Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Διανύουμε τις τελευταίες και ως είθισται “γιορτινές” (τρομάρα μας) μέρες και νύχτες του εθνοσωτήριου έτους 2021. Και αυτή είναι η τελευταία στήλη που stilly θα στείλει η απερχόμενη χρονιά.
Είπαμε για εθνοσωτήριο έτος και θυμηθήκαμε τον (παραγκωνισμένο) εθνο-Σωτήριο Τσιόδρα. Οστις διαβλέπει κίνδυνο νέας, μεγάλης πανδημίας πίσω από τη μετάλλαξη “Ομικρον“.
Είπαμε για όμικρον: Η ιστορία επαναλαμβάνεται και “η ιστορία της όμικρον” επανήλθε μετά από τόσα χρόνια. Οχι ως βιβλίο ή ως ταινία, παραλλαγμένη μεν αλλά με τον σαδομαζοχισμό πάντα παρόντα.
Μια από τις ελάχιστες φορές που η λαϊκή μούσα εγκαταλείπει τον ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο για να εκφραστεί: “Κάθε χρόνο και μια αυταπάτη / όσο δεν βάζουμε όλοι μας πλάτη“.
Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει πώς γίνεται να υπάρχει πληρότητα πάνω από 80% στους χειμερινούς προορισμούς στη δεδομένη συγκυρία, με μέτρα, πανδημία, οικονομική κρίση (καλά, αυτή ήταν πάντα παρούσα, αλλά…) και τα τοιαύτα;
Κούλη, δώσε μερίσματα, self tests και μπιχλιμπίδια
κάνε και τούτη τη χρονιά να μοιάζει με αρχή ίδια.
Πέσαμε από τα σύννεφα! Μα είναι δυνατόν να υπάρχει αυτό το μελανό σημείο μέσα στην τροχιά ανάπτυξης που σαρώνει τη χώρα; Μάλλον θα είναι “μεμονωμένο περιστατικό”, αλλά το ισοζύγιο ροών μισθωτής απασχόλησης ήταν αρνητικό τον Νοέμβριο σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», ενώ παρέμεινε θετικό στο εντεκάμηνο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου. “Τον Νοέμβριο οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 202.790, ενώ οι αποχωρήσεις σε 281.919 (92.390 οικειοθελείς αποχωρήσεις και 189.529 καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου). Συνεπώς το ισοζύγιο του προηγούμενου μήνα ήταν αρνητικό κατά 79.129 θέσεις εργασίας“, μας πληροφορεί το σύστημα του συστήματος. Oh mon dieu!
Ακούσαμε για “κόκκινη νύχτα” στον Πειραιά και χαρήκαμε, αλλά τελικά μάθαμε ότι επρόκειτο για άλλη μια λευκή, απλά σε άλλη απόχρωση, προς τόνωση της αγίας αγοράς που αυτόν τον καιρό (λέει και νομίζει πως) γιορτάζει βεβαίως-βεβαίως.
Πριν από λίγα χρόνια, ένα ευρώ ήταν δύο τουρκικές λίρες και σήμερα είναι είκοσι! Να τα βλέπουν αυτά κάτι αριστερούληδες δημοσιογράφοι της γείτονος, που πανηγύριζαν όταν ο σουλτάνος αναρριχήθηκε στο ύπατο αξίωμα και προσπαθούσαν να μας πείσουν σε μια συνάντηση που είχαμε τότε…
Το αποκορύφωμα, η δήλωση της χρονιάς που ήρθε λίγο πριν από την εκπνοή της, από τον εν λόγω. Ανερυθρίαστα, όπως άλλωστε είναι φυσικό στον κλάδο του: “Τα προηγούμενα δεκαεννιά χρόνια κάναμε μεγάλο άλμα στους τομείς της δημοκρατίας και της ανάπτυξης και η επιτυχία μας θα γραφτεί στην ιστορία. Από εδώ και πέρα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στην τέχνη και στον πολιτισμό, όπως και στην παιδεία“. Πραγματικά άφωνοι!
Τηλε-εργασία, τηλε-εκπαίδευση, τηλε-γνωριμίες, τηλε-συνευρέσεις, τηλε-φωνο, τηλε-όραση, όλα “τηλε”, όλα από μακριά…
Κάθε χρόνο η ίδια μ’ άλλα ΚΥΑ: Πού θα περάσουν τις γιορτές οι πατέρες (και οι μητέρες) του έθνους; Τι φιλανθρωπίες “παίζουν” around; Τι φύλου ήταν το πρώτο παιδί του έτους; Ποια ήταν η πρώτη κλήση σε αστυνομία, πυροσβεστική, ΕΚΑΒ και λοιπά; Ποιο πλοίο και ποιο αεροπλάνο ήρθαν πρώτα; Τι καιρό θα έχει; Πού είχε πόνο και τρόμο να σπεύσουν τα βοθροκάναλα; Καλά, το τελευταίο είναι καθημερινό, απλά επιτείνεται αυτές τις μέρες.
Κι εμείς θυμόμαστε το πετυχημένο “μη βγαίνετε από τα σπίτια σας, υπάρχουν παντού άνθρωποι!“.
Ο Santa Claus ως γνήσιο τέκνο της Coca Cola
δεν ξέρει κορονοϊό, μέτρα και πανδημία
του κεφαλαίου πρακτικές ακολουθεί σε όλα
μας συνοδεύει χαρωπός μέχρι την εκδημία.
Τα λέμε –και τα κλαίμε- με το νέο εθνοσωτήριο έτος με τη διάρροια από δυάρια (τρία τον αριθμό) και το μηδενικό ανάμεσά τους.
Κοκκινοσκουφίτσα
