Αν το δίκιο θες καλέ μου,/ με το δίκιο του πολέμου/ θα το βρεις./ Οπου ποθεί/ λευτεριά, παίρνει σπαθί («Η μπαλάντα του κυρ-Μέντιου»)
«Η τέχνη έχει για κύριο σκοπό της να τέρψει - να τέρψει αισθητικά. Κοινωνικοποιεί το συναίσθημα, φρονηματίζει, ακόμα και διδάσκει, αλλ’ όταν κουτσαίνεις από την άποψη της τεχνικής και της έμπνευσης, όλη της η “διδασκαλία” γίνεται ασκός ήχων» (Κ. Βάρναλης)
«Το χέσιμο είναι ανάγκη, όχι οι εκλογές» (Τοίχων-ος: «Περί αναγκών»)
ΧΑΣΟΚ
Δε μας χέζετε, ρε Νταλάρες!
Η πείνα ακούγεται δυνατότερα από τον εθνικό ύμνο
♦ 700 διαδηλωτές εισέβαλαν στο ουκρανικό κοινοβούλιο (εκεί δεν «περιφρουρούσαν» τα ΚΝΑΤ …).
♦ «Διευκόλυνση των απολύσεων»=οι αστοί φοβούνται επανεμφάνιση του ένοπλου αντάρτικου πόλεων στην Ιταλία.
♦ Que viven las FARC!
♦ Αλλες πέντε απολύσεις στον Περισσό (902). Την περασμένη εβδομάδα υπερασπίστηκαν τη Βουλή. (Τυχαίο; Δε νομίζω!).
♦ Μνημείο δουλείας: Δελαστίκ, ethnos.gr, 31/10/11.
♦ Και τι ρόλο έπαιξε ο Κ. Τζιαντζής στην οργάνωση σπουδάζουσας της ΚΝΕ το 1973 στο Πολυτεχνείο;
♦ Σούχα: Αρα-φατ’.
♦ «Συντονισμό της αριστεράς σε ανατρεπτική κατεύθυνση» ζητάει ο ΝΑΡίτης Α. Χάγιος (ΑΥΓΗ, 31/10/11).
♦ Πόσα παντελονιάζει ο Παπούλιας το χρόνο, ρε παιδιά;
♦ Οι νέοι βάκιλλοι: με τον Α-λέξη Παπα-γελά.
♦ 49% αύξηση (τα φτωχούλια) πήραν οι διευθυντάδες των 100 εταιριών της FTSE (φτύσε…) το 2010 (πείνα, και των γονέων, δηλαδή).
♦ «Ωρα για δομικές αλλαγές» (τίτλος του editorial της εφημερίδας Nuestra Propuesta, 27/10/11, «Κ»Κ της Αργεντινής). Τόσο πολύ ενθουσιάστηκαν από τη νίκη της Κριστίνα Φερνάντες-Κίσνερ…
♦ «Η παλιότερη εφαρμογή της θεωρίας του Ρικάρντο, που δείχνει στους εργάτες πως το σύνολο της κοινωνικής παραγωγής, που είναι δικό τους δημι-ούργημα, τους ανήκει γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί δημιουργοί του, οδηγεί ολόισια στον κομμουνισμό. Μα κι αυτή, όπως μας κάνει ο Μαρξ να το προσέξουμε, είναι καθαρά λαθεμένη μιλώντας οικονομικά, γιατί είναι μια απλή εφαρμογή της ηθικής στην οικονομία. Σύμφωνα με τους νόμους της αστικής οικονομίας, το μεγαλύτερο μέρος απ’ τα προϊόντα δεν ανήκει στους εργάτες που τα δημιούργησαν. Αν λοιπόν πούμε: αυτό είναι άδικο, αυτό δεν πρέπει να γίνεται, αυτό δεν έχει σχέση με την οικονομία. Λέμε μονάχα πως αυτό το οικονομικό γεγονός βρίσκεται σ’ αντίφαση με το ηθικό μας αίσθημα. Να γιατί ο Μαρξ δε θεμελίωσε ποτέ τις κομμουνιστικές του διεκδικήσεις πάνω σ’ αυτό, μα πιο πολύ πάνω στην αναγκαστική κατάρρευση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, που πραγματοποιείται κάτω από τα μάτια μας κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Αρκείται να πει πως η υπεραξία δημιουργείται από απλήρωτη εργασία: αυτό είναι καθαρό και απλό γεγονός. Ωστόσο, εκείνο που μπορεί νάναι πέρα για πέρα λαθεμένο από οικονομική άποψη, μπορεί νάναι ακόμα σωστό απ’ την άποψη της παγκόσμιας ιστορίας. Αν το ηθικό αίσθημα της μάζας θεωρεί ένα οικονομικό γεγονός, όπως άλλοτε την δουλεία και τον εξανδραποδισμό, σαν άδικο, αυτό δείχνει πως το ίδιο το γεγονός είναι μια επιβίωση: πως άλλα οικονομικά γεγονότα δημιουργήθηκαν, που χάρη σ’ αυτά το πρώτο κατάντησε ανυπόφορο και δεν μπορεί να υποστηριχτεί. Πίσω, λοιπόν, απ’ την τυπική οικονομική ανακρίβεια, μπορεί να κρύβεται ένα πολύ πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο». (Από τον πρόλογο του Φ. Ενγκελς στην «Αθλιότητα της φιλοσοφίας» του Κ. Μαρξ).
♦ Τον Ριζοσπάστη ευχαριστεί –προφανώς– η POSTBANK για την δημοσίευση ολοσέλιδης διαφήμισής της (φ. 30/10/11) με θέμα την… αποταμίευση.
♦ Χοντρό θέμα με τις συντάξεις στη Βρετανία. Τα συνδικάτα (λένε ότι) θα απεργήσουν στο τέλος Νοέμβρη (από «London Evening Standard/ standard.co. uk», 2/11/11).
Βασίλης
