Μπελαρούς! Το κατακόκκινο τρακτέρ των ονείρων μας ως παιδιών από αριστερές οικογένειες, που μεγαλώσαμε στις αγροτικές περιοχές της επαρχίας τη δεκαετία του ‘60. Δεν είχε την κομψότητα των Φορντ, αλλά στη δουλειά δεν του έβγαινε κανένα δυτικό τρακτέρ. «Το σχεδίασε ο ίδιος ο Στάλιν», μου ψιθύριζε στ’ αυτί (για ευνόητους λόγους ο ψίθυρος) ένας μπάρμπας μου, περήφανος κάτοχος ενός Μπελαρούς, με το οποίο έβγαζε το ψωμί της φαμίλιας του.
Βέβαια, τότε δεν υπήρχε Στάλιν αλλά Χρουτσιόφ και μετά Μπρέζνιεφ, αλλά πού να φτουρήσουν οι νάνοι μπροστά στον γίγαντα; Για τους αριστερούς σε όλο τον κόσμο υπήρχε μόνο Στάλιν (έχετε δει τους τιφόζι της Λιβόρνο να σηκώνουν πανό για τα γενέθλια του Χρουτσιόφ ή του Μπρέζνιεφ; Για τα γενέθλια του Στάλιν σηκώνουν κάθε χρόνο).
Ο Στάλιν δεν ήταν, φυσικά, μηχανολόγος μηχανικός για να σχεδιάζει τρακτέρ. Οπως όμως έμαθα αργότερα, το σχέδιο για τη δημιουργία ενός τεράστιου βιομηχανικού συγκροτήματος (20.000 εργάτες) παραγωγής αγροτικών μηχανών ήταν δικό του και έφερε την υπογραφή του. Το εργοστάσιο οικοδομήθηκε στην κατεστραμμένη από τη ναζιστική θηριωδία Λευκορωσία. Το 1946 υπέγραψε τη διαταγή ο Στάλιν και άρχισε να χτίζεται το εργοστάσιο ΜΤΖ (Mίνσκιι Τρακτόρνιι Ζαβόντ). Οι εργάτες εργάζονταν με το ίδιο πάθος που πριν από λίγο καιρό πολεμούσαν. Ηθελαν ν’ αποδείξουν σε όλο τον κόσμο ότι μια χώρα που μετατράπηκε σε ερείπια από τη ναζιστική εισβολή μπορούσε σε πολύ μικρό χρόνο να κατασκευάσει εργοστάσια παραγωγής μέσων παραγωγής και να αρχίσει να παράγει τα πιο σύγχρονα μηχανήματα. Ηθελαν να δείξουν σε όλο τον κόσμο (όπου ήδη η Σοβιετική Ενωση είχε τεράστιο κύρος λόγω της αντιφασιστικής νίκης) την υπεροχή του σοσιαλιστικού συστήματος.
Αυτό που στην καπιταλιστική Δύση θα έμοιαζε με θαύμα, στη σοσιαλιστική Ανατολή έγινε πράξη με τον πιο φυσικό τρόπο. Το 1950, τέσσερα μόλις χρόνια απ’ όταν μπήκε ο θεμέλιος λίθος για την κατασκευή του κτιρίου του βιομηχανικού συγκροτήματος, είχε παραχθεί το πρώτο τρακτέρ (KD-35). Και το 1953, λίγους μήνες μετά το θάνατο του Στάλιν, βγήκε το πρώτο Μπελαρούς (MTZ-2), το πρώτο τρακτέρ με ρόδες από καουτσούκ (αυτό της φωτογραφίας), το οποίο μπορούσε να δουλεύει όλο το χρόνο, υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, σε κάθε είδους έδαφος, ενώ διέθετε τέτοια παραγωγική ευελιξία που μπορούσε να συμμετέχει σ’ ένα τεράστιο εύρος αγροτικών εργασιών!
Αυτά τα χαρακτηριστικά σύντομα έκαναν το Μπελαρούς διάσημο σε όλο τον κόσμο. Στην ΕΣΣΔ τα τρακτέρ έβγαιναν σε διάφορα χρώματα, όμως αυτά που εξάγονταν σε όλο τον κόσμο ήταν όλα κόκκινα (ακόμα και οι ζάντες). Οι ρεβιζιονιστές του Κρεμλίνου έφτασαν κάποια στιγμή τη δεκαετία του ’60 να κατέχουν το 10% των πωλήσεων τρακτέρ παγκοσμίως, χάρη στο κατακόκκινο Μπελαρούς.
Μπελαρούς! Πρωτοποριακά μέσα παραγωγής για την αγροτιά. Για τη ζωή της, για το ψωμί του λαού. Προϊόντα ενός κοινωνικοοικονομικού συστήματος που υπηρετούσε τον Ανθρωπο, όταν αυτός «σφυρηλατούσε το κεφαλαίο άλφα του», όπως υπέροχα το διατύπωσε ο Ζοζέφ Αντράς.
Μπελαρά! Γαλλικές φρεγάτες, εργαλεία πολέμου, μέσα υποδούλωσης του λαού μας στο μονοπωλιακό κεφάλαιο της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας.
Π.Γ.
