♦ Δυο μέτρα και δυο σταθμά
Στα πολυσέλιδα βουλεύματα του συμβουλίου πλημμελειοδικών, με τα οποία διατάζεται η άρση της προφυλάκισης των Σκαρπέλη και Γεωργίου, κατακεραυνώνεται η απόφαση του ανακριτή Ζαγοριανού με το επιχείρημα ότι η προσωρινή κράτηση «δεν μπορεί να είναι η προκαταβολή της ποινής, αλλά πρέπει να αποτελεί το έσχατο μέσο, όταν δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια».
Σωστή η επισήμανση, απολύτως σύμφωνη με το πνεύμα και το γράμμα του ισχύοντος Δικαίου. Μόνο που εφαρμόζεται όταν κατηγορούμενα είναι εξέχοντα μέλη της αστικής τάξης. Μανατζαραίοι και άλλοι μεγαλόσχημοι. Οταν πρόκειται για διαδηλωτές, αρκούν οι στημένες καταθέσεις δυο μπάτσων, για να πάρουν το δρόμο για τη φυλακή νέα παιδιά. Κι ας έχουν μόνιμη κατοικία και λευκά ποινικά μητρώα. Εκατοντάδες τα σχετικά παραδείγματα «κο- σμούν» τη δικαστική ιστορία της μεταπολιτευτικής περιόδου. Τελευταίο δείγμα η περίπτωση του Θοδωρή Ηλιόπουλου. Οι αιτήσεις του για αποφυλάκιση απορρίπτονταν και χρειάστηκε να καταφύγει στο έσχατο μέτρο της απεργίας πείνας, για ν’ αναγκαστούν να τον αποφυλακίσουν. Ο Ηλιόπουλος το πιθανότερο είναι ότι θα αθωωθεί, όπως και τόσοι άλλοι στο παρελθόν. Ομως, έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα, με την προφυλάκιση και τη ζημιά που του έκανε η απεργία πείνας.
♦ Χάνουν οι άλλοι
Χαρακτηριστικά για τον τρόπο με τον οποίο το ΠΑΣΟΚ πάει στις εκλογές για να κερδίσει την κυβερνητική εξουσία είναι τα πρώτα τέσσερα διαφημιστικά σποτάκια του. Τα τρία υλοποιούν αυτό που ονομάζουμε αρνητική προπαγάνδα. Ξεκινώντας με το γενικό σλόγκαν «η αλήθεια είναι ότι», μιλούν για την κυβερνητική πολιτική της ΝΔ σε σχέση με το κόστος ζωής της λαϊκής οικογένειας, την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος προκειμένου να βολευτούν οι «ημέτεροι» και τη χειροτέρευση των βασικών δεδομένων του ελληνικού καπιταλισμού. Και τα τρία σποτ δεν λένε τίποτα για το τι πρόκειται να κάνει το ΠΑΣΟΚ. Καταλήγουν απλά με το σύνθημα «μαζί μπορούμε να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο».
Το τέταρτο σποτ είναι το μόνο που μιλά με θετικό τρόπο για την πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Και σε τι αναφέρεται; Στο ότι το ΠΑΣΟΚ «τολμά να βάλει τέλος στην αφισορύπανση», διεξάγοντας «πράσινη προεκλογική εκστρατεία»! Αμα έχεις κανάλια και εφημερίδες να σε στηρίζουν τι να τις κάνεις τις αφίσες; Κάνεις τζάμπα προπαγάνδα και παριστάνεις τον καινοτόμο, όπως έκανε ο Καρατζαφέρης στις εκλογές που ανακοίνωνε ότι δίνει τα λεφτά από την κρατική επιχορήγηση στο Ταμείο καταπολέμησης της φτώχειας.
Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων σποτ δείχνει καθαρά ότι το ΠΑΣΟΚ ποντάρει κυρίως στην κατρακύλα της ΝΔ και επιλέγει μια όσο γίνεται πιο απολίτικη προεκλογική εκστρατεία σε σχέση με το δικό του πρόγραμμα.
♦ Ολίγιστος
Σαν φρεσκοβρασμένο αυγό ξεφλούδισε τον Σημίτη ο Γιωργάκης. Οχι μόνο τον άφησε εκτός ψηφοδελτίων, τερματίζοντας την κοινοβουλευτική του καριέρα, αλλά και τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα, αποκαλύπτοντας ότι εκείνος ήθελε να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδέλτιου Επικρατείας και δεν διαπραγματευόταν οποιαδήποτε άλλη θέση, ενώ παράλληλα τον χαρακτήρισε –εμμέσως πλην σαφώς– «μη μάχιμο». Ετσι, ο Σημίτης πηγαίνει στο περιθώριο εντελώς ξεπεσμένος, αφού δεν βρέθηκε κανένας από το ΠΑΣΟΚ ή από τα παλιά «παπαγαλάκια του εκσυγχρονισμού» να τον υπερασπιστεί. Μόνο ο Κουμουτσάκος και ο Καρατζαφέρης χαρακτήρισαν απώλεια την απουσία του από τα κοινοβουλευτικά έδρανα κι αυτές οι δηλώσεις κάνουν μεγαλύτερη την ξεφτίλα του τέως πρωθυπουργού.
Ο Γιωργάκης πήρε την εκδίκησή του και για το 2004 (για την επιτροπεία υπό την οποία τον έθεσε ο Σημίτης, προκειμένου να του προσφέρει το δαχτυλίδι της διαδοχής και να μη γευτεί ο ίδιος την επερχόμενη μεγάλη ήττα) και για το 2007 (όταν ο Σημίτης εμφανίστηκε σαν κομματάρχης του Βενιζέλου). Ο Σημίτης απέδειξε πως είναι «λίγος» σε όλα. Αντί να φύγει μόνος του, έφυγε με κλοτσιές. Υπήρξε πάντοτε μια μετριότητα και το πέρασμά του από την πρωθυπουργία το οφείλει στους γνωστούς «νταβατζήδες», που επένδυσαν πάνω του και τον επέβαλαν στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
♦ Μια στο καρφί και μια στο πέταλο
Η καθημερινή ναυαρχίδα του συγκροτήματος Μπόμπολα (Εθνος) και η κυριακάτικη τοιαύτη (Πρώτο Θέμα) παίζουν φουλ ΠΑΣΟΚ και Γιωργάκη Παπανδρέου. Το συγκρότημα, όμως, έχει και την οικονομική ναυαρχίδα του, η οποία φροντίζει να κρατάει τα μπόσικα. Ιδού παράδειγμα για το πως ο «κύριος Γιώργος» μανιπουλάρει τα πράγματα.
Δευτέρα, 7 Σεπτέμβρη, αμέσως μετά την εμφάνιση του Καραμανλή στη ΔΕΘ. Το κύριο άρθρο του «Εθνους» έχει τίτλο «”Παράσταση” που δεν πείθει…» και μεταξύ άλλων γράφει: «Οταν, όμως, ο πρωθυπουργός αυτός έχει μια προϋπηρεσία πεντέμισι χρόνων, τα πεπραγμένα της οποίας αποδεικνύουν ότι τα προβλήματα που εμφανίζεται αποφασισμένος ν’ αντιμετωπίσει προσέλαβαν τις σημερινές διαστάσεις εξαιτίας των επιλογών του, τότε οι όποιες εξαγγελίες του ελάχιστη αξία έχουν (…) Και δεν είναι ότι δεν πείθει πια. Είναι και ότι κουράζει». Την ίδια μέρα, η «Ημερησία», στο δικό της κύριο άρθρο, που είχε τίτλο «Αμ’ έπος αμ’ έργον» έγραφε: «Οπως και να έχουν τα πράγματα, ο κ. Κ. Καραμανλής είπε από τη Θεσσαλονίκη τα αυτονόητα, όλα αυτά που θα πρέπει να υλοποιήσει η επόμενη κυβέρνηση, είτε αυτή είναι της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ»! Μ’ άλλα λόγια, ο «κύριος Γιώργος» (όπως και κάθε σοβαρός καπιταλιστής, θέλει σκληρή πολιτική με πρωθυπουργό Γιωργάκη και όχι Κωστάκη).
♦ Προς τι η αγανάκτηση
Ιερή αγανάκτηση κατέλαβε τον Τσίπρα στη συνέντευξη της Θεσσαλονίκης, όταν δέχτηκε ερωτήσεις για το ενδεχόμενο βουλευτές της Ανανεωτικής Πτέρυγας να συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ ή να ψηφίσουν νομοσχέδια μαζί με το ΠΑΣΟΚ. «Αναφέρεστε σε στελέχη με ιστορική διαδρομή, με τις ιδιαίτερες απόψεις τους βέβαια, δεν μπορεί όμως κανείς να τους προσβάλλει με αυτόν τον τρόπο λέγοντας ότι θα φύγουν, ότι θα αποστατήσουν», είπε σε έντονο ύφος. Ομως, αμέσως μετά τη συμβιβαστική συμφωνία ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, η Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ έκανε δική της σύσκεψη και ανακοίνωσε ότι μόνο κατ’ ανάγκη (επειδή δεν υπάρχει χρόνος) συμμετέχει στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και πως μετά τις εκλογές θα καθορίσει αυτόνομα τη στάση της, χωρίς να δεσμεύεται από τις όποιες αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και τώρα, που υποτίθεται ότι βαδίζουν ενωμένοι, στελέχη σαν τον Παπαδημούλη δηλώνουν με νόημα («Αυγή»), ότι «μετά τις εκλογές πρέπει να ξαναδούμε τα πάντα απ’ την αρχή».
Οσο, λοιπόν, και να χτυπιέται ο Τσίπρας, τα ερωτήματα είναι υπαρκτά. Το μόνο που τους ενώνει είναι η εκλογική σκοπιμότητα. Μετά τις εκλογές η κάθε ομάδα θα κοιτάξει το ιδιαίτερο συμφέρον της. Αλλωστε, ο συγκεκριμένος χώρος έχει μακρά παράδοση μεταπηδήσεων κατά ΠΑΣΟΚ μεριά. Και εκείνοι που μεταπήδησαν στο ΠΑΣΟΚ ηγετικά στελέχη ήταν και είχαν την «ιστορική διαδρομή» τους, όπως έλεγαν πριν τη μεταπήδηση οι Τσίπρες του τότε.
♦ Με κάτω τα χέρια
Συνέντευξη Αρούλη στο ραδιοσταθμό City. Του ξεφεύγει μια κουβέντα και ο δημοσιογράφος την πιάνει στον αέρα, οπότε ακολουθεί ο εξής αποκαλυπτικός διάλογος:
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε πριν από λίγο ότι ο κ. Σημίτης παλαιότερα το 2000 προκήρυξε εκλογές για να τις κερδίσει. Η Νέα Δημοκρατία και ο Κώστας Καραμανλής ουσιαστικά προκήρυξε εκλογές, όπως φαίνεται για να τις χάσει.
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ο κ. Σημίτης προκήρυξε εκλογές για να τις κερδίσει, ο κ. Καραμανλής προκήρυξε εκλογές για να κερδίσει η χώρα.
Τη φράση «ο Καραμανλής προκήρυξε εκλογές για να τις κερδίσει» δεν τόλμησε να την πει. Κρατάει τις αποστάσεις του, γιατί ο ίδιος θέλει να συνεχίσει την πολιτική καριέρα του και μετά την αποχώρηση Καραμανλή. Με κάτω τα χέρια, όπως λέμε στην αθλητική γλώσσα, θα χάσει η ΝΔ.
♦ Ωραιοποίηση του δουλεμπόριου
Είπε ο Παπανδρέου, απαντώντας σε ερώτηση στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε στη Θεσσαλονίκη: «Σήμερα, υπάρχει ένας εργασιακός μεσαίωνας. Η Κούνεβα είναι μία χαρακτηριστική περίπτωση των γραφείων ενοικιάσεως εργαζομένων, το οποίο έχουμε πει ότι θα αναθεωρήσουμε».
Καταρχάς, η αναφορά του δείχνει ασχετοσύνη ως προς το ζήτημα. Γιατί η Κούνεβα δεν ανήκε στο σύστημα ενοικίασης εργαζόμενων, αλλά στο σύστημα των εργολαβιών. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση έχουμε σύγχρονο δουλεμπόριο, όμως δεν παύουν ν’ αποτελούν δυο διαφορετικά συστήματα. Δεύτερο, το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που θέσπισε τις εργολαβίες για την καθαριότητα και άλλες εργασίες στο δημόσιο, ανοίγοντας το δρόμο για τη δημιουργία μιας ομάδας δουλέμπορων. Αρκετοί απ’ αυτούς υπήρξαν στελέχη ή ήταν στενά δεμένοι με το ΠΑΣΟΚ. Για παράδειγμα, ο περιβόητος Οικονομάκης, ιδιοκτήτης της εταιρίας ΟΙΚΟΜΕΤ στην οποία εργαζόταν η Κούνεβα, υπήρξε συνδικαλιστής και επίλεκτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη, το δεξί του χέρι στην εταιρία, η προϊσταμένη στην οποία ανέθεσε να οργανώσει το εργοδοτικό σωματείο, για να απομονώσει την ΠΕΚΟΠ, συνδικαλίστρια της οποίας ήταν η Κούνεβα, ήταν υποψήφια για αντιπρόσωπος στη ΓΣΕΕ, στις εκλογές του Ε.Κ. Πειραιά. Τρίτο, η λέξη «αναθεώρηση» δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Παραπέμπει σε υποκριτικά φτιασιδώματα του συστήματος των εργολαβιών, που θα προστατεύσουν το δουλεμπόριο από την οργή των εργαζόμενων. Αυτό το έκανε και η ΝΔ, με την περιβόητη εγκύκλιο Γιακουμάτου, όμως στην πράξη το δουλεμπόριο έζησε και βασίλεψε και έφτασε μέχρι το έγκλημα με την απόπειρα κατά της Κούνεβα.
Τέλος, όταν ο Παπανδρέου, σε άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης Τύπου, ρωτήθηκε ευθέως αν δεσμεύεται ότι θα καταργήσει αυτό το καθεστώς εργασίας, επέλεξε να μην απαντήσει. Εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι η ερώτηση είχε δυο σκέλη και απάντησε μόνο στο ένα (όταν τον βόλευε, απαντούσε σε ερωτήσεις με δυο και τρία σκέλη). Αν είχε σκοπό να καταργήσει το καθεστώς των εργολάβων-δουλέμπορων, θα το έκανε σημαία της προεκλογικής του εκστρατείας. Επομένως, ο αγώνας ενάντια στο δουλεμπόριο πρέπει να συνεχιστεί με νέα ορμή, αμέσως μόλις αναλάβει η νέα κυβέρνηση. Καμιά εκεχειρία, καμιά πίστωση χρόνου.
