Εργαζόμενοι Ανεργοι Μετανάστες
Οταν ο λαός τρώει πακέτο, στέλνει γράμμα
Σουδάν, Τυνησία, Αλ Μισρ, Γκαμπόν, Ιορδανία, Υεμένη, Λίβανος: Rage Against The Machine
Η ηχηρή σιωπή του «πνευματικού» κόσμου…
«Το Σινικό Τείχος ξεκινά από τα βορινά σύνορα των Κινέζων, περνάει από τις πυρηνικές βάσεις της Γης και φτάνει στον αυλόγυρο του σπιτιού μας». «Στην καρδιά ενός συγγραφέα πρέπει να φτάνει ο απόηχος απ’ όλες τις φωνές των ανθρώπων, και πρέπει να έχει ο ίδιος όσο μπορεί πιο πλατιά συνείδηση να τις πιάνει. Τελικά, αυτές είναι που θα τον διαμορφώσουν σε συγγραφέα ή σε ιεραπόστολο». (Ασημάκης Πανσέληνος: «Σημειωματάριο»)
ΚΑΙ μετά τα εμέσματα του «Ρίζου» ήρθαν και οι δικαστικές διώξεις…
Αλ Θάουρα αλ Αραμπί
ΚΑΙ τζάμια σπάνε στην Αίγυπτο…
♦ «Εικόνες αναρχίας κυριαρχούν στους δρόμους του Καΐρου και άλλων αιγυπτιακών πόλεων». «Δίκτυο 6 καταστημάτων στην Αίγυπτο έχει η Εθνική Τράπεζα» (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 31-1-11).
♦ Ριζοσπάστης, 23-1-11: «Απεργία 10 Φλεβάρη – Δύσκολη αναμέτρηση που πρέπει να κερδηθεί». Ριζοσπάστης, 30-1-11: «Ολα για την απεργία στις 23 Φλεβάρη». Ετσι απλά… (Στις 23-2-43 ιδρύθηκε η ΕΠΟΝ – η ένοπλη, που ‘σπαγε και τζάμια…)
♦ Τελικά, που ΔΕΝ δουλεύει ο Γ. Δελαστίκ; Τώρα και στον Αντένα TV…
♦ Χρειαζόμαστε ρεμπερτόριο.
♦ Σκύλαρυ Πλύντον.
♦ «Επικρατεστέρα όμως κατέστη η γνώμη ότι η Ελληνική Αστυνομία ειδοποιηθείσα τηλεφωνικώς εκ του εργοστασίου περί της απεργίας ταύτης παρά του Ενωμοτάρχου όστις παρέμενεν εν αυτώ επί κεφαλής δυνάμεως χωροφυλάκων διά την φρούρησιν του Εργοστασίου, ανέφερε το γεγονός τούτο εις τας Γερμανικάς Αρχάς, εκτελούσα σχετικήν διαταγήν αυτών. Την τελευταίαν ταύτην γνώμην θεωρούμε και ημείς και βασιμωτέραν και εκ των πραγμάτων δικαιολογημένην» (Σπ. Λιζάρδου: «Ιστορικόν και συνέπεια της απεργίας (στο Γκάζι) της 1ης Οκτωβρίου 1943-Αθήναι 1945». Περί προδοτών, Μελιγαλά, δωσιλόγων και άλλων… φαινομένων).
♦ «Η μετανάστευση Σλαβοφώνων από τη Δυτική Μακεδονία την περίοδο υπήρξε περιορισμένη… Φαίνεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι Σλαβόφωνοι πιέστηκαν από τις ελληνικές Αρχές να μεταναστεύσουν, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να συναποκομίσουν την κινητή περιουσία τους. Καταβλήθηκε, μάλιστα, προσπάθεια αντικατάστασης των μεταναστών με Καυκάσιους πρόσφυγες, με πενιχρά, όμως, αποτελέσματα. Και ενώ ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, με διακήρυξή του στις 14/27 Νοεμβρίου 1912, διαβεβαίωνε ότι οι Ελληνες θα σέβονταν τη γλώσσα και τη θρησκεία των κατοίκων της ελληνικής Μακεδονίας, αλλά και ο Ελληνας Υπουργός Δικαιοσύνης και επίσημος αντιπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης στη Μακεδονία Κωνσταντίνος Ρακτιβάν, κινούμενος στο ίδιο κλίμα, δήλωνε με έμφαση ότι, “Θέλομεν ιδρύσει διοίκησιν αμερόληπτον και αξίαν εν γένει πεπολιτισμένου κράτους”, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Ομάδες στρατιωτών, όπως επιβεβαιώνεται από την Επιτροπή Κάρνεγκι, διέπραξαν αυθαιρεσίες εναντίον των Σλαβοφώνων, ιδίως εναντίον όσων είχαν ταυτιστεί με την Εξαρχία. Στην περιοχή Καστοριάς πολλοί κάτοικοι εξωθήθηκαν να υπογράψουν δηλώσεις ότι ήταν Ελληνες και ότι στο παρελθόν είχαν υποχρεωθεί από τους Βούλγαρους να δηλώσουν ότι ήταν Βούλγαροι. Επίσης, αντιπροσωπείες κατοίκων από διάφορα χωριά της ίδιας περιοχής εξαναγκάσθηκαν να υποβάλλουν τα σέβη τους στο Μητροπολίτη Καστοριάς. Σε ορισμένα χωριά, εξάλλου, αρκετοί κάτοικοι φυλακίστηκαν. Τα ίδια περίπου διαδραματίστηκαν και στην περιοχή της Εδεσσας, όπου Ελληνες στρατιώτες έκλεισαν τις βουλγαρικές εκκλησίες και τα σχολεία, συνέλαβαν εξαρχικούς Σλαβόφωνους και τους φυλάκισαν… Στις 31 Ιουλίου (1913), μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, ο φρούραρχος Καστοριάς συγκάλεσε τους Βούλγαρους κληρικούς, εκπαιδευτικούς και διοικητικούς υπαλλήλους της πόλης και τους έδωσε προθεσμία 48 ωρών να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Το ίδιο καλοκαίρι ο πληθυσμός στην περιοχή της Εδεσσας υποχρεώθηκε κι αυτός να δηλώσει πίστη στην ελληνική Εκκλησία και Διοίκηση… Σύμφωνα με την Επιτροπή (Κάρνεγκι), όλα ξεκίνησαν από τη στιγμή που τμήματα του Ελληνικού στρατού πολιόρκησαν και εν συνεχεία έκαψαν την πόλη του Κιλκίς. Υπό το κλίμα πανικού η συντριπτική πλειοψηφία των σλαβοφώνων της περιοχής άρχισε να διαρρέει προς τη Βουλγαρία εγκαταλείποντας τα υπάρχοντά τους… Η μαζική τους έξοδος υπήρξε τραγική, καθώς οι κακουχίες αποδεκάτισαν πολλούς… Ο στρατιώτης Νικόλας Καμπάς έγραφε τον Ιούλιο του 1913: “Αυτό είναι κάτι σαν αληθινός πόλεμος και όχι όπως εκείνος ενάντια στους Τούρκους. Πολεμάμε μέρα και νύχτα και έχουμε κάψει όλα τα χωριά”. Σύμφωνα με την Επιτροπή, στην περιοχή του Κιλκίς ο ελληνικός στρατός έκαψε 40 σλαβόφωνα χωριά, συνολικά 4.725 οικήματα, 1.846 σπίτια και 612 καταστήματα μόνο στην πόλη του Κιλκίς». (Ιάκωβος Μιχαηλίδης: «Μετακινήσεις σλαβόφωνων πληθυσμών (1912-1930) – Ο πόλεμος των στατιστικών»).
♦ Στο Βιετνάμ υπάρχει «οικονομία της αγοράς με σοσιαλιστικό προσανατολισμό» (…), αλλά η αντιπροσωπεία του Περισσού που το επισκέφτηκε έκανε μόνο «επισημάνσεις» και «εξέφρασε ανησυχία», ενώ «στο ερώτημα αν τα μέλη του ΚΚ μπορούν να είναι επιχειρηματίες, η απάντηση που έχει δώσει το ΚΚ Βιετνάμ είναι θετική, εφόσον το μέλος τηρεί το καταστατικό του κόμματος». (Τι μας θυμίζει, τι μας θυμίζει…). Κι ενώ η όλη περιγραφή παραπέμπει σε καπιταλισμό βαρβάτο, η απάντηση στην ερώτηση «με βάση τα παραπάνω σε τι συμπεράσματα καταλήγει η αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ;» είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. (ΚΟΜΕΠ, Νο 6, 2010, Μια επίσκεψη στο Βιετνάμ). Παρατήρηση: λείπει η λέξη «σύντροφοι» στην αναφορά στους βιετναμέζους «κομμουνιστές»…
♦ «Αυξήθηκε στην Ιαπωνία το 2010 ο αριθμός των ηλικιωμένων… κλεφτών εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης. Σύμφωνα με την ιαπωνική αστυνομία, οι περισσότεροι από τους 27.000 Ιάπωνες που συνελήφθησαν για μικροκλοπές ήταν άνω των 65 ετών» (από τη Ναυτεμπορική).
♦ Υπόδειγμα ο Τσαουσέσκου (ο Νικολάε) στους δυτικούς προστάτες του. (Αλλά και σε κάτι άλλους τύπους του «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» και τους ρεβιζιονιστές που διατηρούσαν σχέσεις μαζί τους για χρόνια…). (Απ’ αφορμή το σημείωμα του Ρ. Βρανά στα ΝΕΑ).
♦ Ρέπισμα στο Ρέππα!
♦ Ξεκίνησε –λέει– η ολυμπιακή φλόγα για την Τσεχία: Χε-στή-κα-με!
Βασίλης
