«Tο μήνυμα προς την Αλβανία σή- μερα είναι σαφές. Εάν συνεχίσουν να εμποδίζουν την ορκωμοσία του νέου δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη, θα πρέπει να ξεχάσουν την ευρωπαϊκή τους πορεία και τα λεφτά από την Ευρώπη», δήλωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης. Δηλαδή, εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι για την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας θα αποφασίσουν ο Κούλης, ο Μπουμπούκος, και ο Μαρινάκης (όχι ο εφοπλιστής και όχι μόνο, ο άλλος, η ντουντούκα του Κούλη) και όχι ο Σολτς, ο Μακρόν, η Μελόνι και οι άλλες «κεφαλές» του ιμπεριαλιστικού ευρωσυστήματος. Κατόπιν τούτου, δεν έχουμε παρά να συστήσουμε προσοχή στα καλσόν, γιατί φεύγουν «πόντοι».
Θλίψη που δεν τον παίζουν
Ο Τζουμάκας δεν είναι ο πάσα ένας τυχόντας. Εχει φάει την (αστική) πολιτική με το κουτάλι. Οφείλουμε, λοιπόν, να δώσουμε προσοχή στην καταγγελία του, ότι «προσπαθεί η διαπλοκή να εισέλθει μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ για να καθορίσουν ποιος θα βγει πρόεδρος». Προσοχή: δεν πρόκειται για τζουμακία. Ξέρει ο άνθρωπος πώς γίνονται αυτές οι δουλειές. Και αν θλίβεται για κάτι, δεν είναι επειδή επεμβαίνουν καπιταλιστικά συμφέροντα στα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που αυτόν τον έχουν πάρει στο ψιλό.
«Είναι μάλλον αρκετά διασκεδαστικό. Αναρωτιέμαι πότε πρόλαβα να γίνω (σ.σ.: διαπλεκόμενη) μέσα σε ένα μήνα», είπε η Αχτσιόγλου (αυτήν αφορούσαν τα καρφιά, καμαρώνοντας ότι τάχα, ως υπουργός, συγκρουόταν σχεδόν καθημερινά με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα! «Δεν πρόκειται τώρα να δώσω διαπιστευτήρια σε παραδοξολόγους των οποίων η γνώμη δεν με αφορά, ούτε να ασχοληθώ με μηχανισμούς μιντιακούς ή σοσιαλμιντιακούς που τροφοδοτούν και αναπαράγουν τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας. Θα συνιστούσα περισσότερη ψυχραιμία και σοβαρότητα, όταν ασκούμε κριτική», κατέληξε.
Εμείς πώς τη θυμόμαστε να συγκρούεται μόνο με τους εργάτες και εργαζόμενους, εφαρμόζοντας σαν πιστό σκυλάκι τις εντολές της τρόικας, όταν διαδέχτηκε στο υπουργείο Εργασίας τον μέντορά της Κατρούγκαλο; Ενας μήνας είναι μεγάλο χρονικό διάστημα για να γίνει κάποιος διαπλεκόμενος (αρκούν μερικές μέρες και δυο-τρεις επαφές). Η κα Αχτσιόγλου, όμως, το έχει φροντίσει εδώ και χρόνια, ξέροντας ότι ο Τσίπρας κάποια στιγμή θα φύγει από τη μέση. Και δεν είναι τυχαίο που ο Χαρίτσης (άλλο χαϊδεμένο παιδί της διαπλοκής) τής παραχώρησε τη θέση του. Ηξερε πως δεν θα τον έπαιζαν. Του ζήτησαν να μείνει εφεδρεία και συμφώνησε.
Πράσινο δάκρυ
«Την προδοσία (και αποστασία) πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς…», τιτίβισε ο Γιάννης Σγουρός. Εστειλε και μήνυμα στον Ανδρουλάκη: «Οταν καλύπτεις αποστάτες εκκολάπτονται οι επόμενοι». Ο λόγος; Ο αυτοδιοικητικός χώρος του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ θυμίζει στάνη με λαγούς. Πηδάνε το φράχτη και πάνε με τους υποψήφιους δημαρχαίους και περιφερειαρχαίους της Δεξιάς, αφού προηγουμένως κάνουν το σχετικό παζάρι. Πρώτος το χορό έσυρε το «Φάντομ», ο Νίκος Σαργκάνης, που ήταν υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ στις βουλευτικές εκλογές και μετά πήγε με τον Πατούλη! Ακολούθησαν και άλλοι στην Αττική και σ’ όλη την Ελλάδα. Γι’ αυτό σκούζει ο Σγουρός. Ο δε Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έστειλε επιστολή στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, μιλώντας για εικόνα πολυδιάσπασης, με ιδιαίτερη αναφορά στην Πελοπόννησο, όπου στελέχη στηρίζουν την υποψηφιότητα Τατούλη. Ζητά δε ο Κωνσταντινόπουλος να καταρτιστεί και να εφαρμοστεί… Κώδικας Δεοντολογίας, που θα απομονώνει και θα διαγράφει όσους στηρίζουν «αλλόθρησκα» ψηφοδέλτια!
ΥΓ. Η Βίκυ Τσεκούρα, υποψήφια βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ στη Μαγνησία στις πρόσφατες εθνικές εκλογές, κατεβαίνει υποψήφια με το συνδυασμό του Μπέου στον Βόλο! Δε σχολιάζουμε, όχι γιατί… σοκαριστήκαμε και αδυνατούμε, αλλά γιατί δεν έχει νόημα να σχολιάζεις τα αυτονόητα.
Αν σκεφτόσουν, δε θα ήσουν Κουλογιάννης…
Δεν σκέφτηκα να παραιτηθώ, δήλωσε ο Γιάννης Οικονόμου! Δεν το σκέφτηκε καν! Λογικό το βρίσκουμε για έναν πολιτικό που ζει στη σκιά του Κούλη και ως κυβερνητικός εκπρόσωπος επαναλάμβανε σχεδόν σε καθημερινή βάση το «πετάει ο γάιδαρος». Μετά το «δεν σκέφτηκα» ακολούθησε ο ορισμός της πολιτικής ευθύνης α’λα Κουλογιάννη: πολιτική ευθύνη είναι να αγωνίζεσαι να λύσεις τα προβλήματα! Ε-ξαι-ρε-τι-κός!
Ξεπεσμός
Ο Μπόρις Τζόνσον ξαναήρθε για διακοπές στην Ελλάδα και δη στην Κάρυστο. Κυκλοφορούσε όπως πάντα με σαγιονάρα, βερμούδα και μπλουζάκι τίγκα στη λίγδα από τα εδέσματα που χλαπάκιαζε στα ουζερί, αγόραζε μπίρες από τα μίνι μάρκετ, αλλά -δυστυχώς γι’ αυτόν- ουδείς ασχολήθηκε μαζί του, όπως την προηγούμενη φορά. Είναι να μην ξεπέσεις, Μπότζο μας…
Λίγη δημοσιότητα, ρε γαμώτο
Τι κάνει ο άνθρωπος όταν κατατρύχεται από σύνδρομο στέρησης της δημοσιότητας! Μέχρι και τη «Μπάρμπι» πάει να δει και γράφει μετά… κριτική: «Παρακολούθησα την Barbie χθες το βράδυ. Μπήκα μέσα φοβούμενος ότι μπορεί να με κερδίσει. Αστοχος φόβος. Το βρήκα βασανιστικά απαίσιο. Ντροπή στους προοδευτικούς-φεμινιστές κριτικούς που του έδωσαν καλές κριτικές. Ενας θρίαμβος της εταιρικής προπαγάνδας πάνω από τις κινηματογραφικές αξίες/τέχνη. Χάσε το αν μπορείς!». Θα καταλάβατε προφανώς από το ύφος ότι πρόκειται για τον Μπαρουφάκη.
Παρατήρηση πρώτη: Φοβόταν, λέει, ότι θα μπορούσε να τον κερδίσει η «Μπάρμπι»! Μιλάμε για αετό! Μόνο «αμερικανάκια» μπορούν να κερδίσουν τέτοια ανοσιουργήματα. Και παιδάκια, σαν την πεντάχρονη εγγονούλα μου, που ακόμα δεν έχω βρει τρόπο να την κάνω να πετάξει καναδυό «Μπάρμπες» που έχει.
Παρατήρηση δεύτερη: Κι εμείς πήγαμε και είδαμε την παπαροπαπάρα του Κώστα Γαβρά «Ενήλικοι στο δωμάτιο», βασισμένη στο ομώτιτλο Μπαρουφοβιβλίο, αλλά το κάναμε από πολιτική υποχρέωση (για να ξέρουμε τι θα γράψουμε). Δεν παραστήσαμε τους προσερχόμενους με ενδιαφέρον και αγωνία.
