Δυο χιλιάδες και εννέα: father τα ‘μαθες τα νέα;
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Σήμερα είναι η ημέρα κατά της λογοκρισίας στο διαδίκτυο. Με δεδομένη την αφοσίωση της στήλης στις παγκόσμιες ημέρες τις οποίες καταγράφει για σας, σήμερα θα γράψουμε ό,τι θέλουμε σε αντίθεση με τις άλλες μέρες που θέλουμε ό,τι γράφουμε. Οχι σύντροφε κουμπάρε, δεν θα κάνουμε καμία σεξιστική αναφορά στην ημέρα της πεολειχίας που είναι στις 14 Μαρτίου κι ας γελάς ένα οκτάμηνο τώρα, από τότε που το διάβασες. Δεν θα κάνουμε αναφορά, γιατί –εκτός πολλών άλλων– την ίδια μέρα του 1900 αποστρατεύθηκε ο φρούραρχος Μπαϊρακτάρης και η πρωτεύουσα μπήκε σ’ έναν κύκλο ανωμαλίας που κράτησε πάνω από έναν αιώνα. Εκλεισε δε και πάλι με το όνομα του Μπαϊρακτάρη, με τους νταβατζήδες και με το γέλιο της αρκούδας…
Η στήλη καταγράφει μια κάποια αυξημένη δραστηριότητα εκ μέρους του υπουργείου EECC (οι μη ξενόγλωσσοι να με συγχωρείτε που μιλώ τη γλώσσα του πρωθυπουργού που θαυμάζει η υπουργός εκπαιδευτικής ευελφάλειας, παιδιάς, διά της βίας μάθησης και θρησκευμάτων). Οπου EECC απαίδευτοι, είναι τα αρχικά του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματική Αλλαγής (Environment, Energy and Climatic Change). Τα καταγράφουμε ενάντια στους κακοήθεις που το συνδέουν με τις απαιτήσεις των κολοσσών της ενέργειας και το αποκαλούν υπουργείο Περιβάλλοντος, Αυτενέργειας και Αλλαγής Κλιματιστικών… Η ως άνω δραστηριότητα δεν περιορίζεται στις συναντήσεις τύπου «μάνι-μάνι Κακλαμάνη», στα πράσινα γήπεδα και στα πράσινα άλογα, αλλά διαρκώς διευρύνεται. Και όπως προκύπτει από τη δημοσιογραφική εμπυρία μας (αναφορά στις ατέλειωτες μπύρες) προοιωνίζεται λαμπρό μέλλον για τη νοστιμούλα Τίνα (είπα Τίνα και στις μπύρες προσθέτω και τη ρετσίνα Μαλαματίνα, μπας και λάβουμε κανένα έξτρα ένεκα η διαφήμισις. Αλλωστε, όπως λένε και κάτι ένστολοι προλετάριοι που κάνουν δυο και τρεις δουλειές –όλες επικίνδυνες– μ’ ένα μισθό δεν βγαίνει…).
Συνεχίζοντας τις ξεναγήσεις μας στο νέο κυβερνητικό πλην αντιεξουσιαστικό χάρτη, στο GPS των υπουργείων βλέπουμε και αυτό της glasnost, το υπουργείο των τριών δέλτα (Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Δικαιώματα), με τους δύο προϊσταμένους από κάπα. Βλέπουμε το υπουργείο Ανεργίας και Κοινωνικής Ανασφάλειας, αλλά και το υπουργείο της τρελής: MAD (Ministry of Agricultural Development). Τι δεν βλέπουμε, θα ρωτήσουν κάποιοι κακοπροαίρετοι και υπονομευτές του κυβερνητικού έργου που θα προβληθεί προσεχώς: δεν βλέπουμε τους γραμματείς, φαρισαίους και τελώνες που θα στελεχώσουν τα πόστα για να δέσει η κομπόστα. Αλλά δεν βιαζόμαστε, έχουμε μια ζωή πίσω μας. Είπα προσεχώς και θυμήθηκα ότι δεν βλέπουμε και την ταινία της απλουστευμένης πρωτοβάθμιας εξίσωσης «ψ=χ βαθιά», εκφράζοντας την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Ελένη Σταματίου που την είδε, θύμα των ενασχολήσεών της. Γνωρίζουμε καλά από αυτά και τα κατανοούμε όταν κάνουμε κι εμείς το ίδιο, εκτιθέμενοι σε τόσους κινδύνους και διαβάζοντας κάθε λαμακία για να σας ενημερώσουμε…
Δεν είναι μόνο η δήλωση αυτή καθαυτή που επισύρει πλήθος σχολίων, αλλά και πώς τη σχολιάζει κάποιος εκ των πολλών διαδικτυακών «λογικοφανών διανοούμενων» του τύπου «σωστά δε μιλάω, συμπεθέρα;». Γράφει λοιπόν: «Ακρως πολιτική –και διδακτική– ήταν η δήλωση του προέδρου του ερυθρού σταυρού Ανδρέα Μαρτίνη. Αφού ενημέρωσε για την πορεία της υγείας των έξι τραυματιών, είπε: “Επειδή προέρχομαι από τη γενιά του ‘60, θέλω να επισημάνω ότι οι επαναστάτες διαδηλώνουν και σκοτώνονται στους δρόμους, δεν σκοτώνουν!”». Είναι μια δήλωση με την οποία συντάσσεται ολόψυχα η στήλη, ειδικά όταν λέγεται από άνθρωπο της θρυλικής γενιάς του ’60 η οποία με τα λεφτά της εξαγοράς κατασκεύασε αυτή την περίτεχνη ταφόπλακα που κοσμεί τις μέρες και τον κόσμο μας. Συντασσόμαστε χωρίς δεύτερη –ούτε καν πρώτη– σκέψη, αφού θα λύσει άπαξ το πρόβλημα της κοινωνικής αναστάτωσης και θα επιφέρει την ποθητή κυνωνική ειρήνη και την απαραίτητη σιγή νεκροταφείου. Τόσο αναγκαία για να προχωρήσει το έργο της ανάπτυξης και η χώρα να βαδίσει απρόσκοπτα μεταξύ των προκλήσεων του 21ου αιώνα. Κατόπιν τούτου, απευθύνουμε ιστορικό κάλεσμα στις επαναστατικές δυνάμεις, ακόμα και σ’ εκείνες της αναίμακτης επανάστασης των άθραυστων υαλοπινάκων, να προβούν σε μαζικές αυτοκτονίες. Να προτάξουν τα στήθη γυμνά σε κάθε αδέσποτη ή εξοστρακιζόμενη σφαίρα, να πέσουν σωρηδόν σε ζαρντινιέρες, να γλιστρήσουν από ψηλούς ορόφους δημόσιων κτιρίων, να πλεύσουν το Αιγαίο στις βάρκες των μεταναστών. Να κάνουν όλες εκείνες τις επαναστατικές πράξεις που θα τους καταγράψουν στον τύμβο της ιστορίας –και της περίτεχνης ταφόπλακας των «εκδρομέων του ‘60»– και να πεθάνουν αυτοί καλά για να ζήσουμε εμείς καλύτερα.
Επιτέλους…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
