Στο τέλος της προηγούμενης τετραετίας Μητσοτάκη ζήσαμε τον μεγαλειώδη αγώνα των καλλιτεχνών και ειδικά των σπουδαστών των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών ενάντια στο κατάπτυστο ΠΔ 85/2022 που εξισώνει τα πτυχία τους με το απολυτήριο Λυκείου.
Τον Μάρτιο του 2023, οι καταλήψεις των Σχολών και των θεάτρων, που αποτελούσαν και τον ζωοδότη πυρήνα αυτού του αγώνα έκλεισαν, χωρίς ούτε στιγμή οι σπουδαστές να παραιτηθούν από τα αιτήματά τους, ιδιαίτερα από το αίτημα-αιχμή αυτού του αγώνα, την απόσυρση/τροποποίηση του κακόφημου ΠΔ 85/2022 και την καθιέρωση επαγγελματικής βαθμίδας ΤΕ για τους απόφοιτους όλων των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών.
Κάνοντας έναν πρώτο απολογισμό σημειώναμε τότε σε σχετικό άρθρο μας:
Αν θέλουμε να είμαστε αυστηροί απέναντι στα γεγονότα, στην πραγματικότητα, από ένα σημείο και μετά δεν είχαμε αγώνα δυο ταχυτήτων, αλλά αγώνα και μη αγώνα. Είχαμε εγκατάλειψη και απομόνωση του πιο δυναμικού κομματιού του αγώνα, των Καταλήψεων, ώστε να καλλιεργηθεί η αντίληψη της ματαιότητας του αγώνα, να αποσυρθεί από το προσκήνιο το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των αγωνιζόμενων και να έχει λυμένα τα χέρια της η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, να μην αισθάνεται την πίεση για συνέχιση του αγώνα όλου του κλάδου με αναβάθμιση των μέσων πάλης, όπως απαιτούσαν οι συνθήκες και η αδιαλλαξία του Μητσοτάκη. Μια αδιαλλαξία που την τροφοδοτούσε και ο διαλυτικός ρόλος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και τα παρασκηνιακά κομπρεμί της με τους καπιταλιστές του κλάδου, που ήταν προφανώς σε γνώση της κυβέρνησης.
Με το πισώπλατο μαχαίρωμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και την αναπόφευκτη κούραση των πολύμηνων κινητοποιήσεων, αλλά και την απομάκρυσνη των φώτων από πάνω τους, καθώς συνέβη το προαναγγελθέν έγκλημα των Τεμπών, οι καλλιτέχνες δεν μπόρεσαν να κρατήσουν γερά ως τις εκλογές, ασκώντας τεράστια πίεση σε οποιαδήποτε κυβέρνηση έπαιρνε τη σκυτάλη.
Η δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη, ο οποίος ως το τέλος παρέμεινε αμετακίνητος στη διατήρηση του ΠΔ 85, ενώ προσπάθησε και με τρικλοποδιές να σαμποτάρει τον αγώνα των καλλιτεχνών (με την τροπολογία 1565/2023, με το κουρελόχαρτο του σχεδίου ΚΥΑ της απάτης και τις παρεμβάσεις του ανεκδιήγητου Γιατρομανωλάκη), υπογραμμίζει την αναγκαιότητα να «ξαναζεσταθεί» ο αγώνας για την απόσυρση/τροποποίηση του ΠΔ 85/2022 και την άμεση κατάταξη όλων των απόφοιτων των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών στην κατηγορία ΤΕ.
Κανένας εφησυχασμός δεν μπορεί να φωλιάσει στο σπουδαστικό καλλιτεχνικό κίνημα, περιμένοντας μοιρολατρικά να κάνει πράξη ο Μητσοτάκης το …2025 τη «δέσμευσή» του για ίδρυση Ανώτατης δημόσιας σχολής παραστατικών τεχνών. Και δεν μπορεί το κίνημα των καλλιτεχνών να παραμένει άπραγο γιατί πρώτον ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του είναι αδίστακτοι και ανάλγητοι και επομένως δεν έχει καμιά αξία η οποιαδήποτε «δέσμευσή» τους και δεύτερον γιατί η απόσυρση του ΠΔ 85 και η άμεση κατάταξη των απόφοιτων στην κατηγορία ΤΕ είναι ζήτημα ζωής, είναι βασικότατη προϋπόθεση επαγγελματικού στάτους (αμοιβές, εργασιακές σχέσεις), αλλά και ακαδημαϊκής εξέλιξης (κατατακτήριες εξετάσεις σε πανεπιστημιακές σχολές, μεταπτυχιακά).
Καιρός, λοιπόν, είναι να ξανα-αποκτήσει υπόσταση η διακηρυγμένη θέληση των σπουδαστών των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών:
«Πιστεύουμε στη δύναμη του αγώνα και στην δυναμική του ακομμάτιστου και πηγαίου κινήματος που έχει δημιουργηθεί. Η απάντηση προς τους εξουσιαστές είναι πως δεν καταφέρατε να μας νικήσετε, καθώς οι ζωές μας δεν θα γίνουν ‘’θυσία’’ ερήμην μας, όπως το απαιτείτε. Θα είμαστε στον δρόμο, στις Καταλήψεις των Θεάτρων, ανάμεσα στους ανθρώπους που αγωνίζονται ενάντια σε δολοφονικές πολιτικές πάσης φύσεως, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και ενάντια στη βίαιη φτωχοποίηση του λαού».
