Και τώρα, για άλλη μια φορά, τι κάνουμε;
♦Για να είμαστε πιο συνεπείς, στο «αποφασίζομεν και διατάζομεν» δόθηκε μεγαλύτερη σημασία όσον αφορά τη σημερινή φασιστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, που έλκει την καταγωγή της –χωρίς διακοπή– από τη φασιστική χούντα του Παπαδόπουλος και CIA, που με τη σειρά της –χωρίς διακοπές– έλκει την καταγωγή της από το Γ’ Ψήφισμα του 1946 ,Περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν». Ολοι οι σκύλοι μια γενιά…
♦ Ακριβώς τον Ιωάννη Λαδά της χούντας, «καθαρά χέρια», θύμισε ο νεοναζί Μιχαλολιάκος. Καθόλου περίεργο που και ο Παναγιώταρος «κοσμεί» το μαγαζί του με φωτογραφίες των «εκλεκτών» πρωταγωνιστών της φασιστικής χούντας.
♦ Για δε, ρε, που μας δουλεύ-ουν με την «αποταμίευση». (Τώρα που δεν υπάρχει δίφραγκο ούτε για ταξί…).
♦ Αντε, γαποταμιευτείτε, κερατάδες!
♦ «Στο φασισμό, το κεφάλαιο και η εργασία δεν αντιπροσωπεύουν πλέον δύο ξεχωριστές τάξεις. Στο πλαίσιο των εταιριών δεν υπάρχουν οι καπιταλιστές και οι προλετάριοι, αλλά οι διευθύνοντες, οι επικεφαλής της οικονομίας και οι εργαζόμενοι, που συνεργάζονται για το καλό της επιχείρησης». (Luigi Alessio: «Storia den Lavoro», Varese, 1940). Περί Μεταξά, Χίτλερ, Μουσολίνι, Χρυσαύγουλων και άλλων παρεμφερών συνομοταξιών (χωρίς να ξεχνάμε τον ΝΔίτη Κ. Λάσκαρη, που ως υπουργός Εργασίας είχε καταργήσει την πάλη των τάξεων…
♦ Μιας και «γίνεται λόγος» –και ψιλοντόρος– για την «αλληλέγγυα» οικονομία, απλώς υπενθυμίζουμε στους θιασώτες της και μόνο ότι ο Μπουσολίνι είχε τέτοιες ιδέες… (από το ως άνω βιβλίο του Alessio, κεφάλαιο 16, «Η εργασία στη φασιστική Ιταλία». Γιατί οι προθέσεις –αγαθές;– οδηγούν στην κόλαση…).
♦ Ακου, λοιπόν, σαν δεν αγωνίζεσαι, έχεις ήδη πεθάνει.
♦ «Εδώ φαίνεται πως ο κ. Κουβέλης προσπαθεί να εφαρμόσει σε ελληνικά πλαίσια τη θεωρία του “full employment”, τη θεωρία δηλαδή για ολοκληρωτική απασχόληση. Η θεωρία, όμως, αυτή είναι μια “αρνητική θεωρία”. Οι υποστηρικτές της επιδιώκουν να αμβλύνουν τα δεινά του καπιταλιστικού συστήματος από την ανεργία. Δε δίνει η θεωρία αυτή απασχόληση με ανώτερη παραγωγικότητα. Δίνει μονάχα “απασχόληση”. Και η χιτλερική όμως οικονομία δημιουργούσε δουλευτές σκλάβους σε καταναγκαστικά έργα (συγκοινωνιακά κ.λπ.), για να μπορέσει ν’ αντιμετωπίσει την ανεργία και να κάνει προετοιμασίες για τη φασιστική εισβολή στις άλλες χώρες. Το πρόβλημα αυτό της ανεργίας το αντιμετωπίζει σε οξύτατο βαθμό τόσο η Αμερική όσο και η Αγγλία». (Δ. Μπάτση, «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», σ. 444).
♦ Εχασε, λέει, ο Μάθιου Μακ Κόναχι 14 κιλά για τις ανάγκες ενός ρόλου του. Μα γιατί δεν εφάρμοζε κατά γράμμα ένα από τα κυκλοφορούντα Μνημόνια; Βέβαια, μετά θα ήταν «μακαριστός», αλλά η… δίαιτα θα είχε πετύχει.
♦ Πρωί ψωμί, μεσημέρι ψωμί, απόγευμα ψωμί, βράδυ ψωμί. Α, ναι, και πολύ νερό…
♦ …«Κατά την δίκην του Γιακομόνι αντιβασιλέως της Αλβανίας, απεκαλύφθησαν τα εξής: Εις το Μέγα Φασιστικόν Συμβούλιον της 15ης Οκτωβρίου 1940, το γενόμενον εις το παλάτσο Βενέτσια, υπό την προεδρίαν του Μουσολίνι, καθ’ ην στιγμήν ο αρχιστράτηγος των εν Αλβανία ιταλικών στρατευμάτων, Σεμπαστιάνο Βισκόντι Πράσκα, ανέπτυσσε τα σχέδια της εκστρατείας κατά της Ελλάδος και απαρίθμει τας διαθεσίμους προς τούτο ιταλικάς δυνάμεις και τον εξοπλισμόν των, διεκόπη αποτόμως από τον Μουσολίνι δηλώσαντα με στόμφον: “Καλά είναι, στρατηγέ μου, όλα αυτά που μας απαρίθμησες. Αλλά, προκειμένου να εκστρατεύσω κατά της Ελλάδος, στηρίζομαι και εις έναν άλλο παράγοντα, πολύ σπουδαιότερον από τον προαναφερθέντα. Και αυτός είναι, ότι ο δήμαρχος των Αθηνών με εβεβαίωσεν ότι, όταν εγώ κηρύξω τον πόλεμον κατά της Ελλάδος και εισβάλω εις τα εδάφη της, αυτός θα κάμη συλλαλητήριον εναντίον του πολέμου και θα ματαιώσει την κατά της Ιταλίας επιστράτευσιν”. Σημειωτέον, ότι η ανωτέρω δήλωσις του Μουσολίνι έρχεται μετά την εις Ιταλίαν επίσκεψιν του Κ. Κοτζιά και την υπ’ αυτού δοθείσαν εις την εν Αθήναις και επί της οδού Πατησίων “Κάζα ντ’ Ιτάλια” διάλεξιν περί του εν Ιταλία κρατούντος διοικητικού συστήματος, εις ην συν άλλοις έπλεξε το εγκώμιον του ιταλικού φασισμού.
…Γράφει ο Παπάγος εις το βιβλίον του: “Ο πόλεμος της Ελλάδος 1940-1941” (σελ. 209): “…Κατά την τελευταίαν ταύτην περίοδον, την προηγηθείσαν της 28 Οκτωβρίου, θα αντενδεικνύετο, λόγω των σαφώς απειλητικών μέτρων των λαμβανομένων υπό της Ιταλίας η επιστράτευσις περισσοτέρων ελληνικών δυνάμεων και το ΓΕΣ είχεν εγκαίρως εισηγηθεί εις την κυβέρνησιν την ανάγκην λήψεως σοβαροτέρων μέτρων ασφαλείας. Αλλ’ η Ελληνική Κυβέρνησις, λαμβάνουσα υπ’ όψιν τας γερμανικάς συστάσεις, όπως μη δώση η Ελλάς αφορμάς προκλήσεως, και τας διαβεβαιώσεις, ότι εν τοιαύτη περιπτώσει, η Γερμανία δεν θα επέτρεπε την κατά της χώρας μας ιταλικήν επίθεσιν, δεν ενέκρινε τα παρά του Γενικού Επιτελείου Στρατού προταθέντα μέτρα”». (Ι.Γ. Κορωνάκη, «Η πολιτεία της 4ης Αυγούστου», Αθήναι, 1950).
Βασίλης
