Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας: Αν έξω από το ΑΤ Αγίων Αναργύρων περνούσαν δυο νεαροί και φώναζαν «μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι», τι θα έκανε ο σκοπός; Θα έστρωνε στο κυνήγι τους νεαρούς. Οι δε εντός του Τμήματος μπάτσοι θα έδιναν αμέσως σήμα στην Αμεση Δράση, ώστε να ξαμολυθεί η ΔΙΑΣ με τις μηχανές και η Αμεση Δράση με τα περιπολικά, να χτενίσουν την περιοχή και να συλλάβουν τους «δράστες».
Στην περίπτωση της γυναίκας που πήγε να καταγγείλει ότι απειλείται από τον πρώην της αδιαφόρησαν. Κι αυτός την έσφαξε μπροστά στα αδιάφορα μάτια του σκοπού.
Είναι ζήτημα αξιολόγησης. Αλλο να σου βρίζουν «τα ιερά και τα όσια», άλλο να καταγγέλλει μια γυναίκα ότι κινδυνεύει η ζωή της και να ζητάει προστασία.
Ποιο ήταν το πρώτο μέλημα των μπάτσων μετά το στυγερό έγκλημα; Να αποσείσουν την ευθύνη τους. ‘Η, στη χειρότερη περίπτωση, να την κάνουν επιπέδου όλως ελαφρού πειθαρχικού παραπτώματος. Είπαν ότι η δολοφονία της γυναίκας έγινε σε απόσταση από το Τμήμα, ενώ έγινε ακριβώς μπροστά του.
Είναι ζήτημα συνήθειας. Δε θα «χάλαγαν την πιάτσα» οι μπάτσοι των Αγίων Αναργύρων.
Από τη δεκαετία του 1990, όταν τα αστυνομικά όπλα εκπυρσοκροτούσαν «τυχαία» και οι σφαίρες σκότωναν μετανάστες που περνούσαν από την Αλβανία στην Ελλάδα, μέχρι την εν ψυχρώ δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά από τον διαβόητο μπάτσο Μελίστα και μέχρι τις πρόσφατες δολοφονίες δύο νεαρών Ρομά, πάντα οι μπάτσοι ακολουθούν την ίδια πολιτική συγκάλυψης, υπό την πλήρη κάλυψη της κυβερνητικής και δικαστικής εξουσίας και υπό τα χειροκροτήματα των συναδέλφων τους.
Δεν έχει σημασία αν το έγκλημα γίνεται εκ προθέσεως, όπως στις «τυχαίες» εκπυρσοκροτήσεις των όπλων, ή διά παραλείψεως, όπως στην περίπτωση της γυναίκας στους Αγιους Ανάργυρους. Η ουσία είναι ίδια.
Οι μπάτσοι, διαχρονικά, επιδεικνύουν συγκεκριμένα αντανακλαστικά. Οταν πρόκειται για υποθέσεις που οι πολίτες ζητούν προστασία, επιδεικνύουν μια ωχαδερφική νοοτροπία άνευ προηγουμένου. Πολίτες περιμένουν για πολλή ώρα σ’ έναν προθάλαμο, μέχρι να τους επιτρέψουν να μπουν στο αρμόδιο γραφείο, ενώ μέσα στο γραφείο ακούνε μπάτσους και μπατσίνες να χαχανίζουν, συζητώντας για ποδόσφαιρο ή λάιφ στάιλ. Πολίτες πηγαίνουν να καταγγείλουν κάποια κλοπή και ακούνε τον αρμόδιο να τους λέει εμπιστευτικά να μην κάνουν μήνυση, γιατί θα πάει η σήμανση και θα τους κάνει το σπίτι χάλια. Δεν ενδιαφέρονται για το σπίτι του πολίτη, αλλά θέλουν να αποφύγουν την προανάκριση που θ’ αναγκαστούν να κάνουν.
Με τον ίδιο ωχαδερφισμό αντιμετώπισαν και τη γυναίκα που πήγε για να ζητήσει προστασία. Της είπαν να τηλεφωνήσει μόνη της στο 100! Και τι ζητούσε η γυναίκα από την Αμεση Δράση, λίγο προτού δολοφονηθεί μπροστά από το Τμήμα; Να περιμένει ένα περιπολικό έξω από το σπίτι της, γιατί φοβάται για τη ζωή της όταν φτάσει εκεί.
Αντίθετα, οι μπάτσοι επιδεικνύουν ιδιαίτερη ζέση σε επιχειρήσεις καταστολής. Εχετε δει με τι μανία χτυπούν οι ΜΑΤατζήδες, ακόμα και ανθρώπους πεσμένους στο έδαφος και επομένως ακίνδυνους; Μπορεί να βαριούνται να εξυπηρετήσουν έναν πολίτη που καταφεύγει στην υπηρεσία τους, όμως δεν βαριούνται ποτέ να χτυπούν έναν διαδηλωτή ή μια διαδηλώτρια. Οπως επίσης απολαμβάνουν να εξευτελίζουν νεαρούς μέσα στη νύχτα, στήνοντάς τους στον τοίχο, βρίζοντας και φτύνοντάς τους, εξαπολύοντας χυδαίες σεξουαλικές απειλές αν υπάρχουν κοπέλες κτλ.
Δείτε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα. Μπορεί το θέαμα να είναι γελοίο (ειδικά εκεί που οι ΜΑΤάδες προσπαθούν ν’ ανοίξουν μια πόρτα προς τη λάθος κατεύθυνση), όμως το πιο αξιοσημείωτο είναι ο τρόπος, οι απειλές που εξαπολύει κοτζάμ αστυνομικός υποδιευθυντής (βαθμός αντίστοιχος του αντισυνταγματάρχη στο στρατό).
δειτε εδώ κοντεντ που χαρίζει απλόχερα η ελας: pic.twitter.com/5OjCGGxTSz
— silvestro (@archirez) March 16, 2024
Οι μπάτσοι, επίσης, δείχνουν ιδιαίτερο μένος όταν αντιμετωπίζουν ανθρώπους που ανήκουν σε κοινωνικές μειονότητες. Δε χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω στο χρόνο και να θυμηθούμε εκείνους που έβαζαν μετανάστες χωρίς χαρτιά να αλληλοχαστουκίζονται μέσα στο ΑΤ Ομόνοιας και μετά διακινούσαν το βίντεο που τράβηξαν, για να τους καμαρώσουν οι συνάδελφοί τους. Αρκεί να θυμηθούμε το λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου και τις δολοφονίες των δύο νεαρών Ρομά.
Καμιά φορά, το ίδιο μένος επιδεικνύεται και σε ανθρώπους που δεν ανήκουν σε μειονότητες, όμως τυχαίνει να μη γνωρίζουν την ταυτότητά τους. Οπως συνέβη όταν πλάκωσαν στο ξύλο τον σκηνοθέτη Ινδαρέ και τους δυο γιους του, στην ταράτσα του σπιτιού τους, επειδή είχαν το… θράσος να ζητήσουν παρουσία εισαγγελέα.
Θυμάστε ποιος ανέλαβε τότε να καλύψει τους μπάτσους; Ο και σήμερα υπουργός Μπατσοκαταστολής, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο αγαπημένος «σερίφης» των αστικών Μίντια. Αυτή τη φορά ήταν πιο προσεκτικός. Περίμενε μερικές ώρες για να «κόψει κλίμα», διαπίστωσε τη διάχυτη κοινωνική οργή που περνούσε μέσα από όλες τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και βγήκε στην κυβερνητική ΕΡΤ για να πει τις συνήθεις αερολογίες του. Πως «αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή είναι να διερευνήσουμε κάτω από ποιες συνθήκες διεξήχθη όλο αυτό το περιστατικό. Οταν χάνεται μία ζωή, τίποτα δεν είναι καλώς καμωμένο».
Δεν παρέλειψε να πετάξει από πάνω του κάθε πολιτική ευθύνη, λέγοντας πως «όταν πηγαίνει στην αστυνομία ένα τέτοιο περιστατικό υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πρωτόκολλα τα οποία ακολουθεί ένας αστυνομικός για να διαχειριστεί το περιστατικό. Αρα, λοιπόν, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο εφαρμόστηκαν όλα αυτά, για τα οποία είναι εκπαιδευμένοι οι αστυνομικοί». Ισχυρίστηκε πως «έχουμε πάνω από 17.000 αστυνομικούς που εκπαιδεύτηκαν σε αυτό. Αυτό που προέχει είναι να διερευνηθεί πλήρως το περιστατικό, κάτω από ποιες συνθήκες διεξήχθη, πώς έχασε τη ζωή της η κοπέλα αυτή, τι έπρεπε να κάνει και τι δεν έκανε ενδεχομένως η Αστυνομία». Και πρόσθεσε με νόημα πως δεν πρέπει «να πάρουμε αποφάσεις εν θερμώ. Αυτή τη στιγμή οφείλουμε να τελειώσει πολύ γρήγορα αυτή η Εξέταση (σ.σ. ΕΔΕ), δηλαδή μέσα σε ελάχιστες μέρες, ώρες θα έλεγα» και πως «ο εισαγγελέας έχει ζητήσει όλο το υλικό, να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και να διορθώσουμε ό,τι πρέπει. Να διασφαλίσουμε ότι προστατεύουμε τους πολίτες, τη ζωή τους, την ασφάλειά τους, τις οικογένειές τους».
Τη συνέχεια την ξέρουμε. Το πολύ να τιμωρηθούν πειθαρχικά κάποια μπατσάκια, επειδή δεν ακολούθησαν το (ανύπαρκτο) πρωτόκολλο, για να μείνει αλώβητο το σύστημα της καταστολής και η νοοτροπία πάνω στην οποία έχει δομηθεί. Μια νοοτροπία αδιαφορίας και ωχαδερφισμού σε ό,τι έχει να κάνει με τους πολίτες που ζητούν προστασία και άγριας καταστολής κάθε μορφής κοινωνικής διαμαρτυρίας. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να χαθούμε στις λεπτομέρειες αλλά να επιμείνουμε στη μεγάλη εικόνα, αυτή που εντελώς επιγραμματικά περιγράψαμε παραπάνω.
ΥΓ. Η πρώτη ανακοίνωση της ΓΑΔΑ ισχυριζόταν ότι «πριν από λίγο εντοπίστηκε θανάσιμα τραυματισμένη γυναίκα από αιχμηρό αντικείμενο στην περιοχή των Αγίων Αναργύρων. Από το σημείο μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο συνοδεία αστυνομικών σε νοσκομείο ο φερόμενος δράστης της επίθεσης. Διενεργείται προανάκριση από τη Διευθυνση Ασφαλείας Αθηνών»!!!
Μετά το θόρυβο και τις αποκαλύψεις επανήλθε το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ, που μίλησε για «θανάσιμο τραυματισμό 28χρονης γυναίκας πλησίον του Αστυνομικού Τμήματος Αγίων Αναργύρων». Ανέφερε ότι η γυναίκα «μετέβη με οικείο της πρόσωπο στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων, όπου περιέγραψε περιστατικά τα οποία είχαν λάβει χώρα σε βάρος της κατά το παρελθόν από τον πρώην σύντροφό της και τα οποία είχε καταγγείλει στην Αστυνομία. Παράλληλα, περιέγραψε ότι την προηγούμενη και την ίδια μέρα διαπίστωσε ότι ο πρώην σύντροφός της κινούνταν έξω από την οικία της», συμπληρώνοντας ότι «κατά την παραμονή της στην Υπηρεσία δεν υπέβαλε έγκληση σε βάρος του, εκφράζοντας την επιθυμία να μεταφερθεί με περιπολικό στην οικία της. Κατά την έξοδό της από το Αστυνομικό Τμήμα κάλεσε την Άμεση Δράση και σε κοντινή απόσταση, ενώ συνομιλούσε με τηλεφωνητή, παρουσία του οικείου της προσώπου, δέχθηκε αιφνίδια επίθεση από τον πρώην σύντροφό της, ο οποίος με χρήση μαχαιριού την τραυμάτισε θανάσιμα και στη συνέχεια αυτοτραυματίστηκε».
Ακολουθεί η αναφορά στα περιβόητα πρωτόκολλα: «Τονίζεται ότι από το 2020 έχει καταρτιστεί οδηγός χειρισμού υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία έχουν εκπονηθεί σε συνεργασία με εισαγγελικές Αρχές. Τα πρωτόκολλα αυτά έχουν αποσταλεί σε όλες τις αστυνομικές υπηρεσίες που χειρίζονται υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας και βρίσκονται υπό διαρκή επικαιροποίηση. Τα πρωτόκολλα αποτελούν τη βάση διαρκούς εκπαίδευσης του αστυνομικού προσωπικού» κτλ.
Ολα στρογγυλεμένα, με κεντρικό σημείο το ότι το θύμα «δεν υπέβαλε έγκληση». Τα υπόλοιπα θα συμπληρωθούν όταν η υπόθεση φύγει από τις πρώτες θέσεις της μιντιακής επικαιρότητας.
