► Αν ήμασταν μεταφυσικοί, θα μιλούσαμε για θεία δίκη. Ενας εργοστασιάρχης έβαλε τρία άγρια σκυλιά να φυλάνε το συσκευαστήριο φρούτων που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη. Και τα σκυλιά κατασπάραξαν το γιο του και τη φίλη του, όταν επισκέφτηκαν νύχτα το εργοστάσιο. Αναρωτιόμαστε, έχει δικαίωμα ο κάθε καπιταλιστής να βάζει ως φύλακες άγρια σκυλιά, που μπορούν να κατασπαράξουν τον οποιονδήποτε; Ακόμα και τον φτωχοδιάβολο που θα αναζητήσει «νυχτοκάματο» στο εργοστάσιό του;
► Την κατάθεση Οτζαλάν αμέσως μετά τη σύλληψη και μεταφορά του από την Κένια στην Τουρκία δημοσίευσε σε συνέχειες η τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ» (αναδημοσίευση στην «Ελευθεροτυπία», 26.10.04). Τί βγαίνει από την κατάθεση; Αυτό που ήταν ήδη γνωστό. Οτι το ελληνικό κράτος τον παρέδωσε εν ψυχρώ στους διώκτες του, ενώ είχε ήδη ζητήσει πολιτικό άσυλο στην ελληνική πρεσβεία στην Κένια. Η γνώμη μας για τον Οτζαλάν είναι γνωστή και δεν είναι φυσικά καλή. Ομως, από την πλευρά του ελληνικού κράτους και με πρωταγωνιστές τους Σημίτη-Πάγκαλο διαπράχτηκε έγκλημα. Ο Οτζαλάν αποτελούσε «τον ορισμό» του πολιτικού φυγάδα και η παραχώρηση σ’ αυτόν πολιτικού ασύλου ήταν υποχρέωση του ελληνικού κράτους, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις που αυτό έχει υπογράψει. Η τότε κυβέρνηση Σημίτη συμπεριφέρθηκε ως κοινός ρουφιάνος-υποτακτικός των ΗΠΑ.
► Καθένας με τον πόνο του κι ο Τράγκας με τον δικό του. Ιδού τι έγραψε στη φυλλάδα του: «Πρέπει να υπάρξει αναδιανομή του κέικ. Δεν είναι δυνατόν να διεκδικούν και να παίρνουν όλα τα κομμάτια οι ελάχιστες οικογένειες που αξιώνουν να κάνουν κουμάντο στον τόπο» («Χώρα», 26.10.04). Σαφής ο Γιωργάρας. Δεν μιλάει για «πίτα», έννοια που παραπέμπει στο εθνικό εισόδημα στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι πολίτες, αλλά για «κέικ», που παραπέμπει στο έδεσμα που νέμεται η αστική τάξη της χώρας, από το οποίο διεκδικεί και ο ίδιος ένα κομμάτι (δεξιός γαρ και αγωνιστής της κυβερνώσας παράταξης).
► Ποιες χώρες έβαλαν βέτο στην υιοθέτηση νέας αυστηρότερης κοινοτικής νομοθεσίας για τη θαλάσσια ρύπανση; Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Μάλτα. Δηλαδή, μια χώρα που διαθέτει ισχυρή ναυτιλία και δυο χώρες που χορηγούν αφειδώς «σημαίες ευκαιρίας» στον διεθνή εφοπλισμό. Δεν συμφωνούσε, λέει, η ελληνική κυβέρνηση με τις αυστηρότερες κυρώσεις κατά των ναυτεργατών (των καπεταναίων, δηλαδή, που κάθε άλλο παρά ως ναυτεργάτες μπορούν να χαρακτηριστούν, καθώς είναι μάνατζερ των εφοπλιστών). Ας έφευγαν από τη ρύθμιση τα αυστηρότερα πρόστιμα κατά των εφοπλιστών και θα βλέπαμε αν θα έβαζε βέτο η κυβέρνηση Καραμανλή. Αλήθεια, γιατί καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ασκήσει βέτο στις συνεχείς αναθεωρήσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που έχουν καταστρέψει τη φτωχή αγροτιά στη χώρα μας;
► Διαβάσαμε ότι η Green-peace υπέγραψε δικαστική συμφωνία που απαγορεύει στα μέλη της να πραγματοποιήσουν στα επόμενα 7 χρόνια οποιαδήποτε διαμαρτυρία ενάντια στις εγκαταστάσεις της ExxonMobil, στα πρατήριά της και σε εκδηλώσεις που η εταιρία είναι χορηγός ή συμμετέχουν στελέχη της. Αγωνιστές του γλυκού νερού ή… οικωλόγοι.
