Δυο γεγονότα που έγιναν σαν σήμερα μάς έρχονται από τη γη της ελευθερίας, των ευκαιριών και του ονείρου (ναι ρε, η Κοκκινοσκουφίτσα τα ήπιε, ποιος νομίζετε καβατζάρισε τους 352 απολωλότες τόνους ηλιέλαιο;). Τέτοια μέρα του 1883 εγκαινιάστηκε η γέφυρα του Μπρούκλιν από μπρούκληδες, που κατασκευαζόταν επί 14 χρόνια και είχε 27 νεκρούς εργάτες. Δυο νεκροί το χρόνο (τρέμε Αθήνα 2004), χωρίς φυσικά καμιά μαρμάρινη πλάκα –μη χαλάσουμε και το image της γέφυρας– να τους μνημονεύει. Επίσης, σαν σήμερα το 1626 ο ολλανδός άποικος Πίτερ Μίνουιτ αγόρασε το Μανχάταν με αντάλλαγμα μπρελόκ και μπιχλιμπίδια αξίας 24 δολαρίων! Τακτική που απαρασάλευτα τηρείται μέχρι τις μέρες μας (τα 24 δολάρια υπόκεινται και σε φορολόγηση παρά του Μουλαροτραγιάσκα)…
Ηρθε λοιπόν ο αρχηγός της σκοτοαυλής (Scotland Yard), ο μίστερ Ιαν Μπλερ (δεν ξέρω αν έχεισ χέση με τον άλλον, ξέρω μόνο ότι μπλερ στα αγγλικά σημαίνει «τσιμπλιάρης»). Ο εν περιηγήσει cockney (τι rebel ρε;) έδωσε οδηγίες και κατευθύνσεις στην ξένοιαστη κι αμέριμνη γραφική αποικία που «ακαμάτρα λιάζει τ’ αχαμνά της» (cava Δίας) τα οποία χαϊδεύουν οι υποτροπικοί άνεμοι της υποτροπιάζουσας επανίδρυσης. Χωρίς τενεκεδάκια, «ξόμπλια και φυλαχτά» (cava Δίας, ξανά) αυτή τη φορά (όρα Μανχάταν, παραπάνω)…. Ωστόσο, οι έντονες πατριωτικές ανησυχίες μας εστιάζονται αλλού:
«Δεν μπορούν να υπηρετούν στην αστυνομία όσοι συμμετέχουν σε ακροδεξιές οργανώσεις», είπε, σπέρνοντας έντονη αμηχανία! Γρηγορείτε συνέλληνες, πάει, θα μας διαλύσει το σώμα αυτός! Καλέστε τον Περισσό –με τις γνωστές υπερευαισθησίες και την εξ αυτών προκύπτουσα αρμοδιότητα– να πάρει θέση. Αμεσα παρακαλώ, άμεση δράση, στη βράση κολλάει το σίδερο και λασπώνουν τα μακαρόνια.
Ας μας επιτραπεί μια προσθήκη-κερασάκι (άνοιξη γαρ, να είμαστε in, έστω κι αν τα κερασάκια κοστίζουν μια μικρή περιουσία) στο πολύ σπουδαίο άρθρο του προηγούμενου Κοντρόφυλλου με τίτλο «Διαρκές το διατροφικό σκάνδαλο, προσχηματικό το σύστημα ελέγχου»: από πρόστιμα που επιβλήθηκαν, εισπράχτηκαν τα εντός παρενθέσεως: Coca Cola 8.662.644 (5.904.000), ΣΕΣΜΕ 15.000.000 (3.000.000), Ατλάντικ 430.080 (120.000), Βερόπουλοι 500.000 (120.000), Μασούτης 347.784 (120.000), Μετρό 338.201 (120.000), Σκλαβενίτης 611.844 (120.000), Βασιλόπουλος 721.240 (120.000). Σχετικά ασφαλές συμπέρασμα: ταρίφα, ισονομία στην πράξη! Ο,τι πάρεις, εκατόν είκοσι χιλιαδίτσες…
Φώλια, φώλιασε η ακρίβεια αλλά δεν ξέρουμε ποιος φταίει. Μας επεξηγείτε παρακαλώ, πριν ξαναβγούμε αντάμα –τι τιμή!– στους αγώνες; Πάντως, όλος αυτός ο συρφετός θυμίζει αυθάδεις υπηρέτες ελληνικών ταινιών του ‘70, όπως εκείνο το κολοβό φίδι, το ευρύπυγο και mucho busto φασιστάκι με το βόειο βλέμμα, την ποδίτσα και τους εξυπνακισμούς επί μιας γλώσσας της οποίας το σινάφι της καμώνεται πως υπεραμύνεται, χωρίς να κατέχει. Στο «καφενείον η Ελλάς» οι σαλτιμπάγκοι εξακολουθούν να προσφέρουν θέαμα –άνευ άρτου πλέον– στο φιλοθεάμον κυνό. Κοινό κυνοκομείο η αποικία Ελλαδιστάν και τα χειρότερα θα έρθουν. Οπου ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος, όπου βασίλευαν δεινόσαυροι θα ξαναβασιλεύουν, όπου ήταν μπορντέλο θα ξαναγίνει οίκος ανοχής. Κι η ανοχή δεν εξαντλείται… Χρειάζεται ένα σοκ, όπως είπε κι ο Ροδοπαίος (ροδ-οπαίος ή ρόδο-πέος;). Τουλάχιστον εσύ Αρούλη, τρως το φιστικοβούτυρό σου; Ακουσες τι ύβριν εκστόμισε η Αλέκα για τους Συν αυτώ (Τσίπρα); «Κοσμοπολίτες οπορτουνιστές»! «Said the donkey the cock big-head»… αυτολεξεί στ’ αγγλικά (τι γελάς ρε σ. Βασίλη; To say the figs figs and the tub tub!).
Για το τέλος, την προσοχή σας παρακαλώ: τηρώντας το παλαιό έθιμο αποστολής ευχε(σ)τηρίων καρτών επί τη ονομαστική εορτή του αειμνήστου βασιλέως (τον αποκαλώ αείμνηστο γιατί για μας έχει πεθάνει πριν ακόμα λυθεί το πολιτειακό), θα ήθελα να με πληροφορήσει κάποιος αν έχει αλλάξει η γνωστή διεύθυνση. Εκεί στέλνουμε πάντα κάρτες, εκεί στείλαμε και τις προάλλες. ‘Η, ακόμα καλύτερα, αν έγινε e-βασιλεύς (με e-mail) e-ναρμονισμένος με την e-ποχή, ώστε να γλιτώσουμε τα ταχυδρομικά έξοδα. Επίσης, επειδή ανέκαθεν τη χώρα κυβερνούσε το όνομα Κωνσταντίνος (κρυφίως ή εμφανώς), θα ήταν χρήσιμη στη στήλη μια λίστα με κάθε Ελένη που κρύβεται πίσω από κάθε μεγάλο Κώστα. Μην περιμένω να βγουν μία-μία οι γκόμενες, γιατί αργούν (προχθές βγήκε κι άλλη, από Μίζενς μεριά). Βγαίνει μία το εξάμηνο κι είναι πολλοί, πού να περιμένω…
Μη γελάς εκλεγμένε δήμαρχε στον κύκλο με την κιμωλία, εσύ δεν είσαι κα’νας Κώστας (ούτε Ελένη η τρελή). Κωστάκης είναι ο Λοΐζος που θα σας στείλει κρουαζιερόπλοια, αν δεν του τα ζητήσουν για κα’να χολιγουντιανό θρίλερ. Τι, μόνο στου «καζινόβιου» τα μέρη θα πηγαίνουν;
Δε γαλέγω…
Κοκκινοσκουφίτσα
