Απάνω στα ψηλά βουνά αντάρτες ΕΠΟΝίτες
Η πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης θέλει προθέρμανση
Δύο ακόμα νεκροί της τάξης μας σε δολοφονικά-εργοδοτικά εγκλήματα
Λένινγκραντ
> Και οι ποικιλώνυμοι «φορείς» να φτάνουν μέχρι το επίπεδο καταγγελίας.
> Ουδέτερος τίτλος του Ριζοσπάστη, 20/2/2019: «Δύο ακόμα νεκροί την ώρα της δουλειάς».
> 1.127.089 οι (καταγεγραμμένοι) άνεργοι, 198.712 οι επιδοτούμενοι.
> Δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο.
> «Δικαίωμα κάθε λαού να αποφασίζει για το παρόν και το μέλλον του» – Ριζοσπάστης, 20/2/2019. Ο λαός της (Β.) Μακεδονίας μάλλον δεν τόχει…
> Για τα ανωτέρω, και για πολλά ακόμη, μας προτείνουν εκλογές.
> Να πούμε στη ζωή το μέγα YES.
> Κοινώς να γίνουμε yesmen…
> Δούλοι ως το κόκκαλο.
> Φροντίζουν αυτοί για μας.
> «Με τη συγκρότηση των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων – Κόντρα στο κοινοβουλευτικό αλισβερίσι και τις εκλογικές αυταπάτες». Αλλά, εμείς (ως συνεπείς…) θα (ξανα)πάρουμε μέρος στο γαϊτανάκι των εκλογών…
> Το σίριαλ Πολάκη.
> «Πουλάει τον Μπέιλ η Ρεάλ Μαδρίτης» – ο Σύριζα να δεις τι έχει (ξε)πουλήσει και ξεπουλάει από… δημόσια περιουσία.
> Ή καλύτερα κρατική.
> Αύξηση στον τζίρο των καπιταλιστών του τουρισμού. Και, φυσικά, οι εργαζόμενοι σ’ αυτόν ΔΕΝ πήραν το (περιβόητο) κομμάτι της πίτας.
> Βλέπεις η «αύξηση» που δόθηκε απ’ την κυβέρνηση φτάνει μέχρι τυρόπιτα (με… λίγο τυρί), ούτε καν πιτόγυρο.
> Πείνα.
> Χ. Μύλλερ, «Μακμπέθ» (μετά τον Σαίξπηρ), μετάφραση Νατάσσα Σκουτζουλή, οδός Πανός, τεύχος 131, 2006.
Η γλώσσα του σώματος που λένε. Ο ένας (Σολτς ζορίζεται και να χαμογελάσει, επειδή ψιλοβαριέται). Η άλλη (Φώφη) πετάει στον έβδομο ουρανό, επειδή -επιτέλους!- κατάφερε να συναντηθεί μ' έναν αξιωματούχο της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας.
> «Γειτονιές με ποδήλατο στην Αθήνα» – ακριβώς αυτό που μας έλειπε…
> Τα αδικήματα, λέει, του πλαστικού μέχρι το 2010 είχαν παραγραφεί. (Και) τότε ήταν δίκαιο κι έγινε πράξη…
> Το ζήτημα (για την Η. Διώτη) ΔΕΝ είναι «η Μαρία που παίρνει 500 ευρώ και ζει στο νοίκι»…
> Η (ε)φτύνη του Πολάκη.
> «Ντρέπονται», φαίνεται, μια σειρά ιστοσελίδων και δε δίνουν το συνολικό αριθμό εγγεγραμμένων ανέργων για τον Γενάρη του 2019.
> Είναι, βλέπεις, άνω του 1 εκατομμυρίου και δημιουργεί (όπως και νάχει) άσχημες εντυπώσεις.
> Ε, όχι και αυστηρά τα πρόστιμα (www.ethnos.gr, 20/2/2019) 100 – 10.000 ευρώ σε καπιταλιστές φροντιστηρίων και ιδιωτικών σχολείων.
> Σε σύγκριση (με ποσά άνω των 300.000 ευρώ) με τα αποτελέσματα ελέγχων του ΣΔΟΕ.
> «Φύγετε να ανασάνει η Ελλάδα», είπε η μπόχα στη βρόμα.
> Ολο ανοίγει -εδώ και 2 μήνες- η πλατφόρμα επιδόματος ενοικίου.
> Το πού θα χιονίσει και πότε το μάθαμε. Το αν θα ζεσταθούμε παραμένει άγνωστο…
> Muckrakers.
> Ε, να μη συγχαρεί τους πιστούς υπηκόους του, Τσίπρα και Ζάεφ, ο Τραμπ…
> Μειώσεις φόρων από τον πρώτο μήνα υπόσχεται ο Κούλης. Σε επιχειρήσεις…
> Σεις, ω συνήθη υποζύγια, «φάε σκατά, λαέ»…
> Είναι σοβαρή η δέσμευση…
> Εύσημα κυρ-Φώτη στους εφοπ-ληστές.
> Εθνικό συναίσθημα αγαλλίασης.
> Λέμε, τώρα.
> «Αλλά το μεγάλο θεμέλιο ήταν η απόκτηση των 100 αμερικανικών σκαφών τύπου “Λίμπερτυ” των 10.000 τόνων. Τα πλοία αυτά είχαν κατασκευαστεί κατά τον πόλεμο και μετά τη λήξη
του παροπλίστηκαν. Μετά πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση η Ναυτική Επιτροπή των Ην. Πολιτειών ενέκρινε την 3η Ιανουαρίου 1947 την πώλησή τους σε Ελληνες εφοπλιστές αντί 60.000.000 δολαρίων, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Αυτή η αγορά θεωρείται ότι υπήρξε η μαγιά της κατοπινής μεγάλης ναυτιλίας που έφερε το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο στην πρώτη παγκόσμια θέση. Και παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον πώς έγινε η κατανομή των 100 σκαφών μεταξύ των τότε εφοπλιστών. Αδελφοί Λιβανού 12 σκάφη… Σταύρος Νιάρχος 2, Χ. Πατέρας 2. Και ανά ένα σκάφος αγόρασαν οι εφοπλισταί: Σπ. και Στρ. Ανδρεάδης, Παν. Πατέρας… Γ. Κουλουκουντής… Ν. Γουλανδρής, Δ. Πατέρας… Π. Λεμός, Στ. Λεμός… Κ. Λεμός, Μ. Εμπειρίκος… Γ. Λεμός, Γ.Μ. Λιβανός… Ευγενία Ι. Χανδρή.» (Σόλων Ν. Γρηγοριάδης, «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, 1941-1974», αρ. 4, «Ν. Ζαχαριάδης: ο μοιραίος ηγέτης»).
> Ο.Ε.Ν.Ο.
> Κρίστε Π. Μίσιρκοφ «Za makedonskite raboti», πετσάτνιτσα να «Λιμπεράνιι Κλουμπ», 1903.
> Η Γραμματεία Δράμας του ΠΑΜΕ μιλάει για «εργοδοτικά εγκλήματα στη βιομηχανία μαρμάρου της πόλης μας…», ενώ ο Ριζοσπάστης που αναδημοσιεύει μέρος της καταγγελίας της μιλάει για «ατυχήματα» την ώρα της δουλειάς, θανατηφόρο «ατύχημα», θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα». Δεν τούρχεται του Ριζοσπάστη να γράψει «εργοδοτικό έγκλημα». «Εθνική αστική τάξη» είναι αυτή…
> Ο στίχος μου
τον όγκο των ετών
θα σκίσει
και θα προβάλει
βαρύς
τραχύς
μα κι ορατός ακόμη
ως έφτασε μέχρι τις μέρες μας
το υδραγωγείο που ‘χαν χτίσει
οι δούλοι κάποτε
στη Ρώμη.
(Β. Μαγιακόφσκι: «Προανάκρουσμα»)
> Filth of Eden.
> Δύο τα αριστερά σύμβολα της εποχής μας για τη Morning Star: η ίδια και ο… Κόρμπυν.
> Κάτω από εντελώς ξένες σημαίες.
> Στους 11 οι ανεξάρτητοι βουλευτές μετά την αποχώρηση των τριών από τους Τόρυδες.
> Να μην κάνει κι ο Λαφαζάνης το κομμάτι του;
> Προεκλογική περίοδος: εγγραφές, μετεγγραφές, επανεγγραφές.
> Και μόνιμα προγραφές.
> Γιατί η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
> Α, ρε, Μπαρούφ, και ταινία σε κάνουνε.
> Παράταση του πλαισίου ενισχυμένης εποπτείας για την Ελλάδα.
> Πώς να μη νιώθουμε «εθνικά υπερήφανοι»;
Βασίλης
