«Ρώτησαν έναν εργάτη στο δικαστήριο αν ήθελε να δώσει τον πολιτικό ή τον θρησκευτικό όρκο. Εκείνος αποκρίθηκε: Είμαι άνεργος. Αυτό δεν τόπε μόνο από αφηρημάδα, παρατήρησε ο κ.Κ. Μ’ αυτήν την απάντηση τους έδωσε να καταλάβουν ότι τέτοιες ερωτήσεις, ναι, ίσως ακόμα κι αυτή η δικαστική διαδικασία μπορεί να μην έχουν γι’ αυτόν καμιά σημασία». (Μ. Μπρεχτ: «Μια καλή απάντηση», από τις «Ιστορίες του κ. Κόυνερ»).
Three Oxford chaps/ with beards and maps/ went looking for a treasure. But, on the way,/ they went astray/ and drunk to death for pleasure. (A Burden Overcome)
Πρόταση ΜΟΡΦΗΣ (διαχείρισης του καπιταλισμού)
Νότης ΣφακιαΝΑΖΙς
«Οταν γράφεις και μιλάς, πρέπει πάντα να σκέφτεσαι τον απλό εργάτη, που πρέπει να σε καταλάβει, να πιστέψει στο κάλεσμά σου και να σε ακολουθήσει με προθυμία: Πρέπει να σκέφτεσαι για ποιον γράφεις και σε ποιον μιλάς» (Γ. Ντιμιτρόφ: «Ο φασισμός»)
♦ The Python is back.
♦ Νέο χαρτονόμισμα των δέκα ευρώ – ε, και; (άδειαι τσέπαι, που θάλεγε κι ο Ζαμπέτας).
♦ Ως τσάτσος ο Τσατσόπουλος, τίνος ο τσάτσος είναι;
♦ Ευημερία του γαλλικού καπιταλισμού. 1.000.000 οι Γάλλοι σε συσσίτια.
♦ 70% η αποχή στις εκλογές του ΤΕΕ, μα η «Αυγή» χαίρεται: «Σημαντική αύξηση των ποσοστών της Αριστεράς» – avgi.gr, 26-11-13. Τόση θεσμολαγνεία που τους στράβωσε τους ανθρώπους.
♦ «Ασκήθηκαν πιέσεις» για να ρυθμίσει τα χρέη του ο γνωστός lifestyleistas Π. Κωστόπουλος. (Δηλαδή, του ζήτησαν να πληρώσει; Α, πα, πα).
♦ Εντάξει με το πολιτιστικό μποϋκοτάζ του Ken Loach. Tamam. Ομως κουβέντα για την ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση, Mr. Γη και Ελευθερία;
♦ Ουστ Σάιντ Στόρυ..
♦ «Μελετάει» την πείρα της 24ωρης απεργίας της 6-11-13 ο Περισσός (Ριζοσπάστης, 25-11-13, απόσπασμα από παρέμβαση του Γ. Πέρρου στο ΓΣ της ΓΣΕΕ). Και λέει ότι «οργανώνουμε τη συνέχεια». Πού πήγε άραγε η «κλιμάκωση»; «Ξεχάστηκε»; Ή οι κλιμακώσεις της άσφαιρης ντουφεκιάς «ζορίζουν» κι από τα μέσα;
♦ Να, ρε, (αστική) δημοκρατία (στη Βρετανία): ο φοιτητής Σάιμον Φερς και η Χάτι Κρέιγκ, αντιπρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου του πανεπιστημίου του Μπέρμινγκαμ, ενώπιον δικαστηρίου αντιμετωπίζουν χρηματική ποινή 25.000 λιρών στερλινών για… κατάληψη της αίθουσας της συγκλήτου. Να τα βλέπουν κάτι τσογλάνια στην Αθήνα που μιλάνε –λόγω απεργίας, λένε– για «ανοιχτά πανεπιστήμια» και «πανεπιστήμια που ανήκουν στους φοιτητές» (εάν η φωτό ήταν καλή, στους «ανησυ-χούντες» φοιτητές της Αθήνας διακρίναμε και κάποιους Atenistas – και πιθανά tenistas του Politeia Tennis Club…).
♦ Το «ΚΚ Χιλής» σπρώχνει την εκλογή της ΜΠΑΤΣΕλε(τ): η 25ετής δεσποινίς Καμίγια Βαγιέχο στηρίζει την Μπατσετέτοια (ως πρόεδρος της φοιτητικής ομοσπονδίας της Χιλής και μέλος της «Κομμουνιστικής» Ενωσης Νεολαίας ) -info από Morning Star. Η ίδια δεσποινίς (pcchile.cl, 25-11-13) μαθαίνουμε ότι αντάλλαξε χαιρετισμό με την Κριστίνα Φερνάντες εξ Αργεντινής – από μικρή η δεσποινίς στην π…ολιτική πάλη, για την κεντροαριστερά, ρε γαμώτο. Σημείωση: μην ψάχνετε κριτική στο Ριζοσπάστη.
♦ Απάντηση στο χυδαιογράφημα (τουλάχιστον) του Χ. Βλαβιανού (Σεπτέμβρης 2013, «Σκέψεις σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ρίτσος: ασυμβίβαστος ποιητής ή δειλός κομφορμιστής;») δίνει στο ίδιο περιοδικό (Νοέμβρης 2013) ο Γιώργος Μιχαηλίδης. Γράφει μεταξύ άλλων: «Πόσο εύκολα μπορεί κανείς από την ασφάλεια του γραφείου του, να επικρίνει για κομφορμισμό έναν άνθρωπο – αφού δεν έφτασε ακόμα στον λογοτέχνη– πού τα έβαλε με τους εξουσιαστικούς θεσμούς της εποχής του και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο πέρασε όσα πέρασε, στους τόπους εξορίας κ.λπ.». Να δώσουμε μιαν επιπλέον (οφειλόμενη) απάντηση από τον ίδιο τον Γιάννη Ρίτσο στο ΧΒ. «Δύο σειρά αυλοκόλακες/ σε ωραία παράταξη – να διασχίσει το διάδρομο; Ν’ ανέβει τη σκάλα; Να παραλάβει τα μετάλλια;/ Στάθηκε μια στιγμή/ γύρισε κι έφυγε./ Ερημη νύχτα μητρική/ ο τυφλός κάτω απ’ το φανάρι. Καλησπέρα –είπε-/ καλησπέρα σύντροφε./ Ελυσε τη γραβάτα του/ άκουσε από μακριά τη μουσική». (Γ. Ρίτσος: «Το ρόπτρο» – ανατύπωση από το τραμ/6 – Θες/νίκη, 1977).
♦ Ολως περιέργως (;) τέσσερις πανεπιστημιακοί (μικρή αναφορά Π. Βόγλη) αγνοούν (;) τα συμβάντα στον Μεσοπόλεμο, σχετικά με την θεωρία των «δύο άκρων» (ΕφΣΥΝ, 23-24/11/13, Λόγος και Αντίλογος, «Η θεωρία των δύο άκρων»). Τυχαίο; Δε νομίζουμε…
♦ Εάν Βουλή=«αντηχείο άχρηστων λόγων», Νέα Προοπτική, 23-11-13, Π. Πέτκας, «Η… αφελής (;) Αριστερά», το ΕΕΚ προτίθεται να (ξανα)πάρει μέρος στις εκλογές γι’ αυτό (ή άλλο) το αντηχείο;
♦ Από Ροσινάντε (Νοέμβρης 2013, «Θεωρία των δύο άκρων: Ο λαβύρινθος που έχει εγκλωβίσει το εργατικό κίνημα»): «…μπορούν κάλλιστα να υπάρχουν δύο άκρα εξίσου αντισυστημικά, αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά». Δηλαδή, πόσο αντισυστημικές υπήρξαν ΟΛΕΣ οι φασιστικές οργανώσεις, κόμματα και κινήματα, με πιο πρόσφατα τα χρυσαύγουλα; (ΚΑΙ σ’ αυτό το σημείωμα ο Μεσοπόλεμος «εξαφανίζεται»…). Στο ίδιο φύλλο (σελ. 12) σε άρθρο για τον Καμύ να και οι «πρακτικές τυφλής τρομοκρατίας του FLN». Απλώς υπενθυμίζουμε, ο ταξικός εχθρός ασκεί μεγάλη πίεση…
Πρόσθεση στο θέμα για τον Χ. Βλαβιανό: «Στον πόλεμο, σαν έξυπνο πουλί,/ στρίβε – ας πάνε να σφάζονται οι μουρλοί!/ Για τον ξένο χασάπη βάνε μάσκα/ στα μπλόκα, να διαλές τ’ αρνιά του Πάσκα./ Στο Μακρονήσι δένε στο τσουβάλι/ και στη θάλασσα ρίχνε τη μεγάλη/ τον "προδότη", που σήκωσε το χέρι στου ξένου το υπεράνθρωπο σεφέρι». Κ. Βάρναλη, «Απανταχούσα», από τον «Ελεύθερο Κόσμο». You and your likes, Mr. Vlavianos…
Σ’ ανέβασα στους ουρανούς/ μ’ έστειλες στα σκοτάδια
Βασίλης
