Την Κυριακή (29 Οκτωβρίου) γιορτάζει ο εκ συμβασιλευούσης σύμβουλος του πρωθυπουργού Νίκος Καρανίκας. Δηλαδή όχι ο ίδιος, αλλά δεν έχει σημασία. Οταν γιορτάζει ο άνθρωπος που θαυμάζεις, το ίνδαλμά σου, δεν γιορτάζεις κι εσύ; Υψώνουμε κι εμείς το ποτήρι μας λοιπόν για τα γενέθλια της Ελένης Μενεγάκη, εφάμιλλης του Καρανίκα εξέχουσας μορφής στην τηλεοπτική δημοκρατία μας, που κλείνει τα 48 χρόνια της.
Επίδοξοι πτηνοβάτες πουπουλοφόροι. Μόνο τέτοιοι υπήρξαν κάποιοι, ακόμη και τον καιρό που μάζευαν επαναστατόσημα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον (τους). Κι από κοντά με πλουμιστές κότες, επιρρεπείς στο τσιμπολόγημα εκεί όπου υπάρχουν τροφή και κάμερες…
«Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να ερχόμαστε σε επαφή με τον άλλον πίσω από τον φράχτη. Αυτός είναι ο λόγος που οι μεγάλες πληθυσμιακές συγκεντρώσεις στα οικοδομικά συγκροτήματα, οδηγούν στην απομόνωση και στην αδιαφορία προς τον πλησίον» (Κόνραντ Λόρεντζ).
Το να γίνει Μπέτυ μια Περιστέρα, μπορούμε να το κατανοήσουμε. Το να γίνει όρνιο αρπαχτικό μια κότα όμως, δεν το χωράει ο κοινός νους…
Το χαϊκού της εβδομάδας που μας βάζει στο πνεύμα των τεκταινομένων και του απόηχού τους:
κοίτα το ούγκανο
πόζα στην κολώνα!
Πάντως, αν αποφασίζαμε να συλλέξουμε τα καλύτερα από τα εξαιρετικά σχόλια του διαδικτύου για την επίσκεψη στη Μακρόνησο, δεν θα μας έφτανε η στήλη. Δεν το κάνουμε, γιατί με τα σχόλια και το διαδίκτυο δεν γίνεται τίποτε πέρα από εκτόνωση… Και καμιά φορά η αηδία και η οργή είναι τέτοιες, που κόβεται ακόμη και η όρεξη για την αποτύπωσή τους…
«Δεν είναι δείγμα υγείας να είσαι καλά προσαρμοσμένος σε μια άρρωστη κοινωνία» (Jiddu Krishnamurti).
της Ευρωλάνδης δουλικά, μπάτλερ του κεφαλαίου
που από σφουγγοκωλάριοι του Σ.Ε.Β. του Τραμπ και άλλων
«τη βλέπουν» ξάφνου αριστεροί και πάν' στα Μακρονήσια!
Πού πάτε ωρέ ρεντίκολα, για πού βρε ρεμπεσκέδες
που απ' την αναπηρία μας έχετε ξεσαλώσει
γιατί, χέρι αν βρισκότανε να σας αρπάξει λάβρο
σε βόθρο τώρα θα 'σαστε με τα κεφάλια μέσα.
Αναρωτιόμαστε πού θα πάνε όλοι αυτοί οι κομμουνιστές να γιορτάσουν σε λίγες μέρες, που θα είναι τα εκατοντάχρονα της ρωσικής επανάστασης. Και πού θα βρει φέτος να πάει ο Αλέξης για να αποφύγει τη 17η Νοέμβρη, όπως συνηθίζει. Ε, δε λέει να περάσει εκείνες τις κολώνες που έγραφαν «έξω αι ΗΠΑ», λίγες μέρες μετά…
και τρών' του κόσμου τα καλά, της χώρας όλα τ' άνθια
και φτιάχνουν τριπλοσάγονα ως είναι το γουρούνι.
Για φάτε πιείτε φίλοι μου, χαρείτε να χαρούμε
τούτον τον χρόνο τον καλό, τον άλλο ποιος το ξέρει
για ζούμε, για πεθαίνουμε, για σ' άλλο κόσμο πάμε.
Η ζωή είναι ένα δράμα. Σήμερα είσαι εδώ και αύριο πάλι εδώ… Τι μηδενική ανοχή ρε μηδενικά που σας ανεχόμαστε;
Σύμφωνα με το μέγα εθιμολογικό δυσλεξικό του Μπαμπουινιώτη, υπάρχουν δύο κατηγορίες παραπλανημένων ψηφοφόρων στην αριστερά (όπως κοιτάζουμε από πάνω): τα συν-θύματα και τα κ.κ.κορόιδα. Σύμφωνα με το ίδιο βοήθημα (τι σεξουαλικό ρε;), το υπέρτατο αγαθό στη δημοκρατία είναι η ζωή και στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Καλά θα ήταν να μπορούσαν να πείσουν και για το αντίθετο, αφού γι’ αυτά δεν πείθουν: ότι το υπέρτατο αγαθό στη ζωή είναι η δημοκρατία και ότι στα αδιέξοδα δεν υπάρχουν δημοκρατίες…
Δόξα τω λαώ, που λέει κι ο θεός…
Κοκκινοσκουφίτσα
