Κόντρες

«Ολοι υποσχεθήκαμε στους λαούς, και της Ελλάδας και της Κύπρου, καλύτερες μέρες εντός αυτής της Ενωσης. Και διερωτώμαι: πού είναι η αλληλεγγύη της Ενωσης; Η καταπίεση υπάρχει, η κοινωνική αδικία διευ-ρύνεται, πληρώνει το τίμημα ο απλός άνθρωπος και κάποιοι κερδοσκοπούν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τα είπα και προχτές χαιρετίζοντας τα μέλη του Συμβουλίου».
 

Βουλωμένο γράμμα διαβάζει ο… κομμουνιστής Δημήτρης Χριστόφιας! Διαπίστωσε ότι στην ΕΕ υπάρχει καταπίεση, εκμετάλλευση και κοινωνική αδικία! Και μας διαβεβαιώνει πως όταν το ΑΚΕΛ πρωτοστατούσε για την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, δεν είχε υπόψη του ότι αυτά θα συνέχιζαν να υπάρχουν. Είχε φανταστεί πως βάζει την Κύπρο σ’ έναν σοσιαλιστικό παράδεισο! Ρε, ασιχτίρ, κωλορεβιζιονιστή.
 

ΥΓ: Ο Περισσός, πάντως, ουδόλως ενοχλείται απ’ όλ’ αυτά. Αν τα έλεγε ο Τσίπρας ή κάποιος από τους ηγέτες του «Κ»Κ Γαλλίας, θα τον καταχέριαζαν δεόντως. Οταν, όμως, τα λέει ο σύντροφος Χριστόφιας, το πράγμα αλλάζει. Αισθάνονται και ευτυχισμένοι, μάλιστα, αν κρίνουμε από το πλατύ (πιο πλατύ δεν γίνεται) χαμόγελο της Αλέκας.
 

«Η συμμετοχή στην κυβέρνηση δεν επιχειρεί, ούτε θέλει, ούτε προσφέρει κανένα άλλοθι. Αντιθέτως, η παρουσία της Δημοκρατικής Αριστεράς στην κυβέρνηση νομίζω ότι λειτουργεί εγγυητικά σε σημαντικό βαθμό, ακριβώς για να μην υπάρχουν τα στοιχεία μιας πολιτικής στα οποία αναφέρεται το ερώτημά σας». Αυτή την απάντηση έδωσε ο Φ. Κουβέλης όταν ρωτήθηκε (συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία») για τις επιστρατεύσεις, τον αυταρχισμό και την καταστολή της συγκυβέρνησης.
 

Προκαλεί κι από πάνω ο Χατζηαβάτης της αστικής πολιτικής, ο μεγαλύτερος ξεφτίλας της «ανανεωτικής αριστεράς» στην Ελλάδα (ξεπέρασε και τον Κύρκο με τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση). Το σπάσιμο της απεργίας στη Χαλυβουργία με τα ΜΑΤ, οι επιστρατεύσεις στο Μετρό και τα βαπόρια, οι εισβολές ΕΚΑΜ και ΜΑΤ σε καταλήψεις, τα καθημερινά πογκρόμ κατά των μεταναστών, ο άγριος και προκλητικός βασανισμός των συλληφθέντων στη Βέροια, όλ’ αυτά και πολλά ακόμη αποτελούν τις «εγγυήσεις» που προσφέρει η ΔΗΜΑΡ στα αγωνιζόμενα κομμάτια του ελληνικού λαού.
 

Μπορεί ο Μέργος να προέρχεται από τη ΝΔ και ο Στουρνάρας από το ΠΑΣΟΚ, αυτό όμως δεν εμποδίζει τη στενή συνεργασία ανάμεσα σε δύο στυγνούς τεχνοκράτες που μια ζωή έχουν μάθει να υπηρετούν τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Οταν ο Στουρνάρας πληροφορήθηκε το «άδειασμα» του Μέργου από τον… τιποτένιο Βρούτση (την ώρα εκείνη ο Στουρνάρας επέστρεφε από τις Βρυξέλλες), αποφάσισε να διαμηνύσει προς κάθε κατεύθυνση ότι ο ίδιος και ο γενικός του γραμματέας πάνε πακέτο. Εκδόθηκε έτσι ένα σουρεαλιστικό δελτίο Τύπου από το υπουργείο Οικονομικών. Σουρεαλιστικό γιατί περιλάμβανε μια δήλωση του Στουρνάρα και μια δήλωση του Μέργου για εντελώς άσχετα μεταξύ τους θέματα. Ο Στουρνάρας έκανε σχόλιο για τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Μέργος «διευκρίνιζε» τα όσα είχε πει στην ομιλία του για τον κατώτερο μισθό. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει (στο ίδιο δελτίο Τύπου δηλώσεις του υπουργού και του γενικού γραμματέα για άσχετα θέματα), επελέγη όμως προκειμένου να προσφερθεί πλήρης κάλυψη από τον Στουρνάρα προς τον Μέργο.
 

Πύρινες καταγγελίες βγάζει ο ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στον Βρούτση που ανακίνησε ζήτημα του νόμου 1264/82. Τον κατηγορεί –και δικαίως– ότι θέλει να αναβιώσει το διαβόητο άρθρο 4 του 1985, που επέβαλε στα συνδικάτα των ΔΕΚΟ τον κανόνα «50%+1» του συνόλου των εργαζόμενων για να παρθεί απόφαση για απεργία. Σωστό είν’ αυτό, αλλά θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε και ποιος θέσπισε το αντεργατικό «άρθρο 4». Ηταν ο Γεράσιμος Αρσένης, τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου. Δηλαδή, ο ίδιος άνθρωπος που την περασμένη άνοιξη ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε ως υπηρεσιακό πρωθυπουργό, ενώ προχωρά και το πολιτικό «φλερτ» με τη σύζυγό του Λούκα Κατσέλη, όπως φαίνεται καθαρά όχι μόνο στο παρασκήνιο, αλλά και στο προσκήνιο πλέον.
 

Η θέση του Περισσού απέναντι στην επαναστατική αντιβία και ιδιαίτερα στην ένοπλη μορφή της είναι γνωστή. Ολοι είναι προβοκάτορες και πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών. Στην περίπτωση των τεσσάρων συλληφθέντων για την υπόθεση του Βελβεντού, όμως, το σενάριο δεν πολυκόλλαγε. Κάτι το νεαρό της ηλικίας, κάτι ο άγριος βασανισμός, δεν τους έβγαινε να τους πούνε πράκτορες. Επειδή, όμως, ο βρομιάρης είναι πάντοτε βρομιάρης, σκαρφίστηκαν άλλη βρομιά. Επικαλέστηκαν «δήλωση ανώτατου αξιωματικού της ΕΛΑΣ (στην ηλεκτρονική έκδοση του “Βήματος”) για τον τρόπο δράσης των “στρατολόγων” με σκοπό τη δημιουργία ένοπλων οργανώσεων και τρομοκρατικών ομάδων». Πρόκειται για τα γνωστά σενάρια που χρόνια τώρα διακινούν οι ασφαλίτες με τα παπαγαλάκια τους. Στο δημοσίευμα του «Βήματος» αναφέρεται:
«Ομως, ενώ διαθέτουμε σημαντικά στοιχεία για την ταυτότητα και τον ρόλο τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδείξουμε τη συμμετοχή τους. Παρότι έχουν εξαρθρωθεί πολλές ένοπλες οργανώσεις, ποτέ, κανείς δεν έχει κατηγορηθεί για ρόλο στρατολόγου ή για “ηθική αυτουργία” σε τέτοιου είδους ενέργειες …»!
 

Και ο «Ριζοσπάστης» (7.2.13) σχολιάζει: «Το ερώτημα –ρητορικό βέβαια– παραμένει: Ποιοι είναι οι «στρατολόγοι» που καταφέρνουν να παραμένουν ασύλληπτοι; Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;…». Ναι μεν δεν είναι όλοι χαφιέδες και πράκτορες (ειδικά οι νεαροί στην ηλικία), υπάρχουν όμως οι «στρατολόγοι» που «παρασέρνουν τα παιδιά» και αυτοί είναι σίγουρα πράκτορες! Και πώς βγαίνει αυτό το συμπέρασμα; Απ’ όσα έγραψε ένα παπαγαλάκι, επικαλούμενο «ανώτατο αξιωματικό της ΕΛΑΣ», ο οποίος βέβαια δεν κατονομάζεται!
 

Θα λέγαμε «σα δε ντρεπόμαστε», αλλά η ηγεσία του Περισσού έχει εδώ και χρόνια χάσει κάθε ντροπή, ξεπέφτοντας στο ρόλο του κοινού συκοφάντη και προβοκάτορα. Κάποια στιγμή, μετά την εμφάνιση και παράδοση του Δημήτρη Κουφοντίνα, κάπου πήγε να τους συμμαζέψει λίγο ο Χαρ. Φλωράκης, που κατάλαβε πού οδηγούνται από τη στιγμή που η 17Ν απέκτησε «πρόσωπο», όμως ούτε κι αυτός τα κατάφερε. Συνέχισαν να βαφτίζουν όλους τους αγωνιστές «πράκτορες» και φυσικά εισπράττουν τη χλεύη κάθε προοδευτικού ανθρώπου που έχει πέντε δράμια μυαλό μες στο κεφάλι του.
 

Αλογο σε σκευάσματα κρέατος που παρουσιάζονταν σαν μοσχαρίσια πουλούσαν ευρωπαϊκές αλυσίδες, μεταξύ των οποίων και η «Καρφούρ». Τα καλούδια έφτασαν και στην Ελλάδα, όπου η «Καρφούρ-Μαρινόπουλος» απέσυρε κάποια προϊόντα που είχαν γέμιση με κιμά-τουρλού. Τα προϊόντα δεν ήταν επικίνδυνα, ανακοίνωσε ο ΕΦΕΤ, αναπαράγοντας αποφάνσεις άλλων ευρωπαϊκών οργανισμών τροφίμων.
 

Το ζήτημα, όμως, δεν είναι αν ήταν ή δεν ήταν επικίνδυνα τα εν λόγω σκευάσματα. Υπάρχουν λαοί που τρώνε το άλογο. Στην Ελλάδα δεν το τρώμε. Γιατί, λοιπόν, να μας ταΐζουν άλογο και να μας το πουλάνε για μοσχάρι; Και τι σόι άλογο ήταν αυτό; Και γιατί την επόμενη φορά αντί για άλογο να μη βάλουν γάτα, σκύλο ή οτιδήποτε άλλο; Γιατί να μην το έχουν κάνει ήδη;
 

Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως το διατροφικό σκάνδαλο είναι διαρκές.Γιατί η δίψα των καπιταλιστών για κέρδη είναι άσβεστη. Και τα αστικά κράτη, που υποτίθεται ότι εκφράζουν το «γενικό καλό», ότι προστατεύουν το «γενικό συμφέρον», έχουν παραιτηθεί και από το στοιχειώδες καθήκον του ελέγχου της διατροφικής αλυσίδας, αναθέτοντας αυτό το καθήκον στον… «αυτοέλεγχο των επιχειρήσεων». Το μόνο που κάνουν τα κράτη είναι να παρακολουθούν το διαρκές έγκλημα και να παρεμβαίνουν κατευναστικά κάθε φορά που ένα επεισόδιο του διατροφικού σκανδάλου περνά από το σκοτάδι στο φως. Τα αστικά κράτη απλά διαχειρίζονται την προπαγάνδα περί το σκάνδαλο.
 

«Δεν είμαστε το ΔΝΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Εμείς που είμαστε εδώ δεν δίνουμε μάχη από ξενοδοχεία πέντε αστέρων. Δίνουμε μάχη στους δρόμους, στα συνδικάτα, στις χώρες μας». Ετσι απάντησε ο ΓΑΠ στην κριτική μιας Ισπανίδας σε συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, της οποίας είναι ακόμη πρόεδρος, αν δεν τον θυμάστε. Η Ισπανίδα είπε ότι δεν μπορούν να μιλούν για τα προβλήματα των λαών και να διαμένουν και συνεδριάζουν σε πεντάστερα ξενοδοχεία και ενώ οι άλλοι πάγωσαν (γιατί δεν το περίμεναν), ατάραχος ο ΓΑΠ έδωσε την παραπάνω απάντηση. Ατελείωτος! Τρισμέγιστος! Δεν κωλώνει με τίποτα! Οποιος καταφέρει να τον εκνευρίσει θα γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες.
 

Η εμμονή του βρυκόλακα με το αίμα. Ο Μητσοτάκης έγραψε βιβλίο για την τριετία της διακυβέρνησής του (1990-93) και θα το παρουσιάσει στις 25 Φλεβάρη. Οπως καταλαβαίνετε, χτύπησε συναγερμός στο Μέγαρο Μαξίμου (είναι γνωστό ότι τον Μητσοτάκη έριξε το αγαπημένο του παιδί, ο σημερινός ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου Αντώνης Σαμαράς), γιατί φοβήθηκαν πως ο Δρακουμέλ θα περιλάμβανε και τέτοιες αναφορές. Η πλευρά Μητσοτάκη τους διαβεβαίωσε ότι το βιβλίο αναφέρεται μόνο σε οικονομικά ζητήματα, αλλά μέχρι τις 25 Φλεβάρη θα κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. Με τον Μητσοτάκη ποτέ δεν ξέρεις.
 

Μπορεί ο Τσίπρας να αγκαλιάστηκε δημόσια με τη Σακοράφα (με πρωτοβουλία της τελευταίας), όμως τα κολλητάρια του είχαν ήδη φροντίσει να μιλήσουν με τον πιο απαξιωτικό τρόπο για την ίδια και τις δηλώσεις της για δεξιά στροφή του κόμματος. Θαυμάστε δημοκρατικό ύφος (και ήθος) σε δήλωση του Σκουρλέτη: «Η τοποθέτηση Σακοράφα δεν ήταν τίποτε άλλο, πέρα από την άποψή της. Γιατί η άποψή της αποτελεί μαζική είδηση και δεν αποτελεί αυτό που είπε ο Αντώναρος σχετικά με τα πεπραγμένα του Καραμανλή;». Δεν έχουμε εμείς καμιά διάθεση να υπερασπιστούμε τη Σακοράφα, που ο Σκουρλέτης συνέκρινε με τον Αντώναρο. Κάποιος που ομνύει στον αστικό κοινοβουλευτισμό, όμως, δεν μπορεί να μην παρατηρήσει ότι η Σακοράφα εκλέχτηκε πρώτη σε σταυρούς βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Σκουρλέτης δεν κατάφερε να εκλεγεί. Βέβαια, την επόμενη φορά μάλλον θα εκλεγεί με τα τσαρούχια, αφού είναι ολημερίς και καθημερινά στα ραδιοκάναλα, οπότε μπορούμε να φανταστούμε τι αέρα θα πάρει τότε ο κώλος του.
 

Εν ψυχρώ σκότωσε τον άοπλο Οσάμα Μπιν Λάντεν ο εκτελεστής του, όπως περιγράφει ο ίδιος στο περιοδικό Esquire. Του έριξε δυο σφαίρες στο κεφάλι και τον αποτελείωσε με μια τρίτη, όταν αυτός έπεσε στο πάτωμα. Για να ‘ναι σίγουρος. Το αναφέρουμε για να θυμηθούμε τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης Ομπάμα (ινδάλματος του Τσίπρα) και την κατευθυνόμενη προπαγάνδα των ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο για τη μάχη που τάχα δόθηκε από τους επαγγελματίες φονιάδες των ΗΠΑ.