Πολύ COCOONING δεν πέφτει σ’ αυτή τη κοινωνία;
17ο Συνέδριο (πως λέμε 17%…)
Ρε, με το ζάρι δεν περνάει η κρατική τρομοκρατία!
(ούτε με το βούτυρο, και ο νοών νοείτω…)
♦ «Οι εκλογές κομμάτι του αγώνα για ανεξάρτητο κράτος» -εκτιμά η εφημερίδα Αριστερά (22/01/05)- κόντρα σε κάθε «χοντρή» κίνηση των Παλαιστινίων (ε, ρε, καημένε ΣΥΡΙΖΑ, συνήθεια έγινες…).
♦ ΠΑΣΥ. Οπως… παραγωγικός συνεταιρισμός;
♦ Ο Περισσός ήθελε αλλά… ο καιρός επέμενε.
♦ «24ωρη απεργία οργανώνουν στις 7 Φλεβάρη τα σωματεία του εμπορίου και των υπηρεσιών» έτσι γενικά και αόριστα αλλά την… προώθηση του αγώνα έχει αναλάβει «… και η Γραμματεία Αθήνας του ΠΑΜΕ (που) οργανώνει μια σειρά περιοδείες…» (από το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 26/01/05). Ηρθε και έδεσε το πράμα…
♦ Μπορεί η ΠΑΣΥ να καλούσε σε αγροτικό παρών (ΡΙΖΟ-ΣΠΑΣΤΗΣ, 26/01/05), το ΠΑΜΕ να συντονίζει τη δράση (του), το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Λάρισας να είναι γεμάτο ράντζα, αυτό όμως που έχει χρώμα στην πρώτη σελίδα της ως άνω εφημερίδας (την ίδια ημερομηνία) είναι η διαφήμιση του ΤΖΑΚ ΠΟΤ (που μοιράζει) τουλάχιστον 1.500.000 ευρώ. («Βασικός μέτοχος» ο Περισσός ΑΕ) (για τη λαϊκή εξουσία δηλαδή).
♦ 3.5 εκ. ευρώ συγκέντρωσαν τα σχολεία της Ελλάδας για τους τσουναμόπληκτους. (Να αγωνίζονταν και ανάλογα, τι ωραία που θα ήταν…).
♦ Λευτεριά στον Σινάν Μποζκούρτ!
♦ Κυκλοφόρησε η εφημερίδα Κοινωνική Απελευθέρωση (φύλλο 1, Γενάρης 2005).
♦ Αποκεφάλισε τη Θάτσερ! (Το άγαλμά της, δηλαδή). Good on yer!
♦ «Επειδή η Αριστερά πρέπει να συζητά, να αντιπαραθέτεται, να ενώνεται, να αλλάζει». ΚΟΕ – Το μόνο που… ξεχάστηκε είναι η δράση (ας είναι καλά οι εκλογές…).
♦ Ο στρατηγός χειμώνας νίκησε το στρατηγό Μπούτα; Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΟΝ!
♦ Μέλη του Περισσού και πεθαμένους καλεί στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ο Yiorgo Papandre-ou. [Δεν γίνεται(;) πιο κάτω από δω…].
♦ «Ριζική λύση που συμφέρει τα λαϊκά στρώματα μπορεί να δοθεί μόνο με την κατάργηση των μονοπωλίων στο λιανικό εμπόριο, με το πέρασμα του συγκεντρωμένου λιανικού εμπορίου σε κρατικό – κοινωνικό φορέα, που θα σχεδιάζει τη λειτουργία του προς όφελος του λαού». Ανακοίνωση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ 25/01/05. Και που βρίσκουν αυτά εφαρμογή παρακαλώ; In the cuckoo or the never-never (and; Προσχώρηση του Περισσού στις ουτοπιστικές σοσιαλιστικές νησίδες;).
♦ Λευτεριά στον Πόλυ Γεωργιάδη!
♦ Ενδιαφέρον το άρθρο «Στρατόπεδα συγκέντρωσης πολιτών στις ΗΠΑ», Διαδρομή Ελευθερίας, φ. 36, Φλεβάρης 2005.
♦ Χάμησε η Χαμάς στις δημοτικές εκλογές (28/01/05) στη Γάζα.
♦ 40 δισ. τα κάνανε μαμ οι ασφαλιστικές εταιρίες. Και μετά περιμένεις να αποζημιωθείς του αγίου Π…ετρούτσου! (Private is not beautiful!).
♦ Πελατολόγιο των «Γιατρών χωρίς σύνορα». (Ε, δεν είναι και τίποτε περίεργο: γιατροί χωρίς σύνορα υπάρχουν, γιατροί χωρίς σαλόνια όχι!…).
♦ Καπνά Μιχαηλίδη -πήρε- τα φράγκα κι έγινε «καπνός».
♦ «Τίνος είναι ο Γιοσάκης;» ρωτούσε την Τρίτη (1/2/05) κυβερνητική εφημερίδα. Τίνος είναι ο Γιοσάκης, βρε παιδιά;/ Μήπως είναι του Κωστάκη/ μήπως είναι του Γιωργάκη/ γιούπι, για/ μήπως είναι της Αλέκας/ μήπως είναι του Αλέκου/ Τίνος είναι ο Γιοσάκης βρε παιδιά;/
♦ Και το (φάρμακο) Vioxx στον εξαποδώ.
♦ «Ανεπιθύμητες ενέργειες: κεφαλαλγία, οίδημα, κάματος, υπνηλία, ναυτία, επιγαστραλγία, υπεραιμία του προσώπου, αίσθημα παλμών, ζάλη, κνησμός, εξάνθημα, δύσπνοια, εξασθένηση, μυϊκές κράμπες, δυσπεψία, υπερπλασία ούλων» (από οδηγίες χρήσης φαρμάκου «ευεργετικού» για την υπέρταση, τη στηθάγχη και την ισχαιμία – Αντε και καλή ψυχή!).
♦ «Ποιο ήταν όμως το όφελος όλων αυτών των παραπομπών στα δικαστήρια, τη στιγμή που τα δικαστήρια, οι country magistrates αθώωναν τους εργοστασιάρχες; Στα δικαστήρια αυτά παρακάθονταν οι ίδιοι οι εργοστασιάρχες και δίκαζαν τους ίδιους τους εαυτούς τους. Να ένα παράδειγμα. Κάποιος Εσκριτζ, των μπαμπακοκλωστηρίων Κέρσω, Ληζ και Σία, πρότεινε στον επόπτη εργοστασίων της περιφέρειάς του ένα σχέδιο κάποιου Relaysystem για το εργοστάσιό του. Οταν το σχέδιό του απορρίφθηκε κράτησε στην αρχή παθητική στάση. Λίγους μήνες αργότερα οι ειρηνοδίκες του Στόκπορτ δίκαζαν κάποιο πρόσωπο, επίσης εργοστασιάρχη μπαμπακοκλωστηρίου, που κατηγορούνταν ότι εφάρμοζε ένα σύστημα βάρδιας όμοιο με το σχέδιο που ξεφούρνισε ο Εσκριτζ. Το πρόσωπο αυτό ονομαζόταν Ροβινσώνας και αν δεν ήταν ο Παρασκευάς του Εσκριζ, ήταν πάντως συγγενής του. Το ειρηνοδικείο αποτελούνταν από τέσσερις δικαστές. Τρεις από αυτούς ήταν εργοστασιάρχες μπαμπακοκλωστηρίου με επικεφαλής τον αναπόφευκτο Εσκριτζ. Ο Εσκριτζ αθώωσε τον Ροβινσώνα και δήλωσε αμέσως πως ό,τι είναι νόμιμο για τον Ροβινσώνα επιτρέπεται και στον Εσκριτζ. Στηριγμένος λοιπόν στη δική του απόφαση, που απόκτησε έτσι ισχύ νόμου, εφάρμοσε αμέσως το σύστημα και στο δικό του εργοστάσιο. (Το Κεφάλαιο – Η εργάσιμη μέρα). (Για τη δικαιοσύνη ρε γαμώτο, την στραβή, γκαβή και μη… ταξική).
♦ Προς μέλη του Περισσού: καλά, ρε σεις, αφού το κόμμα παίρνει μια 300άρα χιλιάδες ψήφους, πώς η καθημερινή κυκλοφορία του «Ρίζου» δεν υπερβαίνει τα 4.500 (εκεί γύρω) φύλλα και κυρίως – δεν αναρωτιέστε αν τελικά αυτό το κόμμα – το παχουλό κατά τα οικονομικά – αδυνατεί να έχει μέλη;
♦ «…Η εκκλησία είχε ήδη μια ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση για τα εισοδήματα αυτά» (σ.σ. από ακίνητα, κτήματα, ή οικοδομές, τα οποία μισθώνουν) «… εφορολογούντο ως σήμερα με συντελεστή 10%. Με το νέο φορολογικό νόμο… ο συντελεστής αυτός μειώνεται βαθμιαία και καταργείται εντελώς το 2008… Οι δωρεές είναι πλέον αφορολόγητες. Και αυτή η ρύθμιση συνεπώς συνιστά μια έμμεση επιχορήγηση της εκκλησίας… Οι ιερές μονές για την πραγματοποίηση επενδύσεων δεν υποχρεούνται σε σύσταση εταιρείας (ν.3229/04)». (Η ΑΥΓΗ, άρθρο Γ. Δραγασάκη, «Το νέο καθεστώς οικονομικής δράσης της εκκλησίας», 23/01/05).
Βασίλης
