♦ Κάτι ήξερε ο Ζανιάς και αρνήθηκε να παραμείνει στο πολιτικό επιτελείο της κυβέρνησης. Ο άνθρωπος είναι τραπεζίτης-τεχνοκράτης καριέρας. Γιατί να μείνει στο υπουργείο και να εξακολουθεί να εκτίθεται (χωρίς, μάλιστα να έχει βασικό υπουργικό ρόλο) και να μην πάει πρόεδρος στην Εθνική Τράπεζα, όπου θα ‘ναι το αφεντικό (ένα από τα δύο αφεντικά) και θα μπορέσει εκ του ασφαλούς να φροντίσει την καριέρα του;
♦ Eπειδή είμαστε γνωστοί για τα αισθήματα που τρέφουμε και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τον Περισσό, έχουμε κάθε δικαίωμα να στηλιτεύσουμε την προβοκάτσια του συγκροτήματος Λαμπράκη που εμφανίζει τα πράγματα λες και στη Βουλή υπάρχουν δύο μπλοκ: ένα των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης και ένα των ΣΥΡΙΖΑ-Περισσού-Καμμένου-νεοναζί. Σελίδες αφιέρωσαν τα «Νέα» σ’ αυτό το θέμα, με πίνακες για τις κοινές θέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης και άρθρο του Πρετεντεράκου για το ίδιο θέμα. Οι στόχοι της προβοκάτσιας είναι εμφανείς. Να δικαιώσει τη συγκυβέρνηση, ακυρώνοντας κάθε αντιπολιτευτική αιχμή του ΣΥΡΙΖΑ και του Περισσού.
♦ Πώς σχολίασε το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ την παραίτηση Νικολόπουλου; Με τις εξής ελάχιστες λέξεις: «Η στάση του κ. Νικολόπουλου αναδεικνύει το αυτονόητο που θα έπρεπε να πράξουν όσα στελέχη της κυβέρνησης σέβονται τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις έναντι των ψηφοφόρων τους. Αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι η επαναδιαπραγμάτευση εγκαταλείφθηκε την ημέρα των εκλογών»! Ηρωποιούν τον Νικολόπουλο, για ν’ ασκήσουν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, όταν ξέρουν πολύ καλά ποιος είναι ο Νικολόπουλος και ποια είναι τα κίνητρά του.
♦ Αντιγράφουμε από ρεπορτάζ των «Νέων» (7-8 Ιού-λη 2012): «Ο Δημήτρης Χριστόφιας που όταν ερωτάται αν εξακολουθεί να αισθάνεται κομμουνιστής απαντά καταφατικά, σε αυτή τη φάση της ζωής του έχει θέσει στόχο να μην επιτρέψει την αύξηση της φορολόγησης των εταιριών στην Κύπρο, που σήμερα είναι της τάξης του 10%». Το μόνο αληθινό στο ρεπορτάζ είναι το τελευταίο. Πράγματι, σε όλες τις δηλώσεις και του κυβερνητικού εκπροσώπου Σ. Στεφάνου και του υπουργού Οικονομικών Β. Σιαρλή διάχυτη είναι η αγωνία όχι μη τυχόν και η τρόικα τους ζητήσει να πάρουν αντεργατικά μέτρα, αλλά μη τυχόν και τους ζητήσει ν’ αυξήσουν το συντελεστή φορολόγησης κερδών, όπως είχε ζητηθεί από την Ιρλανδία. Ο… κομμουνιστής Χριστόφιας αγωνιά μη τυχόν και η Κύπρος πάψει ν’ αποτελεί φορολογικό παράδεισο για τις off shore εταιρίες των διάφορων λαμόγιων, εμπόρων όπλων και ναρκωτικών και λοιπών γκάνγκστερ.
♦ «Οι πολιτικοί φορείς είναι σαν τα λεωφορεία. Πρέπει να ανανεώνονται συνεχώς σε ιδέες και να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Αν το λεωφορείο μειώνει ταχύτητες ή ακινητοποιείται, οι επιβάτες κατεβαίνουν και ψάχνουν για άλλο όχημα»! Πω, ρε, τι είπε ο άνθρωπος! Ρε συ Μόσιαλε, αδικείσαι που μένεις στην πολιτική. Εσύ έπρεπε να γράφεις λογοτεχνήματα. Τη σκόνη σου θα ‘τρωγε ο Ανδρουλάκης. Μεταξύ μας, ο Ανδρουλάκης τέτοιες παπάρες δεν λέει. Είναι πιο προσεκτικός. Ο Μόσιαλος είχε ακούσει τη σύγκριση της πολιτικής με το ποδήλατο και σκέφτηκε την παπάρα με το λεωφορείο…
