♦ Αστικός λαϊκισμός
«Σήμερα η Ελλάδα κυβερνάται από πέντε τράπεζες και μερικά εκδοτικά – κατασκευαστικά λόμπι», δήλωσε ο Α. Τσίπρας σε συνέντευξή του στο κυριακάτικο «Βήμα». Δεν χρειάζεται να του πούμε πως η Ελλάδα κυβερνάται από μια ολόκληρη αστική τάξη, η οποία στηρίζεται σε μια εκτεταμένη καπιταλιστική παραγωγική βάση και ένα σύστημα εξουσίας, που διαχειρίζεται το κράτος. Τα ξέρει αυτά ο κ. Τσίπρας. Τη στοιχειώδη μαρξιστική παιδεία την έχει. Απλά, την πετάει στα σκουπίδια και επιλέγει ως πολιτικό όχημα τον αστικό λαϊκισμό. Αντί να τα βάλλουμε με το σύστημα, τα βάζουμε με «πέντε τράπεζες και μερικούς εκδότες-εργολάβους». Αρα, να περιορίσουμε λίγο αυτούς, χωρίς να πειράξουμε το σύστημα, όλα θα πάνε κατ’ ευχήν. Για ποιους; Οχι, βέβαια, για τους εργαζόμενους, αλλά για το σύστημα, που με τη βοήθεια του κάθε Τσίπρα θα μπορέσει να εκτονώσει τη λαϊκή οργή και να εγκλωβίσει τους εργαζόμενους σε μια ακόμη εκδοχή της διαχειριστικής στρατηγικής. Φυσικά, στην πράξη κανένας δεν θα πειράξει τις τράπεζες, γιατί αυτές είναι η κορονίδα της καπιταλιστικής μηχανής. Κανένας δεν θα πειράξει τους εκδότες-εργολάβους, γιατί αυτοί ελέγχουν το πολιτικό σύστημα. Αλλωστε, ο κ. Τσίπρας αποτελεί σήμερα το «πουλέν» τους.
♦ Οσα δε φτάνει η αλεπού…
Ιδού πως παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» τις δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας την περασμένη Κυριακή: «”Παγωμένος” σε χαμηλά ποσοστά συνεχίζει να εμφανίζεται ο δικομματισμός, ενώ σοβαρή δυστοκία παρουσιάζεται και στις “εναλλακτικές λύσεις” που ετοιμάζονται στο παρασκήνιο για την “αναστήλωσή” του και τη “σταθερότητα” γενικότερα του συστήματος εξουσίας».
Ολοι, βέβαια, γνωρίζουμε ότι το εντυπωσιακό στοιχείο των τελευταίων δημοσκοπήσεων είναι η αλματώδης άνοδος του ΣΥΝ. Στο συγκεκριμένο γκάλοπ, μάλιστα, αυτός φτάνει στην πρόθεση ψήφου στο 14,3%, αφήνοντας τον Περισσό πολύ πίσω (8,1%). Στην προσπάθειά τους να κρύψουν αυτό το στοιχείο, οι συντάκτες του «Ρ» αβαντάρουν, χωρίς να το καταλαβαίνουν, τον ΣΥΝ. Διότι όταν βλέπουν δυστοκία στις εναλλακτικές λύσεις για την ενίσχυση του συστήματος εξουσίας, σημαίνει πως θεωρούν τον ΣΥΝ δύναμη έξω από το σύστημα εξουσίας! Αυτά παθαίνει κανείς όταν παίζει με τα κλασικά αστικά εργαλεία και προσπαθεί να παραμερίσει μια πραγματικότητα που δεν τον βολεύει.
♦ Εμπαινε Ακη
Ναι, ο Ακης τραγουδά ακόμα. Και διαπιστώνει ότι «η εποχή του δικομματισμού στην Ελλάδα τέλειωσε». Και έχει προτάσεις: «Αν καταφέρουμε λοιπόν να οδηγήσουμε το ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά, θα ανοίξουμε μια προοπτική αριστερής συνεργασίας και διακυβέρνησης». Τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής; Απλά είναι τα πράγματα. Ο Ακης ήταν πάντοτε της παλιάς σχολής, που κατάφερνε να συνδυάζει τις δεξιώσεις στο παριζιάνικο «Φορ Σίζονς» με τη γαλότσα και το αμπέχωνο. Οι μετέπειτα δεν τον κατάλαβαν και επέλεξαν σκέτη γκλαμουριά. Διότι δε μπορεί να φοράει η Μιλένα σινιέ μπουφάν και καπελάκι και να κατεβαίνει στη διαδήλωση για το Ασφαλιστικό. Αυτά είναι για το Σεν Μόριτς, κοπέλα μου, στη διαδήλωση πας το πολύ με «Βάρδας Αναγνωστόπουλος»…
♦ Οι μικροί θα πληρώσουν
Με το που ανακοινώθηκε η εφαρμογή του νέου συστήματος είσπραξης του φόρου για το πετρέλαιο θέρμανσης, οι τράπεζες κατήρτισαν αμέσως και έριξαν στην πιάτσα νέο «προϊόν». Δάνειο προς τους πρατηριούχους, που μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 50.000 ευρώ. Με το αζημίωτο, βέβαια. Για τις τράπεζες, όχι για τους πρατηριούχους. Και μόνο αυτή η λεπτομέρεια φτάνει για να καταδειχτεί ποιους θα πλήξει το νέο μέτρο. Δεν θα πλήξει τις εταιρίες, που έχουν το κεφάλαιο να χρηματοδοτήσουν και τρεις και περισσότερες μέρες το τζίρο τους (μέχρι να πάρουν την επιστροφή από την εφορία), αλλά τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις πρατηρίων. Αυτές που και να θέλουν να κάνουν λαθρεμπόριο δε μπορούν να το κάνουν παρά μόνο σε ασήμαντη κλίμακα. Ενώ οι μεγαλολαθρέμποροι παραμένουν ανενόχλητοι, γιατί και το κεφάλαιο έχουν και την πελατεία και τις πλάτες. Το αποτέλεσμα θα είναι σιγά-σιγά ο τζίρος της λιανικής να συγκεντρώνεται στα χέρια των μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου, γιατί οι μικροί συχνά θα μένουν χωρίς πετρέλαιο λόγω οικονομικής δυσπραγίας.
♦ Σοσιαλ-φιλελεύθερος!
Ρωτήθηκε ο Αλογοσκούφης τι σκοπεύει η κυβέρνηση να κάνει στην Τράπεζα της Ελλάδας που λήγει η θητεία του διοικητή της και απάντησε ως εξής: «Για την Τράπεζα της Ελλάδος έχω τοποθετηθεί και στο παρελθόν, ότι ως υπουργός Οικονομίας έχω πολύ καλή συνεργασία και πιστεύω ότι ο κ. Γκαργκάνας κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και έχει συμβάλει στην αξιοπιστία της Τράπεζας σε μία δύσκολη περίοδο».
Μπορεί να κρατήσει τον Γκαργκάνα η ΝΔ, μπορεί και όχι. Η όποια απόφαση, πάντως, δεν θα έχει σχέση με την πολιτική που άσκησε ο Γκαργκάνας ως κεντρικός τραπεζίτης και κυρίως ως πολιορκητικός κριός της κεφαλαιοκρατίας ενάντια στους εργαζόμενους. Στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων επί υπουργίας Σημίτη στην κυβέρνηση Α. Παπανδρέου, ανταμείφθηκε με την τοποθέτησή του στη διοίκηση της ΤτΕ, όπου υπηρέτησε με φανατισμό τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις στην οικονομική πολιτική. Ο Γκαργκάνας είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση πολιτικού-τεχνοκράτη που απέδειξε ότι μεταξύ σοσιαλδημοκρατίας και δεξιάς δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Και οι δυο υπηρετούν πιστά τα συμφέροντα του κεφάλαιου, συγκροτώντας το ενιαίο ρεύμα του… σοσιαλ-φιλελευθερισμού.
♦ Μόνο η εργατική δύναμη σε διατίμηση
Μέσα στον ορυμαγδό της σκανδαλολογίας και του χιονιά, πέρασε σχεδόν στο ντούκου η συνέντευξη που έδωσε ο Αλογοσκούφης επιστρέφοντας από το Ecofin (14.2.08). Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της να αναλώθηκε στα σχετικά με το νέο σύστημα πώλησης του πετρέλαιου θέρμανσης, όμως εμείς αλιεύσαμε το πιο ουσιαστικό στοιχείο απ’ όσα είπε ο υπουργός Οικονομίας.
Ξεκίνησε λέγοντας πως το βασικό καθήκον είναι «να προσπαθήσουμε με όλα τα μέσα να αντιμετωπίσουμε τον εισαγόμενο πληθωρισμό». Πώς θα γίνει αυτό; «Πέρα από τη νομισματική πολιτική, που δεν είναι αρμοδιότητα των κυβερνήσεων, είναι αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πρέπει να επιδειχθεί προσοχή και στη λειτουργία των αγορών, ώστε να μην έχουμε επιπτώσεις που δεν δικαιολογούνται με βάση τον εισαγόμενο πληθωρισμό». Εκεί, λοιπόν, που περιμένεις ν’ ακούσεις μέτρα κατά της λεγόμενης αισχροκέρδειας, ακούς το εξής ένα: «Βεβαίως, πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή στη λειτουργία της αγοράς εργασίας, ώστε να μην έχουμε φαύλο κύκλο μισθών – τιμών στην ευρωπαϊκή οικονομία». Το μόνο εμπόρευμα που πρέπει να μπει σε διατίμηση είναι η εργατική δύναμη. Γιατί; Γιατί είναι η βασικότερη μέθοδος για να μπορέσουν οι καπιταλιστές να διαχειριστούν την κρίση, φορτώνοντας τα βάρη της στις πλάτες των εργαζόμενων.
♦ Υπουργός… διατροφολόγος
«Δεν είναι κακό σήμερα να μη φάμε μπρόκολο. Ελεος πια. Αν σήμερα δε φάμε μπρόκολο και φάμε κάτι άλλο…». Μπούκωσε το ραδιοφωνικό μικρόφωνο από το ξέσπασμα του υφυπουργού Ανάπτυξης Γ. Βλάχου, που για μια ακόμα φορά έπαιξε τη Μαρία Αντουανέτα από την ανάποδη. Για τους κερδοσκόπους της αγοράς του έλεγαν, «μη φάτε μπόκολο σήμερα» απαντούσε. Οπως ο υπουργός του Χ. Φώλιας, που δήλωνε προ ημερών πως η ακρίβεια είναι σαν το τανγκό, χρειάζεται δύο για να υπάρξει και που του άρεσε τόσο πολύ η παρομοίωση που την επανέλαβε και αυτή την εβδομάδα, μιλώντας μάλιστα στη Βουλή. Καλή η πλάκα με το γελοίο δίδυμο της πλατείας Κάνιγγος, αλλά το ‘χουν παρατραβήξει και παύει να είναι πλάκα.
♦ Δείξε μου το φίλο σου
Οπως είναι γνωστό, ο Περισσός όχι μόνο θεωρεί το ΑΚΕΛ «αδελφό κόμμα», αλλά και στήριξε με θέρμη την υποψηφιότητα Χριστόφια για την προεδρία της Δημοκρατίας. Αύριο το βράδυ ο Δ. Χριστόφιας ενδεχομένως να είναι πρόεδρος της Κύπρου. Για να το πετύχει αυτό, πέραν όλων των άλλων, τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της «μικτής οικονομίας» (δηλαδή, του σημερινού μοντέλου καπιταλιστικής οργάνωσης), ενώ προχώρησε σ’ ένα παζάρι εκχώρησης υπουργείων και λοιπών κρατικών πόστων στο «μπλοκ Παπαδόπουλου», επιδιώκοντας την ανασύσταση της «Κεντροαριστεράς» (ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ).
Ποιο είναι το σημερινό μοντέλο καπιταλιστικής οργάνωσης της Κύπρου; Ενας άγριος καπιταλισμός με μερικές κρατικές επιχειρήσεις. Είναι γνωστό ότι στην Κύπρο έχουν μεταναστεύσει εδώ και χρόνια όλες οι «επιθετικές» τράπεζες και λοιπές επιχειρήσεις που έδρευαν στη Βηρυττό. Είναι γνωστό ότι το κυπριακό τραπεζικό σύστημα επιδίδεται στο σπορ του ξεπλύματος χρήματος. Είναι γνωστό ότι στην Κύπρο εδρεύουν off shore εταιρίες που ξέρουμε τι ρόλο παίζουν.
Ο Δ. Χριστόφιας δεσμεύτηκε δημόσια ότι τίποτε απ’ αυτά δεν πρόκειται να θίξει. Και ο Περισσός δεν βρήκε ούτε μισή κριτική κουβέντα να πει για όλα τούτα. Σκεφτείτε μόνο τι θα λεγόταν και θα γραφόταν έτσι και στη θέση του ΑΚΕΛ βρισκόταν ο ΣΥΝ… Τι μας λένε όλ’ αυτά; Οτι απλούστατα, τα περί σοσιαλισμού και λαϊκής κυβέρνησης δεν είναι παρά πολιτικάντικες φλυαρίες, που εξυπηρετούν την ενδυνάμωση του κομματικού ακροατήριου. Σοσιαλφλυαρούν εκ του ασφαλούς. Ετσι και ξαναβρεθούν στα πρόθυρα της εξουσίας, θα κάνουν ό,τι κάνει ο «σύντροφος Χριστόφιας». Ο,τι έκαναν το 1989-90, που πήραν μέρος σε δυο αστικές κυβερνήσεις.
♦ Γελοιότητα και αλαζονεία
Ο καταναλωτής είναι ο… βασιλιάς της αγοράς. Αυτός μπορεί… να επιβραβεύει τον καλό έμπορο και να τιμωρεί τον κερδοσκόπο! Ποιος το είπε αυτό; Ποιος άλλος; ο υπουργός Ανάπτυξης Χρ. Φώλιας, που πέρα από τη γελοιότητα στην οποία σταθερά «κολυμπά», αποδεικνύεται και εξαιρετικά αλαζόνας. Γιατί φτύνει με τον πιο αισχρό τρόπο εκατομμύρια εργαζόμενους, οι οποίοι δε φωνάζουν για την τιμή του χαβιαριού και των ρολογιών Ρόλεξ, αλλά για τις τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης. Στις λαϊκές και τα σούπερ μάρκετ ψωνίζουν οι εργαζόμενοι και δεν χρειάζονται κανένα Φώλια να τους υποδείξει να ψάξουν τις τιμές. Μόνο που εκεί το «τσίμπημα» των τιμών είναι ενιαίο. Γιατί οι κερδοσκόποι εδρεύουν στο χοντρεμπόριο, στις βιομηχανίες, στις διοικήσεις των αλυσίδων του λιανεμπόριου.
Στην ίδια συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής (19.2.08), ο ξεσαλωμένος Φώλιας, όταν ρωτήθηκε για τις μεγάλες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ, δεν δίστασε να πει το εξής αμίμητο: «Σηκώσαμε την κουρτίνα για να μπουν και άλλοι παίκτες στην αγορά». Με άλλα λόγια, ανέβασαν τα τιμολόγια για να προσελκύσουν ιδιωτικά κεφάλαια στην παραγωγή ενέργειας, ώστε μετά να πέσουν οι τιμές, λόγω ανταγωνισμού!!!
♦ Για το κέρδος τα πάντα
65 εκατομμύρια τόνους βοδινού κρέατος, την παραγωγή δύο χρόνων της εταιρίας Westland-Hallmark, αναγκάστηκε να αποσύρει από την αγορά το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, μετά τη δημοιοποίηση βίντεο που έδειχνε συνεργεία της εταιρίας να σφάζουν βοοειδή που δε μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους (άρρωστα δηλαδή). Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απόσυρση στην ιστορία των ΗΠΑ. Σημειώνουμε, ότι τουλάχιστον 17 χιλιάδες τόνοι κρέατος από τις συγκεκριμένες παρτίδες έχει καταλήξει σε εστιατόρια σχολείων και το μεγαλύτερο μέρος έχει ήδη καταναλωθεί από τα αμερικανάκια. Προφανώς, εδώ λειτούργησε ο ανταγωνισμός, η κατασκοπία και το κάρφωμα. Εμείς, όμως, κρατάμε την ουσία: μια ακόμα αποκάλυψη για το διαρκές διατροφικό σκάνδαλο.
♦ «Κόκκινος» εθνικισμός
Εμείς ξέραμε ότι ο Περισσός παραδοσιακά ήταν ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς. Φαίνεται, όμως, πως χάσαμε κάποια επεισόδια και μείναμε πίσω. Το διαπιστώσαμε όταν πληροφορηθήκαμε από το «Ριζοσπάστη» (20.2.08), ότι η βουλευτής Λιάνα Κανέλλη κατέθεσε ερώτηση στην οποία εκφράζει την αγωνία του κόμματος για το ότι «πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν εγκύρως θέλουν τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα να επιχειρούν χωρίς τα αναγκαία συστήματα αυτοπροστασίας τους». Και τι μας νοιάζει εμάς, θα πείτε. Αμ δε, την ηγεσία του Περισσού τη νοιάζει. Διότι «ενώ ο ελληνικός λαός καταβάλλει γιγάντιο κόστος για τα εξοπλιστικά προγράμματα, μέρος των οποίων καλύπτουν και αμυντικές ανάγκες της χώρας, δεν έχουμε ακόμη συστήματα ζεύξης δεδομένων, γεγονός που οδηγεί σε ψηφιακό χάος της Ελληνικής αεράμυνας», ενώ παράλληλα ελλοχεύουν «κίνδυνοι για τα πληρώματα των αεροσκαφών μας αλλά και για την αποτελεσματική άμυνα της χώρας». Αυτοί δε οι κίνδυνοι «είναι υπονομευτικοί και των ικανοτήτων των ίδιων των αεροπόρων μας, πολλώ μάλλον που υποχρεώνονται να υπηρετούν και εκτός Ελλάδας». Να, λοιπόν, που μαθαίνουμε ότι οι νατοίκοί εξοπλισμοί εξυπηρετούν και την «αποτελεσματική άμυνα της χώρας», ενώ ταυτόχρονα διδασκόμαστε πως πρέπει να ανησυχούμε για την ικανότητα των αεροπόρων που υπηρετούν στις διάφορες ιμπεριαλιστικές αποστολές.
♦ Κουτοπονηριές
«Νομιμοποιείται η απόσχιση μιας συμπαγούς μειονότητας από ένα κράτος. Οσες χώρες έχουν τέτοιες μειονότητες και πολύ περισσότερο αλυτρωτικά κινήματα, θεωρούν δικαιολογημένα ότι με την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ανοίγει ένας επικίνδυνος δρόμος. Μπορεί να έλθει και η δική τους σειρά» (Σταύρος Λυγερός, Καθημερινή, 19.2.08).
Από πότε οι Κοσοβάροι Αλβανοί έγιναν «συμπαγής μειονότητα» στο σερβικό κράτος; Σε τι διαφέρουν από τους Σλοβένους, τους Κροάτες, τους Βόσνιους, τους Σλαβομακεδόνες; Μόνο στο ότι ο μεγαλοσέρβικος εθνικισμός όρισε πως η Κοσόβα είναι «ιερό σερβικό έδαφος» και οι κάτοικοί της θα αποτελούν μειονότητα της Σερβίας.
