♦ Και ο στρατός στην καταστολή;
«Το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την αυξημένη ενίσχυση της Ελληνικής Αστυνομίας σε προσωπικό και μέσα. Θα εντατικοποιηθεί η παρουσία της ΕΛΑΣ παντού, προκειμένου να επιτελέσει κατά τον καλύτερο τρόπο το ρόλο της». Αυτό δήλωσε ο Χρ. Μαρκογιαννάκης την Τετάρτη 1 Απρίλη. Δεν ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο. Συγκάλεσαν σύσκεψη του ΚΥΣΕΑ και όχι της κυβερνητικής επιτροπής. Δηλαδή, εμπλέκουν και το στρατό στους σχεδιασμούς της εσωτερικής καταστολής. Ηταν συμβολικό, υποστήριξαν διάφορα παπαγαλάκια της κυβέρνησης στα ΜΜΕ. Και τι ακριβώς συμβόλιζε η συγκεκριμένη κίνηση, εκτός από την εμπλοκή του στρατού στην εσωτερική καταστολή; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις ιμπεριαλιστικές χώρες ο στρατός έχει ήδη εμπλακεί. Στις ΗΠΑ έχει τεθεί η «μεραρχία της Φαλούτζα» στη διάθεση του προέδρου. Στην Ιταλία και τη Γαλλία ο στρατός κάνει ένοπλες περιπολίες στους δρόμους. Στην Αγγλία αποφάσισαν επίσης να διαθέσουν στρατιωτικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση κοινωνικών εκρήξεων. Κάθε άλλο παρά συμβολική, λοιπόν, υπήρξε η σύγκληση του ΚΥΣΕΑ για να συζητήσει θέματα της εσωτερικής καταστολής.
♦ Υπέρ των καμερών-χαφιέδων το ΠΑΣΟΚ
Το πράσινο φως για την εκτεταμένη χρήση των καμερών-χαφιέδων, που αποφάσισε η κυβέρνηση, άναψε το ΠΑΣΟΚ. Αρκεί να υπάρχει η έγκριση της Αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων, είπε ο εκπρόσωπος Τύπου Γ. Παπακωνσταντίνου (δηλώσεις την 1.4.09). Για να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε…
♦ Αποκαλυπτήρια
Οταν η κυβέρνηση ψήφισε τον ασφαληστρικό νόμο, στις αρχές του 2008, το μέγιστο επιχείρημα που επικαλούνταν για να δικαιολογήσει τις συγχωνεύσεις ασφαλιστικών ταμείων ήταν η οικονομία που θα έκανε στα λειτουργικά της έξοδα, επειδή θα λειτουργούσαν πλέον λιγότερα διοικητικά συμβούλια. Πριν λίγο καιρό (τέλη Μάρτη) δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ η απόφαση των Παπαθανασίου και Πετραλιά για τον καθορισμό των κατά μήνα συνεδριάσεων των ΔΣ και της μηνιαίας αποζημίωσης των διάφορων στελεχών των νέων ασφαλιστικών ταμείων. Η δαπάνη, σύμφωνα με την απόφαση, ανέρχεται σε 695.520 ευρώ το χρόνο, έναντι 2.900.000 ευρώ που ήταν πριν τις συγχωνεύσεις. Θέλουν, δηλαδή, να μας πείσουν ότι έκαναν άνω-κάτω το ασφαλιστικό σύστημα για να εξοικονομήσουν το (αστείο για τα μεγέθη που μιλάμε) ποσό των 1,2 εκατ. ευρώ το χρόνο! Σε άλλες συνθήκες θα γράφαμε «άνθρακες ο θησαυρός», όμως εν προκειμένω οι συγχωνεύσεις δεν είναι «άνθρακες», είναι χρυσάφι για το σύστημα, γιατί αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα βήματα στην κατεύ-θυνση της προς τα κάτω εξίσωσης των ασφαλιστικών παροχών εργαζόμενων και συνταξιούχων.
♦ Φρονηματική ποινή
Ενα χρόνο φυλακή με τριετή αναστολή έριξαν στη γυναίκα που ενεπλάκη κατά λάθος στο επεισόδιο της Κυψέλης, όπου άγνωστοι πυροβόλησαν μπάτσους της νεοσύστατης «ομάδας Δ». Πρόκειται για μια καθαρά φρονηματική ποινή, αν σκεφτούμε ότι το δικαστήριο δέχτηκε πως η γυναίκα είναι αυτή που κάλεσε ασθενοφόρο και προσέφερε τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες. Το μήνυμα που θέλησαν να στείλουν οι δικαστές είναι πως οι πολίτες δεν πρέπει να ανακατεύονται στις υποθέσεις της Αστυνομίας, ακόμα κι όταν βλέπουν τους μπάτσους να αυθαιρετούν μπροστά στα μάτια τους. Τι έκανε η συγκεκριμένη γυναίκα; Νόμισε πως οι δυο μπάτσοι άρπαξαν τον άνθρωπο με τον οποίο είχε ραντεβού. Και επειδή ξέρει, όπως κάθε πολίτης ξέρει, ποια είναι η συμπεριφορά των μπάτσων και πως μπορεί να μπλέξει ένας άνθρωπος όταν βρεθεί ακόμα και σε ένα τυχαίο μπλόκο, μπήκε στη μέση. Αλλες φορές, άλλοι πολίτες έχουν βρεθεί στην ίδια θέση με τη γυναίκα, όταν παρενέβησαν για να προστατεύσουν μικροπωλητές ή τοξικοεξαρτημένους που μπάτσοι κακοποιούσαν εν μέση οδώ.
♦ Δούλος
Μια παλιά παροιμία λέει πως όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό πάει το βουνό στο Μωάμεθ. Δεν ταιριάζει και τόσο στην περίσταση (διότι εν προκειμένω ο Μωάμεθ πήγε στο βουνό), όμως ήταν πραγματικά απολαυστικό το θέαμα με τον Βαρθολομαίο να πηγαίνει σαν δαρμένο σκυλί στο ξενοδοχείο που διέμενε ο Ομπάμα, για να υποβάλει τα σέβη του στον πλανητάρχη και να πάρει την ευλογία του. Σύρθηκε σαν γυμνοσάλιαγκας και για να κάνει καλή εντύπωση στον εκπρόσωπο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού φρόντισε να μάθει ποια ομάδα μπάσκετ υποστηρίζει ο Ομπάμα και του έδωσε συγχαρητήρια επειδή είχε κερδίσει. Οι Φαναριώτες έχουν συνηθίσει στη δουλοπρέπεια απέναντι στους εκάστοτε άρχοντες και έχουν αναγάγει σε υπέρτατη τέχνη τις εκδηλώσεις αυτής της δουλοπρέπειας. Επί αιώνες προσκυνούσαν τους βυζαντινούς αυτοκράτορες, επί αιώνες προσκυνούσαν τους Οθωμανούς σουλτάνους και δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αφορίσουν τον Υψηλάντη και να αποκηρύξουν την επανάσταση του 1821. Τώρα, βέβαια, έχουν ξεπέσει, όμως την παλιά τέχνη δεν την ξεχνούν ποτέ.
♦ Σοσιαλδημοκρατικές παπάρες
Για «σφοδρή ιδεολογική αντιπαράθεση» μεταξύ «προοδευτικών» και «συντηρητικών δυνάμεων, έκανε λόγο πριν τη σύνοδο του G20 o Γ. Παπανδρέου. Προφανώς, τους «προοδευτικούς» εκπροσωπούσε ο Ομπάμα και τους «συντηρητικούς» η Μέρκελ με τον Σαρκοζί. Ομως, ο μεν Ομπάμα υποστήριζε την τακτική των συνεχών «πακέτων» προς τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ενώ οι Μέρκελ-Σαρκοζί την τακτική της «ενίσχυσης της διαφάνειας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος». Πρόκειται για δυο διαφορετικές ιμπεριαλιστικές τακτικές, χωρίς ίχνος προοδευτισμού, αφού η κάθε πλευρά υπερασπίζεται τα δικά της ιμπεριαλιστικά συμφέροντα έναντι των άλλων. Ο Γιωργάκης, όμως, γιατί περιορίζεται να πετά γενικόλογες παπάρες και δε μας λέει συγκεκριμένα ποια ακριβώς στοιχεία καθιστούν μια τακτική προοδευτική και ποια συντηρητική;
♦ Για ένα κωλόσπιτο…
Εμείς τώρα, όλες και όλοι, πρέπει να δηλώσουμε μαλάκες από κούνια και να πιστέψουμε αυτά που λέει ο Παυλίδης για τη σπιταρώνα της κόρης του. Βρήκε μια ευκαιρία 130 τ.μ. στο Ψυχικό σε τιμή χαμηλότερη και από την Κυψέλη. Πήγε στην τράπεζα να πάρει δάνειο, αλλά η τράπεζα «έκανε σκέρτσα» (στην κόρη του υπουργού!). Ετσι, η κόρη του απευθύνθηκε στο θείο της που της έδωσε δανεικά 210.000 ευρώ. Αυτή στη συνέχεια πήρε δάνειο από την τράπεζα (που έπαψε να κάνει σκέρτσα!) για να επιστρέψει τα λεφτά στο θείο της, αλλά προς μεγάλη της έκπληξη ο θείος της είπε ότι της τα κάνει δώρο κι έτσι γύρισε τα λεφτά στην τράπεζα. Μα καλά, σου δίνει ο θείος σου τόσα λεφτά και δεν σου λέει από την αρχή ότι σου τα κάνει δώρο; Τον τσιμπάει μύγα στο τέλος, αφήνοντάς σε να ταλαιπωρείσαι με μια τράπεζα που «κάνει σκέρτσα»;
♦ Δηλωσάρα έχουν υπογράψει
Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες. Ιδιαίτερα αν είσαι μεγαλοστέλεχος του Περισσού. «Το ΚΚΕ δήλωση μετανοίας δεν υπέγραψε, ούτε ποτέ θα υπογράψει στον ιμπεριαλισμό», δήλωσε σε προεκλογική του ομιλία το μέλος του ΠΓ Δ. Αρβανιτάκης, όπως διαβάσαμε στο «Ριζοσπάστη» (7.4.09). Και εκείνο το χαρτί που υπέγραψε για λογαριασμό του κόμματος το 1974 ο Φλωράκης, ανταποκρινόμενος στις απαιτήσεις του νόμου 59/1974, τι ήταν, δεν ήταν δήλωση μετανοίας και νομιμοφροσύνης στον καπιταλισμό; Να θυμίσουμε τι έγραφε εκείνη η δήλωση: «Υπό την άνω ιδιότητά μου ως Πρώτου Γραμματέως της ΚΕ του ΚΚΕ και εκπροσώπου του ΚΚΕ και συμφώνως προς το υπ’ αριθ. 59/23-9-74 Ν.Δ., άρθρ. 1, παρ. 2, Δηλώ ότι “αι αρχαί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βία κατάληψιν της εξουσίας ή την ανατροπήν του Ελευθέρου Δημοκρατικού Πολιτεύματος”…». Και βέβαια, να θυμίσουμε την πρόσφατη δήλωση της Παπαρήγα, στη διάρκεια της νεολαιίστικης εξέγερσης του περασμένου Δεκέμβρη, ότι στη λαϊκή επνάσταση (αυτή που υποτίθεται ότι οραματίζεται ο Περισσός) «δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι».
♦ Επιλεκτικότητα
Zητήθηκε από την Παπαρήγα (Real News, 5.4.09) να σχολιάσει τη δήλωση που έκανε ο Παπούλιας κατά την πρόσφατη συνάντησή του με το προεδρείο της ΓΣΕΕ και απάντησε: «Αυτή η ευχή, από μόνη της δεν σημαίνει τίποτα αν δεν συνοδεύεται από θέσεις που να στρέφονται κατά των μονοπωλίων, τα οποία ευθύνονται για την κρίση». Πολύ επιλεκτική μνήμη έχει η κ. Παπαρήγα. Στην εν λόγω δήλωση υπήρχαν και άλλα σημεία, σημαντικότερα. Ο Παπούλιας ζήτησε από τα συνδικάτα να έχουν υπόψη τους ότι μια απεργία σε συνθήκες κρίσης είναι ζήτημα «πολύ ευαίσθητο», γι’ αυτό και πρέπει να περιφρουρήσουν τη νομιμότητα. Και ο Παναγόπουλος απάντησε, ότι «με μια απεργία ούτε οι θεσμοί καταλύονται ούτε η παραγωγή καταρρέει». Γιατί η Παπαρήγα δεν σχολίασε αυτά τα σημεία, που ισοδυναμούν με πρόσκληση υποταγής προς τους εργαζόμενους; Για να μη δυσαρεστήσει τον Παπούλια ή επειδή ο Περισσός είναι κόμμα που σέβεται απολύτως τους θεσμούς της αστικής εξουσίας;
♦ Ξανάσμιξαν τ’ αηδόνια
Εκτός από γόνοι μεγαλοαστικών οικογενειών και πρώην στελέχη του ΚΚΕ δεν φαινόταν να έχουν τίποτα κοινό ο Αλέκος Αλαβάνος με το Νίκο Κοτζιά. Ο Κοτζιάς αποχώρησε από τον Περισσό το 1989, ασκώντας κριτική από αριστερά, για την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ και την πολιτική συνεργασία με την τότε ΕΑΡ, που ήταν η μετεξέλιξη του ΚΚΕ εσ. Ο Αλαβάνος παρέμεινε στον Περισσό και αποχώρησε δυο χρόνια μετά, ασκώντας κριτική από τα δεξιά. Σήμερα, ο Κοτζιάς είναι μέλος του επιτελείου του Παπανδρέου και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ και ο Αλαβάνος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Η παρουσίαση ενός βιβλίου του Κοτζιά έγινε η γέφυρα ανάμεσα σε Αλαβάνο και Παπανδρέου, ανάμεσα σε ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, αφού η εποχή της (δημοσκοπικής) αλαζονείας παρήλθε ανεπιστρεπτί και ο ΣΥΡΙΖΑ επανήλθε στα (πραγματικά) κιλά του.
♦ Χέρι-χέρι
Από τότε που ο Καραμανλής έδωσε εντολή να μην τον «παίζουν», μετά από μια δεκαήμερη ταλάντευση βαθέως έρωτος, ο Καρατζαφέρης έψαχνε τρόπο να ξαναβγεί στον αφρό, εμφανιζόμενος ως συνιδιοκτήτης της δεξιάς πολυκατοικίας. Του την έδωσε ο Πανίκας, που έχει το δικό του νταλκά: θέλει να γίνει δήμαρχος Θεσσαλονίκης και αν έχει την προίκα Καρατζαφέρη μπορεί να μιλήσει με άλλους όρους με τον Καραμανλή ή με όποιον/α θα είναι αρχηγός της ΝΔ όταν γίνουν οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Πήγε, λοιπόν, ο Καρατζαφέρης στη Θεσσαλονίκη, τάχα για να παρουσιάσει το βιβλίο του «Ελευθερία» (sic!), οργάνωσε φιέστα με τον Πανίκα να δηλώνει ότι «όταν χρειάζεται θα πηγαίνουμε χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη» και τον τελευταίο να απαντά ότι θα είναι κοντά στον Πανίκα όποια πρωτοβουλία κι αν λάβει και στο φινάλε ανακοίνωσε ότι τις επόμενες μέρες θα αποφασίσει αν θα στηρίξει με τους βουλευτές του την κυβέρνηση Καραμανλή. «Αυτή η κυβέρνηση είναι μία από τις χειρότερες μεταπολιτευτικά, αλλά αυτό που έρχεται είναι ακόμα χειρότερο κι εμείς βρισκόμαστε στη μέση», τόνισε. Καταλάβατε τίποτα; Ούτε εμείς. Αλλωστε, ούτε ο Καρατζαφέρης είχε να πει τίποτα. Λίγη δημοσιότητα ψάχνει, γέφυρες ρίχνει, τον τρόπο να είναι κοντά στις εξελίξεις, μη τυχόν και του τύχει καμιά στραβή αναζητά. Μπορεί παλαιότερα να έβριζε το Ρουσόπουλο, ότι οργανώνει αποστασία βουλευτών του ΛΑΟΣ, ξέρει όμως πολύ καλά πως τα «πουλέν» του (ή τουλάχιστον κάποια απ’ αυτά) είναι έτοιμα ν’ αλλάξουν στάβλο, αν έτσι βολεύεται καλύτερα το προσωπικό τους συμφέρον.
♦ Ραγιαδισμός
Ο Καραμανλής κατάφερε να έχει μια κατ’ ιδίαν μισάωρη συνάντηση με τον Ομπάμα στην Πράγα. Αντίθετα, ο Χριστόφιας περιορίστηκε σε μια χειραψία λίγων δευτερολέπτων, στην οποία πρόλαβε να του υπενθυμίσει την προεκλογική δήλωσή του για αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, όπως έγραψαν οι φιλικές προς τον κύπριο πρόεδρο εφημερίδες. Και τι του απάντησε ο Ομπάμα; Απλώς χαμογέλασε, εκδήλωση που το περιβάλλον Χριστόφια έκρινε ως ικανοποιητική! Αλήθεια, βρε κουμπάροι, δεν σας πέρασε από το μυαλό ότι το χαμόγελο του «πλανητάρχη» μπορεί να συνοδευόταν από τη σκέψη «τι μου λέει τώρα αυτός ο μαλάκας»;
♦ Για την καρέκλα, ρε γαμώτο
Λευκό ψήφισε η ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ στην ψηφοφορία για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που έγινε στην ΚΠΕ του ΣΥΝ το περασμένο Σάββατο. «Φοβάμαι ότι η μονομέρεια ορισμένων ηγετικών επιλογών έχει κάνει ζημιά στην εικόνα και την απήχησή μας», δήλωσε στα «Νέα» ο Δ. Παπαδημούλης. Και μεις μείναμε με την απορία: ο Παπαδημούλης διεκδίκησε μέχρι το τέλος την πρώτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και η ανανεωτική πτέρυγα έδωσε μάχη υπέρ του. Δηλαδή, διεκδικούσαν την εκπροσώπηση ενός προγράμματος με το οποίο δεν συμφωνούν! Αρα, το μόνο που τους ένοιαζε είναι η ευρωβουλευτική καρέκλα.
ΥΓ: Οχι πως είναι καλύτεροι οι άλλοι. «Λέει η ΚΟΕ: δε θέλουμε Ευρωπαϊκή Ενωση, θέλουμε Ενωμένη Ευρώπη, είναι μακριά αυτό από εμάς;», αναρωτήθηκε φωναχτά ο εισηγητής της εκλογικής διακήρυξης Χ. Παπαδόπουλος. Ελα μου ντε…
♦ Καλοταϊσμένα παπαγαλάκια
Οταν ψάχνεις στις ατελείωτες σελίδες των Φύλλων Εφημερίδας της Κυβέρνησης, όλο και κάτι θα βρεις. Σε πρόσφατο (2 Απρίλη) ΦΕΚ, λοιπόν, ανακαλύψαμε απόφαση της υπουργού Απασχόλησης, με την οποία εγκρίνεται η υπερωριακή απασχόληση για δύο δημοσιογράφους του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου, μέχρι και 40 ώρες το μήνα ο καθένας, πλέον των νομίμων ορίων υπερωριακής απασχόλησης. Σκοτώνονται στη δουλειά οι άνθρωποι φαίνεται. Μιλάμε για 24ωρη απασχόληση. Είναι ν’ απορείς πότε προλαβαίνουν να κοιμηθούν. Εκείνο που δεν μας λέει η απόφαση είναι τα ονοματάκια αυτών των δύο πολυάσχολων δημοσιογράφων, καθώς και το συνολικό κόστος της αμοιβής τους.
♦ Νέες μέθοδοι καλλιέργειας
Ο γερο-Αραβας ζει στη Νέα Υόρκη για πάνω από 40 χρόνια. Θέλει να φυτέψει πατάτες στον κήπο του, αλλά είναι μόνος κι αδύναμος. Στέλνει λοιπόν ένα e-mail στο γιο του, που σπουδάζει στο Παρίσι: «Αγαπημένε μου γιε, είμαι πολύ λυπημένος επειδή δεν μπορώ να φυτέψω πατάτες στον κήπο μας. Είμαι βέβαιος πως, εάν ήσουν εδώ, θα με βοηθούσες να σκάψουμε τον κήπο. Σε αγαπώ, ο πατέρας σου».
Σε μια ώρα, ο γέρος λαμβάνει απαντητικό e-mail από το γιο του: «Αγαπημένε μου πατέρα, παρακαλώ μην αγγίζεις τον κήπο, γιατί ΕΚΕΙ έκρυψα το ΠΡΑΜΑ. Σε αγαπώ κι εγώ, Ahmed».
Σε 15 λεπτά, ο αμερικανικός στρατός, το ναυτικό, το FBI , η CIA και οι Rangers περικυκλώνουν το σπίτι του γέρου, σκάβουν ολόκληρο τον κήπο, ερευνούν το σπίτι, γδύνουν τον γέρο, ΔΕΝ βρίσκουν απολύτως τίποτα και φεύγουν απογοητευμένοι.
Μισή ώρα αργότερα, ο γέρος λαμβάνει ένα άλλο e-mail από το γιο του: «Αγαπημένε μου πατέρα, είμαι βέβαιος ότι ο κήπος είναι ήδη σκαμμένος και μπορείς να φυτέψεις τις πατάτες. Εκανα ό,τι μπορούσα για να σε βοηθήσω από το Παρίσι. Σε αγαπώ, Ahmed».
♦ Ταμάμ προστάτης άγιος
Σύντροφος μας έστειλε φωτογραφία επιστολής που είχε δημοσιευτεί παλαιότερα στον «Φίλαθλο». Με την επιστολή αυτή, «ένας απορημένος και θυμωμένος αστυνομικός» διαμαρτυρόταν διότι προστάτης άγιος της Αστυνομίας ορίστηκε ο Αγιος Αρτέμιος, ο οποίος στη χριστιανική παράδοση είναι «ο προστάτης άγιος των όρχεων», όπως αναφέρουν όλα τα συναξάρια και οι βίοι αγίων.
Δεν αντιλαμβανόμαστε την οργή του επιστολογράφου αστυνομικού. Νομίζουμε ότι ο εν λόγω άγιος είναι ο πλέον ταιριαστός για την Αστυνομία. Η επιλογή του ήρθε να κάνει σκόνη το γνωστό σεξιστικό σύνθημα, που ξεκίνησε από τα γήπεδα και κατά την εξέγερση του Δεκέμβρη έγινε παννεολαιίστικο: «Μπάτσοι αιδοία, σκοτώνετε παιδία» (κάπως αλλιώς το λένε, αλλά σε μας δεν επιτρέπεται να παρεκτραπούμε εις οχλοκρατικάς εκδηλώσεις). Νομίζουμε ότι τα συνδικαλιστικά όργανα της συμπαθούς τάξεως των μπάτσων μπορούν να αναλάβουν εκστρατεία με την οποία θα πείσουν τη νεολαία να αντικαταστήσει το παραπάνω σύνθημα με ένα άλλο, το οποίο και βαρβατίλα θα αποπνέει και θα βρίσκεται σε αρμονία με τον συμβολισμό του προστάτη αγίου: «μπάτσοι όρχεις…» (με λίγη καλή προσπάθεια μπορεί να βρεθεί η ακριβής απόδοση, με ρίμα).
Εχουμε την άποψη (επειδή ψάξαμε το θέμα και διαπιστώσαμε ότι όλα τα θαύματά του σχετίζονται με θεραπείες παθήσεων των όρχεων – μιλάμε για σπαρταριστές διηγήσεις στις οποίες πρωταγωνιστεί το «σπάσιμον των διδύμων»), ότι ο άγιος Αρτέμιος είναι ο πιο ταιριαστός ως προστάτης των μπάτσων. Καταρχάς, υπήρξε ρωμαίος στρατηγός και διοικούσε την περιοχή της σημερινής Αιγύπτου, με έδρα την Αλεξάνδρεια. Ηταν δηλαδή μπάτσος υψηλής βαθμίδας. Ηταν και μεγάλο λαμόγιο, αφού υποστήριζε πως ήταν δίπλα στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο και είδε και αυτός το φωτεινό σημάδι με το «Εν τούτω νίκα». Τέλος, ο δουξ και αυγουστάλιος Αρτέμιος εξετελέσθη υπό του αυτοκράτορος Ιουλιανού του παραβάτου. Ως γνωστόν, ο Ιουλιανός υπήρξε μια λαμπρή εξαίρεση στην ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καθώς προσπάθησε να προωθήσει κάποιες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Στο τέλος η καθεστηκυία τάξη τον καθάρισε, αλλά προηγουμένως πρόλαβε να καθαρίσει μερικούς πιστούς της, μεταξύ των οποίων και τον Αρτέμιο.
Συνοψίζουμε λοιπόν: πιστό μαντρόσκυλο της εξουσίας και ειδικός στους όρχεις ο Αρτέμιος, είναι ο ταμάμ άγιος για τους μπάτσους.
► Θρασύτατος ο Μυλωνάς στη σύναξη των βορειοελλαδιτών βιομήχανων, δεν περιορίστηκε μόνο στην προβολή των ιταμών τους αξιώσεων, αλλά με ένα καθαρό φασιστικό κήρυγμα επιτέθηκε συλλήβδην στον αστικό πολιτικό κόσμο, κατηγορώντας τον ότι δεν υπερασπίζεται τον ίδιο και τους άλλους βιομήχανους που τους «στοχοποιούν» κάποιες «μειοψηφίες».
