Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Ακόμα γελάμε με το “μόνο οι εμβολιασμένοι θα μπορούν να χορεύουν“! Βέβαια γελάμε με τόσα πολλά ακόμα, που η στήλη δεν φτάνει ούτε απλά για να τα απαριθμήσουμε. Σείονται δρόμοι και καφενέδες από τα χάχανα και τα (συχνά πολύ πετυχημένα) σχόλια. Πάντως, πέρα από τα τραγελαφικά της κατάστασης… “αντιμετώπισης της κατάστασης από την κυβέρνηση“, έτσι όπως μεταδίδουν τα μουμουέ τα “προνόμια” των εμβολιασμένων κατά τις εξόδους σε καταστήματα εστίασης ή διασκέδασης, νομίζουμε ότι θα γυρνάμε στα μαγαζιά με τα εσώρουχα και γενικώς θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε! Ωστόσο, πάλι έξω στο κρύο θα τη βγάζουμε κάποιοι, εμβολιασμένοι μεν, καπνιστές δε…
Δεν ήξερα πως τελικά ο επιτυχημένος
στις μέρες μας είναι αυτός: ο εμβολιασμένος!
Στον εικοστό πρώτο αιώνα η πλειονότητα εξακολουθεί να παρακάμπτει τα φώτα της επιστήμης, να αδιαφορεί για τη γνώση και να πιστεύει σε μεταφυσικά παραμύθια και ιστορίες γι’ αγρίους. Εξακολουθεί να παρακάμπτει τα γεγονότα, την ιστορία και τη λογική, επιμένοντας να πιστεύει σε κόμματα-κώματα, σε πατρίδες-παρτίδες που περιέχουν αφεντικά και δούλους ως… φιλαράκια, ομόψυχα, ομοιογενώς και με κοινά συμφέροντα! Στον εικοστό πρώτο αιώνα γονείς υπονομεύουν τη σωτηρία των παιδιών τους, λέγοντας ότι δεν υπάρχει κορονοϊός και τα κρατάνε σπίτι με κίνδυνο να τα χάσουν, όταν έχουν διεγνωσμένα κολλήσει τον ιό! Μιλάνε για συνωμοσίες, τσιπς (τι πατατάκια ρε;), δηλώνουν “αρνητές” και “επαναστάτες” την ώρα που καταφάσκουν στα πάντα και κρύβονται στους καναπέδες τους! Στον εικοστό πρώτο αιώνα η πλειονότητα λειτουργεί με… αναθέσεις και ακόμα αποζητά σωτήρες, βάζει πλάτη, νύχια και δόντια για να μη βγει από την προϊστορία και βρεθεί έξω από τα δήθεν ασφαλή σπήλαιά της. Γιατί ακόμα -και πάντα- φοβάται ανύπαρκτα ή ανίσχυρα θηρία.
“Λοιδορήσαι τους πονηρούς ουδέν εστί επίφθονον, άλλα τιμή τοίσι χρηστοίς, όστις ευ λογίζεται” (Να ξεφτιλίζεις τους κακούς διόλου δεν είναι άπρεπο, ίσα-ίσα τιμά τους καλούς, έτσι λένε οι μυαλωμένοι). Αριστοφάνης έφα. Χωρίς καμιά… λόξα αρχαιολατρίας από μέρους μας, όπως γνωρίζετε.
Με τις τιμές σε θέρμανση, σε καύσιμα και είδη
τι ετοιμάζουνε μετά, θαρρώ φαίνεται ήδη.
“Εμείς οι λαοί του Αμαζονίου είμαστε γεμάτοι φόβο. Σύντομα θα είστε κι εσείς“, κραύγαζε πριν από λίγα χρόνια προς το παγκόσμιο χωριό ο Raoni Metuktire, περιβαλλοντολόγος-αρχηγός των ιθαγενών της φυλής Kayapo της Βραζιλίας…
Εχοντας πάθει την πλάκα της με όσα συμβαίνουν καθημερινά στη μακάρια μπανανία, η λαϊκή μούσα έχει χάσει τ’ αυγά και τα καλάθια. Αλλοτε δεν προλαβαίνει ή δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι να πρωτοσχολιάσει κι άλλοτε “μπρος στο μπουμπουνητό της βλακείας βουβαίνεται η λογική” που έλεγε κι ο Ernst Fischer. Και, διαλέγοντας ένα απ’ τα αμέτρητα στο σωρό της απέραντης σκηνής, παραφράζει ολίγον Γεράσιμο Μαρκορά: «Μπογδάνος! Δεν βρίσκεται λέξη καμία / να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία. / Σαν ποιος να σ’ άκουσε με στήθος κρύο / όνομα θείο; / Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα / με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα / γυρνάει στον άγγελο που τ’ αγκαλιάζει / “Μπογδάνος” κράζει. / Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης / πέφτει στ’ αγνώριστα βρόχια τ’ς απάτης / και αναστενάζοντας, “Μπογδάνος” λέει. / “Μπογδάνος”! Και κλαίει». (σ.σ. το όνομα μπορεί να αντικατασταθεί από σωρεία άλλων ονομάτων).
Το ξαναείπαμε: Το ευρωβαρόμετρο, σταδιακά μετατρεπόμενο σε ευρωελαφρόμετρο, μας βγάζει κάθε λίγο κι από ένα απολαυστικό φασούλι. Οσοι δεν το παρακολουθείτε συστηματικά, χάνετε πρόσθετη διασκέδαση. Ως γνωστόν, πρόκειται για βαρόμετρο που τροφοδοτείται με ευρώ, εξ ου και η χαρακτηριστική ονομασία του, ανάμεσα σε τόσα άλλα με πρώτο συνθετικό το ευρώ. Κάτι αντίστοιχο είναι και η eurostat, στατική πάντα στο ζήτημα των ευρώ.
Και τα ακόμα πιο χειροτερότερα απ’ τα χειρότερα, είναι μπροστά…
Κοκκινοσκουφίτσα
