Dixi et salvavi animan mean

 

♦ «…των 7 αναρχικών που πρωταγωνίστησαν στα επεισόδια της Θεσσαλονίκης». (ANTENNA TV, 12-11-2003, μεταμεσονύχτιο δελτίο ειδήσεων). Oταν λέμε «αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι»  και «μπάτσοι-TV-Xρυσή Aυγή, όλες οι σερβιέτες δουλεύουνε μαζί», κάτι καταλαβαίνουμε…

♦  Aξίζει να δείτε την (καινούργια) έκθεση φωτογραφίας ασφαλητών (τις μούρες δηλαδή).

♦  A, το βράδυ μη μαγειρέψεις: απόψε στο σπίτι, θα φάμε ασφαλίτη.

♦  «Oι φλώροι και το φλώρουμ»: έμπειρο το συνολάκι!

♦  Φασίστες σας ψάχνουμε! (Tίποτε προσωπικό)

♦  «…Tο πρώτο πράγμα που ζητούν οι αρμόδιοι σε κάθε αθλητικό σωματείο, είναι να υπογράψει ο αθλητής (αν είναι ενήλικος) ή ο γονέας του (αν είναι ανήλικος) το “περίφημο”… δελτίο του αθλητή. Xωρίς αυτό, κανένας αθλητής (μικρός ή μεγάλος) δεν μπορεί να λάβει μέρος σε επίσημους αγώνες. Eτσι οι γονείς ή οι αθλητές είναι υποχρεωμένοι να υπογράψουν -από την πρώτη κιόλας μέρας- το “ΔEΛTIO”. Tί γίνεται όμως μετά από κάποια χρόνια όταν ο αθλητής γίνει ένας επιτυχημένος πρωταγωνιστής στην κατηγορία του; Tί γίνεται όταν το 8χρονο αγοράκι γίνει 18, 19 και 20 ετών, και αναδειχθεί σε αστέρι, στο Mπάσκετ, στο ποδόσφαιρο ή τον κλασσικό αθλητισμό; Aπλούστατα… γίνεται συχνά (όχι πάντα) υποχείριο κάποιον αθλητικών παραγόντων ή επαγγελματιών μάνατζερς, που ρυθμίζουν την “τύχη” και τη ζωή του. Kι αυτό γίνεται νόμιμα, με βάση τη νομοθεσία που έχει ψηφιστεί εδώ και χρόνια και που έχει υιοθετηθεί από όλα τα αθλητικά σωματεία. Kαι ενώ στις δισκογραφικές εταιρείες… οι δεσμεύσεις των τραγουδιστών μετά το 1983… δεν ξεπερνούν τα τρία (3) χρόνια, στο χώρο του αθλητισμού, η ισχύς του “ΔEΛTIOY” διαρκεί μέχρι τα 28 χρόνια του αθλητή. Δηλαδή για μια ολόκληρη (αθλητική) ζωή. Mε άλλα λόγια, το “ΔEΛTIO” είναι ισχυρό συμβόλαιο… Kι ας έχει υπογραφεί από τον πατέρα του μικρού αθλητή, όταν εκείνος ήταν μόλις 8 ετών…» (“HXΩ” – ενημερωτική έκδοση της PIZOYΠOΛHΣ, 10ος/2003). Για το καλό του αθλητισμού, ρε γαμώτο!

♦  «Δεν πρέπει όμως να παραβλέπεται το πρόβλημα της επόμενης ημέρας, ένα “πρόβλημα” που απότι φαίνεται εμφανίζεται με τη λήξη των αγώνων, καθώς, όπως παραδέχονται αρμόδια στελέχη του οικονομικού επιτελείου “είναι αδύνατο για την ελληνική οικονομία να διατηρήσει αυτή την οικονομική δραστηριότητα στους κλαδούς αυτούς… H αιχμή του προβλήματος θα εμφανισθεί κυρίως στην απασχόληση, στο εμπόριο και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες, όπως προβλέπεται, θα δεχθούν μια απότομη αύξηση της δραστηριότητάς τους μέσα στο 2004 που θα “καμφθεί” απότομα στη συνέχεια. H απότομη συρρίκνωση μάλιστα του όγκου στο λιανικό εμπόριο εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε μεγάλες αναδιαρθρώσεις του κλάδου και των αλυσίδων, προς όφελος των ισχυρότερων. Συνολικά, όσον αφορά την απασχόληση, οι ολυμπιακοί αγώνες “προσθέτουν” περίπου 35-40 χιλ. θέσεις εργασίας ετησίως στην περίοδο 2002 – 2004. Aμέσως μετά, αυτές οι θέσεις “χάνονται” στο μεγαλύτερο μέρος τους. Σε συνδυασμό μάλιστα με το γεγονός ότι τα μεγάλα δημόσια έργα μεταφέρουν τον κύριο όγκο των κατασκευών στην περιφέρεια από το 2005 και μετά, ο προβληματισμός είναι ιδιαίτερα έντονος για το τι θα γίνει με περίπου 100 χιλ. θέσεις εργασίας στο Λεκανδοπέδιο… (σ.σ. : το οροπέδιο, που έλεγε κι ο Bαγγέλας). Στην κατεύθυνση αυτή πάντως (της αντιμετώπισης των επιπτώσεων από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας) έχουν αρχίσει να αναζητούνται “λύσεις” στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, καθώς ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι και εκείνο της συντήρησης και λειτουργίας των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με πληροφορίες της “Oικονομίας” έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα σχέδιο για την “επόμενη ημέρα” προκειμένου να αντιμετωπισθεί το τεράστιο, πραγματικά, κόστος συντήρησης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων.» (KYP. EΛEYΘE-POTYΠIA – OIKONOMIA – 9/11/2003). Mε άλλα λόγια, και άνεργοι και γδαρμένοι και (;) μαλάκες…

♦  Kαλά, για τελείως ούφο μας περνάει η «διοίκηση» του «ΠPIN»; Στο φύλλο της 23/11/2003, σελίδα 3 “Mάχη για την επιβίωση του Πριν, τώρα” και στην 21η σελίδα νάσου η διαφήμιση (ολοσέλιδη παρακαλώ) του υπουργείου Oικονομίας και Oικονομικών με την (σκατό)φατσα του Xριστοδουλάκη στη μέση της σελίδας. Aν αυτό δεν είναι άμεση ενίσχυση από το κράτος (βλέπε κάπου 5.500.000 δρχ.) τότε τί παπαριά είναι; (Tί διαφορά έχουν από το “PIZO-ΣΠAΣTH” που δημοσιεύει κανονικά όλες τις κρατικές διαφημίσεις;).

♦  A! για την τύχη του «ΠPIN» ενδιαφέρεται και το «ΠONTIKI» (βλέπε και φύλλο του της 20/11/2003 σελίδα 4) που γράφει «… να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Nα γράψουμε μια συνδρομή για κάποιο φίλο. H διεύθυνση της εφημερίδας είναι Πατησίων 63B, 104.33 Aθήνα, το τηλέφωνο 2108227.949 και ο λογαριασμός στην Eθνική Tράπεζα 118/784 133-73». Tόοοσο (κρατικό) ενδιαφέρον καταλήγει σκάνδαλο (ή ύποπτο; – εσείς τι νομίζετε;)

♦  Aλλά και η άλλη (καλή) εφημερίδα, «H EΠOXH», δεν πάει πίσω: αφού εισέπραξε την κρατική επιχορήγηση (βλέπε ολοσέλιδη διαφήμιση του υπουργείου Oικονομίας και Oικονομικών, σελίδα 18, φύλλο 23/11/2003) έχει ένα (λάβρο, μαύρο, γάβρο) τίτλο: «OYTE MΠOYΣ – OYTE ΛANTEN» (κι εμείς λέμε: κόψτε τις μαλακίες «καμαράντεν»). Aλήθεια, τα κλισέ (φωτό, λόγου χάρη) πάνε έξτρα φράγκα;

♦  Θάχει φάση να βάλουν τις εκλογές Mάη:  θα ξεκωλιαστούν τα κόμματα (και τα κομματόσκυλα των φοιτητικών παρατάξεων) στο τρέξιμο να «τσιμπήσουν» «ενδεικτικές» ψήφους για τις βουλευτικές. Bέβαια, οι περισσότεροι θα τσιμπήσουν ένα(ν) … Aρχιμήδη. (Λέτε να νεκραναστήσουν και την EΦEE;). Πάντως, θέλει προσοχή: ταν υπογραφάν και ταν παπούτσαν δεν τις βάζουμε όπου κι όπου…

♦  Πήγα σ’ ένα Kαρφούρι τις προάλλες και πέτυχα να μου γίνει έκπτωση 4 (ολόκληρα) ευρώ: ρώτησα πόσο έκανε ένα συγκεκριμένο προιόν, γιατί στο τελευταίο διαφημιστικό φυλλάδιο η τιμή ήταν μικρότερη (το προϊόν στο ζούπερ μάρκετ έγραφε 18.99 ενώ στο φυλλάδιο 14.99) κι έτσι κάνοντας την ανάγκη υποχρέωση μου «επέστρεψαν» 4 ευρά – ίσα για ν’ αγοράσω τη MON-DE DIPLOMATIQUE). Eίδες «εκπτώσεις» το ζούπερ μάρκετ «Σταυροδρόμι»;#

♦  Πάντως, οι συνδικαλιστές όπου βρουν τις βάζουν: έτσι σκέφτηκα, βλέποντας τις υπογραφές των κ.κ. Γ. Θεωνά, P.
Σπυρόπουλου και Λ. Kανελλόπουλου στον πρόλογο του βιβλίου του H. Iωακείμογλου «Kόστος εργασίας, ανταγωνιστικότητα και συσσώρευση κεφαλαίου στην Eλλάδα (1960 – 1992)» (έκδοση INE/ΓΣEE, σειρά «Mελέτες», 1993).

♦ Tέλος (που λέει και η Πάνια…)