Αναζητείται έξοδος απ’ την προϊστορία…
Φτάνουμε και τύποις στη λεγόμενη μεγάλη βδομάδα, την και των παθών επιλεγόμενη, στην οποία ουσιαστικά έχουμε εισέλθει από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας. Τύποις θα γίνει και η πατροπαράδοτη όσο και εικονική ανάσταση, αφού η άλλη, εκείνη που καρτερικά προσμένει η βασανισμένη εργατική τάξη, φαίνεται να της έχει γυρίσει την πλάτη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν το αντίθετο, δηλαδή ότι η εργατική τάξη είναι εκείνη που γύρισε την πλάτη της στην ανάσταση, αλλά τι τα θες και τι τα σκαλίζεις τώρα…
«Η ουσία της παγκοσμιοποίησης αποτυπώνεται στον θάνατο της πριγκίπισσας Diana: Μια αγγλίδα πριγκίπισσα με έναν αιγύπτιο φίλο, τράκαραν σε γαλλικό τούνελ με γερμανικό αυτοκίνητο που είχε ολλανδική μηχανή, το οποίο οδηγούσε μεθυσμένος βέλγος που είχε πιει σκοτσέζικο ουίσκι. Τους ακολουθούσε ιταλός παπαράτσο με ιαπωνική μηχανή. Την πριγκίπισσα εξέτασε αμερικανός γιατρός που χρησιμοποιούσε βραζιλιάνικα φάρμακα. Το κείμενο αυτό στέλνεται ως e-mail από έλληνα που χρησιμοποιεί την τεχνολογία του Βill Gates και που ο παραλήπτης μάλλον διαβάζει σε κλώνο της IBM, με τσιπάκια από Taiwan και κορεατικό monitor που έχουν συναρμολογήσει εργάτες από το Μπαγκλαντές σε εργοστάσιο της Σιγκαπούρης, που έχουν μεταφέρει φορτηγά που οδηγούσαν Ινδοί και αφού τους έκλεψαν Ινδονήσιοι φορτώθηκαν σε σικελικά πλοία, που ξεφόρτωσαν λαθρομετανάστες Μεξικάνοι και που τελικά πουλήθηκε σ’ εσένα από εβραίους. Αυτό είναι παγκοσμιοποίηση…».
Συμπληρώνονται σήμερα οχτώ χρόνια από τη μεγάλη στιγμή της διεύρυνσης της ευρωπαϊκής οικογένειας (τι γελάτε ρε;). Μια τέτοια μέρα του εθνοσωτήριου έτους 2003 υπογράφηκε στην Αθήνα (συγκεκριμένα στο συμβολικό χώρο της στοάς του μέγα χορηγού Αττάλου Β΄ εκ Περγάμου) η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης με δέκα νέες χώρες (για τη δύσμοιρη ιστορία ήταν οι Κύπρος, Μάλτα, Σλοβενία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Τσεχία, Πολωνία, Λιθουανία, Εσθονία και Λετονία). Κι έτσι η επιμήκυνση –για να χρησιμοποιούμε και μοντέρνους όρους, μη μας πουν άσχετους– έφερε την ευρωπαϊκή οικογένεια (τι ξαναγελάτε ρε;) να αριθμεί εικοσιπέντε στόματα…
Ολα τα γεγονότα της 21ης Απρίλη από το επετειολόγιο της εβδομάδας –στη σελίδα 2– μεταφέρθηκαν εδώ, καθώς τα μισά από αυτά αφορούν σε… μεθεόρτια και τα άλλα μισά αναφέρονται στην αλήστου μνήμης εθνοσωτήριον επανάστασιν ήτις ύψωσε, γύψωσε και προσέδωσε ευημερία εις την χώραν, έφτιαξε δρόμους (το κύριο επιχείρημα) και απεμάκρυνε τον κίνδυνο του βδελυρού κομμουνισμού. Στις 21.4.1967 λοιπόν, η χώρα μπήκε στην εφτάχρονη νύχτα που την ακολούθησε μια μακρά πολική ημέρα χωρίς φως… Εκείνη την πρώτη μέρα της μαυρίλας, η Μαρία Καλαβρού και ο 15χρονος Βασίλης Πεσλής έγιναν οι πρώτοι νεκροί της χούντας. Την ίδια μέρα του 1969, η γιορτή για τα δίχρονα της δικτατορίας κατάληξε σε παρατεταμένο γιουχάισμα του Παπαδόπουλου από τους μαθητές. Τρία χρόνια αργότερα και στην πέμπτη μαύρη επέτειο, γίνεται καθιστική διαμαρτυρία εκατό φοιτητών στα Προπύλαια που καταλήγει σε έντεκα συλλήψεις. Τέλος, το 1973 γίνεται διαδήλωση εκατοντάδων φοιτητών που φωνάζουν πια αντιδικτατορικά συνθήματα στο κέντρο της Αθήνας (υπήρξε και έκρηξη βόμβας στο Κολωνάκι όπου τραυματίστηκε σοβαρά ένας περαστικός).
Οσο για τα μεθεόρτια της 21ης του Απρίλη, το 1976 σημειώνεται έκρηξη στο υποκατάστημα της αμερικάνικης τράπεζας «Citibank» στη Δροσοπούλου, το 1977 κάνουν «μπουμ» εμπρηστικές βόμβες σε τέσσερα αυτοκίνητα βορειοαμερικανών στη Θεσσαλονίκη και το 1979 άλλη μία βόμβα στην αντιπροσωπεία της «Lacoste». Το 1994 γίνεται το χτύπημα της 17Ν στην εταιρία «Miele» στο Χαλάνδρι, ενώ την ίδια μέρα δραστηριοποιείται εκτεταμένα και ο ΕΛΑ: Δύο εκρηκτικές-εμπρηστικές βόμβες κατέστρεψαν τα αυτοκίνητα ενός οικονομικού συμβούλου και ενός υπαλλήλου της Γαλλικής Ακαδημίας και άλλη μία βόμβα που είχε τοποθετηθεί κάτω από το αυτοκίνητο υπαλλήλου της ολλανδικής πρεσβείας στην οδό Σταθά 20 δεν εξερράγη.
…Κι όλο ο καιρός κυλά γύρω από βάζα με ξεραμένα λουλούδια και στέρφους πια κήπους. Κι όλο ξανάρχεται η «απόφαση» του Μανόλη Αναγνωστάκη: «Είστε υπέρ ή κατά; Εστω απαντήστε μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι. Το έχετε το πρόβλημα σκεφτεί, πιστεύω ασφαλώς πως σας βασάνισε. Τα πάντα βασανίζουν στη ζωή, παιδιά, γυναίκες, έντομα, βλαβερά φυτά, χαμένες ώρες, δύσκολα πάθη, χαλασμένα δόντια, μέτρια φιλμ. Κι αυτό θα σας βασάνισε ασφαλώς. Μιλάτε υπεύθυνα λοιπόν. Εστω με ναι ή όχι. Σ’ εσάς ανήκει η απόφαση. Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε τις ασχολίες σας, να διακόψτε τη ζωή σας, τις προσφιλείς εφημερίδες σας, τις συζητήσεις στο κουρείο, τις Κυριακές σας στα γήπεδα. Μια λέξη μόνο. Εμπρός λοιπόν: Είστε υπέρ ή κατά; Σκεφτείτε το καλά. Θα περιμένω».
Κοκκινοσκουφίτσα
