Το δράμα του ΜΑΤατζή
Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί έξω από το θέατρο «Χυτήριο» και δεν είναι απ’ αυτές που λες «μια φωτογραφία χίλιες λέξεις». Γιατί θέλεις πάνω από χίλιες λέξεις για να περιγράψεις αυτό που δεν φαίνεται. Το δράμα του ΜΑΤατζή, τον βαθύ πόνο που κρύβεται πίσω από το ευλαβικό λύγισμα της μέσης και το ακόμη πιο ευλαβικό άγγιγμα των χειλέων στο χέρι του «αγίου» (σκορδοκρέμμυδα αποκλείεται να καθάριζε, αλλά για άλλα πράγματα δεν παίρνουμε όρκο, καθότι φωτογραφία με οσμή ακόμα δεν έχει ανακαλυφθεί). Δράμα γιατί πήρε εντολή να σπρώξει με την ασπίδα και μετά να ψεκάσει άγιους ανθρώπους και αδελφούς της Χρυσής Αυγής. Και όμως, και τους έσπρωξε και τους ψέκασε. Το ‘κανε με πόνο ψυχής, αλλά το ‘κανε. Γιατί ο ΜΑΤατζής πάνω απ’ όλα είναι ΜΑΤατζής. Θα έχει, όμως, τη δυνατότητα να εξιλεωθεί. Την επόμενη φορά που θα βρεθεί απέναντι από μια διαδήλωση κανονικών ανθρώπων και όχι θεούσων και φασισταριών, θα δείρει και θα ψεκάσει με διπλάσια μανία…
♦ Τόσο χοντρό δούλεμα;
Υπέρ της επιμήκυνσης του ελληνικού «προγράμματος» τάχθηκε από το Τόκιο η Κριστίν Λαγκάρντ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά σημείωσε πως «αντί της πρακτικής των εμπροσθοβαρών μέτρων, μερικές φορές είναι καλύτερα να υπάρχει λίγο περισσότερος χρόνος, δεδομένων των συνθηκών και του ότι πολλές χώρες ταυτόχρονα βιώνουν τις ίδιες πολιτικές με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων τους»! Την ίδια ώρα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα Πολ Τόμσεν ζητά όλο και περισσότερα μέτρα για το 2013!
♦ Κόλπος
Κόλπος πρέπει να τους ήρθε εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, όταν διάβασαν τη συνέντευξη Ρίξινγκερ όχι όπου κι όπου, αλλά στην ίδια την «Αυγούλα» της Κυριακής. Παραθέτουμε την τελευταία ερωταπόκριση της συνέντευξης:
Αυγή: Ενα ευρύ φάσμα αριστερών πολιτικών και νομικών ομάδων σε Ελλάδα και Γερμανία καθώς και οικογένειες που έχασαν τους ανθρώπους και τις περιουσίες τους στη διάρκεια της Κατοχής απαιτούν αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Επίσης, υπάρχει και το κατοχικό δάνειο που δόθηκε υποχρεωτικά στους Ναζί από την τράπεζα της Ελλάδος, το οποίο δεν αποπληρώθηκε ποτέ. Ποια η προσέγγισή σας στο ζήτημα;
Ρίξινγκερ: Θεωρώ πως πρέπει να ψάξουμε για λύσεις για μια ευρωπαϊκή οικονομία και μια κοινωνία που κινδυνεύει. Η όποια λύση θα προέλθει από λύσεις που ξεκινούν από μια ανάλυση των σημερινών προβλημάτων.
Τέτοιο φτύσιμο ούτε από τη Μέρκελ. Αλήθεια, τι λένε ο Γλέζος και τινές άλλοι που έχουν κάνει σημαία τους το ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου;
♦ Παλιά καλή συνταγή
Ζητήθηκε από τον Γ. Δραγασάκη του ΣΥΡΙΖΑ (συνέντευξη στον «Επενδυτή», 13-14.10.12) να πει «μερικά παραδείγματα δίκαιων μέτρων που θα έφερναν ανάλογα δημοσιονομικά αποτελέσματα» και ξέρετε τι ανέφερε; Το εξής ένα: την πάταξη της φοροδιαφυγής! Κατέφυγε, δηλαδή, στην παλιά καλή συνταγή όλων των αστικών κομμάτων εξουσίας και όλων των κυβερνήσεων, που υπόσχονται πάταξη της φοροδιαφυγής ως φάρμακο διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.
♦ Κομπλεξικός (1)
Αλλη μια απόδειξη των τεράστιων κόμπλεξ που διακατέχουν τον Μίμη Ανδρουλάκη είναι το νέο βιβλίο του, στο οποίο… κατεβαίνει στον Αδη και συνομιλεί με μεγάλες προσωπικότητες! Βάζει τον εαυτό του στην ίδια μοίρα με τους διάσημους νεκρούς, τους κόβει και τους ράβει στα μέτρα του και «συνομιλεί» μαζί τους χωρίς αυτοί να μπορούν να του απαντήσουν.
♦ Κομπλεξικός (2)
Αλλος κομπλεξικός ο (και συγγραφέας της συμφοράς) Τάκης Θεοδωρόπουλος, που νομίζει ότι μπορεί να πάρει ρεβάνς για τις χλαπάτσες που έφαγε όταν μαζί με τον Δοξιάδη και τον Μάρκαρη (τέταρτος δεν βρέθηκε για να μεγαλώσει η παρέα) είχαν γράψει κείμενο ενάντια στη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και ειδικά ενάντια στις παρεμβάσεις που γίνονταν σε διάφορα θέατρα.Κατά τον Θεοδωρόπουλο, αυτά που κάνουν οι χρυσαυγίτες έξω από το θέατρο «Χυτήριο» είναι τα ίδια μ’ αυτά που γίνονταν το Δεκέμβρη του 2008. Ασε, μεγάλε, δεν δικαιώνεσαι με τίποτα. Και μη ξύνεσαι στη γκλίτσα του τσοπάνη, γιατί ο καλλιτεχνικός κόσμος κάθε άλλο παρά αρνητικά αντέδρασε τότε.
♦ Κρατάει πισινή
Μπορεί οι προπαγανδιστές της συγκυβέρνησης να λένε δεξιά κι αριστερά και τα ΜΜΕ της διαπλοκής να το αναπαράγουν, ότι μόλις ληφθεί η δόση των 31,5 δισ. ευρώ η Ελλάδα θα πλημμυρίσει με χρήμα και θ’ αρχίσουν οι επενδύσεις και η ανάπτυξη, δείτε όμως πόσο προσεκτικά το διατυπώνει ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, στην ομιλία του στο Συνέδριο της International Herald Tribune στην Αθήνα: «Ταυτόχρονα με τη συμφωνία αυτή (σ.σ. με την τρόικα), θα δημιουργηθούν ως ένα βαθμό και οι προϋποθέσεις για την ενίσχυση της ρευστότητας».
Μόνο προϋποθέσεις και αυτές ως ένα βαθμό θα δημιουργηθούν, λέει ο Χατζηδάκης. Ξέρει, άλλωστε, πως το παραμύθιασμα είναι για το λαουτζίκο και όχι για το εκλεκτό ακροατήριο ενός συνεδρίου.
♦ Αγωνία
«Κάθε μέρα, ασταμάτητα και συστηματικά, η Τουρκία αιχμαλωτίζει το φαντασιακό, τη διασκέδαση και την αποβλάκωση των Ελλήνων που, αλαλιασμένοι από τα χαράτσια της Μέρκελ, είναι έτοιμοι να παραδοθούν –τουλάχιστον ιδεολογικά– στον Νταβούτογλου και τον Ερντογάν». Γεμάτος αγωνία ο Γιώργος Καραμπελιάς, κάνει από τις στήλες του «Αρδην» την αυτοκριτική του που άργησε ν’ ασχοληθεί με τα τουρκικά «σαπούνια» που κατακλύζουν τους ελληνικούς τηλεδιαύλους. Διότι, όπως διαπίστωσε όταν αποφάσισε ν’ ασχοληθεί, αυτές οι εκπομπές «είναι ειδικά φτιαγμένες ως προπαγανδιστικό όπλο για την επανοθωμανοποίηση των βαλκανικών λαών και των Ελλήνων» (προφανώς οι Ελληνες, ως περιούσιος λαός, πρέπει να διαχωρίζονται από τους υπόλοιπους βαλκανικούς λαούς). Ασε που οι σειρές «μεταδίδονται με ελληνικούς υπότιτλους, ώστε να εθιζόμαστε στην τουρκική γλώσσα» (αυτό πού το πάτε;).
Ο εθνικισμός, όταν γίνεται μανία, οδηγεί στην αυτογελοιοποίηση.
♦ Εμείς τα λέγαμε
Οταν τα ελληνικά ΜΜΕ αποθέωναν τον Μάριο Ντράγκι και τον παρουσίαζαν σαν σούπερμαν ο οποίος με μια κίνηση ΜΑΤ σκόρπισε πανικό στις «αγορές» και έσωσε το ευρώ (αναφέρονταν στην απόφαση της ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, χωρίς όριο αγοράς), δημοσιεύσαμε ένα άρθρο με τίτλο «Ο μασκαράς με το νεροπίστολο», στο οποίο αποκαλύπταμε τις πτυχές αυτής της υπόθεσης, που έκρυβε επιμελώς η προπαγάνδα των ΜΜΕ. Γράφαμε, μεταξύ άλλων:
«Η απόφαση της ΕΚΤ είναι ένα διαχειριστικό εργαλείο που μπορεί για ένα διάστημα να εξασφαλίσει μια αποκλιμάκωση των ισπανικών και ιταλικών σπρεντ, μια και δημιουργήθηκε ένα πιο αφράτο μαξιλάρι (στα κεφάλαια των EFSF και ESM προστίθενται και τα κεφάλαια της ΕΚΤ). Αυτό όμως δεν πρόκειται να κρατήσει πολύ. Ας μην ξεχνάμε ότι το ίδιο έγινε και μετά την απόφαση της συνόδου κορυφής στις 28-29 Ιούνη, όμως δεν κράτησε ούτε ένα μήνα. Και το νέο διαχειριστικό εργαλείο θα αποδειχτεί σύντομα αναποτελεσματικό, και για την αντιμετώπιση των επιθέσεων στα ομόλογα της Ισπανίας και της Ιταλίας, και –κυρίως– για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής ύφεσης που άρχισε να σαρώνει και πάλι την Ευρωζώνη. Από την άποψη αυτή, ο “σούπερ-Μάριο” δεν είναι παρά ένας μασκαράς της Αποκριάς και το “μπαζούκα” που κρατάει είναι ένα αποκριάτικο νεροπίστολο».
Την περασμένη Κυριακή, η ισπανική El Pais, μια θεωρούμενη ως έγκυρη αστική εφημερίδα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επικαλούνταν ένα γιαπωνέζικο ρητό, που λέει ότι με την υπόσχεση των ξύλων δεν ζεσταίνεται το σπίτι, για να μιλήσει για τον Ντράγκι και την ΕΚΤ, που το Σεπτέμβρη υποσχέθηκαν απεριόριστη ξυλεία και όλοι αισθάνθηκαν ζεστασιά, όμως τώρα άρχισαν να παγώνουν. Σημειώνει, δε, η El Pais, ότι οι εκκρεμότητες της Ευρωζώνης απειλούν να προκαλέσουν γενικευμένη ύφεση.
♦ Η θλίψη της Ρένας
«Μεγάλη έκπληξη» αισθάνθηκε η Ρένα Δούρου με την απονομή του Νομπέλ Ειρήνης στην ΕΕ. Οπως εκμυστηρεύεται, μάλιστα, στη δήλωσή της, «στην αρχή αρκετοί νομίζαμε ότι ήταν αστείο». Μη φανταστείτε, όμως, ότι η έκπληξη προήλθε από το γεγονός ότι η ΕΕ συμμετείχε κανονικότατα στη σφαγή της Γιουγκοσλαβίας, ενώ συμμετέχει και στη σφαγή του Αφγανιστάν. Οχι, η Ρένα συμφωνεί ότι «ο ιστορικός της (σ.σ. της ΕΕ) ρόλος στην προώθηση της συμφιλίωσης και της ειρήνης αποτελεί μεν ευγενή αποστολή», αλλά θεωρεί ότι υστέρησε, διότι «η ΕΕ ήταν πλήρως απούσα από τα βασικά μέτωπα αναταραχής στον κόσμο. Και λόγω του ότι τα επιτεύγματά της στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής είναι ελάχιστα», ενώ «είναι παγκοίνως γνωστό ότι η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας είναι ένας από τους λιγότερο ανεπτυγμένους τομείς και ότι σε πολλές περιπτώσεις η ΕΕ έχει επιλέξει να στηριχθεί στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις».
Δίκιο έχει η Ρένα. Η ΕΕ θα έπρεπε να πάρει το Νομπέλ Ειρήνης μόνο όταν θα έχει συγκροτήσει τον ευρωστρατό και θα συμμετέχει μ’ αυτόν στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες και όχι με τη σημαία του ΝΑΤΟ ή με τις σημαίες των κρατών-μελών. Επειδή, όμως, η Ρένα και φανατικιά ευρωπαΐστρια είναι και μεγαλόψυχη, σημειώνει και τη θετική πλευρά του βραβείου: «Ωστόσο αυτό το Βραβείο Νόμπελ, που έρχεται σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την ΕΕ, λόγω των οικονομικών προβλημάτων, μπορεί να έχει μια ειδική σημασία: να βοηθήσει την ΕΕ να αντιληφθεί ότι χρειάζεται μια πραγματικά ανεξάρτητη ευρωπαϊκή Εξωτερική πολιτική, προσανατολισμένη στην ειρηνική επίλυση των κρίσεων, όπως η σημερινή στη Συρία. Η ΕΕ προκειμένου να γίνει παγκόσμια δύναμη, πρέπει να αποδείξει ότι αξίζει αυτό το Βραβείο»!
♦ Αποκαλυπτήρια
«Η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή θα σήμαινε ανθρωπιστική καταστροφή, καθώς δεν θα μπορούσε να κάνει τις αναγκαίες εισαγωγές τροφίμων για τον πληθυσμό της». Ησυχάστε, δεν επιστρέψαμε στην τελευταία προεκλογική περίοδο. Δεν «τσιτάρουμε» Σαμαρά ή Βενιζέλο. Φρέσκια, φρεσκότατη είναι η δήλωση και έγινε από… ντούρο αριστερό, τον πρόεδρο του γερμανικού Die Linke, Μπερντ Ρίξινγκερ, που ήρθε στην Αθήνα καλεσμένος του ΣΥΡΙΖΑ, που διαδήλωσε μαζί με τον Τσίπρα και συνεγκαινίασε μαζί του (και μαζί με τον γερμανό πρέσβη) το εν Αθήναις παράρτημα του «Ινστιτούτου Ρόζα Λούξεμπουργκ». Δεν φαντάστηκαν άραγε οι ΣΥΡΙΖΑίοι, ότι κάποιος θα του έκανε αυτή την ερώτηση και δεν τον συμβούλεψαν να προσέχει, γιατί αυτά λέει συνεχώς η προπαγάνδα των… «μερκελιστών»; Οπως και να ‘χει, ο σύντροφος Ρίξινγκερ φρόντισε για τα αποκαλυπτήρια, και τα δικά του και του ΣΥΡΙΖΑ.
