Το ένα… ρεκόρ μετά το άλλο ισχυρίζονται πως καταρρίπτουν τελευταία οι ιθύνοντες του υπουργείου Εργασίας! Μετά το… ιστορικό ρεκόρ ελέγχων της Επιθεώρησης Εργασίας που υποτίθεται πως αυξήθηκαν… τρομακτικά, σειρά έχουν οι λεγόμενες πολιτικές ενεργητικής απασχόλησης, στις οποίες -σύμφωνα με δελτίο Τύπου της ΔΥΠΑ- «σημειώθηκε ρεκόρ προσλήψεων, καθώς περισσότεροι από 50.000 άνεργοι εργάστηκαν μέσω προγραμμάτων απασχόλησης της ΔΥΠΑ το 2023», ενώ οι δαπάνες «ξεπέρασαν τα 850 εκ. ευρώ».
Οπως ανέφερε και ο πρόεδρος της ΔΥΠΑ Σπύρος Πρωτοψάλτης (που εσχάτως απέκτησε και τον τίτλο του… Εθνικού Συντονιστή για τις Δεξιότητες), «αξιοποιώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά και του ΕΣΠΑ, τα τελευταία χρόνια η ΔΥΠΑ έχει δώσει απόλυτη προτεραιότητα στην επιδότηση της εργασίας και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, με στόχο την ταχύτερη δυνατή προώθηση των ανέργων σε νέες θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης…. Συνεχίζουμε λοιπόν, ακόμα πιο εντατικά, να επενδύουμε σε στοχευμένες πολιτικές που βρίσκουν δουλειά στους ανέργους και προσωπικό στις επιχειρήσεις». Βέβαια, καταπώς το συνηθίζουν, δεν παρέθεσαν αναλυτικά στοιχεία για να διαπιστώσουμε την κατά 50% μείωση της ανεργίας από αυτά τα προγράμματα, που διατυμπανίζουν συνεχώς.
Εκείνο όμως για το οποίο κυρίως «ξεχνάνε» να μας πληροφορήσουν, είναι το πόσοι εργαζόμενοι απολύθηκαν από αυτές τις επιχειρήσεις τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την έναρξη της επιδότησης (σύμφωνα με το χρονικό όριο που έχουν καθορίσει), αλλά και πόσοι από τους ωφελούμενους ανέργους που συνεχίζουν να δουλεύουν στις θέσεις τους ακόμα και μετά το τέλος της επιδοτούμενης σύμβασης (δείτε εδώ και εδώ).
Και για να μην ξεχνιόμαστε, αυτά τα 1,700 δισ. πήγανε σχεδόν όλα απευθείας στις τσέπες των εργοδοτών καπιταλιστών, καθώς πλέον επιδοτούνται για το 100% των μισθών και του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους (των ασφαλιστικών εισφορών δηλαδή), την ίδια στιγμή που οι «ωφελούμενοι» θα παίρνουν το πολύ το βασικό μισθό για κάποιους μήνες.
Ετσι λειτουργεί όλη αυτή η φάμπρικα των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας. Σαν ένας ακόμη προκλητικός μηχανισμός αναδιανομής, αφού τα συγκεκριμένα κονδύλια ( και τα κρατικά και τα ευρωπαϊκά) τα έχουν πληρώσει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι και αντί να δίνονται απευθείας στουςανέργους, διευρύνοντας τα επιδόματά τους, χαρίζονται στα ταμεία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Και σα να μην έφτανε που δεν θα βάλουν δεκάρα από την τσέπη τους για τα προγράμματα αυτά, έχουν από πάνω και τη δυνατότητα να αποφασίζουν οι ίδιοι ποιους θα προσλάβουν από τις στρατιές των εγγεγραμμένων ανέργων της ΔΥΠΑ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι λεγόμενοι εργασιακοί σύμβουλοι της ΔΥΠΑ περιορίζονται στο να συντάξουν το συστατικό σημείωμα προς την επιχείρηση, στην περίπτωση που ο άνεργος δηλώσει ενδιαφέρον και κλείσει ραντεβού για την προτεινόμενη θέση. Τον τελικό λόγο τον έχει αποκλειστικά ο εργοδότης, ο οποίος πρέπει μέσα σε καθορισμένο χρονικό διάστημα να αποφασίσει ποιους θα προσλάβει (με το… αζημίωτο πάντα εννοείται!).
Μέσα στις συνολικές δαπάνες του «ιστορικού ρεκόρ» περιλαμβάνονται, βέβαια, και τα προγράμματα «ενεργητικής απασχόλησης», που αφορούν τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα και των δήμων. Ενα τέτοιο πρόγραμμα επιδοτούμενης εργασίας είναι και αυτό που εξήγγειλαν στις 12 Φλεβάρη για το χώρο της υγείας και αφορά την πρόσληψη 1.300 μακροχρόνια ανέργων (αυτό κι αν αποτελεί… ιστορικό ρεκόρ προσλήψεων!).
Στην ανακοίνωση Τύπου του υπουργείου Εργασίας, που αναφέρεται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση που υπέγραψαν οι υπουργοί Μιχαηλίδου, Κεραμέως και Πετραλιάς, διαβάζουμε πως «ωφελούμενοι του προγράμματος είναι άνεργοι ηλικίας 55 έως 67 ετών, καθώς και οι άνεργοι άνω των 67 ετών και έως 74 ετών που δεν έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο συντάξιμο χρόνο για θεμελίωση πλήρους συνταξιοδοτικού δικαιώματος, εγγεγραμμένοι στο Ψηφιακό Μητρώο ανέργων των Υπηρεσιών της Δ.Υ.Π.Α».
Οπως δήλωσε η νεόκοπη υπουργός Εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου, «μέσω αυτού του προγράμματος όχι μόνο στηρίζουμε τους μακροχρόνια ανέργους αλλά ενισχύουμε και τις δομές του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Η στόχευσή μας είναι ξεκάθαρη για την περαιτέρω ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών. Κανείς δεν πρόκειται να μείνει πίσω»!
Αφού, όμως, υποτίθεται πως κόπτονται και για τους μακροχρόνια ανέργους, αλλά και για το χάλι που επικρατεί στο χώρο της δημόσιας υγείας, γιατί δεν τους προσλαμβάνουν ως μόνιμο προσωπικό, αλλά προσπαθούν να «μπαλώσουν τις τρύπες» με αυτόν τον τρόπο; Δεν θα καλύπτουν πάγιες ανάγκες αυτοί; Είπαμε, όμως, η κυβέρνηση και η ΔΥΠΑ δεν πάσχουν από… «κρατικιστικές ιδεοληψίες», ενώ οι δαπάνες για κάτι τέτοιο θεωρούνται απ’ αυτούς εξ ορισμού «αντιπαραγωγικές», που ζημιώνουν την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας!
Από την άλλη, δεν λένε κουβέντα για τα κενά που προκύπτουν σε κάθε υπηρεσία, όταν τελειώνουν οι συμβάσεις είτε των «ωφελούμενων» της ΔΥΠΑ είτε άλλης μορφής συμβασιούχων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το μπάχαλο και οι μεγαλύτερες καθυστερήσεις στην έκδοση συντάξεων στον ΕΦΚΑ, όταν έληξε η σύμβαση των 683 «ωφελούμενων» του ΟΑΕΔ το 2020 (καθώς είχαν δέκα χρόνια να γίνουν μόνιμες προσλήψεις στην υπηρεσία) , ενώ ανάλογη κατάσταση βλέπουμε να επικρατεί και σε δημόσια νοσοκομεία μετά από απολύσεις συμβασιούχων.
Οσο για την κατηγορία των μακροχρόνια ανέργων από 67 έως 74 χρόνων, που αναφέρει το συγκεκριμένο πρόγραμμα, ούτε σαν σκέψη δεν υπάρχει το ενδεχόμενο να βρισκόταν κάποια λύση ώστε να συνταξιοδοτηθούν χωρίς να χρειαστεί να δουλέψουν στα βαθιά γεράματα, αφού κάτι τέτοιο υποτίθεται πως αποτελεί πρόσθετη… απειλή για την «βιωσιμότητα» των Ταμείων, ενώ πιθανόν θα επιβάρυνε περισσότερο τον κρατικό προϋπολογισμό.
Στο κάτω-κάτω, δεν πρόκειται για εργοδότες – καπιταλιστές, ώστε να τους «ρυθμίσουν» τα χρέη προς τα Ταμεία (δηλαδή τα κλεμμένα από την εισφοροδιαφυγή) και να μην πληρώσουν σχεδόν τίποτα στο τέλος, φορτώνοντας το ασφαλιστικό σύστημα με τεράστια προβλήματα.
Ασε που, όταν -χάρη στα προγράμματα αυτά- καταφέρουν και συνταξιοδοτηθούν, ανοίγονται και… άλλες προοπτικές γι’ αυτούς, καθώς αν δεν τους φτάνει η σύνταξή τους για να ζήσουν, με τα κίνητρα που έχει θεσπίσει η κυβέρνηση για την εργασία των συνταξιούχων, με την κατάργηση της παρακράτησης του 30% της σύνταξης, μπορούν αν το επιθυμούν να συνεχίσουν να τραβάνε κουπί στη γαλέρα του ελληνικού καπιταλισμού μέχρι και τα… 80 τους (ή και παραπάνω μήπως;), αφού, όπως μας υπενθυμίζει συνεχώς και ο υφυπουργός Πάνος Τσακλόγλου, που πρότεινε την εργασία των 65ρηδων σε σούπερ – μάρκετ, μαζί με το προσδόκιμο επιβίωσης έχει ανέβει και αυτό της… υγιούς επιβίωσης, «με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι συνταξιούχοι να συμμετέχουν στην αγορά εργασίας»!
