Δημοψήφισμα: μια ντουφεκιά ζαχαρωτή (μ’ αγγούρι από μέσα…)
> Τομά Πικετί: «I believe in capitalism» – Lunch with the Financial Times
> Λόγω των κρίσεων η αβεβαιότητα και η αστάθεια είναι μια κατάσταση καθημερινή στην ζωή των εργαζόμενων.
> «…Το εμπόριο διακόπτεται, έχουμε υπερφόρτωση των αγορών, το κυκλοφορούν χρήμα γίνεται άφαντο, οι πιστώσεις εξαφανίζονται, οι φάμπρικες βρίσκονται σε αδράνεια, οι εργαζόμενες μάζες στερούνται των μέσων διατροφής ακριβώς γιατί έχουν παράγει πολλά. Στη διάρκεια της οικονομικής απραξίας οι παραγωγικές δυνάμεις διασκορπίζονται σε μεγάλο βαθμό, έως ότου τα συσσωρευμένα εμπορεύματα, υποτιμημένα άλλα λίγο και άλλα πολύ, βρίσκουν επιτέλους μια διέξοδο έως ότου η παραγωγή και το ελεύθερο εμπόριο αρχίσουν πάλι σιγά σιγά να κινούνται. Η κίνηση στην αρχή είναι μικρή, με τον χρόνο επιταχύνεται, η παραγωγή αρχίζει και καλπάζει στον ξέφρενο αγώνα της βιομηχανίας, του εμπορίου, των πιστώσεων και του σπεκουλαρίσματος για να ξαναπέσει πάλι στο τέλος σε μια νέα καταστροφική κρίση…».
> Αυτός είναι ο αναπόφευκτος μηχανισμός της κρίσης σε ένα κόσμο που κυβερνιέται με την λογική του κέρδους. Αλλά αυτές οι κρίσεις, παρότι φέρνουν στην επιφάνεια πιο έντονες τις αγιάτρευτες συγκρούσεις και αντιθέσεις του συστήματος, επιταχύνουν το προτσές της αποσύνθεσής του και προετοιμάζουν τον δρόμο για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, το πέρασμα απ’ την καπιταλιστική αναρχία στην οργάνωση της παραγωγής με βάση ένα κοινωνικό σχέδιο.
> Στα 200 περίπου χρόνια βιομηχανικής ανάπτυξης ο καπιταλισμός παρήγαγε 20 παγκόσμιες κρίσεις.
> Καμία απ’ τις ανόητες επινοήσεις των οικονομολόγων και των κυβερνητικών εκπροσώπων δεν μπορεί να εμποδίσει την κυκλικότητα των οικονομικών κρίσεων, που επαναλαμβάνονται κατά περιοδικά χρονικά διαστήματα. Οι κρίσεις είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της καπιταλιστικής κοινωνίας.
> Τους φτωχούς της Ευρώπης που κατά εκατομμύρια πέρασαν τον ωκεανό για να δώσουν μια λύση στο πρόβλημά τους, τελικά τους μετρούσαν με το κιλό (1911-1914).
> Οταν τα νέφη της ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι διαλύθηκαν, ανάμεσα στα ερείπια βρέθηκαν 45.000.000 άνθρωποι χωρίς εργασία.
Βασίλης
