφορα ρεύματα (και τμήμα του μαοϊκού ρεύματος). Εκείνο που μας… εντυπωσίασε είναι ο αέρας κοσμοπολιτισμού που διαπνέει το ημερολόγιο. Για παράδειγμα, δεν σημειώνονται οι θρησκευτικές γιορτές. Εκτός από μία: του Αγίου Βαλεντίνου. Δεν σημειώνονται επέτειοι όπως η 25η Μάρτη και η 28η Οκτώβρη, η Οκτωβριανή Επανάσταση κτλ. Σημειώνονται, όμως, όλες οι «Παγκόσμιες Μέρες» που έχει θεσπίσει η διεθνής μπουρζουαζία (μέχρι και η «Παγκόσμια Ημέρα Δημοκρατίας», που αναφέρεται στην αστική δημοκρατία). Ακόμη και διάφορες επιμέρους «Μέρες», όπως η «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου» και η «Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο». Το αποκορύφωμα: στη σελίδα της 9ης Μάη αναφέρεται ότι τιμάται η «Παγκόσμια Ημέρα της Ευρώπης» και όχι η νίκη του Κόκκινου Στρατού επί των ναζί, που ολοκληρώθηκε με την ανάρτηση της κόκκινης σημαίας με το σφυροδρέπανο στην κορυφή του Ράιχσταγκ.

♦ Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα

Η ιταλική Λ' Ακουΐλα έγινε γνωστή από το σεισμό που της προκάλεσε θύματα και τεράστιες καταστροφές. Τώρα ξαναέρχεται στην επικαιρότητα από τις λαμογιές που έγιναν κατά τη διαδικασία των αποζημιώσεων και των έργων για την αποκατάσταση των ζημιών. Πληθώρα δημοτικών συμβούλων και ο αντιδήμαρχος τέθηκαν ήδη υπό έρευνα (τέσσερις τέθηκαν και σε κατ' οίκον περιορισμό) για μίζες που έπαιρναν από εργολάβους.
Ο δε δήμαρχος της πόλης Μάσιμο Τσιαλέντε, που… δεν είχε καταλάβει τίποτα, παραιτήθηκε δηλώνοντας «κουρασμένος και οργισμένος» από την επίθεση που δέχεται από τα ΜΜΕ. Λεπτομέρεια: λίγο πριν παραιτηθεί, ο τοπικός Τύπος αποκάλυψε ότι η κουνιάδα του πήρε αποζημίωση πολύ πάνω απ' αυτή που δικαιολογούσαν οι ζημιές του σπιτιού της.

♦ Κρείττον σιγάν

Διαμαρτύρεται ο Αντώνης Κοτσακάς για τα δημοσιεύματα που τον παρουσιάζουν ως στενό συνεργάτη του Ακη Τσοχατζόπουλου. Σε ανοιχτή επιστολή του αναφέρει ότι η σχέση του με τον Ακη ήταν πολιτική και πως δεν συμμετείχε στις κυβερνητικές ή άλλες δραστηριότητές του, παρά μόνο στις κομματικές.

Προφανώς, αυτός ο στενός πολιτικός φίλος του Ακη δεν πήρε χαμπάρι τίποτα. Επιλέγει σήμερα για τον εαυτό του το χαρακτηρισμό του αφελούς (για να μην πούμε βλάκα), για να γλιτώσει από το χαρακτηρισμό του συνένοχου. Οι πολιτικά αφελείς, όμως, αποστρατεύονται και ιδιωτεύουν, δεν αρχίζουν να χτίζουν νέες καριέρες σε νέα κόμματα.

♦ Αριστος ντριμπλέρ

Μολονότι το γερμανικό ποδόσφαιρο φημίζεται για τη δύναμη και την ταχύτητα και όχι για την τεχνική του, ο σοσιαλδημοκράτης Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ αποδείχτηκε άριστος ντριμπλέρ κατά το σύντομο πέρασμά του από την Αθήνα. Αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο για τους χειρισμούς που έγιναν στην αντιμετώπιση της κρίσης, με το πρόσχημα ότι μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του και θα ήταν άκομψο να βαθμολογήσει το παρελθόν. Οσο για τη συνέντευξη Βενιζέλου στη «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», περιορίστηκε να πει ότι τη διάβασε με προσοχή, χωρίς να κάνει κανένα σχόλιο. Ετσι, δεν στενοχώρησε τους οικοδεσπότες του στην Αθήνα, σε αντίθεση με το γερμανικό Τύπο που πέρασε τον Μπένι γενεές δεκατέσσερις.

♦ Τριαντάρηδες για λάντζα

Μετά τον Βενιζέλο, που προώθησε ως γραμματέα τον Ανδρουλάκη, και τον Σαμαρά, που προώθησε τον Παπαμιμίκο, ο Κουβέλης προώθησε τον Θεοχαρόπουλο, κάνοντας και αυτός «ηλικιακή ανανέωση». Στην πραγματικότητα, και οι τρεις προώθησαν κάποιον για τη λάντζα, με διαφορετικό βαθμό σιγουριάς ο καθένας. Ο Βενιζέλος βλέπει τον Ανδρουλάκη να ψιλοδιαφοροποιείται και να σχηματίζει σιγά-σιγά φράξια. Ο Σαμαράς δεν ανησυχεί καθόλου από τον Παπαμιμίκο. Και ο κυρ-Φώτης, έχοντας μάθει από το κάζο του Αλαβάνου με τον Τσίπρα, έβαλε έναν άγνωστο ακόμα και στον κομματικό μηχανισμό, που είναι απόλυτα εξαρτημένος από τον ίδιο. Μέχρι να μπορέσει ο Θεοχαρόπουλος να αυτονομηθεί, ο Κουβέλης θα έχει κάνει τη δουλειά του. Αλλωστε, στο φραξιονισμό είναι πολύ πιο έμπειρος από τους νεοσσούς.

♦ Αχυράνθρωποι

Γουστάρουμε τη δήλωση του Λαυρεντιάδη για την εμπλοκή στο σκάνδαλο του ΤΤ, που του αποδίδουν οι δικαστικές αρχές: «Τα περί προσωπικής εμπλοκής μου σε υπόθεση επισφαλών δανείων του ΤΤ είναι ανυπόστατα και συκοφαντικά. Το Κοινό Ομολογιακό Δάνειο του ΤΤ προς την εταιρία Alapis αφορά σε χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν είχα απολύτως καμία σχέση με τη διοίκησή της, διατηρώντας μόνο μικρό ποσοστό στη μετοχική της σύνθεση. Η εμπλοκή συνεπώς του ονόματός μου γίνεται καθαρά για λόγους εντυπώσεων και μόνον. Η Δικαιοσύνη καλείται να φέρει στο φως την αλήθεια».

Αυτά όλα θα τα δούμε στη συνέχεια της δικαστικής διερεύνησης, όμως η δήλωση Λαυρεντιάδη μας θύμισε την ιστορία των «μπροστινών» ή «αυτοφωράκηδων», που τους χρησιμοποιούν ως αχυρανθρώπους οι επιχειρηματίες της νύχτας. Είναι κάτι κακομοίρηδες, οι οποίοι έχουν ως μοναδική αποστολή να δικάζονται ως υπεύθυνοι των μαγαζιών, ενώ τα πραγματικά αφεντικά εμφανίζονται σαν άσχετοι με τη μπίζνα.

♦ Αηδία

Ούτε παραγγελία να τον είχε τον Βαρθολομαίο στην Αθήνα η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω που είχε ξεσπαθώσει το εγχώριο παπαδαριό με τον παπα-Σούρα της Καστοριάς και οι ΣΥΡΙΖΑίοι αισθάνονταν κάπως άβολα, κατέφθασε ο Βαρθολομαίος, ζήτησαν τη συνάντηση και ο Τσίπρας του τράβηξε ένα γλείψιμο πατόκορφα, για να δείξει πόσο ευσεβής είναι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. «Παναγιώτατο» τον αποκαλούσε, λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να προσφωνήσεις τον εκπρόσωπο ενός θρησκευτικού δόγματος, χωρίς να προσχωρείς στο δόγμα, αλλά διατηρώντας το ελάχιστο μιας αξιοπρεπούς αστικής πολιτικής: μια στάση ανεξιθρησκείας.

Οσο για τη δικαιολογία της συνάντησης, ήταν πραγματικά για γέλια και για κλάματα. Θέλησε, λέει, να τον ενημερώσει για την  υποψηφιότητά του για την προεδρία της Κομισιόν και να του ζητήσει βοήθεια «στο ουμανιστικό πανανθρώπινο αίτημα να υπάρξει αλλαγή στάσης και αλλαγή της εφαρμοζόμενης μεταναστευτικής πολιτικής που έχει δυστυχώς μετατρέψει τη Μεσόγειο σε νεκροταφείο ψυχών και τις χώρες υποδοχής σε αποθήκες ανθρώπινων ψυχών». Τι δουλειά έχει ο Βαρθολομαίος με την ευρωπαϊκή πολιτική; Και τι συνδρομή να προσφέρει στο μεταναστευτικό, πέρα από τις γνωστές από άμβωνος ευχές και τα κροκοδείλια δάκρυα υπέρ των φτωχών; Υλοποιώντας το δόγμα «όσο δεξιότερα τόσο καλύτερα», ο ΣΥΡΙΖΑ δε διστάζει να ωραιοποιήσει και τους ιντριγκαδόρους του Φαναρίου.

♦ Δικαίωση

Μια λαοθάλασσα περισσότερων από εκατό χιλιάδες διαδηλωτών βούλιαξε το περασμένο Σάββατο τους δρόμους του Μπιλμπάο, απαιτώντας την αποφυλάκιση των πολιτικών κρατούμενων της ΕΤΑ και την ανεξαρτησία της Χώρας  των Βάσκων.

Ηταν η δικαίωση για τους αγωνιστές της ΕΤΑ, που η ισπανική και η διεθνής αντίδραση χαρακτήριζε «τρομοκράτες», «δολοφόνους», «εγκληματίες». Μια δικαίωση όχι μόνο από εκείνους που συμμερίζονταν τους σκοπούς και την τακτική της ΕΤΑ, αλλά και από εκείνους που δεν συμμερίζονταν τον ένοπλο αγώνα. Ολοι τιμούν τους αγωνιστές της ΕΤΑ ως πολιτικούς κρατούμενους λόγω του αγώνα τους για την ανεξαρτησία της Χώρας των Βάσκων.

Η διαδήλωση αρχικά είχε απαγορευτεί, όμως κάτω από τη λαϊκή πίεση την υιοθέτησαν τα αστικά κόμματα και τα επίσημα συνδικάτα. Και έγινε.
Για πρώτη φορά κάλεσαν σε κοινή διαδήλωση οι συντηρητικοί του εθνικιστικού PNV, οι ρεφορμιστές της Ανεξάρτητης Αριστεράς και οι σοσιαλδημοκράτες του Sortu.

Η ΕΤΑ έχει σταματήσει τον ένοπλο αγώνα. Ο βασκικός λαός, όμως, δεν ξεχνά τους εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που βρίσκονται στη φυλακή, λόγω της συμμετοχής τους  σ’ αυτόν τον αγώνα. Ας διδαχτούμε από τη στάση του.