Δύο χιλιάδες είκοσι δυο
λαοί και όνειρα ρημαδιό
Μπορεί εκείνος να μην είναι στο προσκήνιο όπως παλιότερα, αλλά η στήλη δεν ξεχνάει τον θρακιώτη γαλάζιο εργάτη Ευριπίδη Στυλιανίδη που την Πέμπτη κλείνει τα 56 χρόνια του.
Οσο για τα διεθνή κοσμικά γεγονότα, σημειώνουμε ότι την Παρασκευή 9 του Απρίλη συμπληρώνονται δεκαεπτά χρόνια από τότε που ο διάδοχος του αγγλικού θρόνου και μέγας φιλέλληνας πρίγκιπας Κάρολος της Ουαλίας, παντρεύτηκε την Καμίλλα Πάρκερ Μπόουλς, απούσης της –god saved- βασιλομήτορος!
Ας επαναλάβουμε ομού και ομοθυμαδόν εκείνο το πάντα επίκαιρο λαϊκό άσμα της λαϊκής μούσας:
Αγία οικογένεια! Κοντά έναν αιώνα
δίνεις ανυποχώρητη τον πιο σκληρό αγώνα.
Με την παλάμη ανοιχτή τα μέλη σου γυρνάνε
όλος ο κόσμος κι αν χαθεί, αυτά θα ‘χουν να φάνε
όχι μόνο για πάρτη τους αλλά για χίλιους άλλους
ανήκουνε στους εκλεκτούς, στου έθνους τους μεγάλους.
Ποιοι πόλεμοι, ποια κατοχή, μνημόνια και μέτρα;
Δεν σας αγγίζει τίποτε, ακλόνητη είστε πέτρα
τραπέζι δεν αφήσατε (και πάνω κι από κάτω)
έναν αιώνα σκούπισμα! Αντε και άσπρο πάτο.
Την κοροϊδεύαμε τη Θεανώ (ποια συναυλία ειρήνης ρε;) για τα γεμιστά και τα φτωχικά φαγητά, αλλά ήταν πολύ μπροστά!
Χρυσές δουλειές για “αποθηκάριους” και μαυραγορίτες γερο-λαδάδες (και όχι μόνο λαδάδες).
Θα πούμε την πατάτα πατατούλα, το ηλιέλαιο ηλιελαιάκι και το αλεύρι αλευράκι. Ασε που θα τρώμε μονοθεματικές μερίδες χωρίς γαρνιτούρα και μισό πιτόγυρο με διπλή χρέωση! Κι όλα αυτά βαδίζοντας στο δρόμο της “συνετής διαχείρισης“, της ανάκαμψης και της προόδου…
Αλλοι να κάνουνε ουρές για λάδι και ψωμάκι
κι άλλοι το ίδιο στην Ερμού για ένα… ρολογάκι!
Λίγα λόγια του, με αφορμή την πρόσφατη (30 Μαρτίου) συμπλήρωση εβδομήντα χρόνων από την εκτέλεσή του: “Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει να ‘χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Οποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ’ τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή, η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη“. Και λίγα λόγια του Γιάννη Ρίτσου από το ποίημα “Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο“: “Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει. / Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή / όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα. / Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος. / Ξεκρέμασαν μία μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη. / Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη. / Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα. / Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους / το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη“.
Χαράς ευαγγέλια για τους παλαμακιστές του Ζελένσκι (άλλο μπλουζάκι δεν έχει αυτός; Ασε που είναι και τσιπριστής, δίχως γραβάτα) και της Ουκρανίας.
Το ΠΑΣΟΚ (Πρώην Αριστεροί, Σήμερα Οπου Κάτσει) είναι εδώ, ενωμένο (ενώ μένω), δυνατό (δη ΝΑΤΟ).
“Είμαι γκέι, υπερήφανος και χαρούμενος” δηλώνει ο αοιδός Γιώργος Περρής. “Είμαι άντρ(ακλ)ας και το κέφι μου θα κάνω” δηλώνουν πολλοί άλλοι. Has tic, αμέ για αμφότερες τις κατηγορίες.
Το λέν’ τ’ αηδόνια στα κλαριά, το είπε και ο Κούλης
θα ‘ναι την άλλη άνοιξη που θα στηθούν οι κάλπες
ν’ αποφασίσει ο λαός (ρε σεις γιατί γελάτε;)
ποιους υπηρέτες των αστών θα έχει για να βρίζει
κι όλο να κάνει τον χαζό κι ευθύνες ν’ αποσείει.
Κάποιοι διαμαρτύρονται που τους ξηλώνουν τις αφίσες στον Πειραιά (και αλλού). Οι ίδιοι όμως δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κολλάνε τις δικές τους πάνω σε αφίσες άλλων, έχοντας ένα χρόνιο θεματάκι με την αυτοκριτική…
Ναι, “κρέμασε” το σύστημα και καθυστέρησε η πληρωμή χιλιάδων συνταξιούχων. Να δούμε πότε θα είναι εκείνοι (κι εμείς) που θα κρεμάσουμε το σύστημα. Οριστικά.
Κοκκινοσκουφίτσα
