♦ Η δικαίωση της ένοπλης αντίστασης
Ο 25χρονος Μαχμούντ Τίτι είναι ένας ακόμη νεκρός παλαιστίνιος διαδηλωτής. Δεν ήταν ένοπλος, ήταν άοπλος. Οταν ο σιωνιστικός στρατός εισέβαλε στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ Φάουαρ, κοντά στη Χεβρώνα της Δυτικής Οχθης, για να βρει –όπως ανακοίνωσε– αυτούς που πέταξαν μολότοφ σε κοντινό δρόμο, ο Μαχμούντ αντιστάθηκε, μαζί με δεκάδες άλλους παλαιστίνιους νέους, με το μόνο τρόπο που είχαν: πετώντας πέτρες.
Οι σιωνιστές χρησιμοποίησαν και πάλι αληθινά πυρά. Ο Μαχμούντ έπεσε νεκρός, ενώ δυο άλλοι νέοι τραυματίστηκαν.
Τα αραβικά Μέσα έγραψαν ότι ο Μαχμούντ σκοτώθηκε από σφαίρα ντουμ-ντουμ και πρέπει να είναι έτσι. Ομως, το είδος της σφαίρας, αν είναι απαγορευμένη ή όχι, δεν έχει σημασία. Οταν χρησιμοποιείς πραγματικά πυρά απέναντι σε άοπλους διαδηλωτές, το κάνεις για να σκοτώσεις.
Τέτοια γεγονότα, που γίνονται όλο και πιο συχνά τελευταία, έρχονται να δικαιώσουν την παλαιστινιακή ένοπλη αντίσταση, τη μόνη που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους σιωνιστές δολοφόνους. Η διαφορά ανάμεσα στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη είναι ακριβώς αυτή. Στη Δυτική Οχθη η ένοπλη αντίσταση έχει εξοβελιστεί με τη συνεχή τρομοκρατία των πραιτοριανών και των ρουφιάνων της κλίκας του Μαχμούντ Αμπάς.
♦ Απαιτητικό ακροατήριο
Από το non paper που διένειμε ο ΣΥΡΙΖΑ (ναι, ακολουθεί και αυτή την τακτική πλέον), για να δώσει γραμμή στους φίλιους δημοσιογράφους τι πρέπει να γράψουν για την ομιλία του Τσίπρα στο London School of Economics, ξεχωρίζουμε τις λέξεις «απαιτητικό ακροατήριο» (το οποίο έπεισε ο Τσίπρας με την ομιλία του). Ποια είναι η σύνθεση του «απαιτητικού ακροατήριου» του LSE, το οποίο (υποτίθεται ότι) γοήτευσε ο Τσίπρας; Καθηγητάδες και μανατζαραίοι συνδεδεμένοι άμεσα ή έμμεσα με μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους και ιδιαίτερα με τα παράσιτα του City, τους ραντιέρηδες και κερδοσκόπους που διαχειρίζονται το χρηματιστικό κεφάλαιο. Και βέβαια είναι «απαιτητικό ακροατήριο» αυτοί οι τύποι, γιατί πρέπει να πειστούν ότι μια πολιτική δύναμη δεν είναι διατεθειμένη να θίξει έστω και στο ελάχιστο τα συμφέροντα του χρηματιστικού κεφαλαίου. Ενώ οι εργαζόμενοι κάθε άλλο παρά «απαιτητικό ακροατήριο» είναι. Αυτοί πείθονται με ψεύτικες υποσχέσεις.
♦ Ολίγη Ιστορία
Σαν «πολιτικό που αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του καιρού του» παρουσίασε ο Τσίπρας τον Καραμανλή στην περιβόητη ομιλία του στη φιέστα για τον γενάρχη της ΝΔ. Κι αυτό είναι σωστό. Ο Καραμανλής αντελήφθη, ας πούμε, πως η χούντα ήταν όργανο των Αμερικάνων. Γι' αυτό και τη στήριξε όσο μπορούσε, δημόσια με τη σιωπή του και παρασκηνιακά με πολιτική δουλειά υπέρ της. Οπως όταν έγραφε στον γνωστό CIAκωβο, το Σεπτέμβρη του 1967, πως η χούντα («επανάστασιν» την αποκαλούσε!) πρέπει να στηριχτεί, «διότι το θέμα δεν είναι να επανέλθωμεν εις την ομαλότητα διά της αποτυχίας της επαναστάσεως, αλλά διά της επιτυχίας της». Ως γνήσιος αμερικανόδουλος διεμήνυε στον συνομιλητή του, για να τα μεταφέρει με τη σειρά του αυτός στα μεγάλα αφεντικά: «Η επανάστασις, άπαξ και εγένετο, προσφέρει μίαν ευκαιρίαν ανασυντάξεως της ζωής του Εθνους».
Αφού, λοιπόν, η «επανάστασις» επιτέλεσε επί επταετία το «εθνικόν της έργον», παρέδωσε την εξουσία στον Καραμανλή, ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα με το γαλλικό προεδρικό αεροπλάνο… «αντιλαμβανόμενος τις ανάγκες του καιρού του». Πώς γίνεται, όμως, το 1974 στην Ελλάδα να «επέστρεψε ένας άλλος Καραμανλής», όπως λέει ο Τσίπρας; Ελα μου ντε…
♦ Κάλυψη ντροπής
Δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά της η σκιώδης υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου: «Η καταψήφιση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού λιτότητας, από την Ευρωβουλή αποτελεί μια θετική εξέλιξη. Ηταν, πρώτον, ένα σαφές μήνυμα κατά των πολιτικών των δημοσιονομικών περικοπών και της λιτότητας και δεύτερον, μια πράξη υπεράσπισης του θεσμικού ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου – οργάνου άμεσα εκλεγόμενου από τους πολίτες της Ευρώπης, η φωνή του οποίου επιχειρείται να φιμωθεί γιατί ενοχλεί».
Επειδή, όμως, έχουν αποκτήσει πείρα πλέον τα συριζοστελέχη, έχοντας «καεί» σε διάφορες περιπτώσεις («νέος άνεμος» Ολάντ, «αντιστάσεις» Ραχόι κ.ά.), η Δούρου έσπευσε να προσθέσει και μια τσόντα-κάλυψη στην ευρωλάγνα δήλωσή της: «Ωστόσο αυτή η εξέλιξη δεν ολοκληρώνει τη διαδικασία. Ηδη έχουν ξεκινήσει οι πιέσεις προς τους ευρωβουλευτές για να μεταβάλλουν την ψήφο τους στη συνέχεια της τριμερούς διαπραγμάτευσης – Ευρωβουλής, Κομισιόν και Συμβουλίου. Η Ευρωβουλή, οι ευρωβουλευτές πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, εμμένοντας στην απορριπτική τους στάση, μη ενδίδοντας στους πάσης φύσεως εκβιασμούς που ήδη έχουν εκδηλωθεί από τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν να αποδυναμώσουν την Ευρωβουλή, προωθώντας τη θεσμοποίηση της ευρωλιτότητας».
Τι θα γίνει στο τέλος; Φυσικά, θα περάσει ο προϋπολογισμός. Δεν υπάρχει περίπτωση οι ευρωβουλευτές να πάνε κόντρα στα κόμματά τους, συντηρητικά και σοσιαλδημοκρατικά. Οπότε, στη Δούρου και στον ΣΥΡΙΖΑ θα μείνει μόνο μια κάλυψη ντροπής, μέσω της οποίας επιχει- ρούν να παρουσιάσουν το δεδομένο σαν ζητούμενο.
♦ Εις υγείαν
Χωρίς μεγάλη δημοσιότητα πέρασε η παραίτηση του ολλανδού Πολ Κόστερ, προέδρου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τοποθετημένου σ’ αυτό το πόστο από την τρόικα (η σχετική απόφαση υπογράφτηκε από τον Στουρνάρα στις 30 του περασμένου Γενάρη). Το γεγονός χάθηκε κάπου ανάμεσα στις παραιτήσεις των Αθανασόπουλου-Μέργου από το ΤΑΙΠΕΔ, που ζητήθηκαν από τον Σαμαρά για να μην υπάρξουν τίποτα πολιτικές εμπλοκές μετά τις διώξεις που τους ασκήθηκαν για τη θητεία τους στη ΔΕΗ. Οπως ανακοινώθηκε, ο Κόστερ παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη, ξέρουμε όμως ότι ο Κόστερ είναι τραπεζίτης στο Ντουμπάι και από εκεί θα ερχόταν στην Αθήνα δυο φορές το μήνα, ενώ θα εισέπραττε 100.000 ευρώ το χρόνο!
Επειδή, λοιπόν, κάποιος άλλος θα τοποθετηθεί στη θέση του Κόστερ και θα εισπράττει τα ίδια λεφτά, ας επικεντρωθούμε σ’ αυτό το γεγονός και όχι στα πρόσωπα. Τα μέλη του γενικού συμβουλίου του ΤΧΣ είναι πέντε και εισπράττουν: ο πρόεδρος 100.000 ευρώ το χρόνο και το καθένα από τα τέσσερα μέλη 30.000 ευρώ το χρόνο. Δεν τελειώνουμε με το γενικό συμβούλιο, όμως, γιατί έχουμε και την εκτελεστική επιτροπή με διευθύνουσα σύμβουλο την Αναστασία Σακελλαρίου (215.000 ευρώ το χρόνο), αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο τον Μ. Καλλόπουλο (185.000 ευρώ το χρόνο) και μέλος τον Αν. Γάγαλη (165.000 ευρώ το χρόνο)!
Χρειάζεται να κάνουμε μήπως κάποιο σχόλιο;
♦ Στην κατάλληλη θέση
Οσο και να προσπαθεί να τον υπερασπιστεί το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου, βάζοντας διάφορους να γράφουν ότι πρόκειται για… σοβαρό επιστήμονα, ο σύμβουλος για την ιθαγένεια του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών Χ. Αθανασίου, Ι. Κωτούλας, δεν είναι παρά ένας υμνητής του ναζισμού. Το βιβλίο του «Η άνοδος του Γ’ Ράιχ» είναι γεμάτο από θαυμασμό για τους ηγέτες του ναζισμού, ο οποίος δεν κρύβεται με τίποτα. Η μόνη του διαφορά από τους Χρυσαυγίτες είναι πως αυτός δίνει επιστημονικοφανές κάλυμμα στο θαυμασμό του και ότι έχει προσκολληθεί εδώ και χρόνια στο «περιβάλλον» Σαμαρά. Γι’ αυτό και ανταμείφθηκε με μια θέση συμβούλου του Αθανασίου, ο οποίος επίσης ανήκει στο «περιβάλλον» Σαμαρά και δεν προέρχεται από τη νεοδημοκρατική ιεραρχία (ήταν δικαστικός, άλλωστε, μέχρι πρότινος). Και βέβαια, ο διορισμός του Κωτούλα ως συμβούλου για θέματα ιθαγένειας αποτελεί τοποθέτηση του κατάλληλου ανθρώπου στην κατάλληλη θέση. Αλλωστε, και το ΣτΕ στη γνωστή απόφασή του για τη ρύθμιση του «νόμου Ραγκούση» δεν κάνει τίποτ’ άλλο από το να επικαλείται την ουσία του εθνικοσοσιαλισμού στο θέμα της ιθαγένειας.
♦ Οι μπάτσοι τώρα δικαιώνονται
«Κατανοούμε τη διαφορά ανάμεσα σ' ένα θεσμό – μηχανισμό από τη φύση του αντιλαϊκό και στους ανθρώπους που εργάζονται σ' αυτόν σπρωγμένοι από την ανάγκη της επιβίωσης». Αυτά γράφει, μεταξύ πολλών άλλων, η Αλέκα Παπαρήγα σε επιστολή προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας της Αστυνομίας (!), στην οποία δηλώνει ότι ο Περισσός «στηρίζει το δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση και τους αγώνες των ενστόλων για αξιοπρεπή διαβίωση, όπως για κάθε εργαζόμενο»!
Σημειώνει ακόμα η γενική γραμματέας του Περισσού ότι η α-σκούμενη πολιτική «οξύνει τα προβλήματα του λαού αλλά και της πλειοψηφίας των υπαλλήλων στην Ελληνική Αστυνομία, επιφυλάσσοντας γι' αυτούς το ρόλο του θύματος και ταυτόχρονα του θύτη με την καταστολή των αγώνων του λαού μας». Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα φάτε ξύλο και χημικά από τους «υπαλλήλους της Ελληνικής Αστυνομίας», μην κάνετε το λάθος ν’ αρπάξετε πέτρες, στυλιάρια, μολότοφ και ό,τι άλλο είναι πρόσφορο για αντίσταση, αλλά να δείξετε τη μέγιστη κατανόηση σ’ εκείνους που σας δέρνουν, γιατί «θύματα είναι κι αυτοί».
♦ Θεωρίες συνωμοσίας;
Δημοσιεύματα στην Κύπρο φέρουν συνεργάτες του προέδρου Αναστασιάδη να έχουν αποσύρει μεγάλα ποσά από κυπριακές τράπεζες, επειδή γνώριζαν ότι θα γίνει «κούρεμα» καταθέσεων. Καλούν, δε, τον Αναστασιάδη να διατάξει έρευνα. Δε νομίζουμε ότι θα βγει τίποτα απ’ αυτή την υπόθεση, δε θα προσχωρήσουμε όμως και στη χορεία εκείνων που πάντοτε σπεύδουν να προσπεράσουν αυτή τη φημολογία μ’ ένα περιφρονητικό «θεωρίες συνωμοσίας». Το «κούρεμα» των καταθέσεων δεν είναι καινούργια υπόθεση. Υπάρχει στο τραπέζι του Eurogroup από τότε που το Μνημόνιο διαπραγματευόταν η κυβέρνηση Χριστόφια. Είναι λογικό, λοιπόν, κάποιοι να έσπευσαν «να πάρουν τα μέτρα τους». Κι αυτοί δεν είναι σώνει και καλά μόνον άνθρωποι του Αναστασιάδη.
♦ Τόση αδιαφορία;
Ούτε ένας πρύτανης πανεπιστημίου, ούτε ένας διοικητής νοσοκομείου, ούτε ένας δήμαρχος (στην ευθύνη του οποίου ανήκουν οι παιδικοί σταθμοί) δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει μια δημόσια δήλωση και να ζητήσει να ψάξουν οι αρμόδιες κρατικές αρχές τις εταιρίες που σιτίζουν νήπια, ασθενείς, φοιτητές με δήθεν βοδινό κρέας, το οποίο περιέχει αλογίσιο και μάλιστα σε ποσοστά που ξεπερνούν το 60%. Πόσο μάλλον να καταγγείλει τη σύμβαση με μία τουλάχιστον εταιρία, που πιάστηκε να διακινεί κρέας με άλογο πάνω από 60%, και να διεκδικήσει για λογαριασμό του δημοσίου αυτά που πρέπει να διεκδικήσει.
Η μόνη αντίδραση που έχουμε δει μέχρι στιγμής είναι αυτή του εκπροσώπου των Οικολόγων στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, που υπέβαλε ερώτηση προς τη δημοτική αρχή, ζητώντας να μάθει «πόσες μερίδες "κεφτεδάκια ΝΑΠΟΛΙΤΕΝ" από την παρτίδα 06021339, διατέθηκαν στα συσσίτια απόρων». Η συγκεκριμένη παρτίδα βρέθηκε να περιέχει άλογο πάνω από 50% και η εταιρία «SPECIAL ΕΔΕΣΜΑΤΑ» που τη διακινούσε έχει κλείσει με το Δήμο Θεσσαλονίκης σύμβαση ύψους 238.802, 65 ευρώ για «την προμήθεια παροχής συσσιτίου σε άπορους, άστεγους, πρόσφυγες και άλλες ευπαθείς ομάδες».
